Een week seizoensgroenten eten: lukt dat in de winter?

Je hoort het zo vaak – ‘eet groenten uit het seizoen’! Met alles wat er op elk moment van het jaar in de winkel te vinden is, zou je bijna gaan vergeten dat er wel degelijk iets is als een optimaal seizoen voor groenten en fruit.

Maar wat zijn nu eigenlijk de voordelen van seizoensgroenten eten? Ik ploos dat even voor je uit.

  1. Groenten en fruit zijn gewoon het lekkerste in hun seizoen. Ik eet zo graag aardbeien, maar als ik me te vroeg laat verleiden, hebben ze zo goed als geen smaak. Nog even geduld en dan zijn die heerlijke vitaminebommetjes er weer!
  2. Groenten en fruit kopen in hun seizoen is ook goed voor de portemonnee. Je betaalt een stuk minder als ze lokaal geteeld zijn.
  3. Dat maakt seizoensgroenten ook beter voor het milieu. Boontjes die vanuit Kenia worden overgevlogen… als mijn eten verder reist dan ikzelf, heb ik er toch bedenkingen bij.
  4. Je lijf is erop ingesteld. Geef toe, zo een lekkere dampende ovenschotel, je kijkt er naar uit in de winter, maar gruwt ervan in de zomer.
  5. Het zorgt voor variatie op je bord. Als je de seizoenen (een beetje) volgt, word je uitgedaagd om ook eens iets anders klaar te maken. Zo kan je nieuwe dingen leren kennen én enkele puntjes van je Nieuwe Keuken Challenge afchecken!

Dat laatste wilde ik graag aanpakken, al moet ik toegeven dat de winter niet het makkelijkste seizoen is om mee te starten.

Om de groenten van het seizoen te kennen, baseerde ik me op de groentenkalender van velt.

Voor februari stond daar bijvoorbeeld het volgende: aardappelen, aardpeer, groene selder, knolselder, koolraap, paddenstoelen, pastinaak, pompoen, prei, raap, rammenas, rode biet, rodekool, savooikool, schorseneren, spruiten, uien, veldsla, witloof, witte kool, wortelen.

Mijn uitdaging bestond eruit om een week te koken met (hoofdzakelijk) deze groenten. Ik heb er echt even over gedaan! Maar uiteindelijk was dit ons menu van 11 tot 17 februari.

Maandag: Rodekoolschotel uit het kookboek ‘Gezonde, gezellige goesting’ van Steffi Vertriest. De ovenschotel wordt opgebouwd uit een laagje gehakt, een laagje rode kool met appel en een puree van zoete aardappel. Groot succes hier.

Dinsdag: Kalkoen met spruitjes en pompoenpuree (recept hier).

Woensdag: Witloof met hesp in de oven, met bloemkoolsaus, naar Sandra Bekkari.

Donderdag: Hutsepot met knolselder en een worstje (recept hier).

Vrijdag: Zalm met geroosterde wintergroenten (dit waren worteltjes, pompoen, aardpeer, venkel…)

Zaterdag: Gingen we naar een feestje en hebben we dus niet gekookt.

Zondag: witloof/courgette lasagne met gerookte zalm (recept hier).

Ik ben hier zeker uit mijn comfortzone gekomen (rode kool! spruitjes! Aaaarrghhhhh, jeugdtrauma’s!), maar we hebben echt lekker gegeten.

Ik merk wel dat wintergroenten heel vaak in een puree terecht komen, waar Krullenbol dan wel tevreden mee is, maar de volwassenen van het gezin wilden ook wel eens wat anders. Roosteren was hier wel een goeie oplossing.

En ik had graag 2 vegetarische receptjes toegevoegd, maar dat is die week niet gelukt. Heb daarna wel een heerlijk pompoencurry gemaakt, die zeker niet had misstaan in het weekmenu.

Wat is jullie favoriete wintergroente? Of jullie favoriet recept hiermee? Ideetjes altijd welkom!

No Sugar November – het menu van week 4

no-sugar-november-41.png

Niet te geloven dat ik ondertussen al vier weken suikerarm eet. Ik zou willen zeggen ‘suikervrij’ maar dat is ook niet helemaal waar: ik eet nog fruit (al probeer ik niet in de druiven of bananen te duiken), heb hier en daar een scheutje honing of agavesiroop door de vingers gezien, en al die synthetische suikers zijn ook nergens goed voor.

Vandaar: suikerarm.

Suikerarm eten heeft me tot nu toe wel wat bijgebracht.

1/ De eerste week lijkt je lijf het bijltje erbij neer te leggen en gigantisch in staking te gaan

2/ Eens je voldoende vervangproducten hebt gevonden voor je dagelijkse ‘gewoontekes’, valt het wel mee (ik heb nu wel lekkere ontbijtgranen gevonden, ik vond bouillon zonder suiker, ik heb snackjes…). Maarrrrr het kan even duren voor je lekkere varianten vindt.

3/ Hoewel ik nog steeds niet 10% van het energieniveau van mijn 3-jarige haal, merk ik wel dat ik minder dipjes heb in de namiddag. Zelfs op de dagen dat ik ga werken – en dus veel vraag van mijn brein, dat het laatste jaar meer mistig is geweest dan opgeklaard – lukt dit aardig.

4/ Note to self: BLIJF AANDACHTIG! ‘Zomaar even’ iets knabbelen is gewoon uit den boze. Vergeet niet dat de zoete vijand op de raarste plaatsen opduikt (I’m looking at you, vinaigrette!)

Ik kreeg meer dan eens de vraag wat ik dan zo eet op een dag. Dat is helemaal niet zo een raar menu geworden, eerlijk gezegd. Hier een klein overzichtje.

Maandag:

  • Ontbijt: Eat Natural Coffee and Walnuts granooolala met sojayoghurt en kiwi
  • Lunch: bij een vriendin: kippengehaktballetjes met parelcouscous en gegrilde paprika
  • Diner: Wortelsoep met twee boterhammetjes en kippenwit

 

Dinsdag:

  • Ontbijt: Kellogg’s kussentjes met rozijnen, sojayoghurt en mango
  • Lunch: Wrap met gerookte zalm, philadelphia en salade
  • Diner: Maaltijdsoep met wortel, peterseliewortel en linzen

 

Woensdag:

  • Ontbijt: zelfde als gisteren
  • Lunch: salade met gekookt eitje en gekookte hesp
  • Diner: pasta met vegetarische reepjes, champignons en een currysausje

 

Donderdag:

  • Ontbijt: Eat Natural speculaas spices granooolala met sojayoghurt en appel
  • Lunch: salade met kip, kaas, en appel.
  • Diner: Wokje met kip, sojasaus en mie (foutje gemaakt door ook zoete sojasaus toe te voegen)

 

Vrijdag:

  • Ontbijt: Crunchy muesli met stevia, sojayoghurt en appel
  • Lunch: bloemkoolsoep met een boterhammetje
  • Diner: uit eten: Thais (dus mogelijk niet suikervrij, maar toch beetje opgelet)

 

Zaterdag:

  • Ontbijt: havermoutpannenkoekjes met banaan
  • Lunch: Bloemkoolsoep met boterhammetje
  • Diner: Bij vrienden; sushi (ja, wat een gastronomisch weekje was me dat wel!)

 

*Ook een weekmenu opmaken? lees hier: een weekmenu opstellen in vier stappen

Bij het uit eten gaan of bij vrienden gaan eten, probeer ik goeie keuzes te maken, maar ik ga niemand iets opleggen.

De maaltijden vallen eigenlijk heel goed mee, ik maak vaak gerechten from scratch  en was me er vroeger al bewust van dat dingen zoals tomatensaus behoorlijk wat suiker kan bevatten, als je niet oplet.

De tussendoortjes waren iets moeilijker, maar ik eet heel graag fruit, en ook yoghurt, skyr, rijstwafels met wat pindaboter, een paar nootjes, wat zoute popcorn, … ik maakte zelf koekjes zonder suiker om ook eens wat te snoepen. Ook snacks zoals ‘energy balls’ kunnen, maar deze bevatten gedroogde dadels en noten en zijn dus niet bepaald calorievriendelijk.

 

Deze week nog ontmaskerd als suikerdragers:

  • Zowat elke vinaigrette die ik vond, behalve eentje van de Albert Hein met komkommer en dille (ALL HAIL to the Albert Heijn) EDIT: ik heb niet goed gelezen of er zat prut in mijn ogen, want ook in de komkommerdressing zit suiker. Boeee!
  • Zoute koekjes, oa kaaszoutjes (met glucosesiroop, mjam mjam).
  • Ketchup
  • Onze lekkere kruiden die we op onze patatjes doen, ‘Country potatoes’.

Deze week gevonden als suikervrije alternatieven:

  • Fruit- en notenbars van het merk ‘Yes!’ en van het huismerk van Albert Heijn (de laatste is wel met honing)
  • Blije biscuitjes van Verkade (super voor krullenbol)
  • Jordan’s low sugar granola met amandel en hazelnoot
  • Bamboo granola met quinoa en pindaboter of met gekarameliseerde amandel en pecannoten – deze zijn wel met ahornsiroop

We doen nog even verder, want dat vrij stabiele energieniveau vind ik wel erg prettig.

 

 

***

Meer lezen over No Sugar November?

* Het plan: suikervrij eten
* Week 1: het afkicken
* Week 2: het begint te lukken
* Week 3: the good, the bad and the ugly

Food Challenge: No Sugar November

NO sugar november

Vaststellingen

Ik deed enkele vaststellingen vorige week.

Vaststelling 1: Binnen exact een maand worden kilo’s suiker onder de vorm van chocolade mannetjes, marsepeinen varkentjes en pepernoten aangesleept. Misschien liggen er ook een paar mandarijntjes, maar laat ons eerlijk zijn, dat is hoofdzakelijk voor de schijn. En die wortel is eigenlijk voor Slechtweervandaag.

chocolate-santa-claus-490825_1920

Vaststelling 2: Ik heb besloten te springen. Het is te zeggen: ik ga opnieuw aan het werk. Vanaf half november hoor ik weer bij het werkvolk, iets waar ik erg naar uit kijk, maar wat ook ontzettend spannend is. Ongetwijfeld gaat dat veel energie kosten. Ik wil dan ook in topvorm zijn, of toch: in de best mogelijke vorm.

 

Vaststelling 3: Ik ben de laatste maanden weer wat meer bezig met gezonde voeding, probeerde een weekje vegan en zet vaker veggie op tafel. Het doet me deugd dat dat weer kan, en dat het resultaat er mag wezen.

 

Vaststelling 1 + 2 + 3 = NO SUGAR NOVEMBER.

snoepjes

Jep, dat heb je goed gelezen. In november, of beter gezegd, in de maand vlak voor het bezoek van de goedheilig man (van 5 november tot en met 5 december) ga ik suikervrij eten.

Het plan

Dat is mijn doel. En ik wil me daarvoor inzetten.

Wat ik niet wil, is mezelf slecht voelen bij een mindere dag. Het hoofdidee is de geraffineerde suikers zoveel mogelijk vermijden, en zuinig te zijn met natuurlijke suikers, zoals honing en esdoornsiroop (die in se even veel commotie veroorzaken in je bloedsuikerspiegel dan witte suiker).

Dus ja, mijn man zet zich alvast schrap.

Ik heb uitgemaakt voor mezelf dat ik ook één keer sushi mag eten, en wel om de reden dat ik volgend weekend een vriendin heb uitgenodigd om exact dat te doen. Niet dat die sushi nu in een suikerjasje zit, maar het wordt wel toegevoegd aan de rijst. Maar het moet allemaal nog redelijk aangenaam blijven he. Ik vooral ook.

Maar kijk, ieder zijn regels natuurlijk. Zo ga ik ook fruit blijven eten – met mate – omdat het leven gewoon te triestig is voor mij zonder fruit. En november vind ik over het algemeen al triestig genoeg.

 

Benieuwd

Ergens ben ik ook wel benieuwd wat dat zo met je doet, suiker laten. Ik weet dat suiker zo goed als overal stiekem en minder stiekem wordt ingepropt. Ik heb gehoord dat je eerst wel wat afziet, maar daarna meer energie hebt en niet meer van die vervelende dips in de namiddag. Laat het heldere hoofd en de fantastische flow maar komen!

Ik vind van mezelf dat ik eigenlijk al behoorlijk weinig suiker eet (letten op de lijn enzo, en ook eerder last met de zoute snacks te laten dan de zoete), en alcohol drink ik al helemaal niet, dus ik vraag me af of ik veel ga moeten aanpassen, en of het veel effect gaat hebben. Benieuwd!

hartsnoepje

Naar goede gewoonte heb ik een weekmenu gemaakt, waarbij ik zoveel mogelijk zelf maak om verborgen suikers te vermijden:

 

Maandag: restje van de ovenschotel van dit weekend – pompoenpuree met champignons en gegrilde paprika

Dinsdag: Groentenburger met wintergroenten en gepofte aardappel

Woensdag: Spaghettipompoen gevuld met tomaatjes en spinazie

Donderdag: Lamsfilet met couscous en geroosterde paprika, courgette en champignons

Vrijdag: Zelfbelegde bloemkoolpizza

 

 

Is NO SUGAR NOVEMBER ook iets dat je zou overwegen? Of No sugar *een andere maand* ?

Mijn man eet vegan…#4 so far so good

Untitled design

Dag van de Duurzaamheid vandaag

Ik had het gisteren al even over mijn insteek om (wat meer) plantaardig te gaan eten. Ik ben iemand die geraakt kan worden door cijfers. En dat is exact wat de website van worldometers doet. Kijk heel even en zeg me dan dat er geen actie nodig is.

 

Een luchtiger noot (want ik word echt ongemakkelijk van die cijfers):

Wist je dat ze in Amerika woensdag ook wel ‘hump day’ noemen? Omdat je op woensdag door de helft van de week heen bent (en dus ‘over the hump’).

Ons dagmenu

Dit helemaal terzijde. Deze woensdag was ook de dag dat ik volledig plantaardig at en kookte.

’s Morgens een ontbijtje met muesli,  Alpro sojayoghurt, en framboosjes. De sojayoghurt is hier sowieso standaard, vanwege de lichte lactose-intolerantie van manlief, en ook omdat dat gewoon een lekker ‘vloeiende’ yoghurt is.

Als lunch at ik ongeveer hetzelfde als gisteren, nl. een bietenwrapje met veggie gyros en groentjes. Dat had zo gesmaakt, en ik had alle ingrediënten nog liggen.

In de namiddag was krullenbol thuis en deden we het lekker rustig aan.
Op dinsdag was hij naar de markt geweest met de klas en in de namiddag was het hondje van de juf op bezoek gekomen. Toen kwam zijn opa hem oppikken omdat ik een afspraak had, en je begrijpt dat dat allemaal heel fijn was, maar ook een heleboel indrukken teweeg bracht. Dus even Dora and Chill.

Die luie namiddag heeft het geplande vegan avondeten niet in het gedrang gebracht. De pompoencurry met spinazie van Sofie was snel klaar (ik verving alleen de aubergine door een courgette) en stond dan ook lekker te pruttelen toen manlief thuis kwam.

Die laatste was zowat uitgehongerd en stortte zich op het bordje dat ik hem voorschotelde. Een keer of drie zuchtte hij dat het hem allemaal toch zo smaakte. Het was dan ook echt heerlijk – al zeg ik het zelf. Pompoen, courgette, kikkererwten, kokosmelk, thaise currypasta, … what’s not to love?

Het hoeft dus helemaal niet moeilijk of ingewikkeld te zijn om plantaardig te koken. Geen complexe ingrediënten, geen moeilijke technieken, geen lange kooktijden… maar gewoon een lekker, voedzaam maaltje.

pompoencurry

De struggles van eerder deze week, toen ik zo van mijn melk was, waren even vergeten. Dit smaakte naar meer! Enfin, we hadden genoeg, maar je snapt me wel.

 

Op donderdag staat er bloemkoolovenschotel op het menu, en hier plan ik vegan gehakt te gebruiken in een poging een vlezige illusie te scheppen! Benieuwd!

 

Verborgen vegan vs. de vleeseters: 2 – 1.

 

Gebruiken jullie wel eens vleesvervangers genre veggie gehakt of burgers? En welke dan?

Mijn man eet vegan… #3 Het eerste succesje

quotes-Mijn-man-eet-vegan-3-.jpg

Valse start

Een week vegan koken zonder dat manlief het merkt? Dat was het plan, inderdaad.

En de eerste dag van deze uitdaging, heeft hij er absoluut niets van gemerkt. 100% zeker ben ik daarvan. Omdat ik na het doen van de weekboodschappen gestresseerd en overprikkeld in de zetel lag, en hij gekookt heeft. Niet vegan. Mja, ik had de overschakeling van vleeseter naar veganist misschien toch een tikje onderschat.

Verborgen vegan vs. de vleeseters: 0 – 1

Tweede poging

Daarom nam ik op dinsdag geen risico’s. Ik wist dat het een drukke dag ging worden, en met vega-wraps op het menu mocht dat geen probleem zijn.

Recent hebben we de veggie gyros vanuit de Colruyt ontdekt en die smakelijke stripjes sojaspul hebben hier in huis al menig tortilla gesierd. Groot was dan ook mijn opluchting toen ik zag dat er niet stiekem nog ei in zat. Pfieuw.

Als sausje had ik hummus gemaakt en stond er auberginepuree en tomatensalsa op tafel. Nog een avocado pletten, et voilà!

wrap

Ondertussen heb ik me wat ingelezen over plantaardig leven. Want ik ben deze uitdaging niet aangegaan omdat ik eens zin had in wat anders, of stof nodig had om over te schrijven.

Okéééé….

Ik ben deze uitdaging niet alleen aangegaan omdat ik eens zin had in wat anders, en stof nodig had om over te schrijven.

De hoofdreden was ook niet het dierenleed – nu ja, begrijp me niet verkeerd, ik ben geen onmens (ondier?), dus uiteraard vind ik dat niet fijn als dieren afzien, of in vreselijke omstandigheden moeten leven (en sterven) –

Maar wat me vooral over de streep trok om meer de plantkaart (klaveren aas?) te trekken, is het feit dat er voor dierlijke producten ook gewoon veel meer plaats nodig is. En meer grondstoffen. En meer water. En ja, dat is tegenwoordig gewoon niet meer houdbaar.

Ik geloof dat wij allemaal minder vlees zullen kunnen eten om de boel duurzaam te houden. Ik geloof ook dat volwassen mensen in feite geen melkproducten nodig hebben (het fysieke bewijs is de leeftijdsgebonden afname van lactase in ons lichaam, het eiwit dat lactose afbreekt en verteerbaar maakt. Steeds meer mensen worden in zekere mate lactose-intolerant).

 

Alleen die eitjes he… Daar ben ik nog niet helemaal uit. Als die kipjes nu een fijn leven hebben in mijn tuin?

Enfin, of in iemand anders zijn tuin, want manlief heeft al genoeg gekakel aan zijn oren, zegt hij (wat zou hij bedoelen? Soms spreekt de man in raadsels…)

Conclusie van de dag: De vega-wrap werd gesmaakt en goedgekeurd!

Verborgen vegan vs. de vleeseters: 1 – 1.

 

Op naar morgen, waar er een (voor ons) onbekend gerechtje op het menu staat: pompoencurry!

 

 

Mijn man eet vegan #2: de boodschappenhel

quotes-Mijn-man-eet-vegan-2-

Boodschappen doen

Ik sta in de versafdeling en krab in mijn haar. Ik kijk voor de honderdste keer naar mijn lijstje. En naar de ingrediëntenlijst. En naar mijn lijstje.

Winkelen als veganist, het blijkt geen eitje.

Een paar dagen geleden kreeg ik een weekmenu van Sofie van Fiekefatjerietjes, om zeven dagen veganistisch te koken. Over dat menu werd wat heen- en weer gemaild en ik kreeg ook twee tips mee.

Tips voor het ‘verborgen’ gedeelte van de vega-week: kan ik zeven dagen zuiver plantaardig gaan zonder dat manlief zich vragen begint te stellen?

Mijn man eet vegan… en hij weet het niet?

Tip 1: gebruik voldoende groenten of peulvruchten die de ‘bite’ van vlees kunnen vervangen, zoals kikkererwten in de curry en bloemkool in de ovenschotel.

Tip 2: gebruik enkele vleesvervangers in de hoop dat die ook werkelijk vlees gaan vervangen – zodat het veggie gehakt in de ovenschotel misschien wel kan doorgaan voor ‘the real deal’. (Btw, ik ben geen fan van de meeste vleesvervangers, maar aangezien we hier een stiekeme component hebben, kon het wel eens dienst doen).

 

Lunch?

De uitdaging ging vooral over ons avondeten, maar ik wilde zelf ook graag plantaardig lunchen. En daar loop ik al aardig vast: wat ga ik in godsnaam in mijn salade doen buiten wortel en tomaat? En wat smeerde ik op mijn brood? Choco dan maar? Nu ja, niet de choco die ik in de kast heb staan, wegens met melk. Het is toch ook niet de bedoeling dat ik deze week een kilo bij kom?

Waarom kan ik niks verzinnen waar geen kaas, vlees, melk of ei inzit?!

Ik draai rond en rond in de Colruyt en blijf maar producten onderzoeken, om daarna zuchtend weer weg te zetten. Neen. Weer scharreleiwit. Wat? Zit hier ook ei in? Hoe kan dat nu?

Mijn leven hangt aaneen met ei, zo blijkt. Het zit ei zo na in alles.

De dingen die dan wél voldoen, zoals bepaalde burgers, hebben dan weer behoorlijk wat calorieën. Ik tel eigenlijk al maanden braaf puntjes en hou me steeds maar voor dat vegans over het algemeen geen ronde tonnetjes zijn.

 

Koppijn. Koppijn in de Colruyt. Waar ben ik aan begonnen?

potatoes

Goed. Even rustig inademen. Het is natuurlijk wennen. Ik ken de juiste producten nog niet. Dat kost even tijd. Ik weet nog niet hoe ik bepaalde dingen kan vervangen.

Dat is zoals een nieuwe taal leren, en op dag 1 denken dat je alle woordenschat beheerst (edelgist of flaxegg, iemand?).

 

Uiteindelijk ben ik best tevreden wanneer ik mijn kar afreken. Moe, maar tevreden. Vanavond maak ik pasta verde – dat is toch het plan.

Alleen jammer dat ik nog naar een afspraak moet, en idealiter daarvoor gegeten heb. Ik heb teveel op etiketten gestaard. De honger is over.

Manlief komt thuis en steekt bij wijze van snack een rolletje kippenwit in zijn mond. Ik vind dat opeens behoorlijk erg, maar what can I say?

Ik krijg een mega energiedip en kom niet verder dan een banaan. Manlief biedt aan iets te maken voor me. Ik denk triest aan de challenge maar zeg toch ja. Het is een pastaslaatje met spekjes en een yoghurtdressing en het smaakt heerlijk.

 

Van flexitariër naar vegan, dag 1 liep niet van een (l)eien dakje.

Maar morgen is er nog een dag. Een dag om het groener te doen. Tijd om die nieuwe woordenschat en grammatica onder de knie te krijgen.

Mijn man eet vegan… #1: de uitdaging

quotes-Mijn-man-eet-vegan-1-

Flexitariër goes vegan

Maar…maar… Hoe…ik voel mij wat vies en … gebruikt.

Manlief zegt het met een glimlachje. Al staan zijn ogen eerder verbaasd.

Ik ruim de borden op na een stevige portie Pad Thai en laat quasi langs mijn neus weg de titel van deze blogpost vallen. En dat ik nu een week zo plantaardig mogelijk heb proberen te koken.

‘Maar… gisteren dan?’ vraagt hij.

‘Ja, euhm… gisteren was een feestje en technisch gezien heb ik niet gekookt. Ik heb ook niet gezegd dat het experiment altijd even succesvol was. Maarrrr de keren dat het wél gelukt is, heb je heel wat complimentjes gegeven’.

Hij geeft toe dat ik hem lekkere dingen heb voorgeschoteld deze week. En toen had hij wel nog een paar opmerkingen.

Hoe het begon

Tijd om even terug te keren naar het begin van dit verhaal: ergens half september.

Ik kreeg een melding dat in oktober de ‘Try Vegan’ actie liep. Niks voor mij, dacht ik, want veganistisch eten is – in mijn hoofd – overdreven moeilijk, ingewikkeld en eenzijdig.

En door één of andere telepathische connectie moet Sofie van de frisse blog Fiekefatjerietjes dat opgevangen hebben, want ze daagde mij uit om eens een week ‘met haar mee te koken’. Zij gaf me haar weekmenu, en ik zou dat volgen.

Eventjes getwijfeld, dat wel… Zou dat wel lukken, en bovenal, zou dat wel lekker zijn? Er was maar één manier om erachter te komen. Ik stemde toe, en kreeg haar overzichtje.

Dit zouden we gaan koken in de week van 1 tot 7 oktober

.
* maandag: pasta verde

* dinsdag: vegan wraps 

* woensdag: curry met pompoen en spinazie

* donderdag: restjes

* vrijdag: bloemkoolschotel

* zaterdag: joker (Sofie zou niet thuis koken)

* zondag: Brooklyn Pad thai

Of dat een hele grote stijlbreuk was met hoe ik normaal kookte? Niet helemaal, want ik probeer heel graag nieuwe recepten en ingrediënten uit, en kook sinds een goed jaar ook geregeld vegetarisch. Al eten wij ook wel graag eens een goed stukje vlees. Flexitariërs, als er een labeltje moet gekozen worden.

Zo ontstond het tweede deel van de uitdaging: Zou ik een week vegan kunnen koken, zonder dat manlief- een behoorlijke carnivoor- dit merkte? Dit zou betekenen dat zuiver plantaardig koken misschien toch niet zo uitzonderlijk speciaal en exotisch is, als het me lijkt.

Mijn man eet vegan…

… maar hij weet het niet?

Wie weet? Ik breng volgende week het verslag uit van mijn avonturen en ervaringen als verborgen veganiste.

paprika

Lees het vervolg van onze vegan avonturen hier:

Zijn jullie echte carnivoren, of net helemaal niet?

Elke dag het eten klaar in 15 minuten: kan dat?

De maaltijdbox als fenomeen

Foodboxen of maaltijdboxen winnen steeds meer aan populariteit.

Ik snap dat ook helemaal: je kiest online uit een tiental gerechten en alle ingrediënten worden netjes bij je thuis geleverd. Je hoeft je dus nooit meer af te vragen wat er vanavond alweer op tafel moet getoverd worden.

Bovendien zijn het over het algemeen gezonde maaltijden, kindvriendelijk en snel. Het is echt een stukje selfcare geworden voor de drukke werkmens. De culinaire versie van de poetshulp, als het ware.

vegetables-140917__340

Vorig jaar hebben wij een paar weken HelloFresh getest, waarbij ik vooral de vegetarische receptjes uitprobeerde. Ik moet zeggen dat dat positief is onthaald thuis – je leert nog eens een ander ingrediënt kennen (bv. gele biet) of een heel nieuw gerecht, dat zo goed in de smaak valt dat je het vaker gaat klaarmaken (bv. shakshuka). Je hebt zo goed als geen afval en je krijgt duidelijke instructies.

 

Het weekmenu rules

De reden waarom ik ons abonnement alsnog heb opgezegd, is omdat ik eigenlijk heel graag een weekmenu opstel, en op die manier nog meer rekening kan houden met hoe onze kalender eruit ziet. In combinatie met Collect&Go spaart dat me heel wat tijd uit.

 

(Trouwens: Ik zou een weekmenu aan iedereen aanraden. En hoe dat precies op te stellen, zowel voor het eerst of als gevorderden, schreef ik hier al eerder neer).

quotes-Weekmenu-opstellen

Ik kook wel graag, maar tijdens de week betekent dat vaak groenten staan hakken terwijl er een kleine krullenbol aan het afkicken is van een intensieve schooldag. Dus in dat geval telt ook: hoe sneller hoe beter.

 

Op tafel in 15 minuten

Mijn aandacht werd daardoor getrokken door een blog over een relatief nieuwe, Belgische foodbox: 15gram. Zij hebben een aparte sectie met gerechten die op 15 minuten zouden klaar zijn. De recepten zijn eenvoudig op hun website te vinden.

Gezond en lekker. Caloriebewust. En op 15 minuten klaar. Really?

Challenge accepted.

Deze week heb ik alleen gerechtjes gepland die uit de ‘snelle categorie’ komen. De ingrediënten zijn in huis. De chronometer ligt klaar. De keukenschort is gestreken.

quotes-15-minutes-and-count

Okee, okee, you got me, de keukenschort is niet gestreken. Maar ze hangt wel klaar!

 

Maandag Frisse salade met gerookte zalm en krieltjes
Dinsdag Thaise groene curry met kip
Woensdag Runderreepjes stroganoff met rijst
Donderdag Pasta puttanesca
Vrijdag Visbrochette met zuiderse tabouleh
Zaterdag Linguine met prei en gehakt
Zondag FamilieBBQ – dus deze dag valt af

 

Dit staat er deze week op ons menu.

Volgende week breng ik verslag uit hoe snel deze snelle gerechten zijn gebleken! En hoe smakelijk, want dat blijft uiteindelijk wel het allerbelangrijkste ten huize Foodlovers.

Hebben jullie al eens een foodbox geprobeerd? Wat vonden jullie ervan?

 

I-Love-Food-Quotes-Tumblr-4-1

Een weekmenu opstellen: de bloopers

Screen Shot 2017-06-05 at 14.20.20

 

Ik dacht, ik begin vandaag met een citaat.

 

Een citaat dat heel mooi omschrijft dat zelfs de mooiste plannen niet perfect zijn, en bijgevolg mijn weekmenu, of liever de uitvoerder van het weekmenu (= moi) ook niet.

 

Ja, ik geloof dat het nadenken over wat je gaat eten die week, over het algemeen leidt tot minder stress, minder tijdsverlies, minder voedselafval.

 

Over het algemeen. In theorie altijd. Maar zoals we weten: in theorie is theorie en praktijk hetzelfde, maar in de praktijk is dat niet zo.

 

En omdat ik nu eenmaal niet wil doen alsof het altijd goed gaat: mijn weekmenu bloopers van de afgelopen dagen.

 

  • Misschien had ik mijn koffie nog niet gehad bij het opstellen van de boodschappenlijst. Daarom: tip van de dagdrink altijd eerst je koffie voor je daaraan begint. Als je geen koffie lust, tja, dan kan ik je ook niet helpen. Misschien kom je dan elke week in dezelfde situatie  als ik, en merk je dat je toch enkele belangrijke ingrediënten vergat te noteren.
    Geen wraps in huis voor de wraps met kip bijvoorbeeld. Dan maar rijst gemaakt, maar dat duurt natuurlijk wel langer. Te weinig prei gekocht voor de kabeljauw met prei. Manlief klaagde niet, maar viel iets sneller dan gemiddeld de koelkast aan na het eten.
    .
  • Op woensdag werden we uitgenodigd om de verjaardag van de schoonmama te gaan vieren, en uiteraard gingen we daar maar al te graag op in. De kaas-spinazieburgers had ik al laten ontdooien, maar die konden nog wel een dagje extra wachten aan. Helaas gold dat niet voor de broccoli, die tegen donderdag een nieuwe trendy kleur had aangenomen. Gevoelige groente te laat op de week gepland dus.
    .

IMG_0351

.

  • Bovendien smeedde onze koelkast een complot tegen ons: De helft van onze groenten en al het beleg besloot spontaan pootjes en haar te kweken. Daardoor kon de aspergesalade met gerookte ham niet doorgaan, want euh… geen asperges meer en geen ham. Dan maar met manlief over de middag gaan lunchen – ja, het was niet allemaal kommer en kwel.
    .
  • Ik probeerde enkele oude appels en overschotjes bloemkool te redden door er appelcake en bloemkoolsoep van te maken, maar vergat het bakpoeder en daarna ook de soep op het aanrecht.

 

Maar kijk, een nieuwe week, een nieuw menu, een nieuwe poging.

 

Lunch Diner
Maandag Varkensgebraad met patatjes en spinazie Soep met balletjes en boterham
Dinsdag Omeletje met groenten en hesp, broodje Spaghetti
Woensdag Lunch met vriendin Taco’s met koolvis
Donderdag Couscoussalade met feta Indische curry met paksoi
Vrijdag Boterham met eiersalade en sla Kip cordon bleu met krieltjes en worteltjes

Ps– tips om zo’n weekmenu op te stellen (want meestal loopt het goed, I promise):

Hebben jullie ook wel eens zo’n bloopers? Ik beloof dat ik niet (hard) zal lachen!

Een weekmenu opstellen voor gevorderden

Screen Shot 2017-05-28 at 22.06.44

Dat ik fan ben van het opstellen van een weekmenu, is al even geen geheim meer. Ik zie eigenlijk niets dan voordelen (vijf, om precies te zijn), en ik denk dat iedereen er wel aan kan beginnen, als je rekening houdt met een paar kleine puntjes (zie ook: weekmenu opstellen voor dummies).

 

Ik haal mijn inspiratie uit magazines van supermarkten, uit eenvoudige kookboeken zoals Dagelijkse kost, maar ook en vooral van het internet (met een milde Pinterest-verslaving tot gevolg).

 

Nu kan je natuurlijk altijd een stapje verder gaan met dat weekmenu. Met nét iets meer rekening houden dan enkel de maagjes die zo goed mogelijk gevuld moeten worden in een zo kort mogelijke tijd (geef toe, wie heeft er tijd om uitgebreid te koken tijdens de week? Zelfs Jeroen Meus niet.)

 

In de categorie Geld besparen

 

  • Hou rekening met de groenten die in het seizoen zijn. Dit geeft meteen inspiratie en kan je uiteraard ook geld besparen. Het is altijd leuk om een gerecht te zoeken op basis van 1 bepaald ingrediënt – op de Colruytwebsite kan dit bijvoorbeeld makkelijk.
    Geen idee of witloof in een zomersalade past en wanneer de bloemkool bloeit? Je vindt het allemaal op de groenten- en fruitkalender van Velt: http://www.velt.nu/groentekalender.
  • Nog zo’n geldbespaarder: check je vriezer en je voorraadkast. Sinds wij een inventaris hebben gemaakt van onze vriezer(s) (ja, ik weet het, nerd alert) check ik altijd eerst die lijst voor ik alwéér kip koop. Zo voorkom je ook dat al dat lekkers te lang in de vriezer blijft steken, want ook al kan dat niet zo héél veel kwaad, smakelijker wordt het er niet op.

IMG_0321

In de categorie Tijd besparen

  • Vaak maak ik twee keer zoveel pasta en eten we de volgende dag pastasalade. Goeie kans dat we na een avond met zalm met krieltjes, een Luikse speksalade eten.
  • Eentje waar ik zelf nog niet zo goed in ben: hou je succesrecepten bij! Of werk met vaste dagen, zoals visdag, veggiedag, voor mijn part worst-met-spruiten-dag…. Ik eet graag gevarieerd, maar denk nog altijd met veel liefde terug aan de spaghetti van Miracoli ELKE zaterdagmiddag van mijn jeugd.

 

In de categorie Tegen voedselafval

  • Leer je porties kennen en koop, indien mogelijk, niet meer dan dat. Voor alle andere restjes kan het een goed idee zijn een paar ‘restjesopmakers’ op het menu te plaatsen. Pastagerechtjes, soep, quiche, omelet, pizza, paëlla, … elke keuken heeft een aantal schotels die er gewoon om sméken om alle groentenrestjes toegeworpen te krijgen. Of neem de overschotjes van je avondmaal gewoon mee als lunch. Tijd gespaard, dubbel gewonnen!
  • Hou rekening met de houdbaarheid van groenten en fruit. Een zakje sla is superhandig maar na drie dagen in mijn koelkast ziet het eruit alsof iemand er eens is op gaan zitten. Die programmeer ik dus aan het begin van de week. Een bloemkool zingt het dan weer een tijd langer uit (figuurlijk, gelukkig), die kan gerust op vrijdag op het menu komen.Ik probeer zo weinig mogelijk eten weg te gooien en ben me nu aan het inlezen over wat je best op welke plek in je koelkast bewaart, wat best buiten de koelkast (onlangs nog een kleine discussie gehad over bananen in het koelvak – niet doeeeeeeen, tropische vruchten hebben het niet graag koud!).

Ons weekmenu ziet er deze keer zo uit:

 

Lunch
Maandag Aardappelsalade met radijsjes en ei Wraps met kip, guacamole en groentjes
Dinsdag pastasalade met geitenkaas Kabeljauw met prei en krieltjes (moest vorige week wijken voor BBQ)
Woensdag Gevulde omelet met broodje Kaas-spinazieburger met blé en bloemkool
Donderdag Aspergesalade met gerookte ham Rijstnoedels met brocolli en scampi’s
Vrijdag  Couscous met groentjes en feta Zelfgemaakte pizza
 

quotes-Weekmenu-opstellen

Ik ben zelf echt ook nog dingen aan het uitzoeken en aan het optimaliseren, dus als jullie nog tips hebben, dan hoor ik het heel graag!

 

Wat is jullie gouden tip bij het opstellen van een weekmenu?

Een weekmenu opstellen in vier stappen

Screen Shot 2017-05-20 at 14.35.27

Vorige week had ik het over de vijf grote voordelen van het werken met een weekmenu. Natuurlijk, het is niet omdat je overtuigd bent dat iets een goed idee is, dat je dat meteen kan of wil realiseren.

Enkele van de vragen die me gesteld werden over de praktische kant van de zaak:

  • Hoe begin je aan zo’n weekmenu?
  • Kost dat niet heel veel tijd om zoiets uit te denken?
  • Ik heb sommige dagen echt heel weinig tijd, wat doe je dan?
  • Hoe link je je boodschappenlijst aan je weekmenu en zorg je dat je niets vergeet?

 

En ik dacht terug aan hoe ik in het begin aan puzzelen was om alles in een menu te laten passen, maar vooral ook om daarna iet of wat het menu te volgen. Want wat heb je aan een mooi lijstje op je magneetbord, als je elke avond denkt ‘Daar begin ik echt niet aan’ of ‘oei ik heb geen pasta voor de pastasalade of geen spinazie voor de spinazieomelet’.

 

Laat ik beginnen met de stelling dat je weekmenu een richtlijn is, geen wet. So what als je halverwege de week besluit morgen toch Chinees te gaan halen? Wat maakt het uit als je twee dagen hetzelfde eet omdat je in al je enthousiasme pasta hebt gekookt alsof er een leger kwam eten? Doel van een weekmenu is minder stress, niet meer.

 

Daarom vandaag:  een weekmenu opstellen voor dummies!

(En volgende week: weekmenu opstellen voor gevorderden).

 

1. Wat plannen?

Ga je een menu opstellen voor elke avond, of plan je ook de lunch mee in? Ga je all the way, en staat het ontbijt, de snacks en het dessert er ook bij? Dat hangt natuurlijk van je situatie af. Ik ben geen boterhammenfan, maar merk dat als ik mijn slaatjes niet op het weekmenu zet, ik ’s middags eindig met koude pasta en een halve paprika. Ik plan onze lunches dus ook in.

 

2. Timing

Om te beginnen is het belangrijk na te denken over wanneer je dat weekmenu gaat opstellen. Zaterdagvoormiddag zou een goed moment kunnen zijn, omdat je dan meestal wat tijd hebt om met de andere gezinsleden te overleggen, en de meeste mensen doen inkopen in het weekend. Neem een koffietje, twee papiertjes en een pen.

 

Als je echter een andere planning hebt, of zoals wij Collect and go doet, dan moet je er iets vroeger aan beginnen, om dan op zaterdag je boodschapjes op te kunnen halen.

 

Hoe dan ook is het een goed idee een vast momentje te prikken om even na te denken over de volgende week.

Dat betekent niet dat al het denkwerk op dat moment moet gebeuren – misschien denk je tijdens de week ‘oh, ik heb nog eens zin in kippenburgers’, of ‘die boontjes moeten dringend op’ – schrijf dat ergens neer en haal het boven om op het menu te zetten (kippenburger met boontjes- check!).

3. Inplannen in de gezinsagenda

Als je een lijst opstelt met wat je wilt gaan eten, is het nuttig even de weekagenda erbij te halen. Moet je op een bepaald moment gaan lunchen voor het werk? Ben je op de baan en zal je in de auto moeten eten? Dan is een rijstsalade niet meteen handig.

 

Een stoofpotje of ovengerecht is heerlijk maar als zoonlief naar de muziekschool moet, of de dochter heeft basketbaltraining om 19u en jullie komen thuis om 18u, dan moeten we realistisch zijn. Op sommige dagen moet het heel snel gaan, op andere snel, en op nog anderen heb je iets meer tijd.

 

Hou hier voldoende rekening mee. Je kan natuurlijk ook altijd inplannen dat je de ovenschotel al klaarmaakt voor de volgende dag, zodat je die gewoon moet opzetten en ondertussen iets anders kan doen. Kan werken. Ik probeer zelf niet te vaak te vertrouwen op mijn inzet om al ‘op voorhand’ te koken, omdat ik weet dat ik daar vaak toch niet de moed voor vind, tenzij in het weekend.

 

Als het vaak heel druk is ’s avonds, kan het een optie zijn om een paar weekends echt volop in kook-modus te gaan en maaltijden in te vriezen. Spaghettisaus, soep, zelfs (groenten)puree,… keuze genoeg!

 

4. Linken aan de boodschappenlijst

Als halverwege de week de melk bijna op blijkt te zijn, of je begint aan dat laatste rolletjes toiletpapier, zal je waarschijnlijk ook wel ergens een papiertje hebben liggen of een bord hebben waar je zulke boodschappen op noteert. Als dat niet het geval is: erg handig, doen!

 

Bij het opstellen van het weekmenu maak je best ook onmiddellijk een boodschappenlijstje. Steak met bloemkool en aardappeltjes – hebben we nog steak in de vriezer? Hoeveel bloemkool hebben we nodig? Staat er nog geen haar op die patatjes in de garage? Ga alle ingrediënten in het recept na. Misschien is de bakboter wel op? En was er nog voldoende zout? Of hebben jullie ook zo iemand in huis die bij alles mayonaise eet?

 

Natuurlijk is je boodschappenlijstje niet klaar samen met je weekmenu. Welke maaltijden staan er niet op je menu? Heb je daar nog iets voor nodig? Is er voldoende muesli, yoghurt, beleg? Wat gaan jullie snacken? Is er nog voldoende te drinken?

 

Volgende categorieën: een mens doet meer dan eten alleen. Wat heb je nog nodig:

  • In de badkamer
  • Qua poets- en wasgerief (afwasmiddel, zeep, Dettol…)
  • Voor de huisdieren (die moeten ook eten, maar kijk, die krijgen weekmenu van brokjes brokjes brokjes)
  • Speciallekes: dingen die niet vaak terugkomen, maar mogelijk wel nodig zijn zoals papierwaren, vuilzakken, … wat dan ook.

 

 

Voilà, het weekmenu is opgesteld en het lijkt haalbaar voor iedereen. Bij ons ziet het er deze week, een beetje een speciale, ‘korte’ week, zo uit:

 

  Lunch Diner
Maandag Spinaziesalade met geroosterde tomaatjes en geitenkaas Kipfilet met bloemkoolrijst en tuinbonen
Dinsdag Omeletje met groenten en hesp, broodje Pasta met erwtjes, spinazie en spekjes
Woensdag Pastasalade met kip tandoori Shakshuka
Donderdag Boterhammetjes en soep Nog te bepalen (mogelijk uitstapje)
Vrijdag Wraps met groenten en chilisaus Kabeljauw met prei, aardappel en roomsaus
 

 

 

Waar houden jullie zoal rekening mee bij het opstellen van je weekmenu?

 

 

Wat eten we deze week? Voordelen van een weekmenu

‘Wat eten we vanavond?’– toch zeker in de top 5 van meest gestelde vragen ever. Bij ons is het antwoord duidelijk: ‘kijk maar even op het bord’.

Ons magneetbord is de place to be in geval van stress rond het avondeten. Daar hangt netjes ons weekmenu, met een overzicht van de geplande lunches en diners.

Ja, een weekmenu samenstellen is sinds jaar en dag een gewoonte van me – ik kan me echt niet meer voorstellen dat ik niet vastleg wat we gaan eten. Hoe gaat dat dan, als je dat niet doet? Die stress, elke avond naar huis rijden en moeten denken, wat gaan we nu weer maken? Wat zouden we nog liggen hebben? Misschien net dat éne ingrediënt te kort komen voor dat geniale idee dat je dan toch krijgt. Hoe vaak moet je dan nog ‘even’ langs de winkel?

Mensen die me melden dat dat écht te veel tijd kost, zo een weekmenu (en bijhorend boodschappenlijstje) opstellen, die verwijs ik graag door naar bovenstaande opmerkingen. Wij gaan 1 keer per week naar de winkel (of liever: tegenwoordig pikken we één keer per week de boodschappen op met Collect & Go), en tussendoor pik ik nog één keer iets op (vers brood, beleg) van onze buurtwinkel.

En als je weet wat je gaat eten, dan heb je daar over het algemeen ook zin in (want critici hebben me al gezegd dat je toch niet kan voorzien wat je wil eten). En als je er dan echt geen zin in hebt: tant pis. ’t Is een weekmenu, niet de 10 geboden.

Ik ben dus een absolute aanhanger van het opstellen van een weekmenu. Samengevat spaar ik vijf dingen uit:

  • Tijd – beter één keertje serieus boodschappen gaan doen, dan vijf keer de kassarij trotseren
  • Geld – want geef toe, die vijf keer neem je toch altijd nog iets extra mee
  • Stress – ik weet gewoon dat alles in huis is, en dat het avondeten dus wel in orde komt. Ik hoef er niet meer over na te denken
  • Calorieën – bij het opstellen van het weekmenu probeer ik gezonde keuzes te maken. Komt beter uit dan snel een pizza in de oven schuiven omdat ik niets weet te verzinnen (al staat pizza uiteraard ook geregeld op het menu).
  • Voedselafval – doordat ik mijn boodschappenlijstje afstem op wat we effectief gaan maken, gooien we minder ‘vergeten’ eten weg.

Wat er deze week op het menu staat?

 LunchDiner
MaandagRijstsalade met gerookte zalm en geitenkaasKnolselderijstoemp met gebakken seranoham
DinsdagCouscoussalade met fetaPasta met spinazie en artisjok
WoensdagPastasalade met rauwkostAsperges met ei en puree
DonderdagGroentesoep met broodjeWitloof met hesp en bloemkoolsaus
Vrijdag Krieltjessalade met spekjes en radijsjesZelf gemaakte pizza
   

Er zitten een paar van onze klassiekers tussen, maar ook dingen die we nog niet eerder gemaakt hebben. Naar de knolselderpuree ben ik bijvoorbeeld heel benieuwd!

Wat staat er bij jullie op het menu?

terrible day

DZV: week 6, à l’improviste

Screen Shot 2017-04-13 at 13.47.36

Wow! Wow, wow, wow.

Eerlijk, het was er sneller dan ik verwacht had. De Dagen Zonder Vlees eindigen vandaag. Natuurlijk, want aangezien deze actie de Groene Vasten wordt genoemd, eindigt die met Pasen.

Vanaf 1 maart deed ik mee aan een actie die ik al verschillende jaren kende, maar nooit aan durfde beginnen: veertig dagen minder/geen vlees en vis eten. Ik weet nog steeds niet goed waarom ik er aan begonnen ben. Omdat ik in Boston al heel wat vegetarische gerechten had ontdekt en die stuk voor stuk meevielen? Omdat wij wat op ons gewicht, maar zeker ook op onze gezondheid willen letten in 2017? Omdat ik hoopte dat het me een stimulans zou geven om nieuwe recepten te proberen? Of omdat wij er als ‘mensen van de wetenschap’ niet meer omheen kunnen: vlees heeft een negatieve invloed op ons milieu en kost enorm veel water – een beetje minder zou dus meer goed dan kwaad kunnen doen, en niet alleen in eigen huis/buik.

Waarom begon ik aan Dagen Zonder Vlees? Waarschijnlijk omwille van een combinatie van alle bovenstaande redenen.

Deze laatste week was er eentje die buiten de lijntjes kleurde. Waar ik normaal gezien netjes mijn weekmenu opstel, een boodschappenlijstje maak en de boel geordend hou, was dat deze laatste vakantieweek niet echt het geval.

We trokken voor een midweek naar een vakantiepark, samen met vrienden en hun twee zoontjes. Het menu en de boodschappen werden opgemaakt op basis van enkele woorden: spaghetti – iets met vis – een wokje – zelf belegde pizza. En verder hoopte ik dat we het vlees zoveel mogelijk apart zouden houden.

Het was eigenlijk voor het eerst dat ik de enige aan tafel was die vegetarisch at. Dat vond ik wel bijzonder, vooral omdat die gebakken kip best lekker rook, en ongetwijfeld perfect had gepast bij mijn wokgroentjes met rijst. Het voelde toch wel als een ‘verstervingske’, en dat was voor het eerst sinds de start van mijn experiment.

Het gerecht met de vis was mijn toegeving van de week, en heeft me trouwens uitstekend gesmaakt.

Ook de lunch, vaak een slaatje of een broodje met zelfgemaakte soep en beleg tijdens werkweken, was nu eerder een ‘kijken van wat we nog hebben’. Uiteindelijk viel dat heel goed mee. Laat ons niet vergeten dat choco vegetarisch is!

Maar goed, 40 dagen zonder vlees. Volgens de organisatoren zouden er heel wat voordelen aan verbonden zijn. Zo zou vegetarisch eten goedkoper zijn, omdat vlees een grote hap uit het budget kan betekenen. Dat is me niet meteen opgevallen. Ik kocht meer verse groenten en fruit, en daar hangt toch ook een prijskaartje aan. Bovendien waren wij sowieso al niet de mensen die elke dag chateaubriand aten.

Ook zou je minder kilocalorieën opnemen en bijgevolg gewicht verliezen, op voorwaarde dat je dat vlees niet gaat vervangen met vette kaas of gefrituurde veggieburgers. Dat was een kleine uitdaging, want heel wat van die vervangers zijn inderdaad behoorlijk vettig. Maar ja, we zijn wat grammetjes kwijt deze veertig dagen. Eerlijkheidshalve vermeld ik erbij dat we ook weinig tot niet gesnoept hebben. We waren algemeen bezig met het opbouwen van een gezonde levensstijl, met een positief effect op ons gewicht tot gevolg.

Of mijn cholesterol gedaald is, heb ik niet laten opmeten, daar kan ik geen uitspraken over doen.

Ook wordt er overal aangehaald dat je stoelgang vlotter zou gaan verlopen als je (rood) vlees schrapt, maar er is zoiets als TMI zoals ze in het Engels zeggen (too much information) dus laat ik ook daar even geen uitspraken over doen.

Voor mij persoonlijk wilde ik vooral nieuwe receptjes uitproberen, en opvolgen of ik een verschil kon maken voor de planeet, want wat maakt dat ene kipfileetje op mijn bord eigenlijk uit?

Wat mijn 40 dagen uitdaging in cijfers betekent, en of ik mijn streefdoel van gemiddeld 5 veggiedagen op 7 gehaald heb, daar vertel ik maandag meer over!

keep-calm-and-eat-less-meat

DZV: week 6, veggie gaat uit eten

De zesde week van Dagen Zonder Vlees bleek onverwacht een thema te hebben: uit eten gaan. Er zijn natuurlijk ergere dingen in het leven. Met ‘onverwacht’ bedoel ik dat het niet helemaal zo gepland was. Na weken van braafjes altijd thuis eten en de lunch zelf inpakken waren er opeens wel veel gelegenheden en uitnodigingen die allemaal in de voorbije week vielen.

 

Maandag was manlief jarig, en gingen we samen lunchen. Niet ver van elkaar werken is zeker een voordeel. Zijn speksalade deed me even twijfelen, maar ik hield het bij een vegetarische pasta. ’s Avonds mocht hij uiteraard kiezen wat we zouden eten, en het werd Thaïse salade met gemarineerd rundsvlees. Héérlijk, en niet bepaald veggie te maken. Ik heb er toch van genoten, dit is steak op zijn best.

DSC_2460

 

Dinsdag ging ik een soepje eten ’s middags. ’s Avonds was de rijst met kokosmelk en spinazie een succes. Alweer een gemakkelijk, snel en verrassend gerechtje dat in onze receptenmap komt te zitten.

DSC_2461

Op woensdag was ik uitgenodigd bij een collega, die een heerlijke auberginelasagne had klaargemaakt.

 

Donderdag had ik een verrassing voor manlief in petto. Hij had er nog eentje te goed. Op 21 juli 2014 waren we op vakantie in Ijsland toen hij me plots vertelde dat we die dag 1000 dagen getrouwd waren, en dat hij een toprestaurantje had geboekt. Ik vond het een van de meest romantische dingen die hij ooit gedaan had.

Semi toevallig kwam ik er een maand geleden achter dat er sindsdien alweer 1000 dagen verstreken zijn. Op 6 april regelde ik dus een babysit en gingen we voor onze 2000 dagen huwelijk dineren in Noordoever, een vegetarisch restaurant aan de Vaart in Leuven. Ze werken met een uitgebreid warm en koud buffet en alles is even heerlijk. Echt een aanrader!

 

Vrijdag genoten we van portobello’s met geitenkaas en gebakken aardappeltjes.

DSC_2470

En zaterdag was ik alweer op ‘trot’, en ging ik met een vriendin naar een ander vegetarisch restaurantje: Funky Jungle in Mechelen.  Zogezegd alles vers en met liefde gemaakt, laat ons zeggen dat ik van beide niet veel gemerkt heb. Dit was echt geen reclame voor een vegetarische levensstijl, maar we hebben er wel een grappig verhaal bij (zoals de ‘verse’ muntthee die oude, al geweekte, blaadjes bevatte).

 

De zonnige zondag schreeuwde gewoon om een barbecue. Heeft er iemand in Vlaanderen geen vuurtje aangestoken en wat spiesjes klaargelegd? Daar heb je trouwens dé reden waarom ik nooit full time vegetariër zou worden, in 3 letters: BBQ.

Hierbij de cijfertjes tot nu toe (een groene dag is een dag zonder vis of vlees).

 

Wat er volgende week op het menu staat? Ik weet het eerlijk gezegd niet zeker. We trekken er een paar dagen tussenuit, met vrienden en hun twee zoontjes. Het wordt dus ergens een midden van gemakkelijk-smakelijk-kids proof– vrij snel – en als het even kan ook nog veggie voor mij. Ik voorspel spaghetti met veel groentjes (al dan niet gemixt haha), een wokje met rijst en ik zeul alvast 6 bloemkoolpizzabodems mee.

 

Waar ik wel zeker van ben: we gaan daar gewoon even heerlijk van rust/natuur/speeltuinen/zwembaden/niks doen genieten.

suote

DZV: vijfde week, op dreef

Vandaag had ik zo’n gesprekje waar je hersenen van blokkeren. Waarbij je even met je ogen knippert en gedurende twee seconden aan absoluut niets kan denken, het wordt ‘wit’ voor je ogen. Going blank, wordt dat toepasselijk genoemd in het Engels.

Mijn collega kondigde aan dat de ’40 dagen bloggen challenge’ op het einde van deze week aan zijn einde zou komen. Immers, maart telt 31 dagen, en dan nog negen in april, en daar heb je je 40 blogjes. Maar, de Vasten loopt toch tot Pasen? En Pasen is toch pas op 16 april?

 

En hoe zat dat dan eigenlijk met Dagen Zonder Vlees, die ook verkondigen 40 dagen naar minder vlees en vis te streven? Verwarring alom!

 

Op zo’n ogenblik kan je natuurlijk maar één ding doen: Google to the rescue! Bleek dat er inderdaad eigenlijk 46 dagen tussen Aswoensdag en Pasen zitten, maar dat er op zondag niet gevast werd. Ha! Die gebraden kippetjes en gourmetjes op de zondagse familiemiddagen waren dus helemaal ingecalculeerd!

 

Ik ga er dus vanuit dat onze Dagen Zonder Vlees lopen tot Pasen. Deze vijfde week liep heel goed, dank je wel. Hier is mijn tussenstand:

Screen Shot 2017-04-03 at 21.51.30

Ik heb de voorbije zeven dagen volledig vegetarisch gegeten. Nu ging dat enigszins met wat ups en downs.

 

De ups: De spinazie-kaasburger die ik kocht in de Albert Heijn was echt geweldig. Samen met de gegrilde bloemkool en de krielaardappeltjes smaakte me dit heel erg. Een blijvertje!

DSC_2442

De shashuka, waarbij eieren gepocheerd worden in een bedje van geitenkaas, tomaten en paprika, had net iets te lang op het vuur gestaan, waardoor de dooiers wat te vast waren geworden. Toch vond manlief dit een absoluut topgerecht. Hij is altijd vrijgevig met complimentjes over mijn kookkunsten, maar vier of vijf keer horen dat het echt geweldig is, dat gebeurt me toch niet zo vaak (geen foto wegens totaal niet fotogeniek gerecht).

 

De downs: Ondanks het feit dat ik het recept van de pompoenspinazielasagne volgde, zoals beschreven in het Jamie magazine, heeft dit toch geleid tot de eerste echte ‘mislukking’ van deze DZV-periode. Door een tekort aan saus waren de lasagnevellen totaal niet zacht en gaar. Omdat de groentjes er wel goed uitzagen, hebben we deze vakkundig van de lasagne geschraapt, er een Philadelphiasausje bij gemaakt en op gewone pasta gegoten. Op zich lekker, maar ik bleef het wat sneu vinden.

De chili sin carne is niet op tafel gekomen wegens een totaal gebrek aan ‘goesting’ om te koken, het is toen dus een slaatje geworden met kaasflapjes.

DSC_2450

Deze week staat er het volgende op het menu:

 

Maandag: Thai beef salade – tja, de naam geeft het al wat weg, vandaag zal ik niet als volledig veggie kunnen ingeven. Manlief is namelijk jarig en mocht kiezen wat er op het menu stond. En zoals wel duidelijk is: verjaardag > DZV.

Dinsdag: Rijst met kokosspinazie

Woensdag: Mexicaanse salade met maïs en zwarte bonen. Ik heb met allerlei bonen leren koken in Amerika, en vond deze zwarte bonen bij de Albert Heijn. Zou er een reden zijn waarom Nederlanders zo veel meer soorten bonen in de rekken willen?

Donderdag: Portobello met geitenkaas en walnoten, en krieltjes.

Vrijdag: Zelf belegde pizza met bloemkoolbodem. Die bloemkoolbodem vind ik in… euh ja, Albert Heijn. Er is een thema.

 

Verder kreeg ik deze week de eerste vraag of ik supplementen nam om de tekorten die je oploopt door vegetarisch te eten, op te vangen. Oei, euh nee? Ik voel me eigenlijk heel goed, veel minder namiddagdipjes. Het zal nog wel meevallen zeker, ik eet af en toe nog wel eens vlees, toch? En zitten er niet gewoon heel veel vitamines in chocola? Check!

DZV: vierde week, tweede adem

Naar het schijnt duurt het minstens drie weken om een nieuwe gewoonte aan te kweken. In deze vierde week van Dagen Zonder Vlees zou één en ander dus wat vlotter mogen verlopen.

 

En ja, het weekmenu opstellen duurt nog altijd iets langer dan voordien, maar er is toch een kleine kentering te merken. Op restaurant even de kaart scannen naar de veggie mogelijkheden, gebeurt al met een zeker automatisme. Ik hoef het pakje gerookte hesp niet meer terug te leggen, nadat ik het onnadenkend uit de frigo haalde om een boterham te beleggen. De maaltijden deze week waren –bewust- eenvoudig en snel om te bereiden, én ze vielen goed in de smaak.

 

Dit alles maakt dat ik de vorige zeven dagen vijf dagen vegetarisch gegeten heb. Dit was mijn doelstelling van bij het begin dus: mission accomplished! Het weekend is ‘gesneuveld’ door een prachtige portie sushi op zaterdag… en een reepje spek op de zondagse brunch.

 

‘Dagen Zonder Vlees’ was een gespreksonderwerp op die brunch. Een nichtje ging er ook voor, en ging nog geen enkele dag voor de bijl – zélfs niet voor een krokant gebakken stukje varkensvlees. Ik had er wel bewondering voor, maar besefte des te meer dat ik na deze 40 dagen geen full time vegetariër zal worden. Of toch nog niet meteen.

 

Maar het dierenleed dat de voorbije dagen in het nieuws kwam, liet natuurlijk niemand onberoerd, en we waren het erover eens: als je dan toch vlees eet, kan je maar beter kwaliteitsvlees kopen, en moet het je dan ook wel enorm smaken. Ik besefte dat ik zelden van steak kan genieten en dat ik misschien liever een alternatief voorzie als manlief er voortaan zijn tanden wilt inzetten.

 

De resultaten van de vorige week waren als volgt:

Screen Shot 2017-03-26 at 19.09.37

 

Voor de volgende week heb ik het volgende op het menu gezet:

 

Maandag: Spinazie-kaasburger met bloemkoolsalade en krieltjes (ja, daar ben ik toch voor een burger gevallen, maar geef toe, deze klinkt toch niet slecht)

Dinsdag: Pasta met broccoli en pijnboompitten

Woensdag: Shakshuka. Shakwatte? Dit is een eenvoudig recept dat oorspronkelijk uit Jerusalem komt. Het is een pittig gerecht waar eieren worden gepocheerd in een sausje van tomaten, paprika, ajuin en kruiden. Ik leerde het kennen in de drie weken dat ik ooit de boxen van Hello Fresh probeerde.

Donderdag: pompoenspinazielasagne

Vrijdag: Chili sin carne

 

Ik moet nu wel toegeven dat ik mogelijk het menu ga aanpassen, nu ze temperaturen van rond de 20°C voorspellen. Ik sluit niet uit dat ik één en ander probeer om te toveren naar een salade-versie van het oorspronkelijk gerecht. En dan buiten op ons terras eten, terwijl het nog licht is ’s avonds. Wow. Ik kijk er al geweldig naar uit!

DZV: derde, uitdagende week

Thuis ben ik diegene die beslist wat er op tafel komt. Ik vraag zeker input aan manlief, maar uiteindelijk maak ik het boodschappenlijstje (opgesteld in de volgorde zoals het in de winkel ligt, indien nodig). Ik probeer de laatste drie weken echt recepten te vinden die gewoon lekker zijn en ‘volwaardig’, met andere woorden, waar je niet van denkt ‘dat had nu een lekker steakske nodig’.

 

Manlief engageerde zich niet voor DZV. Hij wilt gerust alle bloemkoolcurry’s en groentenburgers verdragen, hij vindt het zelfs lekker, maar zal het sneetje hesp op zijn boterham niet laten. Het klonk deze week wel eens: ‘anders eten we scampi’s bij die risotto’? ‘Het is precies al lang geleden dat we kip gegeten hebben’.

 

Hum ja schat, daar is een reden voor. Dagen Zonder Vlees, ja dan is er dus geen vlees – de naam is toch goed gekozen hé. Aan de ene kant: YES, het is dus lekker genoeg om hem te doen vergeten dat we vegetarisch eten. Aan de andere kant: DAMN, hij is elke vijf minuten vergeten dat we vegetarisch eten.

 

Maar als tijdelijke vegetariër stootte ik deze week al op enkele uitdagingen. Een restaurant zoeken om met de collega’s te gaan eten? Drie restaurants werden afgekeurd omdat er geen of amper vegetarische gerechten op de kaart stonden. Gaan lunchen in het zonnetje met een vriendin? Uit keuze-armoede gevraagd om het spek uit de speksalade te halen. Je krijgt er niets voor in de plaats en het gerecht kost nog exact even veel als met het spek. Ik voelde me een beetje bekocht, zoals wanneer mijn watertje even veel kost als een pint.

 

Op vrijdagavond aten we ossobuco met pasta, en door mijn ruime porties konden we er zaterdagmiddag nog eens van eten. Tja, dan kon ik zaterdag ook al schrappen als vleesloze dag. Ik troostte me met de gedachte dat minder voedselverspilling ook één van de uitdagingen was die je kon aangaan, naast minder vlees en vis eten. En dat is toch ook iets waar ik sterk naar wil streven.

Screen Shot 2017-03-19 at 21.33.17

Ergens vind ik het wel jammer, dat ik op de website van Dagen Zonder Vlees niet élke vleesloze maaltijd kan ingeven – het gaat per volledige dag. Mijn peuterbrein, compleet verslaafd aan stickers zoals ‘vleesvrije dag’, denkt dan al gauw: ik at vanmiddag al wat gehakt, de dag is al ‘verloren’ wegens niet volledig vleesvrij, dus geef mij dan maar wat salami op de boterham.

 

Hoe dan ook, dit is de stand na drie weken:

Screen Shot 2017-03-19 at 21.33.06

 

Ons weekmenu voor deze week ziet er als volgt uit:

Maandag: Pasta met gemengde champignons, spinazie en geitenkaas – vorige week enorm in de smaak gevallen van manlief én ventje (zie foto)

Dinsdag: Salade van vegetarische balletjes, boontjes, eitje en bieslookdressing

Woensdag: Risotto met vergeten groenten (in dit geval: koolrabi, groene kool en pastinaak)

Donderdag: Pompoensoep en broodjes met zelfgemaakte eiersalade

Vrijdag: Zelf belegde pizza’s met bloemkoolpizzabodem

Het zijn deze week eenvoudige, snelle maaltijden, en dat mag natuurlijk ook al eens. We zullen het ons in elk geval laten smaken!

DSC_2420

Pasta met spinazie, champignons en geitenkaas

 

Dagen Zonder Vlees – Week 2

Ondertussen zijn we een kleine twee weken aan de slag met Dagen Zonder Vlees. De eerste week was geen algemeen succes. De voorbije dagen lukte het al beter, mits een strak gepland weekmenu (veggie lunches incluis), alle ingrediënten netjes in huis gehaald via Collect and Go, en een lunch buitenshuis die ik bewust in een vegetarisch restaurant liet doorgaan.

 

Het resultaat: de voorbije zeven dagen at ik er zes volledig vegetarisch. Ik kan mijn gegevens ingeven op de website van Dagen Zonder Vlees en krijg volgende tussenstand.

Screen Shot 2017-03-12 at 21.57.20

Wat nog belangrijker is, even egoïstisch gezegd, ik heb echt lékkere dingen gegeten en ook manlief heeft vaak mee gesmuld. De grootste triomf was ongetwijfeld de bloemkoolpizza: ik kocht een kant-en-klare bodem bij Albert Heijn, we maakten een sausje van tomatenblokjes uit blik en belegden onze pizza elk met groentjes en wat feta. Op 20 minuten hadden we een heerlijk maaltje, dat zelfs een scepticus als manlief helemaal overtuigde. Ik kreeg zelfs excuses voor de voorafgaande klaagzang (‘Gaat dat lekker zijn? Volgens mij heb ik daar niet mee gegeten. En daar zit bloemkool in?…’)

Het menu voor deze week ziet er als volgt uit:

 

Maandag: Falafel met groentenfrietjes, yoghurtsaus en pita

Dinsdag: Pasta met gemengde champignons en geitenkaas

Woensdag: Gevulde omelet voor manlief, ikzelf ga met een bende (ex-)collega’s eten in een vegetarisch restaurant

Donderdag: Pizza van tortilla, groentjes en feta

Vrijdag: Ossobuco met pasta

 

Voor iemand vraagt met welke geniale truc ik ossobuco omtover naar een vegetarische variant: op vrijdag krijgen we hoog bezoek en trek ik de jokerkaart. Met excuses aan het kalf wiens schenkels nu in mijn diepvriezer zitten, het was niet persoonlijk.

 

Nog een conclusie na twee weken?

 

Het vlees mis ik eigenlijk amper, en er zijn websites genoeg die receptjes aanbieden. Het enige waar ik soms wel wat tegenaan bots, is het feit dat wij ondertussen ook wat op de calorietjes letten. Noten, kaas, avocado, ze staan allemaal op mijn lijst van meest geliefde ingrediënten, maar light zijn ze niet te noemen. Ook wat betreft broodbeleg is het nog een beetje zoeken, aangezien een plak kaas – hoewel erg geapprecieerd – toch aanzienlijk minder goed is voor de lijn dan een sneetje filet de saxe.

 

Een prettige bijwerking van deze uitdaging is in elk geval dat ik al heel wat nieuwe dingen heb uitgeprobeerd, omdat je toch een beetje uit je comfortzone wordt gehaald. En, laat ons eerlijk zijn, samenleven met twee carnivoren, maakt het er niet gemakkelijker op. Nope, niet de katten.

quote

Dagen Zonder Vlees- eerste weekje

Sinds 1 maart doe ik mee aan Dagen Zonder Vlees. Ik wilde sowieso al wat minder vlees eten, en wat nieuwe vegetarische recepten uitproberen, dus dit leek me een uitgelezen kans.

Aangezien ik thuis verantwoordelijk ben voor het opstellen der weekmenu, dacht ik dat dat  een eitje zou zijn (pun intented).

Na een klein weekje zijn er een aantal conclusies te trekken.

Conclusie 1: die eerste maart was er sneller dan verwacht. Ik had ondertussen nog scampi, en zelfs een goed steakske op het menu gezet. Dat laatste was ook wel ingegeven vanuit ons streven om voor 5 dagen veggie en 2 dagen vlees (maar dan ‘goed’ vlees) te gaan. Deze deal moest ik sluiten om de vrede te bewaren thuis.

Conclusie 2: als je aan niemand zegt dat je meedoet aan Dagen Zonder Vlees, moet je ook niet staan kijken dat daar geen rekening mee wordt gehouden. Voor het etentje met mijn meter, had zij een gezellig restaurantje gekozen, waar – ik zweer het- letterlijk NIKS vegetarisch op de menukaart stond, noch een gerecht waar ik eventueel de kabeljauw kon laten uitvissen. Dan maar voor een mooi stukje vlees gegaan, when in Rome…(enfin, ’t was in Limburg, dus when in Limburg…)

Ik bleef daar logeren, en ’s morgens werd er voor mij versgeperst appelsiensap en spek met ei gemaakt. Dat was ook niet het moment om te beginnen over onze ecologische voetafdruk en hoeveel water die beesten nodig hebben. Plus, dat spek…mannekes, waarom is dat zo lekker?

Conclusie 3: Er zijn echt wel lekkere gerechtjes te vinden om op het menu te zetten. We beginnen dan ook volle moed aan week 2 van DZV. Hier een klein overzichtje van wat er op ons bord zal belanden:

Maandag: Groentenburger met Oosterse brocolliwok en mie

Dinsdag: Risotto met courgette, champignons en parmezaan

Woensdag: Curry met pompoen, kokosmelk en quinoa

Donderdag: Tomaat-witloof gratin met pasta

Vrijdag: Bloemkoolpizza met groentjes en feta

Alle gerechtjes zijn zeker welkom – ook met vlees of vis trouwens – want helemaal vegetariër worden… nee… we hebben het verkeerde vlees in de kuip.

DSC_2379