My randomness of being

We hebben nieuws gekregen. Volgende week dinsdag kan Krullenbol weer naar school. Voltijds. Elke dag.

Heb je die dreun gehoord? Dat was een gewicht dat van mijn schouders viel.

Want na al die weken wordt het er niet makkelijker op, trachten te werken, tussendoor of nadien nog iets van energie over houden om te spelen (want ja, ik wil dat héél graag en onze Krullenbol verdient dat, maar lieve deugd, kunnen we spelen dat ik Doornroosje ben ofzo?), het eten maken, de afwas doen, eentje die nog niet voldoende energie verspeeld heeft, in slaap krijgen…

En dan plof ik in de zetel, zo ergens tussen 20u30 (victorie!) en 22u30 (jaja, rampzalig voor een 5-jarige, maar ja) en dan kan ik niet anders meer dan wat staren.

En zo schrijf je dus niet over die bijzondere periode waar we momenteel in leven.

Maar dus – toch iets luchtigs schrijven. Zag ik bij Fieke het ideale idee passeren: willekeurige vragen, niet al te moeilijk. Ideaal. Het heeft maar twee weken geduurd om deze in te vullen, haha.

Komt- ie!

1. Pak het boek dat het dichtste bij je ligt, ga naar pagina 18 en zoek regel 4.

“Daarom heb ik gezonde, koolhydraatarme alternatieven…” – ik ben moeten opstaan vanuit de zetel, en heb in de keuken het eerste kookboek gepakt. Ketorecepten, zonder suiker en arm aan koolhydraten dus.

2. Strek je linkerarm zo ver uit als je kan. Wat kan je aanraken?

Mijn zoon, een Ipad, een nagelsetje, een pyjamabloesje van een vijfjarige, een fototoestel voor kinderen, mijn GSM, twee tetradoeken en een borstvoedingskussen.

3. Wat deed je voor je deze tag begon in te vullen?

Whatsapp berichtjes sturen naar een vriendin.

4. Wat hoor je op het moment?

Het is zondagavond 21u30 in Coronatijden, dus ik hoor manlief die in het Engels aan het bellen is met een collega om hun data te overlopen.

5. Wanneer ben je voor het laatst buiten geweest? Wat deed je toen?

Vandaag was een buitendag! Na deze voormiddag het terras schoongespoten te hebben, zijn we in de namiddag in het bos gaan wandelen. En we hebben buiten gegeten, heerlijk!

6. Heb je gedroomd afgelopen nacht?

Ongetwijfeld want ik droom de laatste tijd de gekste dingen. Maar ik kan het me niet herinneren.

7. Wanneer heb je voor het laatst gelachen? Waarom?

Net nog om Krullenbol, die opeens de gekste dansjes kan beginnen doen.
Niet dat het uitmaakt, maar lachen jullie ook minder nu tijdens deze periode? Ik heb precies die indruk…

8. Wat hangt er op de muur van de kamer waar je in bent?

Een grote foto van de skyline van Boston, een verzameling foto’s van reizen en familie, en een slinger met kaartjes.

9. Zou je het ooit overwegen te emigreren?

Been there, done that! Goh, maar echt definitief emigreren, dat denk ik dan weer niet.

10. Door wie ben je voor het laatst gebeld?

Door een vriendin, we proberen elk weekend wel even te bellen. 

11. Laatste keer dat je in een zwembad zwom?

Oooh help, ik kan het me zelfs niet herinneren. Zou het kunnen zijn van onze vakantie in Italië vorig jaar? Ik ben niet zo een zwembad-mens…

12. Luister je op het moment naar muziek?

Nee. 

13. Welke kleur is de vloer van je slaapkamer?

In de slaapkamers ligt laminaat, grijze eik-kleur.

14. Als je iets kon veranderen aan je huis (ook al is het niet handig of mogelijk), wat zou het dan zijn?

Ik ben best tevreden met ons huis, maar het is natuurlijk gezet met een bepaald budget. We plannen nu al wat kleinere aanpassingen – zoals een nieuwe vloer op de benedenverdiep en ingebouwde kasten, maar mocht ik echt kunnen kiezen, dan had ik de kroonlijsthoogte opgetrokken, zodat onze bovenverdieping geen schuine wanden had, en we de zolderverdieping bruikbaar werd. Daar zou ik dan nog een extra slaapkamer en badkamer maken. Oh, en misschien nog een iets ruimere living zodat er een speelhoek zou kunnen zijn.

15. Wat is het laatste wat je hebt gekocht?

Als ik online meetel, de Collect&Go bestelling van vrijdag – de wekelijkse boodschappen dus. Oh nee! Ik heb ook nog sokken besteld voor manlief (geef toe, sympathiek van mij he).

16. Ooit op een motor gereden?

Nee. Telt een Vespa?

17. Wat is het verste weg wat je ooit bent geweest?

Ik zou het moeten checken, of Thailand (huwelijksreis) verder is dan het Westen van de US (familietrip in 2000).

18. Heb je ooit een trofee/beker gewonnen?

Oh… euh… misschien zo eens een wisselbeker dingetje met een quiz ofzo?

19. Hoe heette je eerste huisdier?

Ik heb ooit een vis gekregen van mijn groottantes, die dood is gegaan omdat iedereen die eten wilde geven (die heeft zich dus letterlijk dood gegeten). Maar geen idee hoe die heette… Toen kregen we twee poezen, en die heetten Patske en Watske.

20. Wat is de laatste film die je in de bioscoop hebt gezien?

Ik vermoed dat dat ergens eind 2018 moet geweest zijn, met Bohemian Rhapsody?

21. Wat doe je als je je verveelt?

Vervelen? Op dit moment van thuiswerk+kleuter+huishouden lijkt dat echt onbestaande. Maar als ik even niet weet wat gedaan, kijk ik meestal wat Netflix, of lees ik een magazine ofzo.

22. Wat wilde je vroeger worden?

Zijn de revue gepasseerd: dierenarts, astrofysicus – uiteindelijk is het wetenschapper geworden, en nu uitgever – dat laatste stond werkelijk niet in de top 1000 toen ik jong was.

23. Met welke auto rijd je?

Met een Seat Ateca van het werk. Auto’s zeggen me weinig, maar deze is wel heel aangenaam (wat betekent dat ik er lang in kan zitten zonder rugpijn te krijgen).

24. Wat voor jobs heb je gehad?

Oh, wel een aantal ondertussen. Ik heb een jaar bij Buitenlandse Zaken gewerkt (jaarcontract), ben dan een doctoraat begonnen (4 jaar en afgewerkt), ben coördinator wetenschapscommunicatie geworden aan de VUB (2,5 jaar, op uitgekeken), manager educatie bij Technopolis (11 maanden, don’t ask), en uiteindelijk uitgever voor wetenschappelijke publicaties. Oh en daarnaast heb ik ook nog 10 jaar les gegeven in het volwassenenonderwijs.

25. Hoe ver van je geboorteplaats woon je?

33 km van waar ik letterlijk geboren ben (het ziekenhuis dus), 21 km van mijn ouderlijk huis.

Mochten jullie dit stokje ook willen invullen, laat gerust een berichtje hier beneden!

Kinderpraat #5

Eén van de meest fantastische dingen aan een vijfjarige vind ik de redeneringen die worden opgebouwd. Oh, en de ‘fopjes’ die stilaan dagelijks naar boven komen! Oh, dat zijn al twee dingen. Nu ja, ze hebben beiden te maken met mijn volgende lijstje: enkele uitspraken van Krullenbol, die ik noteerde om ze zeker niet te vergeten.

Hier zijn ze dus, een greep uit de kleuterpraat van onze 5-jarige krullenbol.

Ik: Daar heb je een goede oplossing gevonden, schat.
K: Ja, dat heb ik goed geslimd he.

*We hebben het over materialen, aan tafel*
K: Het bestel is van metaal. Het glas is van glas. Door glas kan je kijken. Maar door een lepel niet.

Ik: Waar is het rode potlood?
K: Dat is een mystering, mama. Ik zal dat oplossen. Waar is mijn vergrootglas?

*Over de kleurenmonsters die voor gevoelens staan*
Ik: Dus het roze monster is voor als je verliefd bent. En hoe is dat dan, als je verliefd bent?
K: Dan ben je altijd blij bij een kindje.
Ik: En ben jij dan verliefd?
K: Ja, op Andrei. (beste vriendje)

*houdt appelmoes in zijn mond*
Ik: Wat ben je aan het doen?
K: Ik ben het aan het opwarmen.

*Papa gebruikt de tondeuse*
K: ben je je baard en je snor aan het scheten?

K: Ik kan niet opruimen, ik ben aan het zweten.

*Hij maakt snurkgeluidjes*
K: Mijn mond is aan het slapen.

*bij het bakken van bananenbrood*
K: Ik ben sterker dan een banaan.

Ik: Heb je een uitstapje gemaakt met de bus?
K: Nee we zijn in de bus gestapt. (dus niet uit-gestapt)

*We rijden naar de bib*
Ik: Kan jij me zeggen hoe ik moet rijden naar de bib, schat?
K: Volg de pijltjes mama.
Ik: Welke pijltjes? Er staan geen pijltjes van thuis naar de bib.
K: De pijltjes die tik tak doen. Die wijzen je hoe je moet rijden.
(de richtingsaanwijzers dus!)

K: Welke dag is het vandaag?
Ik: het is vandaag woensdag.
K (geïrriteerd): het is altijd maar woensdag!

*Twee dagen na zijn vijfde verjaardag gaan we een balletje over en weer gooien*
K: Toen ik vier jaar was, kon ik dat heel goed.

*In bed, hij blijft maar bewegen*
Ik: eventjes rustig worden schatje. Het is tijd om te gaan slapen.
K: Het zijn mijn billetjes mama, die weten dat niet, die zijn aan het dansen.
Ik (onder de dekens): Okee, billetjes, ook voor jullie is het tijd om te gaan slapen.
K: Nu dansen ze nog harder, mama!
Ik: Wat kan ik doen om ze rustig te krijgen?
K: Het avondlied zingen, dat helpt zeker!
(en inderdaad….)

Schrijven jullie ook wel eens wat op van wat jullie kinderen allemaal vertellen?

Sorry, ik moest efkes zagen

Er is iets vreemd aan de hand met de tijd. Ik las recent dat 2020 zo’n bijzonder jaar was, met 29 dagen in februari, 300 dagen in maart en vijf jaar in april.

Zo voelt het, en tegelijk is het alweer 25 april, en ging ik echt wel elke maand een koffie klasj update schrijven.

Maar kijk, in plaats van hier een big deal van te maken, wat het helemaal niet is, wilde ik gewoon vragen hoe het met jullie gaat?

En weet je, je mag eerlijk zijn.

Want ik zeg ook bijna altijd ‘ça va‘ als ze het me vragen, of ‘wij en onze familie zijn gezond dus we mogen niet klagen’. Maar potverdekkie (gekuiste versie hier), af en toe mag dat wel, ook al zijn we gezond!

Gisteren is er doodleuk gemeld dat de kleuterscholen nog tot eind mei gesloten blijven. Minstens. Huppaaa, doe er allemaal nog maar eens vier weken bij. Eerlijk gezegd, de moed zonk me serieus in de schoenen.

Ja, uiteraard zet ik gezondheid en veiligheid ook bovenaan. Maar dan nog begrijp ik niet waarom de kleuterscholen niet gewoon open gaan. Met een immuniteit van 4,3% in onze bevolking zijn we nog ver, heel ver, van wat men verwacht had, of van wat er nodig is om enigszins veilig alles weer op te starten.

Dus ja, waarom dan niet de kleuters weer naar school laten gaan, om zo de jongere ouders toch wat bloot te stellen, maar die verder wel zo veel mogelijk binnen te houden?

Maar dat gebeurt dus niet. In plaats daarvan gaat de evenwichtsoefening tussen thuis werken, het huishouden zonder hulp (ja sorry, ik ben verwend en gewend aan mijn poetshulp die ook wat streek), en onze actieve vijfjarige, door. Een evenwichtsoefening die, zoals zoveel ouders al gemerkt hebben, gedoemd is om te falen. Ik val dagelijks van dat touw, ook al is het misschien wel wat lager gespannen dan in het begin van dit verhaal.

De eerste weken stond ik twee uur vroeger op, om voor dag en dauw te werken, zoveel mogelijk in de voormiddag te proppen, en dan na de middag een Mary Poppins-achtige versie van mezelf te zijn die wél graag knutselde en ’s avonds dan ook nog een gezonde maaltijd op tafel toverde. Me-time? Eens alleen naar het toilet kunnen, zeker?

Resultaat van dit geweldige experiment: totaal op na drie weken.

Maar geen paniek, ik had dan tien dagen verlof genomen. Aaaah, dat ging het oplossen.

Waarop ik prompt een zware hoest kreeg, ’s nachts opeens vier uur wakker lag en overdag mij ‘enkel’ diende bezig te houden met Krullenbol, die ongetwijfeld niet begreep waarom ik er als een vod uitzag en dito energieniveau had.

Waarna het hele gedoe opnieuw begon, en dus blijkbaar nog wel even zal doorgaan. Ik wilde mijn ouderschapsverlof hier helemaal niet voor gebruiken, maar ik begin nu wel te twijfelen. Ik heb de laatste jaren mijn grenzen goed leren kennen, en ik voel het emmertje erg leeg worden. Ik weet ook hoe lang het duurt om dat weer te vullen.

De dagen dat manlief ook een paar uur bezig kan zijn met Krullenbol zijn een stuk lichter. Dan nog is me-time een concept uit een ver en grijs verleden (de dieren spraken, Amerika werd niet geregeerd door iemand die dettol in je aders wilt spuiten, ik kon nog eens sporten, of alleen gaan wandelen ofzo), maar de stress wordt er dan toch wat minder op.

Maar manlief zet zich in om meer inzicht te verkrijgen in de besmetting met het virus, en werkt daar 17/7 aan (niet 24/7 want hij slaapt nog wel, zo meestal tussen 3 en 8). Ik kan daar dus niet eens over klagen, want wat hij doet kan zoveel mensen helpen.

Alleen mij even niet.

Dus ja, ik zocht een titel voor dit stukje en dacht aan mijn eigen quote die collega’s van me gebruikt hebben om op promotiekaartjes te zetten (ja, echt): SORRY MAAR IK MOEST EFKES ZAGEN!

Maar dus – jij mag dat ook. Hoe gaat het?

Hoop…


Zo vaak verloren. 
Zo vaak gevonden van nooit weggeweest.

Neergemaaid, weggevaagd, uitgerukt en telkens weer opgebloeid. Als onkruid.

Ik heb je gehaat, vervloekt. Verwenst om weg te blijven-

me aan je vastgeklampt, toen alle cijfers, kansen en grafieken riepen om los te laten.


Je zei – niet opgeven. Je mag boos zijn, vloeken, huilen, bang zijn. Je mag dat allemaal. Alleen niet opgeven.

En ik schraapte mezelf nog eens bij elkaar. 
Ik was boos. Ik was bang. Ik was triest.
Maar ik gaf niet op.

En kijk
Toen bleek de grens tussen wat kan, en niet kan, verlegd.

Viruspraat

Ik heb dit bericht ettelijke keren geschreven. In mijn hoofd dan. Toen ik ging wandelen om ook eens even buiten te zijn. Toen ik 37 bloemetjes inkleurde samen met Krullenbol. Maar wanneer ik dan ’s avonds in de zetel zat, ontbrak het me aan… energie? Moed? Tijd? Een goeie computer?

Wie zal het zeggen. Niet dat er niets te vertellen valt. Ik kan ondertussen boeken schrijven over de pittige combo thuiswerk/kleuter/huishouden, ofte jongleren en het gevoel hebben dat er nul ballen in de lucht blijven, maar wel elke dag opnieuw beginnen, zij het met wisselend niveau van enthousiasme.

Omdat het allemaal nog steeds wat overweldigend is, en mijn emoties ook nogal all over the place zijn met momenten (met een mega emo momentje nadat ik naar onze plaatselijke kruidenier was geweest, brrrr, het voelde echt als een andere, niet veilige, wereld), dacht ik terug aan wat Krullenbol een paar weken geleden leerde over gevoelens, in die schone tijd toen de scholen nog open waren. Het ging over kleurenmannetjes, die elk voor een ander gevoel stonden.

Dus ik dacht, laat ik me daar eens op baseren.

Ik ben bang.

Bang dat we ziek gaan worden, maar nog erger, dat we iemand zouden ziek maken, iemand die er minder tegen kan dan wij. Bang dat ik dit niet nog x weken volhoud, met manlief die zotte uren draait, mee in de strijd tegen Corona. Bang dat dit zo’n blijvend slopend effect gaat hebben, financieel, emotioneel, psychologisch – misschien niet op ons, maar op mensen die we graag zien.

Ik ben boos.

Boos dat er nog steeds mensen zijn die dit niet ernstig nemen, die feestjes geven, vrolijk blijven gaan werken terwijl een gezinslid overduidelijk ziek is, boos op hamsteraars die niet aan een ander denken, boos dat er stiekem toch verwacht wordt dat je perfect je uren doet terwijl je je kinderen toch echt niet voor de tv zet.

Ik ben verdrietig.

Dat vrienden die als zelfstandige aan de slag zijn, het zo moeilijk krijgen. Hoe ik me voel als ik ga winkelen, het doet me denken aan toen ik zo ziek was, jij bent toxisch voor de wereld en de wereld is toxisch voor jou. Dat mensen geen afscheid kunnen nemen van geliefden. Ik ben gestopt met naar het nieuws te kijken.

Ik ben blij.

Blij dat wij gezond zijn, net als onze vrienden en familie.

Blij dat er zoveel solidariteit is. Dat we op berenjacht kunnen gaan in onze buurt. Dat er sociale media bestaat. Dat FaceTime en Skype werkt op de Ipad van de oma van mijn man (94). Blij dat we in België wonen. Blij dat er eten is. Blij dat de zon schijnt.

Blij dat ik weet dat dit voorbij gaat.

This too shall pass.

Fabulous 40 – update 4

Duuuuus interessante wending, in plaats van gewoon een week na de vorige update verder te gaan, kwam er opeens vanalles tussen en voila, we zijn een week of drie later. De eerste update vind je hier, de tweede hierzo, en de derde onder dit streepje.

Op dit moment doet Krullenbol een superzeldzaam dutje (wat wel betekent dat hij vanavond tot pakweg 22u30 tamboer zal maken), en werkt mijn computer eindelijk nog een beetje mee (af en toe zakt die af naar het jaar 2000 en wordt die zooooo langzaam dat je letterlijk minuten moet wachten om ook maar een site of een Word document open te doen. Dat werkt niet bevorderlijk op mijn motivatie om dingen te schrijven, dat geef ik toe).

Maar goed, maar goed, genoeg gezeurd, ik heb mijn 40 goeie daden (of daadjes) tot een mooi einde gebracht dus hier is het laatste lijstje!

Dag 29: 22 januari – Soep maken voor iemand die het kan gebruiken

Ik maakt graag soep. Dat geeft me altijd het gevoel dat ik goed bezig ben, haha. Ik gaf een extra portie aan een collega die per ongeluk niet genoeg eten mee genomen had.

Dag 30: 23 januari – Een pakketje maken voor een leerkracht

Geregeld check ik op school of er nog knutselmateriaal gebruikt kan worden, bijvoorbeeld onze lege eierdozen, maar vaak ook gekleurd papier of ander leuks. Met 36 kinderen in de klas gaat het materiaal er vlotjes door, dus alle beetjes helpen, toch?

Dag 31: 24 januari – Breng speelgoed naar de kringwinkel

Oud speelgoed in de kelder? Via de kringwinkel heeft een ander er ook nog plezier aan!

Dag 32: 25 januari – Bedank je postbode

Zij zorgt er toch altijd voor dat onze pakjes mooi aankomen, dus ze kreeg een pakje macarons als klein bedankje voor de goeie service. Ik geloof niet zo in het credo ‘het is toch die persoon zijn job, dus het is normaal dat die dat goed doet’. Iedereen krijgt graag eens wat waardering!

Dag 33: 26 januari – Ga ploggen

Ken je het concept van ploggen al? Het is heel eenvoudig: volgende keer dat je een wandelingetje maakt, neem je een vuilniszak mee. Onderweg raap je het vuilnis dat je tegenkomt op. Zo heb je beweging én zorg je een mini beetje voor het milieu.

Dag 34: 27 januari – Stuur iemand een bon voor een avondje/namiddagje babysitten

Al hoop ik dat ze het ook zouden vragen mocht ik geen bon sturen, haha.

Dag 35: 28 januari – Stuur een bedankmailtje naar iemand die in het verleden écht een verschil maakte

Duidelijk, toch? Ik stuurde een mailtje naar iemand waar ik altijd terecht kon toen ik ziek was. Dat maakte de boel toch echt een beetje draaglijker.

Dag 36: 29 januari – Stort iets voor het goede doel

Ik luisterde naar een podcast over sterrenkindjes (ja, niet zo vrolijk, ik weet het) en hoorde over ‘Boven de Wolken‘, een vereniging die een (gratis) fotograaf stuurt na de geboorte van kindjes die het niet haalden. Ik vond dat zo een mooi initiatief, dat ik een kleine storting deed.

Dag 37: 30 januari – Zorg dat iemand bloed geeft

Jij! Hey jij! Hoe lang is het geleden dat jij nog bloed gegeven hebt? Wat? Zo lang? Nog nooit? Er is echt niets aan, maar het kan zo een groot verschil maken! Je hebt er amper last van, het duurt maar een paar minuten en je weet dat je super goed bezig bent.

Ik mag niet meer, helaas, maar ik wil meekomen en uw polleke vasthouden en ‘YOU ROCK‘ roepen en koekjes en cola aanslepen, want die krijg je daar allemaal gratis. Wat denk je?

Dag 38: 31 januari – maak kraamkost voor iemand

Als je net bevallen bent, dan staat je hoofd niet naar koken, zoveel is zeker. Dat iemand je dan een ovenschotel met wat lekkers brengt, is zo aangenaam. Ik maak er ook standaard semi-gezonde koekjes bij.

Dag 39: 1 februari – Help een handje op school

Jaarlijks is er een spaghettidag op school. En jaarlijks zoeken ze mensen om mee te helpen, o.a. door een kookpakket klaar te maken. Ik waagde me aan 4kg gehakt en was er even zoet mee!

Dag 40: 2 februari – trakteer!

Wat denk je? Ga je ook aan de slag?

Op tram 4!

2 februari 2020

Ik klop op zijn deur en steek mijn hoofd binnen in zijn slaapkamer. ‘Goeiemorgen, sch…’ ‘Neeeeee mama! Jij moet weer naar je bedje! Jij mag de bloemetjes nog niet zien!’.

Glimlachend doe ik de deur weer dicht. Ik moet dus terug naar mijn bedje. Tot alles klaar staat beneden, en ik geroepen word. Voor mijn verrassing, die – misschien oh misschien – wel bloemetjes inhoudt.

Ja, ik mag opstaan. Man- en zoonlief staan samen klaar in de living. Er staan twee kaartjes en een klein pakje op tafel. Zij hebben een mooie ruiker achter hun rug, die Krullenbol mag afgeven. Hij heeft zelf de bloemen gekozen, en ik moet zeggen, ze zijn prachtig. Ik krijg knuffels en kusjes en ze zingen ‘Happy birthday to you – in de wei staat een paard – en dat paard bakt een taa-aart, omdat mama verjaart’.

Ik lees de kaartjes en ontdek zo waarom manlief me vroeg om morgennamiddag vrijaf te nemen – een lunch en een paar uur wellness! Hij had gelijk, ik zou het me niet beklagen dat ik die meeting verplaatst heb.

In het pakje zit een kettinkje. Ik vind alles zo mooi, ik krijg er tranen van in mijn ogen. Wat heb ik toch fantastische ventjes.

Dan moeten we ons opeens wat haasten, want over anderhalf uur staan er vriendjes aan de deur die komen brunchen en er moet nog heel wat gebeuren. Ik spring in mijn kleren en rij naar de winkel om broodjes en koffiekoeken.

Ik kijk op de klok. Het is 8u34 geweest.

Ik moet aan mijn mama denken, zoals elke verjaardag. Dat ze belde en zei ‘het is 8u34, heb ik je wakker gemaakt?’ En dan, zonder het antwoord af te wachten, lachend, ‘want jij hebt mij toen ook wakker gemaakt hoor‘.

En ik denk aan de andere mensen die mij vandaag geen gelukkige verjaardag meer gaan wensen. Mijn groottantes. Mijn tante. Mijn nicht. Damn. Ik ben precies een beetje emotioneel vanmorgen.

Niks dat 20 pistoleetjes en een berg koffiekoeken niet kunnen oplossen.

Thuis is het nog alle hens aan dek want ik heb natuurlijk het perfecte feestje in mijn hoofd, met de perfecte ballonnen en versieringen en fruitsla en en en… help, stress!

Maar wanneer iedereen er is, en we allemaal klaarstaan met een glaasje, word ik rustig. Ze vragen om een speech. Ik heb niks voorbereid.

Ik vertel dat ik de voorbije weken een klein onderzoekje heb gevoerd bij ervaringsdeskundigen, naar 40 worden. Naar hoe dat was, of ze er naar uit keken, of totaal niet. Ik heb héél uiteenlopende antwoorden gekregen.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik twee jaar geleden (niet zo lang he!) ZO een andere verjaardag had. Doodziek. In bed. Immuunsysteem gecrasht. Chemo uitgesteld. Herkende mezelf niet meer in de spiegel.

En nu stond ik daar, met een fijn gezin, toffe vrienden, in goeie gezondheid, met een kop vol ontembaarder-dan-ooit krullen. Klaar om in een stapel lekkernijen te duiken.

Mannekes, veertig worden is zalig. Geloof mij.

De regel van drie

Ik vond dit kleine lijstje met telkens drie antwoorden op een heel eenvoudige vraag bij Kris10, maar zij haalde het dan weer bij Goofball en Satur9.

Tja, een mens moet ergens de inspiratie vandaan halen he!

Drie namen waar ik naar luister

  1. Krullie
  2. Belle
  3. Mama

Drie plaatsen waar ik gewoond heb

  1. Leuven, België
  2. Schoelcher, Martinique
  3. Boston, USA

Ja, best internationaal he. Ik had het nooit van mezelf gedacht, huismus als ik ben!

Drie plaatsen waar ik heb gewerkt

  1. Ministerie voor Buitenlandse Zaken, dienst Ontwikkelingssamenwerking
  2. KULeuven
  3. Technopolis

Drie dingen waar ik graag naar kijk

  1. mijn zoon
  2. de wolken
  3. de zee

Drie plaatsen waar ik al ben geweest

  1. Grand Canyon, USA
  2. Eyjafjallajökull, Ijsland
  3. Bangkok, Thailand

Lastige keuze, ik ben natuurlijk wel al op een paar plaatsen geweest. Ik heb er dan maar een paar bekende uitgehaald!

Drie dingen die ik graag eet

  1. Fruitsla die ik niet zelf heb moeten snijden
  2. Salade met spek, geitenkaas en appel
  3. Helaas ook: pittige Doritos chips

Drie dingen waar ik naar uitkijk

  1. De zomer
  2. Het eerste slokje koffie van de dag (zelfs met deca heb ik dat)
  3. Meer energie hebben

Ik ben benieuwd waar jullie naar uitkijken!

Fabulous 40 – update 3

Soms is het niet te geloven dat er alweer twee weken voorbij zijn, maar inderdaad, de derde én vierde week met kleine RAOK (random acts of kindness, remember?) is achter de rug. Hier lees je hoe het me de eerste en de tweede week verging.

Ik liep even een weekje achter, iets met nu 70% te gaan werken, een laatste concert mee te zingen en een nieuwjaarsreceptie op het werk. Dus vandaag: dubbele pret.

Wat ik allemaal heb uitgestoken?

DAG 15: 8 januari – Trakteer iemand op een drankje

Bijvoorbeeld in de cafetaria terwijl je met een andere mama aan het wachten bent op de kleuterzwemmertjes. Ofzo, he.

Dag 16: 9 januari – Breng eten naar de voedselbank

Op de school van Krullenbol werd eten verzameld voor de voedselbank. Dat kwam me goed uit, ik had al opgezocht dat er in mijn gemeente ook een verzamelpunt is, maar gewoon meegeven naar school is uiteraard erg praktisch. Ik dook in mijn kasten en kocht wat conserven en chocolade bij.

Dag 17: 10 januari – Zet de vuilnisbak van de buren terug

Je kent dat wel, je komt thuis en ’s morgens zijn ze de vuilbakken komen ophalen, maar nu staat die lege bak daar nog, en je moet die meezeulen en misschien is die nat en vies en…. Dus ik heb dat even voor de buren gedaan!

Dag 18: 11 januari – Geef spullen weg die je niet meer gebruikt/niet meer nodig hebt

Ik besefte dat ik een hoop producten uit de badkamer niet meer gebruik, maar dat iemand anders er misschien nog wel blij mee was. Via de facebookgroep Gift heb ik ze uitgedeeld.

Dag 19: 12 januari – Verras een collega met iets kleins

In mijn geval: iets heel kleins… nl. hoestpastilles voor mijn bureaugenootje die ook door een verkoudheid werd geplaagd.

Dag 20: 13 januari – Geef de vogeltjes eten in de winter

Dag 21: 14 januari – Geef een gift card weg

We wonnen een bon bij een tombola, goed voor 5 euro bij een frituur die in de buurt bij mijn zus was. De rekensom was snel gemaakt.

Dag 22: 15 januari – Opvolgen bij een vriend(in) die het moeilijk heeft

Een paar dagen later nog eens een sms’je sturen, om te vragen hoe het nu gaat, dat kan nooit kwaad.

Dag 23: 16 januari – Organiseer een potluck op je werk

Nodig gewoon de collega’s uit om op een middag allemaal iets mee te brengen om te eten, en geniet samen van het buffetje!

Dag 24: 17 januari – Laat het muntje in de kar zitten

De volgende ziet het zeker als een fijn cadeautje

Dag 25: 18 januari – Deel je favoriete recept met iemand

Mijn neven waren op bezoek en we hadden het over vegetarisch koken en daar goeie recepten voor vinden. Ik haalde meteen de link naar onze shakshuka boven – ik maak dit minstens een paar keer per maand: snel, makkelijk en heerlijk. Ideale combinatie.

Dag 26: 19 januari – Breng kinderkleren naar kirikou

Kirikou is een vereniging in het Leuvense die kinderspullen (waaronder kleertjes) verzameld voor gezinnen die het moeilijk hebben. Er zijn zeker ook organisaties in jouw buurt, mocht je eens grote kuis houden.

Dag 27: 20 januari – Droog oud brood voor de diertjes van de buren

Door het te drogen, gaat het niet schimmelen en worden de diertjes niet ziek

Dag 28: 21 januari – Stuur een beterschapskaartje

Ons neefje is behoorlijk onder de voet door de griep, dus stuurden we hem een vrolijk kaartje.

Zit er iets bij dat jij zou overwegen?

22 vragen aan mijn kind – 2e editie

Ergens in december 2018 stelde ik Krullenbol 22 vragen. Dat interview ging niet van een leien dakje- zijn concentratievermogen was met momenten te vergelijken met dat van een druif. Ik denk dat ik een keer of zes vragen heb gesteld, om ze allemaal beantwoord te krijgen.

Een jaar later, met een 4,5 – jarige Krullenbol, ging het al een stuk beter. Sommige antwoorden zijn gelijkaardig – anderen helemaal anders. Ik vond het geweldig dit te vergelijken.

Hier is dus het interview met Krullenbol, editie 2019.

HOE HEET JIJ?

Krullenbol

HOE OUD BEN JIJ?

Vier jaar

WANNEER BEN JIJ JARIG?

2 april

HOE OUD IS MAMA?

Negen

WAAR WOON JIJ?

Italië.

Toen vroegen we naar de straat en noemde hij wel onze straat – gelukkig!

WAAR BEN JIJ GEBOREN?

Uit de buik

WAT IS JOUW LIEVELINGSKLEUR?

Rood. En geel. En oranje.

WAT IS JOUW LIEVELINGSETEN?

Boterham met eitje

EN WAT VIND JE VIES?

Courgette vind ik vies.

WIE IS JOUW BESTE VRIEND OF VRIENDIN?

L, E, A, K, L, L – die namen

WAT IS JOUW LIEVELINGSLIEDJE?

Van de hokey pokey

WAT IS JOUW LIEVELINGSFILM?

De tubbetubbies (de teletubbies dus). Paw patrol ook wel. Zack en quack. En Carpoli.

WAT IS JOUW LIEVELINGSBOEK?

Ik heb geen boek.

Dikke dik, het grote boek met dikkie dik.

WAAR BEN JE BANG VOOR?

Van monsters.

Maar monsters bestaan toch niet?

Wel in de jungle.

WAAR WORD JE BLIJ VAN?

Van spelen.

WAT VIND JIJ STOM?

Stom vind ik als iemand gooit. Dan ben ik zo boos als iemand gooit.

En wat gooit die dan?

Spulletjes.

WAT VIND JIJ LEUK OM NAARTOE TE GAAN?

Naar school. En naar de hib hop (buitenschoolse opvang). En naar het turnen. En het turnkampje. En de kaboutersport.

WAT VIND JIJ LEUK OM TE DOEN?

Spelen.

WAT KUN JIJ HEEL GOED?

Oefenen.

En wat oefen je dan?

Dit. Kijk. (doet een poging tot handstand op twee handen).

WAT KUN JIJ NIET ZO GOED?

Niet zo snel stappen. Ik stap maar zo traag. (Hij is eigenlijk behoorlijk snel)

WAT IS JOUW GROOTSTE WENS?

Het brillendoosje wat ik heb (een rood brillendoosje in de vorm van een auto).

WAT IS LIEFDE?

Liefde hmmmm als je lief bent. Lief.

Dus als je lief bent, is dat liefde? Ja.

En als mama lief is, ook? Ja.

Als papa lacht en kookt dan is dat ook liefde. 

Mocht jij ook zin hebben je kinderen te interviewen, kan ik je dit alleen maar aanraden!

Fabulous 40 – update 2

Hello hello, het is van onder een berg gebruikte zakdoeken en bij een kop dampende thee dat ik de tweede update van mijn ‘40 before fabulous 40‘ beschrijf. Ik ben geveld door een virus of twee, drie, kwestie van geen half werk te doen – je kent mij he!

Maar dat neemt niet weg dat er toch weer een kleine ‘random act of kindness’ is gepasseerd de voorbije week (hier is de eerste update hierover). Hierbij mijn lijstje!

DAG 8 – 1 januari: Stuur een leuk postpakket naar een vriend

Of wat dacht je van een enveloppe met twee tabletten speciale chocolade, naar onze vrienden in Frankrijk?

Dag 9 – 2 januari: Steek een lief briefje in een bibliotheekboek

Dat zou mij doen glimlachen, in elk geval.

Dag 10 – 3 januari: Post kaartjes naar wie dan ook

Ik had het makkelijk, ik geef het toe – met kerst en nieuw een kaartje sturen, dat gaat sowieso. Maar waarom ook niet eens een kaartje sturen voor een verjaardag (toch leuker dan een smsje?), een speciale gebeurtenis, of gewoon zomaar om te zeggen dat je die persoon apprecieert? Ik vind snail mail nog altijd een cadeautje.

Dag 11- 4 januari: Schrijf opbeurende/lieve briefjes en laat ze ergens achter

Zoals jullie misschien wel weten, zing ik in het koor dat momenteel de Lotto Arena onveilig maakt samen met Bart Peeters. Ik liet een hoop post-itjes met ‘Go Go Go’ en ‘Jij gaat dat goed doen‘ en dergelijke achter in de loge. Voor wie wel een steuntje kon gebruiken.

Dag 12: 5 januari: Steun een student

De studentjes zitten nu allemaal ferm te blokken en kunnen wel een steuntje in de rug gebruiken. Ik stuurde motivatiekaartjes naar een vriendin, die met een eerstejaars studente zit. Kan zij ze gebruiken indien nodig! Of breng wat comfort food, of misschien net vers fruitsap?

Dag 13: 6 januari: Steek een lief berichtje in een brooddoos

Dat hoeft geen uitleg, zeker? Krullenbol kan natuurlijk nog niet lezen, dus in mijn geval was het een tekeningetje.

Dag 14: 7 januari: Kook voor iemand die je niet kent

Misschien kook je wel eens te veel, of misschien kan je het eens bewust doen. Er zijn veel mensen die de eindjes moeilijk aan elkaar kunnen knopen, en je kan die maaltijd weggeven via verschillende groepen op Facebook zoals ‘Gift‘ en ‘Zonder honger naar bed‘. Hoef jij niets weg te gooien, en maak je iemand blij. Dubbel win!

Koffie Klasj- december ’19

Ahh, mijn lieverds, wat fijn om jullie weer te zien!

Een maandoverzicht van december, dat heeft al gauw een dubbele functie he. Het is toch ergens normaal dat je ook nog wat verder terugkijkt, op het hele jaar.

Maar goed, voor we beginnen te mijmeren en al – wat kan ik je schenken? Ik heb niet-alcoholische bubbels gekocht, maar eerlijk is eerlijk: dat smaakt toch allemaal naar appletiser, je weet wel, van dat sprankelend appelsap. Niks tegen appletiser, maar zo zoet he!

En verder heb ik nog wat overschotjes van de feesten, koekjes, chocolaatjes… het is eigenlijk een goed moment om eens langs te komen, ik heb veel meer lekkers in huis dan anders! En dat moet allemaal op voor we weer gezond gaan doen. Help dus!

Feestjes en uitstapjes

December was een feestmaand in heel wat opzichten. We hadden gewoon opeens een hele agenda vol met leuke uitstapjes en samenkomsten. Hebben jullie dat ook soms, dat je eens met je ogen knippert en je agenda vol gesneeuwd is?

Op 1 december begonnen we meteen met een schot in de roos: we gingen met Krullenbol en zijn beste vriendje op uitstap, niet zomaar, maar met een echte, ouderwetse stoomtrein. En we zaten niet alleen op die stoomtrein, nee, er waren heel wat zwarte pieten aanwezig! Die deelden tekeningen en koekjes uit.

Want we gingen nog iemand anders ophalen met de stroomtrein! Niemand minder dan… de sint!!

Dat één van de pieten heel erg verdacht veel op zijn achterneef leek, had Krullenbol niet door. Hij was SUPER-enthousiast. Het was echt een topdag.

En ooit, toen de dieren nog spraken, was ik de zwarte piet op een familiefeestje met het achterneefje (toen een jaar of vijf denk ik), en herkende hij me ook niet. Hij was zelfs bang van me, haha. Een mooie cirkel die rond is!

Dan waren er nog een aantal hele fijne ontbijtjes met buurvrouwen, lunchkes met collega’s, brunches bij familie en het algemene gevoel dat je omgeven wordt door zoveel warme mensen… heerlijk. December, I love you.

Kerstvakantie

Ik ben twee weken thuis en dat heeft echt wel deugd gedaan. We hebben de feesten vrij beperkt gehouden, maar er wel vollenbak van genoten.

Verbouwingen

Misschien is ‘verbouwingen’ niet het juiste woord, ‘renovatie’ is dat zeker ook niet. We wonen bijna 10 jaar in ons huis, en dat betekent dat er wel een aantal zaken zijn die we misschien al willen veranderen, verbeteren, of nu eindelijk eens deftig afwerken. Daar zijn we dus de nodige offertes en ideeën voor aan het verzamelen.

Ik vind het wel fijn daar nog eens mee bezig te zijn. Sommige dingen zijn gewoon sowieso een goed idee (zonnepanelen bijvoorbeeld), anderen zijn enkel nodig omdat we er zin in hebben (bv: de tegels van de living – die nog perfect OK zijn – vervangen door parket). Wij zijn daar meestal nogal pragmatisch in, maar het is ook wel fijn om eens iets te plannen omdat je het leuker zou vinden, niet omdat het moet.

Werk

Ik spring in januari naar 70%, wat blijkbaar volgens de CM een ‘pretty big deal’ is. Ik kreeg nogal een preek toen ik de aanvraag ging binnenbrengen – ook al werkte ik nu toch ook 60%.

Elke stap naar meer werken is een aanpassing geweest en ik verwacht nu niet anders. Het is ook elke keer goed gekomen, na enkele weken vroeg gaan slapen en prioriteiten stellen.

Maar hey, hoe zijn jouw feesten geweest? Heb je ervan kunnen genieten? Of hoeft die periode niet zo voor je?

Fabulous 40 – update 1

Jawel, jazeker, ik kom uit de kast, ik beken, er valt niets meer te ontkennen – ik zit op de short track naar tram 4.

En ik heb daar goeie voornemens over. Ik wil 40 kleine fijne dingen doen in de aanloop van die grote dag.

Aangezien ik jarig ben op het mooie Lichtmis, dat per definitie 40 dagen na Kerstmis valt, begon mijn reeks van kleine fijne dingen op 25 december. Dat maakte het voor mij ietsje makkelijker dan pakweg 23 mei, maar kom. Gun me dit detail.

DAG 1 – 25 december: stuur 5 sms’jes naar mensen die iets voor je betekend hebben dit jaar

Check. Af en toe gekoppeld aan een kerstwens, maar zeker uitgebreider dan dat.

DAG 2 – 26 december: Schenk een boek aan een openbare bib

Sinds kort hebben wij zo een kleine ‘bibtil‘ (of hoe heet dat) in ons centrum. Je kan er gratis boeken lenen, gewoon terugbrengen is de boodschap. Ik heb twee boeken gedoneerd.

DAG 3 – 27 december: Steun het goede doel van een vriend

Klinkt misschien gek maar ik heb een doos met maandverband en tampons verstuurd. Een kennis van me verzamelde dit, voor dakloze vrouwen die eens per maand in de rats zitten omdat ze geen geld hebben voor hygiënische oplossingen.

DAG 4 – 28 december: Stuur bloemen naar iemand die het verdient

Al stuur ik nog wel eens bloemen om iemand op te vrolijken, dit keer viel het mooi dat mijn meter jarig was!

DAG 5 – 29 december: Nodig iemand uit om mee te eten

In dit geval nodigden we vrienden uit om te komen brunchen.

DAG 6 – 30 december: Geef iemand een oprecht complimentje

Ik schreef een kerstkaartje aan één van mijn oudste vrienden, en liet haar weten dat ze echt een hele goeie vriendin is.

DAG 7 – 31 december: Schrijf een liefdesbrief

Het werd er eentje aan Manlief, of wat had je gedacht. Op 1 januari waren we exact 3000 dagen getrouwd, en ja ik ben zo een muts die dat af en toe eens narekent, en dan in de agenda zet. Ik schreef hem een briefje over die mooie dag 3000 dagen geleden, en de 3000 keer dat ik sindsdien opnieuw ‘ja’ tegen hem wilde zeggen.

40 for fabulous 40

Tegen sommige dingen kan je niet vechten. Okee, je kan staalhard gaan ontkennen. Je kan het negeren. Je kan de waarheid zelfs trachten om te buigen, naar gunstiger cijfers.

Maar op een bepaald moment is het gewoon het beste om in de golf te duiken en mee te surfen.

Dus – over afzienbare tijd word ik veertig. Auwch. Mijlpaal en al. Naar het schijnt toch. De meningen zijn nogal verdeeld. Ik ben van plan daar nog wat onderzoek naar te doen. Want al zit ik al zeven jaar tussen de boeken, de wetenschapper in mij denkt nog steeds dat kennis kalmeert. Mocht ik dus zenuwachtig worden over die ‘nieuwe voordeur‘ betekent, dan moet ik daar gewoon wat research naar doen.

Wat me verder ook kalmeert: leuke dingen doen. Voor mezelf, ja, maar zeker ook voor iemand anders. Laat dat nu net ook op mijn bucketlist ’40 before 40′ staan. Op die lijst staan heel wat dingen die waarschijnlijk niet voor mijn verjaardag gerealiseerd zullen worden. Of misschien wel nooit. Niet erg.

Maar er staat ook: 40 random acts of kindness (RAOK) verrichten. Kleine acties, die misschien wel een verschil kunnen maken.

Dus ik telde plichtbewust 40 dagen terug vanaf mijn verjaardag, met het plan elke dag een RAOK te doen. Manlief merkte tijdens deze hoogstaande wiskundige berekening haarfijn op dat mijn verjaardag – lichtmis, 2 februari – erom bekend staat om exact 40 dagen na Kerstmis te vallen. Oeps. Even vergeten.

Mijn plan: op Kerstmis begin ik eraan. Elke dag zal ik tot en met mijn verjaardag iets kleins doen voor mijn medemens. Elke week zal ik hierover verslag uitbrengen.

Wie weet, misschien geeft het jou ook een idee?

Het idee van 40 for 40 komt van Kristina Kuzmic.

Koffie Klasj- november ’19

Onlangs las ik een quote op Facebook: Being an adult is saying “I can’t believe it’s (x month) already” over and over and over until you die.

Niet om nu een cliché te zijn ofzo, en zeker niet om te pretenderen dat ik nu officieel volwassen ben, maar ik kan niet geloven dat de eerste tien dagen van december al voorbij zijn.

Nou ja, als ik zie waar ik allemaal mee bezig was de laatste weken, dan kan ik dat misschien helemaal wel geloven… maar daar kom ik zo op terug!

Huidig drankje – nog steeds mijn deca koffietje, netjes gezet in mijn french press. Ik ben niet overgeschakeld naar de pumpkin spice lattes van deze wereld, misschien een gemis, dat weet ik niet.

Snackje – heb twee zielige bananen gered en er suikervrije, lactosevrije, en bloemvrije cupcakes van gemaakt. Voor je denkt dat het gewoon banaan is, in een cupcakevorm gepropt: zowel manlief als krullenbol zijn grote fan. Jij ook eentje?

Zingen

Ik wil weer even met het einde van de maand beginnen: er is weer gezongen, en niet alleen in de auto (mijn uitgelezen repetitieruimte).

De laatste week van november stond volledig in het teken van optreden, als deel van het 500-koppig koor dat een deel van het concert van Bart Peeters begeleidde. Nu ja, volledig in het teken, er moest ook nog gewerkt worden overdag…

Dat was dan weer best pittig, want naar de Lotto Arena geraken op een weekavond vanuit Leuven neemt gemiddeld 1,5 tot 2u in beslag. En ’s nachts lag ik vaak niet voor 1u in mijn nest.

Maar maar maar: BIJZAAK, lieve mensen, BIJZAAK. Ik stond op het podium van de Lotto Arena. Voor meer dan 5000 man per avond. Te zingen met een topartiest. Ik, die nooit in een koor zong. Ik, die nog steeds volhou dat ik eigenlijk niet kan zingen. Ik schrijf er waarschijnlijk een ander keertje meer over, maar wat een ervaring!

School

Alles goed met Krullenbol op school. Ik ben daar popcorn gaan maken en ook een keertje gaan voorlezen uit ‘Het boek zonder tekeningen‘, tijdens de voorleesweek. Niks doet je ego meer deugd dan een grappig boek voorlezen aan 36 4-jarigen. Aanrader.

Feestjes

Hoewel ik geen fan ben van november, werd er wel behoorlijk wat gefeest deze maand.

Verschillende familiebijeenkomsten, de 60 jaar van een oom vieren, het traditionele etentje voor mijn pa zijn verjaardag in het Fondue Huisje, de verjaardag van het jongste schoonzusje.

En zo, zo hard gelachen, op de comedy avond die georganiseerd werd door het werk van manlief. Een aantal studenten van Preparée die me verrasten met een uur impro uit de losse pols, en stand ups van Jan Linssen en Jeron Dewulf. Tranen gelachen. Was zo lang geleden, voelde heerlijk!

Die warmte deed me soms vergeten hoe koud november kan zijn.

Ondertussen hebben wij onze kerstboom gezet. Dat vind ik altijd zo een fijn moment. Er kunnen niet genoeg lichtjes in hangen. Ik wilde dat wel een weekje vroeger doen, maar manlief houdt vast aan de traditie ‘niet voor de Sint geweest is’.

Staat die bij jullie al? En wachten jullie ook tot na 6 december?

Een zwarte kamer in mijn hoofd

Er zit een zwarte kamer in mijn hoofd.

Of nee.

Als ik heel eerlijk ben, zit die waarschijnlijk veertig centimeter lager.

De deur van die zwarte kamer hou ik het liefste dicht.

Niet dat die niet open kan. De deur opent net heel gemakkelijk. Soms lijkt het alsof het slot maar niet wil werken. Soms lukt het om alles wekenlang netjes gesloten te houden. Soms lijkt een zuchtje al genoeg.

In die kamer zit 23 november 2007.

Alles van 23 november 2007. Vanaf het telefoontje om 6 uur ’s morgens, tot de donkere, slapeloze nacht die erop volgde.

Ik weet met moeite wat ik een week geleden heb gedaan, of wat ik gisteren at, maar ik kan je verzekeren: in die kamer zit 24 uur, haarscherp weergegeven in 3D, met beeld, geluid en hier en daar een geur. Koffie. Mijn auto. Haar parfum.

Ik hou die deur heel graag dicht. Want de kilte van die kamer snijdt mijn adem af. Knijpt mijn keel dicht. Hier is geen verwerken, hier krijgt niets een plaats, hier wordt niet geheeld want alles is scherven.

Ik wil daar niet zijn.

Ik wil op al die andere dagen zijn, 27 jaar van dagen die geen pijn doen, waar er gebabbeld werd en gelachen en gedanst in de keuken en koffiekoeken gehaald en getroost en geknuffeld en verhaaltjes en gedichtjes voorgelezen en rebussen verzonnen.

Dáár blijf ik even hangen. Dat probeer ik toch. De kamer gaat weer dicht.

Na twaalf jaar (hoe kan het twaalf jaar zijn? 12? Hoe?) oefenen, lukt dat steeds beter.

Ik ben dan ook een doorzetter. Dat heb ik van jou.

Dank je wel daarvoor, mama. En voor al de rest.

1 november alweer

1 november.
Allerheiligen.

De mensen herdenken die je mist. 
Ik hoef geen reminder om aan hen te denken.

Je moet dan bloemetjes gaan zetten op het kerkhof.
Ik doe dat wel, maar misschien niet op 1 november. 

Maar ik zorg dat er bloemetjes zijn, dat het netjes ligt, want dat vond zij belangrijk.
Dat deed zij ook voor haar ouders.

Dus doe ik dat.
Niet om haar te bezoeken.

Want ze is daar niet.
Wat zou ze daar gaan doen?

Een week geleden zei Krullenbol out of the blue
‘Jezus is al lang dood he mama?
En oma ook he.
We kunnen ze niet meer zien’.

Waarop ik drie keer iets niet weggeslikt kreeg en zei
‘Nee dat klopt, ze zijn er niet meer en we kunnen ze niet meer zien.’

‘Maar ze zijn nog wel hier hé mama. 

Hier.

In ons hartje.’

Wat zou ze op een kerkhof gaan doen?
Ons hartje is een fijnere plek om te vertoeven.

Koffie Klasj – oktober ’19

OOOooohhh oktober, waar ging je toch zo snel naartoe? En waarom heb je je mistroostige neef november binnengelaten? Die mag dan wel starten met een lang weekend, dat maakt al die regen, kou, en algemene triestigheid nog niet goed!

Maar kom! Dat maakt dat ik des te vaker te vinden ben op de zetel onder een dekentje, met een katje naast mij en een kopje dampende thee. Making the best of a bad situation (nee, ik ben geen fan van november, zoals misschien al duidelijk was). Des te meer – nood aan een koffie klasj! Wat drink je? Ik heb appelcake naar het recept van mijn moemoe. Onmogelijk te weerstaan, ik waarschuw je maar al!

Zingen

Ik wil graag starten met het einde – jawel, op 29 oktober stond ik als deel van een 250-koppig koor op het podium van het Ethias Theater, als begeleiding van Frank Vanderlinden, Lady Lynn, K’s Choice en Bart Peeters. Ik weet niet precies hoeveel uuuuuuuren ik heb geoefend in de auto, met behulp van de voorgezongen nummers, maar… het waren er véél (als je zoon van 4 foutloos Afrikaanse teksten begint mee te zingen, dan weet je het wel).

En het was de moeite. Ik vond het zo heerlijk, heb me echt gesmeten, en kreeg er zoveel energie voor terug. Ik heb trouwens een paar vragen gekregen over de organisatie van het ‘In Koor’- concept, je kan alle info terugvinden op www.zaterdagzondag.be

Uitstapjes

We gingen nog eens escaperoomen (of wat is het werkwoord?), en trokken met de hele familie van manlief (50 mensen) op weekend. Het regende héél veel – ja, we hebben in oktober ook wel wat nazomerzon gehad, maar die had duidelijk vrijaf op dat moment – maar het was toch een warm weekend. Genoten.

School

Krullenbol zit in de tweede kleuterklas en so far so good. Ze hebben het twee weken over groenten gehad, met als voorbeelden de aardappel en maïs. Misschien niet meteen waar ik aan denk bij het woord ‘groenten’ maar dit resulteerde wel in een frietjesdag en een popcorndag. 

Ik ben gaan helpen met de popcorndag en bewees met verve dat – jawel – popcorn echt OOK kan mislukken (gelukkig lukte het wel toen zoonlief aan mijn tafeltje stond, eer totaal gered ppfoooeee).

Ik kreeg trouwens het mooie compliment van één van de juffen dat ik een goeie kleuterjuf zou zijn. Prachtig vond ik dat – maar helemaal onterecht, want zo 30+ van die mannekes… ik zou dat niet kunnen, serieus niet. Alle respect!

Werk

De boekenbeurs is van start gegaan – wat maakt dat het druk is op het werk. Maar het lukt. 

Dikwijls. Allez, meestal.

Alleen ja… Soms word ik op zondag een tikkeltje overspannen en ga ik een kléééééin beetje over de rooie als ik denk aan wat er nog moet gebeuren en wanneer ga ik dat allemaal doen en wtf vragen die mij nu weer allemaal en WAAROM KAN IK NOOIT IETS GOED DOEN VOOR DIE MANAGER EN KANIKMIJNJOBEIGENLIJKWELAARRGGGHHHHHHHH.

Nee, maar voor de rest – gaat het goed hoor. 

Denk ik.

Dat zingen heeft serieus geholpen tegen die cortisolpieken. 

Ik heb het al eerder gezegd: het is echt heel moeilijk om te zingen en te piekeren tegelijk. 

Hoe ging oktober voor jou? Vertel er alles over – enneu, wil je ondertussen een bananencakeje?

Kinderpraat #4

Eén van de meest fantastische dingen aan een vierjarige vind ik de ontwikkeling van humor en creativiteit. Oeps, dat zijn twee dingen. Nu ja, ze hebben beiden te maken met mijn volgende lijstje: enkele uitspraken van krullenbol, die ik noteerde om ze zeker niet te vergeten.

Hier zijn ze dus, een greep uit de kleuterpraat van onze 4,5-jarige krullenbol.

Ik: doe je je schoenen aan, schat?
K: Maar ik kan dat niet.
Ik: Jawel, doe de plakkers open, dan kan je het zelf.
K: Maar dan ga ik zweten, en ik ben net gewassen.

*Ik doe handcrème op*

K: Wat is dat, mama?
Ik: Dat is voor handen, schatje.
K: Maar wij hebben toch al handen?
Ik: Ja, maar dat is om zachte handen te krijgen
K: Ah, is dat dan voor papa’s?

*wijzend op mijn arm*

K: Heb je daar bloed op je arm, mama?
Ik: Oh nee, schat, dat is een moedervlekje
K: Ik heb dat niet he, mama. Ik heb kindjesvlekjes.

*’s Avonds, aan het spelen*

Ik: schat, wil je dat opruimen alsjeblieft?
K: Mama, ik kan niet alles tegelijk!

*Ziet kindje lopen met twee mannen*

K: Heeft dat kindje twee papa’s?
Ik: Dat kan. Sommige kindjes hebben twee papa’s, sommige kindjes hebben twee mama’s.
K: en sommige kindjes hebben twee kindjes.

*Met neefje op de achterbank*

Ik: we gaan nog een brief op de bus doen.
K: Maar bussen rijden toch, hoe gaat je dat dan doen?

Liggen allebei gedurende twee minuten dubbel.

*Ziet volgend bord – *

Kijk mama, het kasteel is gesloten!

.

.

Je ziet, ik leef met een echte komiek. Soms zie ik de punchline aankomen, maar vaak ook helemaal niet. Ik sta nog vaak verbaasd over hoe dat koppetje werkt!

Koffie Klasj – september ’19

Wake me up when September ends’ – 

Ken je dat liedje? Wel september is alweer voorbij, en ik ben in redelijke mate wakker.

Hoe gaat het met je? Iedereen goed gestart? September heeft iets weg van een nieuwjaar/nieuw jaar, niet? Je begint weer aan een nieuw ritme, je hebt goeie voornemens (‘op tijd op school zijn’, ‘op tijd gaan slapen’, ‘minder uitgeven aan boodschappen’…) *deze voornemens kunnen mogelijk of mogelijk niet van toepassing zijn op mijn leven*

Eén goed voornemen was in elk geval om nog eens een koffie klasj te doen, want meer dan dat schrijven, blijkt moeilijk. Ergens tussen mijn andere voornemens rond joggen, tijd besteden aan mijn huisgenoten, meer lezen en op tijd gaan slapen, is het schrijven ondergesneeuwd (en dat terwijl de herfst nog maar net begonnen is!).

Ach, het komt wel goed. Laat ons beginnen bij het begin: wat drink je? Pumkin Spice Latte? Grapje, heb ik niet. Maar ik wil het wel graag eens proberen. 

WORK

Not much to tell. Het was een vrij rustige maand, hoewel de start van het academiejaar wel altijd wat stress en gezever met zich meebrengt. Nothing we can’t handle.

Ik werk nu 60%, verspreid over vier dagen (ma en do hele dag, di en woe halve dag). Het lukt. Soms ruimschoots en soms nét, maar het lukt.

Krullenbol

Krullenbol begon aan het 2de kleuterklasje, en zoals ik al eerder aanhaalde, deed-ie dat met 35 andere kindjes. Ze werden opgesplitst in twee groepjes die vaak apart zitten, maar soms toch ook samen. Ik was bezorgd maar hij heeft er nog niets over gezegd.

Ook is hij met zwemlessen gestart, samen met zijn beste vriendje. In onze buurt is je kind op de zwemles krijgen, een actie van absoluut geduld: het duurt zo’n twee jaar voor je ergens plaats hebt. Dus toen er een reddersclub zwemles ging geven vanaf 4 jaar, zijn we erop gesprongen. Enfin, niet letterlijk

Maakt dat Krullenbol nu een Pinguïn is en hij elke zaterdag 40 minuten rondspettert en wat angsten overwint (hoofdje in het water, het was niet evident!).

En verder

En verder… ben ik nog steeds aan het joggen (al helpt de regen nieeeeet).

Vind ik sommige dingen aan de herfst leuk (gekleurde blaadjes, regen als je warm in je bed ligt, soepjes, zachte truien, pompoenen), en anderen helemaal niet (waar is de zoooooon? Waar zijn de lange avonden? Ik mis jullie nu al! Boehoe.).

Gaat het wel met de energie. Maar wringt het soms dat het 1,5 jaar na de laatste chemo nog altijd niet zoals daarvoor is. ‘Dat je er altijd iets aan overhoudt’, zeiden twee mensen me onafhankelijk van elkaar, in de laatste weken. En ik denk dan ‘oh God, ik hoop zo van niet’.

Scotty en Jane

De katjes merken ook dat het kouder wordt, wat zich vertaald in steeds vaker bij ons komen zitten ’s avonds. Sinds de buurkat besloten heeft dat ons katteluikje er heel gastvrij uitziet, zit ze geregeld binnen. Op zich geen probleem, maar ze gooit de vuilbakken om, en laat wel meer vuil achter…

Scotty’s nieuwe bedje

Dus nu staat het kattenluikje op ‘alleen naar buiten, niet naar binnen’. Jammer maar helaas, onze gastvrijheid heeft grenzen.

Maar bij mensen valt dat goed mee, dus vertel – hoe gaat het met jou? Fan van de herfst of helemaal niet?