Herbruikbare snackzakjes zonder BPA en ftalaten + Winactie – AFGESLOTEN

Plastic is overal

Ik ben me de laatste tijd nogal bewust van hoeveel plastic wij verzetten.

Eventjes rond kijken in de keuken of in de badkamer is al voldoende om te snappen dat plastic gewoon overal is. Een ritje naar de supermarkt levert gemakkelijk 10 zakjes op, en twee handen vol verpakkingsmateriaal. Zelfs de bio komkommer is volledig omtrokken met een plastic jasje.

plastic

Alternatieven

Heel langzaamaan probeer ik eraan te werken. In Boston kocht ik al herbruikbare zakjes voor groenten en fruit – alleen moet je daar dus wel aan denken wanneer je naar de winkel vertrekt, en dat is waar het schoentje soms knelt. Ik zal sowieso even kijken waar de minste verpakking om zit.

Ik kocht een bamboe tandenborstel. Onze snijplanken zijn nu van hout.

Als er iets vervangen wordt, ga ik wel even nadenken of het ook zonder plastic kan. Want al die plastic is niet alleen niet de beste vriend van het milieu, er kunnen ook creepy stoffen inzitten zoals bisfenol-A (BPA) of ftalaten. En die zijn dan weer behoorlijk kwalijk voor je eigen gezondheid.

Knijpzakjes

Toen ik de kans kreeg om enkele snackzakjes te testen van Nomnomkids, waarbij aangegeven werd dat ze niet alleen herbruikbaar waren, in de vriezer en in de vaatwas konden, maar ook BPA-, PVC- en ftalaat-vrij zijn, was ik erg geïnteresseerd.

Ik kreeg een proefpakket, met een boterhammenzakje, een snackzakje en een knijpzakje. Eerst dacht ik: krullenbol is ondertussen 3,5, die gaat echt geen fruitpapje meer uit zo’n knijpzakje slurpen.

Maar. Maar maar. Toen ontdekte manlief dat die knijpzakjes dé manier waren om krullenbol zijn yoghurtje te laten eten. Zonder knoeien – niet bij het vullen, want de zijkant kan je opentrekken, wat het vullen praktisch en makkelijk maakt, en niet bij het eten, want krullenbol duwt als het ware elk hapje naar boven.

Hij is er zelf nu erg enthousiast over – de schattige monsters en dieren op de zakjes zullen zeker helpen – en vraagt geregeld naar zijn ‘zakje pudding’ (zo noemen wij yoghurt met een lepeltje cacaopoeder).

Voor jongere kindjes lijkt het me dan ook heel handig om groenten- of fruitpap mee te nemen.

Snackzakjes

De snack- en boterhammenzakjes zijn beiden te vullen met lekkers, en volledig te sluiten (én te openen door kinderhandjes). Handig om mee naar school te nemen, of mee op uitstap te gaan.

De afmetingen van het boterhammenzakje is 18 cm op 14 cm, het snackzakje is wat kleiner (13,5cm op 14 cm). Voor mij was het snackzakje daardoor echt wel wat te klein. Ik denk dat er maar een paar koekjes in kunnen, of een paar stukjes appel.

In het boterhammenzakje kan 1 dubbel boterhammetje, dus een vervanger voor de brooddoos is dit zeker niet. Toch vond ik het handig om bijvoorbeeld mijn stukjes koolrabi mee naar het werk te nemen – die droogden niet uit, en het zakje nam minder plaats in mijn tas dan een doosje.

Fruit dat erg kwetsbaar is, zoals aardbeien en bessen, zou ik er niet in bewaren, omdat de zakjes natuurlijk geen échte bescherming bieden.

Al bij al vind ik de zakjes een fijne manier om wat snacks mee te nemen, of zonder knoeien yoghurt en smoothies te laten verorberen. Wat voor mij het belangrijkste is op dit moment, is vooral het feit dat ze herbruikbaar zijn, en BPA- en ftalaatvrij (want geloof me, als je daarover begint te lezen, waar die bucht overal inzit… ugh!).

Wij zijn dus fan!

En omdat het zaterdag is – en ik beloofde om elke zaterdag van december iets weg te geven – mag ik iets weggeven. Ik kan zelfs twéé pakketjes weggeven! Jawel!

PAKKET 1: met 4 boterhammenzakjes met een groen monstertje erop (twv 14,75 eur).

PAKKET 2: met 4 grote knijpzakjes met verschillende monstertjes erop (twv 19,95 eur).

Deelnemen? edit: Deze winactie is afgesloten.

Wat moet je doen om kans te maken op één van deze handige pakketjes?

  • Laat hieronder een reactie achter dat je wilt deelnemen, en welke set je graag wilt winnen
  • Volg Bostonbaby op Facebook of door je in te schrijven hier rechts bovenaan (als je dat al doet, geef dit dan even mee)
  • Delen of mensen taggen hoeft niet, maar vind ik wel super leuk!

Je kan deelnemen tot zaterdag 5 januari 2019 23u59. Op 6 januari maak ik de winnaar bekend. Die persoon heeft 48u de tijd om te reageren, zo niet, duid ik opnieuw een winnaar aan. – DE WINACTIE IS AFGESLOTEN

Veel succes!

Disclaimer: Ik kreeg enkele producten toegestuurd ter review. Dit heeft mijn mening op geen enkele manier beïnvloed.

Koffie Klasj – December

Koffie klasj

Het lijkt een traditie te worden, dat we elkaar treffen voor onze koffie klasj in de laatste dagen van de maand.

En laat dat deze keer dan meteen ook de laatste dagen van het jaar zijn. Hoe kijk jij op dit jaar terug? Ik ken mensen die omkijken en echt iets hebben van ‘what the f*ck was me dat’. Voor mij is het zo wel begonnen, 2018, maar het stond later wel in het teken van mijn heropbouw, zal ik maar zeggen.

Maar ach, wat val ik met de deur in huis. Wat drink je? Ik ben tegenwoordig wel fan van kruidenthee, warm of gekoeld. Bijvoorbeeld eentje van frambozenblad of netel. Ja, netel. Je dacht toch niet dat het er normaler op ging worden hé!

Work work work

Momenteel heb ik twee weken kerstvakantie, en heel eerlijk: ik had er nood aan. Klinkt misschien wat overdreven, van iemand die sinds half november begot anderhalve dag werkt, maar ja…

Ik ben heel blij dat ik terug ben, maar een jaar afwezigheid laat zich voelen. En hoe efficiënt ik mijn werktijd ook probeer in te vullen, hoe vroeg ik ook kom en hoe laat ik ook vertrek die dagen, je kan geen 100% werk in 30% proppen.

Maar soms lijkt dat niet voor iedereen duidelijk, en dat geeft wel wat stress…

Dus nu even vollenbak bijtanken bij mijn ventjes! Ik ben echt gek op de feesten, de boom, de lichtjes, de pakjes, en even goed op met z’n drietjes chillen.

IMG_7799

Gezondheid

Vraag me dat na zondag nog eens, wanneer ik me aan de Eindejaarscorrida van Leuven ga wagen. Negen jaar geleden liep ik daar 12 km, dit keer staat de kleinste toer, van 4 km, op het programma. Maar het zou toch een overwinning zijn hier netjes te finishen.

Verder sukkel ik al een paar weken met een verkoudheid. Dat is toch zo onderschat he, maar als je ermee zit, en met je mond open moet eten omdat je anders niet kan ademen, en niet kan slapen van het hoesten… dan is dat toch wel even ellendig.

Ik werk het wel allemaal mooi sequentieel af: eerst had ik geen stem, dan keelpijn, toen begon het hoesten als een kettingrokende zeehond, en daarna ging mijn neus in staking.

Zingen

Vorig jaar stond ik met K’s Choice – mijn jeugdidolen – op het podium in de Singel, als deel van een 240-koppig koor. Ik had zelf nog nooit buiten de douche of de douche gezongen, en kan geen noten lezen, dus het was wel een interessante oefentijd, maar het resultaat was geweldig.

En nu kregen de koorleden, én 350 anderen, de kans om de kerstmarkt in Antwerpen te openen.

Zes liedjes, met K’s Choice, in open lucht. Heerlijk was het, om nog eens in een grote groep te zingen.

En zo klonk ‘I believe in me’ op het Operaplein, bijgestaan door 549,5 stemmen (ja, ik was de mijne tegen dan half kwijt).

En gieten, man. Wolkbreuk. Dus moesten Sara en Gert Bettens tussen het koor gaan staan, in plaats van ervoor. En stond ik dus letterlijk naast hen. Spijtig zeg, dat het regende. Spijtig spijtig. (Een idee van hoe het ging, kan je hier zien).

Scotty en Jane

Scotty zit waarschijnlijk in één of andere midlife crisis waardoor hij zich nu weer als een kitten wilt voelen. Dat betekent veel geworstel met een -al dan niet onzichtbare- pluis én met zijn zus.

Bovendien zijn dozen van cadeautjes natuurlijk de beste cadeautjes.

But how about you, my dear? Heb je fijne feesten achter de rug, of was het niet bepaald dennengeur en manenschijn?



Vorige edities van onze maandelijkse koffie klasj lezen? Dat kan natuurlijk!

Aan de vrouw met ‘baby’ op haar verlanglijstje

kerstkaart

Aan de vrouw die niet weet hoe ze haar verlanglijstje voor Kerst moet afmaken

Aan de vrouw die iets wilt dat je niet onder de kerstboom vindt

Dat niemand kan kopen – al zeggen ze van wel – niet met alle geld van de wereld

Niet met alle tijd van de wereld. Niet met alle liefde van de wereld.

 

Niet dit jaar.

 

Aan de vrouw met ‘baby’ op haar verlanglijstje.

Ik weet hoe je je voelt.

 

Ik weet hoe je je voelt als je de kerstsokken ophangt.. 2 of 3 of 4 of… maar altijd eentje te weinig

Ik weet hoe je je voelt als wat je wilt, niet afhangt van hoe braaf je bent geweest

 

Misschien dacht je vorig jaar dat alles wel in orde zou komen.

Misschien denk je dat al lang niet meer.

 

Misschien mis je de baby die enkel in je dromen woont.

Misschien mis je de baby die onder je hart woonde, maar nooit in je armen.

Misschien mis je de baby die er was, maar die veel te snel weer vertrok.

 

Ik ken jou.

Ik zie jou.

 

Ik zie het als je lacht en praat en doet alsof er niets aan de hand is.

 

Aan de vrouw met baby op haar verlanglijstje.

Een paar dingen moet je onthouden. En dan mag je mij er ook aan herinneren.

 

Het is okee om veel te hebben, en toch iets te missen.

Het is okee om veel te geven, en graag iets terug te wensen.

Het is okee om er veel aan te denken, en het is okee om te proberen om er niet aan te denken.

 

Ik weet dat het bestaat, dat gevoel waar geen woord voor is, een intense blijdschap voor die zus, vriendin, collega, buur die zwanger wordt, en tegelijk die stekende pijn om wat jij mist. Met een oprisping van boosheid misschien, een irrationeel gevoel van onrechtvaardigheid.
Hoe zouden we dat moeten omschrijven, waarom zouden we dat moeten omschrijven, niemand kan het begrijpen zonder tot deze club te behoren.

 

Aan de vrouw met baby op haar verlanglijstje.

Soms kijk je in de spiegel en vraag je je af of het ooit zal gebeuren. Misschien heb je hoop, misschien durf je niet meer te hopen.

Soms ben je nerveus om naar babyborrels te gaan. Omdat je niet weet hoe het gaat binnenkomen. Omdat je geen waterproof mascara hebt. Omdat je de vragen niet meer weggeslikt krijgt. Je mag eerlijk zeggen wat je niet ziet zitten. Wees zo lief voor jezelf.

Soms zou je willen schreeuwen naar al die bolle buiken, roepen, tieren – besef wat je hebt, geniet van wat je hebt, het is geen cliché het is ECHT een wonder.

Soms bijt je zo hard op je tanden omdat je de sfeer niet wilt verpesten, dat je het voor jezelf verpest. Je mag eerlijk zijn over je verdriet. Jij hebt recht op dat verdriet. Als je tandpijn had zou je het ook zeggen. Waarom zou hartpijn dan niet welkom zijn?

Jij bent okee. Zoals je bent. Verlanglijstje en al.

Ik wens je een warme kerst. En baby dust.

sterrenstof

 

Mijn allermooiste kerst

kerstboom

Jouw mooiste kerst, hoe zou je die beschrijven?

Toen ik deze vraag las, kwamen honderden herinneringen boven. Kerstavond met de hele familie vroeger, bij mijn tante of bij mijn meter die altijd de origineelste kerstbomen maakte (bijvoorbeeld van houten stokjes of van één grote slinger).

Ik hou van glitter (alleen met kerst), lampjes, cadeautjes zoeken en samen zijn. Ik ben gek op lange, versierde feesttafels. Mijn moeder wist het toen al, dat ik niet enkel de naam van mijn grootmoeder meekreeg, maar ook haar liefde voor grote familiebijeenkomsten.

Later werd het meer binnen het gezin gevierd – waarbij iedereen één gang maakte. Dat is kerstavond in mijn ouderlijk huis. Op kerstdag trekken we naar mijn schoonfamilie. Dan kookten manlief en ik, bijgestaan door mijn papa, een uitgebreid diner voor 20 man, waarbij elke gang op voorhand werd uitgetest en verfijnd.

Ja, ik heb heimwee naar veel van die knisperende, warme momenten.

Het is dus moeilijk, om mijn allermooiste kerst te kiezen. Maar in een gastblog voor Nicole van Meisje-Eigenwijsje heb ik het toch geprobeerd.

Lezen over mijn allermooiste kerst? Dat kan je hier!

 

Wat was jouw allermooiste kerst?

 

kerstkoekje

 

Ideaal kerstcadeau: je favoriete plaats op aarde

Begin december waren manlief en ik een half leven samen.

We spraken af geen cadeautjes uit te wisselen, maar samen een dagje wellness te plannen. Daar genieten we allebei altijd zo van.

Nu blijkt dat ik mij niet aan de afspraak gehouden heb.

Ik heb wel een goed excuus: ik vond een cadeau dat te mooi was om het niet te geven. Het was zowel stijl- als betekenisvol. Dat apprecieer ik in een pakje.

Ik gaf hem namelijk onze eerste kus.

Of beter: de plaats van onze eerste kus.

Kijk maar –

img_7542

Van al onze goede voornemens om onze slaapkamer eens te ‘upgraden’ is dit jaar niet zo veel van in huis gekomen. Het is nog steeds de plek waar ons bed staat, de stoel die alle truien aantrekt als een magneet (heeft niet iedereen zo een stoel?), een kastje en verder zelfs een aantal dozen met allerlei spullen.

Maar kijk, op het einde van 2018 doe ik toch een stap in de goeie richting – de muurdecoratie zit nu wel goed!

Zo een gepersonaliseerde poster maken, bleek helemaal niet moeilijk. Het bedrijf is een kickstarter van amper een jaar oud en heet Place The Moment. In 3 stappen creëerde ik deze kaart via de website (die vind je hier)

  1. Place it – noteer het adres van je favoriete plek ter wereld
  2. Name it – je kiest de ondertiteling van je poster, in mijn geval ‘Our first kiss’ met daaronder ‘Start of our live together’, en de plaatsnaam
  3. Love it – je kiest de kleur van de achtergrond en de kaart (4 combinaties mogelijk) en de kleur van de marker die de precieze plek aanduidt

Wat ik leuk vond, was dat ik zelf kon in- en uit zoomen om voldoende op de kaart te krijgen om het herkenbaar te maken. Ook kon ik de marker zelf verplaatsen.

De poster is 50 op 70 cm en belandde een week later bij ons in de bus, opgerold in een stevige koker. Het beeld is haarscherp en de achtergrond is mat, wat ik erg knap vind.

En de strenge jury (lees: manlief)? Die herkende de plek meteen, en is echt dol op het cadeau. Het krijgt dus zeker een ereplaats aan de muur. Wij gaan een kader kopen, want ik zou het zonde vinden om hem aan de muur te prikken.

Praktisch?

Creëren en bestellen gaat in een handomdraai, ik vond het moeilijkste nog het kiezen van wat ik erop zou zetten. Eerste ontmoeting op de banken van de aula? Geboorte van onze krullenbol? Onze tweede thuis in Boston?

Het is onze eerste kus geworden. Die was ook niet slecht (haha)!

De prijs is wel een dingetje, want de poster kost 49 euro. Op zich okee, want het is wel heel kwaliteitsvol materiaal, maar de verzendkosten naar België zijn 10,95 eur, wat het geheel toch behoorlijk prijzig maakt.

Ik snap dit ergens wel, want je wilt uiteraard dat het veilig en netjes verstuurd wordt. En het gaat om een kleine start up, dus dat is wel een ander verhaal dan bestellen een groot bedrijf. Maar goed, je moet het natuurlijk wel in overweging nemen.

Zaterdag weggeefdag

Mochten jullie, net als ik, verliefd geworden zijn op zo’n gepersonaliseerde poster van Place The Moment, dan kunnen jullie deze maken en bestellen via de website HIER.

Omdat het vandaag weer zaterdag is, heb ik, zoals beloofd, ook een cadeautje voor jullie.

Je kan deze poster bestellen met onze 10% korting door gebruik te maken van de code BOSTON10

 

Da’s dus 4,9 eur in the pocket!

 

Ik ben héééél benieuwd wat jullie van de poster vinden en welke plaats jullie graag aan de muur zouden willen. Laat zeker iets weten hé!

 

 

Disclaimer: Ik heb de poster van Place The Moment gekregen ter review. Mijn opinie is hierdoor onveranderd en eerlijk weergegeven.

Drie smakelijke budget cadeautjes

Daar gaan we weer! We moeten een cadeautje zoeken van 5 à 10 euro, misschien zelfs iets uniseks dat voor iedereen past.

Super. Ideaal. Geweldig. Dat komt helemaal in orde. We zullen hoogstwaarschijnlijk allemaal een reep chocola uitwisselen. Oh, of een fles wijn. De verveling slaat toe.

Of. Andere mogelijkheid.

We maken zelf iets. Heeft het ook nog wat persoonlijkheid.

Het is niet omdat ik zelf gekozen heb suiker links te laten liggen, dat ik andere hetzelfde wil ‘aandoen’ (al is een beetje aposteligheid niet uitgesloten, ik heb nog geen spandoeken met ‘BAN DE SUIKER’ gemaakt).

Daarom hierbij drie tips voor huisgemaakte budget-cadeautjes.

1/ Granola

Wil je een beetje hip doen, kan je altijd zelf granola maken. Dat is totaal niet moeilijk, en als je dat dan in een mooie bokaal steekt, met een kaartje erbij, bezorg je iemand toch een reeks vrolijke ochtenden, denk ik dan.

img_1823

 

Het recept voor mijn crunchy granola vind je ***hier*** maar het is helemaal naar jouw smaak te pimpen natuurlijk!

 

2/ Chocolate Chip Cookies

Een andere mogelijkheid, en eentje die ook bij iedereen in de smaak valt: de echte Amerikaanse chocolate chip cookies. Een beetje chewy, een beetje krokant. Een beetje overheerlijk.

koekjes

Een goed recept vind je ***hier***.

3/ Kruidnoten

Een typische lekkernij voor december – vooral in Nederland misschien, maar ook hier aan het doorbreken: kruidnoten. Ik maakte er een suikerarme variant van.

img_7253

Dat recept vind je in de gastblog die ik recent schreef: ***hier***

Leuke glazen potten vind je in Ikea, maar even goed in de plaatselijke kringloopwinkel.

Veel plezier en smakelijk!

 

Bakken jullie wel eens wat voor kerst?

 

 

ps– als je hier al eens komt lezen zou ik het super vinden mocht je vijf minuutjes tijd nemen om mijn enquête in te vullen. Ik ben nl. al behoorlijk fier op mezelf dat ik dat ding in elkaar gebokst heb gekregen. Laat ons zeggen dat ik beter kan bakken dan met computers werken.

 

Ik at een maand geen suiker… en dit is wat er gebeurde

Met het vooruitzicht van de tonnen suiker die in december op een presenteerblaadje worden aangeboden, besloot ik begin november een maand suikervrij te gaan eten.  Mijn No Sugar November. Dat had behoorlijk wat effecten, en hier kijk ik graag op terug.

hoopje suiker

Dat suiker niet bepaald goed voor je is, is geen nieuws meer. Nu ja, ik wil dat nuanceren: te véél suiker is niet goed voor je, want je lichaam heeft wel suiker nodig als brandstof om te functioneren. Alleen vind je ruim voldoende in je ‘gewone’ voeding zonder echt suikerrijke dingen te gaan eten. En geloof me, waar je allemaal suiker in terug vindt, dat wil je echt niet weten (of misschien net wel?!).

Een verhoogd risico op bepaalde kankers, aderverkalking, concentratieproblemen, depressiviteit, suikerziekte type 2, ja zelfs Alzheimer is gelinkt aan een te hoog suikerverbruik. En suiker zou zo verslavend zijn als cocaïne.

Maar daar had ik allemaal geen last van, toch? Ik ben helemaal geen zoetekauw en dacht daardoor dat het laten van suikers (net als de natuurlijke varianten die ook een groot effect hebben op je bloedsuikerspiegel zoals honing, agavesiroop etc) vrij gemakkelijk zou gaan.

Eerlijk, ik had geen afkickverschijnselen verwacht, want ik was al heel bewust bezig met mijn voeding. Dacht ik zo. Liep dat even anders.

salad-2756467_1920

Wat ik leerde in mijn maand suikerarm eten:

  • Zoals bij elke omschakeling in je voedingspatroon kost boodschappen doen meer tijd in het begin. Je moet alle etiketten gaan uitpluizen en heel wat van de dingen die je voordien zonder nadenken in je kar legde, vallen uit de boot. Je moet dus op zoek naar suikerarme – én lekkere, want he, foodie hier – alternatieven.
    .
  • Voorbereiding is alles. Heel wat bereide producten bevatten extra suiker. Dat kan je omzeilen door het zelf te maken, maar dit kost uiteraard ook tijd. ‘Snel eventjes’ iets uit de kast grabbelen gaat dan ook alleen maar als je hierover hebt nagedacht en iets klaar hebt liggen.
    .
  • Naast de usual suspects (koekjes, cake, confituur, choco, desserts in het algemeen) bevatten VERSCHRIKKELIJK veel dingen suiker. Hesp. Vleeswaren. Vinaigrettes. Brood (en meer dan dat beetje dat nodig is om de gist te doen werken). Diepvriesproducten. Tomatensauzen en -puree. YOU NAME IT, it has sugar!
    .
  • Soms is het niet meteen duidelijk, want suiker komt in honderd en één namen en gedaantes. Dextrose. Glucose. Glucose- en fructosesiroop. Rietsuiker. Kokosbloesemsuiker. Maltodextrine. Maïsstroop. Etc etc etc.
    .
  • Light producten zijn meestal geen goed idee, omdat minder vet vaak wordt opgevangen door meer suikers.

 

De eerste week was geen algemeen succes. Niet alleen heb ik me een paar keer ‘laten vangen’ (en at ik iets waarin later toch suiker bleek te zitten), ik heb een hele week hoofdpijn gehad, was meer moe dan normaal en was met momenten echt heel depri (lees er meer over in mijn verslag). Dat was wel even doorbijten.

Eens ik goede alternatieven had gevonden, begon het beter te gaan. De hoofdpijn verdween om niet meer terug te keren die maand.

Ik was met hoge verwachtingen aan de No Sugar November begonnen, en merkte dat een deel is ingelost, en een deel ook weer niet.

Wat niet gebeurd is:

  • Ik had niet plots enorm veel energie.
  • Ik ben niet vrijgesteld van ziek worden, integendeel, ik loop nu al twee weken te hoesten en te snotteren.
  • Mijn huid ziet er niet uit als 15 jaar geleden.
  • Ik slaap niet opvallend beter
  • Ik heb niemand ‘bekeerd’ integendeel heel wat mensen vinden mij nu ongetwijfeld ‘een rare’ (of nog raarder, ha!).

Wat wel gebeurd is:

  • Mijn energiepeil was veel constanter door de dag. Ik had geen energiedipjes meer in de namiddag of na het eten.
  • Ik kon mij urenlang concentreren, want na het laatste jaar echt geen evidentie is geweest.
  • Ik had geen zin meer in zoet, het werd steeds makkelijker het te laten staan. Suiker eten doet suiker willen eten. Eens je door die vicieuze cirkel breekt, is het echt niet zo moeilijk.
  • Suikervrije producten geven een langer verzadigingsgevoel dan suikerrijke. Ik had dus opvallend minder snel honger of ‘goesting’.
  • Dingen begonnen veel zoeter te smaken, bijvoorbeeld een rode paprika die ik plots zo zoet als een appel vond.
  • Mijn overtollige pondjes smolten niet als sneeuw voor de zon, maar ik ben op die 4 weken wel ongeveer 1,4 kg kwijt geraakt (logisch ergens want je vervangt suiker ergens ook door vet. En snacks als noten e.d. bevatten ook veel calorieën).
  • Ik voel me ‘licht’ en heb geen buikpijn. Behalve als ik dan wel eens een keertje suiker eet. Dan heb ik geheid buikpijn (zelfs toen ik het niet wist, maar er daarna pas achter kwam, dus psychologisch is het niet).
  • Ik word gemakkelijker wakker en hoef geen 3 keer meer te snoozen.

wekker

Al bij al wegen de voordelen die ik dagelijks merk zeker op tegen de moeilijkheden, zoals het lezen van etiketten en het zoeken naar alternatieven.

Zelfs in die mate dat ik… wait for itbesloten heb dit gewoon verder te zetten.

Nee, ik zal tijdens de feestdagen niet alle dessert weigeren, en nee, ik zal geen uitnodigingen om uit eten te gaan afslaan, maar als ik zelf kook, als ik zelf mag kiezen…

Dan zeg ik nog steeds ‘Nee bedankt’ tegen suiker.

NO sugar november

 

Lees hier al mijn suikervrije avonturen

De grote Boston, baby! blogenquête

Een dikke drie jaar geleden begon ik met deze blog om familie en vrienden op de hoogte te houden van onze avonturen over de oceaan. Ons jaar in Boston vloog voorbij, en ik herontdekte het plezier in schrijven.

We wonen niet meer in Amerika, maar ook thuis gebeurt er voldoende om me te blijven verwonderen, shockeren of vertederen.

En heel, heel langzaam, werd dit ook een stukje internet waar anderen misschien al eens kwamen lezen.

Toen werd ik ziek. Het was moeilijk om te blijven schrijven, maar ergens voelde ik er wel de nood toe. En toen kreeg ik tonnen steun vanuit de reacties, ook van mensen die ik nog nooit live ontmoet had – dat had ik niet verwacht.

Merci daarvoor, he mannekes. Echt waar.

Ik zou blijven schrijven mocht er niemand meelezen – zoals ik jaren voordien ook al deed – maar de interactie met anderen dat is nieuw voor mij, en ik vind het de max.

Mede daardoor is mijn ‘goesting’ om te blijven werken aan dat blogje hier stevig gegroeid. Moet ik de blog verder uitwerken? Er wat centjes tegenaan gooien? Misschien werken aan het design (help, geen held in). Of met vastere categorieën gaan werken? Keuzes, keuzes.

Maar wat zegt de eerste wet van productontwikkeling?

Leer uw publiek kennen.

Dus, lieve mensen, hierbij een oproep om mij een beetje verder te helpen. Lees je hier alles wat ik neerkladder, kom je maar af en toe langs, of misschien nog maar net piepen – het maakt niet uit.

Je zou me een heel groot plezier doen met mijn enquête in te vullen. Die vind je
—->HIIIIIEEEEERRRRR. <—–

Het is volledig anoniem, dus je hoeft geen vieze mails van mij te verwachten. Ik ga over een week of twee een samenvatting schrijven over alles wat ik hieruit geleerd heb (al was het maar: doe geen enquêtes meer want geen kat vult dat in). Maar toch. Vul in, please! ’t Is vijf minuutjes werk – misschien tien als je traag leest en typt.

Geen cadeautjes, geen lokkertjes, geen verloting, behalve een dikke dikke merci om de tijd te nemen om deze mini-blogger wat op weg te sturen!

Review binnenspeeltuin Funoase + Winactie AFGESLOTEN

Buiten spelen/binnen spelen

Buiten spelen is de max! Heerlijk in de frisse lucht of het zonnetje, lekker uitleven, dat is gewoon fantastisch! Je kan naar een speeltuin gaan, fijn van de glijbaan, op de schommel… terwijl mama en papa rustig op een bankje zitten, of meedoen natuurlijk.

Maar goed, we wonen in een landje waar buiten spelen misschien toch niet altijd een optie is. Of misschien is er geen speeltuin in de buurt. Of is dat een modderpoel (kan ook leuk zijn, maar niet altijd hehe). Of misschien heb je er wel helemaal geen zin in buiten zijn vandaag.

Kan ook.

Dan kan je naar een binnenspeeltuin gaan. Zoals bijvoorbeeld de Funoase in Leuven.

De Funoase

Dat deed ik vorige week met zoonlief en we hadden allebei heel veel plezier. Zoveel dat ik een praatje sloeg met de eigenaar en uitbater en ik besloot een review te schrijven van deze plek.

Bovendien heb ik een kleine verrassing voor mijn lezers, want zoals beloofd eerder deze maand, mag ik ook weer iets weggeven op zaterdag.

Maar first things first, wat vonden wij allebei nu zo leuk aan de funoase?

De Funoase is een binnenspeeltuin met een piratenthema van 450 vierkante meter, die bestaat uit verschillende onderdelen.

 

Funhouse

Waar onze krullenbol zich uuuuuren heeft geamuseerd, is de funhouse. Dit is een geheel van toestellen en glijbanen en klimrekken die allemaal aan elkaar verbonden zijn, en zo opgesteld dat de kinderen zich eigenlijk niet kunnen bezeren. Daarmee bedoel ik dat het geheel omringd is door dikke netten, en ook naar de hogere verdiepingen gaan kan alleen door langs platformpjes te kruipen die steeds op een andere plaats een opening bieden (wat maakt dat je nooit dieper dan 1 platformpje kan vallen, wat ongeveer 50 cm is).

In de funhouse zijn naast glijbanen, lianen, een draaimolen en klimrekken, ook een ballenbal en een groot springkasteel te vinden.

Het fijnste vond ik dat ik hem gerust kon laten klimmen, en dan ik zelf ook in de funhouse mocht (allemaal onze schoenen uitdoen, natuurlijk). Het was lang geleden dat ik nog zoveel plezier had op een springkussen!

 

De funhouse is voor kinderen vanaf 3 jaar. Voor de kleinsten is er een apart hoekje, de soft zone, met ballen, kleine kussens en mini-glijbaantjes.

softzone

Racecircuit

Het klinkt wat gek om te schrijven, maar in de Funoase is ook een racecircuit. Kleine autootjes kunnen eenvoudig bestuurd worden door de kinderen (vanaf 3 jaar, en ja, Krullenbol was er op recordtempo mee weg), en het parcours gaat door een piratengrot. Hij spreekt nog elke dag van ‘zijn’ auto waarmee hij mocht rijden. Heel leuk!

 

Speelautomaten

Zoonlief was hier nog niet klaar voor maar er staan ook verschillende speelautomaten en een air hockey spel.

Plekje voor de ouders

Ik geef toe, het is super om mee in het funhouse te dollen, maar het is ook fijn om eventjes rustig te zitten terwijl het kroost zich amuseert. Er staan dan ook de nodige bankjes en stoeltjes en je kan er een drankje en een snackje kopen.

Maar! Je mag ook je eigen drank en snacks meebrengen!

 

Helemaal top is dat je een verjaardagsfeestje kan geven in de Funoase. Zij kunnen zorgen voor pannenkoeken, frietjes of spaghetti. Na het reserveren van het feestje, krijg je uitnodigingskaartjes en een gepersonaliseerde tafel speciaal voor jullie gezelschap.

Uitbaters/eigenaars

Ik praatte met Peter, een IT’er die in de zomer van 2018 de Funoase overnam. Toch een serieuze carrière switch.  ‘Een droom die in vervulling ging’, noemde hij het. En ik geloofde hem. Hij had die blik van iemand die super gepassioneerd bezig is.

Ik moest glimlachen toen hij vertelde dat hij elke ochtend door het hele funhouse kruipt, om alles te poetsen. Met een gestalte van 2 meter is dat ongetwijfeld interessant om te zien.

Samen met zijn vriendin Vanessa willen ze van de Funoase de gezelligste, leukste plek in het Leuvense maken.

Ik keek naar Krullenbol die op zijn buik via de glijbaan het ballenbad in dook en gierde van het lachen.

Ik dacht: dat zou jullie wel eens kunnen lukken.

Nadelen?

Niets is perfect en de funoase is daar geen uitzondering op. Ik vond het er behoorlijk luidruchtig, vooral omdat de motor van het springkasteel in dezelfde ruimte staat. Gelukkig worden er wel gratis oordopjes aangeboden.

De parking is de parking van het hele complex en is betalend. Er is dus wel altijd plaats, maar gratis zou uiteraard prettiger zijn.

(EDIT: na het verschijnen van dit artikel vernam ik dat de motor vervangen wordt door een minder luidruchtig exemplaar!)

Praktisch

De Funoase ligt op de Philipssite in Leuven. Alle gegevens vind je op hun website. Ze zijn open op woensdagnamiddag, in het weekend en op feestdagen. Tijdens schoolvakanties zijn ze elke dag open.

Kinderen van 2 tem 12 jaar betalen 7,5 eur, als begeleider betaal je slechts 2,5 eur. De racewagentjes en spelcomputers zijn niet inbegrepen. Er zijn ook groepstarieven, en je kan feestjes boeken.

Interessant is dat het toegangsticket een hele dag geldig blijft. Je kan dus naar buiten gaan, even gaan zwemmen (de ingang van het zwembad ligt letterlijk op 10 meter), en terug komen!

Wat valt er te winnen? EDIT: DE WINACTIE IS AFGESLOTEN

En uiteraard hou ik het beste voor het laatst: ook deze zaterdag mag ik iets weggeven!

Ik heb nl. een 5-beurtenkaart van de Funoase die ik mag verloten onder de lezers. Deze is 35 euro waard én heeft een extra voordeel: er mag nl. ook 1 begeleider gratis binnen per bezoekdag. Zo spaar je per bezoekje nog 2,5 eur extra uit. De 5-beurtenkaart blijft twee jaar geldig.

Wat moet je doen om te winnen? Je kan niet langer deelnemen aan deze wedstrijd

  • Laat hieronder een reactie achter dat je wilt deelnemen
  • Volg Bostonbaby op Facebook of door je in te schrijven hier rechts bovenaan (als je geen Facebook hebt, vermeld dit dan even)
  • Volg Funoase op Facebook
  • Delen of mensen taggen hoeft niet, maar vind ik wel super leuk!

Je kan deelnemen tot zaterdag 22 december 23u59. Op 23 december maak ik de winnaar bekend. Die persoon heeft 48u de tijd om te reageren, zo niet, duid ik opnieuw een winnaar aan.

Veel succes, en mocht je de kans zien om de Funoase te bezoeken: heel veel plezier!

Disclaimer: Ik heb de 5-beurtenkaart gekregen om onder de lezers te verloten. Dit heeft op geen enkele manier mijn mening beïnvloed. Foto’s van mezelf of met toestemming overgenomen van funoase.be

Zijn jullie wel eens naar een binnenspeeltuin gegaan? 

22 vragen aan mijn kind

Vandaag doe ik nog eens een tag.
Een tag is een lijst open vragen die je invult met je eigen antwoorden. Dat kan behoorlijk triviaal zijn, maar nu stootte ik op een lijst met 22 vragen om te stellen aan je zoon of dochter.

Mijn zoon is ondertussen 3,5 en behoorlijk mondig, maar ik ben een paar keer opnieuw moeten beginnen, want vaak had hij duidelijk helemaal geen zin in een interview, de diva!

Uiteraard is er een grote graad van absurdisme in zijn antwoorden, maar ik ben erg benieuwd hoe zijn kijk op deze vragen over de tijd evolueren. Ik merkte bijvoorbeeld dat hij pas sinds kort het concept ‘je lievelings-…’ begrijpt.

Ik werd getagd door Kim van  kimsblogs , maar de tag is oorspronkelijk gemaakt door Maaike van Maaikeschrijftop.nl . Ik geef graag een overzicht van mijn eerste gesprek.

lijstje

Benieuwd naar de antwoorden  van mijn kleuter? Me too, hahaha!

22 vragen aan mijn kind

Hoe heet jij?

Krullenbol

Hoe oud ben jij?

Drie

Wanneer ben jij jarig?

Trekt een sticker van zijn sok

Hoe oud is mama?

Ook drie!

Waar woon jij?

In een huisje… van ons.

Waar ben jij geboren?

Bij de deur.

Wat is jouw lievelingskleur?

Rood

Wat is jouw lievelingseten?

Spaghetti (toen manlief ‘chocola’ voorstelde, zei hij ‘neen papa, dat is dessert’)

En wat vind je vies?

Worstjes vind ik niet lekker (vindt hij dus super lekker).

Wie is jouw beste vriend of vriendin?

L, K, L, en V. Die zijn mijn beste vriendinnen.

Wat is jouw lievelingsliedje?

De pinguin (de pinguindans, nvdm). Deze vraag eindigt in een dansje in de woonkamer.

Wat is jouw lievelingsfilm?

Dat (duidt op een filmpje dat op youtube verschijnt na de pinguindans).

Ik: Is dat je lievelingsfilmpje? En wat is dat?

K: Dat is het kuiken.

Ik: Dus niet Dora?

Het kuiken-piep liedje vult de woonkamer.

Wat is jouw lievelingsboek?

De uil. (Dit is een boekje met 100 dieren achter flapjes)

Waar ben je bang voor?

In het donker.

Waar word je blij van?

Van papa. En mama. (sméééééélt).

Wat vind jij stom?

Stom is dit lied (Het kuiken-piep lied dus. Ik ga niet tegenspreken).

Wat vind jij leuk om naartoe te gaan?

Naar school.

Wat vind jij leuk om te doen?

Ik weet dat niet. Oh ik was juist aan het bouwen samen met L en K, en ik was hoog tot aan het plafond aan het doen.

Wat kun jij heel goed?

Ik ga goed bouwen. Ik kan heel goed dat opzetten, bouwen. Dat kan ik doen.

Wat kun jij niet zo goed?

Ik kan niet zo goed knutselen. Ik ga straks een bloemetje knutselen, voor jou. Ik ga dat nu doen, met een papiertje.

Wat is jouw grootste wens?

Mijn grootse wens is… ik weet dat niet. Dat ik … euh… een groot huis.

Papa: maar wij hebben toch een groot huis.

K: ja maar ik wil ook een huis.

Wat is liefde?

Liefde is… huisje.

I: Bedoel je daarmee dat we veel liefde hebben in ons huisje?

K: Nee, ik wil ook graag een groot huisje.

I: Maar liefde dat is toch als mensen elkaar graag zien?

K: Ja, maar mensen mogen niet in kindjes hun huisjes. Niemand mag aan de deur.

I: Maar wie gaat er poetsen in jouw huisje?

K: ik ga zelf poetsen. Maar ik heb wel een borstel nodig.

 

Hahaha, deze tag vond ik wel geslaagd! Al was het niet altijd even evident om zijn aandacht erbij te houden. Maar over een jaartje probeer ik het nog eens!

 

Ook zin om je kind te interviewen? Het is de moeite waard!

 

 

Mijn man vertelt: Waarom mannen niet moeten helpen in het huishouden

In de rubriek ‘Mijn man vertelt’ vertelt… wel ja, mijn man. Over wat hem bezig houdt. Over waar hij zich vragen bij stelt. Over wat hij bijzonder vindt. 

Vandaag gaat het over de rolverdeling in het huishouden.

 

‘Schat, zeg maar wat er moet gebeuren’

“En dan vraagt die ‘Zeg maar wat er moet gebeuren’.”

Er valt even een stilte.

Er wordt met ogen gerold.

‘Ja en daar word ik dan zot van he’.

 

We hebben het over de verdeling van huishoudelijke taken. Eén van onze bezoekers moest even ventileren.

Het valt mij op dat deze verzuchting veel voorkomt in onze vriendenkring. En ja, het is dan meestal de vrouw die er zot van wordt.

En weet je wat? Ik snap dat.

Je zou kunnen denken: maar de man vraagt toch waar hij kan helpen? Dat is toch net goed?

Maar naar mijn gevoel zit het dan toch stevig scheef.

 

Eén van de partners gaat er op die manier vanuit dat de andere de volledige regie van het huishouden in handen heeft. De ander heeft het overzicht, de ander is alwetend.

Maar het is het huishouden van allebei, dus die regie zou bij allebei moeten liggen, toch? Het is niet zo dat de ene de andere ‘helpt’ door zijn/haar eigen huishouden te doen. Net zo min als je kan babysitten op je eigen kinderen!

Dat is toch raar dat er maar één iemand zou weten dat het kot in brand staat, bij wijze van spreken. En dan vragen ‘zeg maar wat er moet gebeuren’.

broom-1324469_1920

Vanwaar de ongelijkheid?

Er zijn uiteraard ook veel gezinnen waar de rolverdeling wél oké is. Waar beide partners een evenwaardige plaats hebben, en de taken gelijkaardig (daarom niet gelijk) verdeeld zijn. Maar het valt op dat het vaak toch niet helemaal zo is.

Ik vraag me af hoe dat eigenlijk komt. Mannen en vrouwen hebben tegenwoordig dikwijls allebei een full time job. Vaak hebben beiden heel wat verantwoordelijkheden. Toch zijn er veel meer mannen die thuis komen en verwachten dat ze de voetjes onder tafel kunnen schuiven dan omgekeerd. Vrouwen werken dan misschien vaker deeltijds maar dit mag ook geen vrijgeleide zijn om alle taken zo maar af te schuiven.

Soms denk ik ook dat vele vrouwen het in eerste instantie niet zo erg vinden, dat bepaalde dingen ook zo groeien. En dat is oké, als je er tenminste over kan praten als één van beide partners het toch te stresserend begint te vinden.

Is het dan iets dat we hebben overgeërfd van vorige generaties? Waar de vrouw wel vaker als zorgende thuis was? Ondertussen is er toch al veel veranderd denk ik.

Want wat wil je je kinderen meegeven? Toch niet dat mama altijd poetst en strijkt en papa mee gaat fietsen? Dat papa niet weet hoe de wasmachine werkt? Dat mama de enige is die een ei kan bakken?

teleurgesteld

Hoe gaat het bij ons?

Bij ons is het zeker niet perfect, maar ik denk wel dat we er altijd kunnen over praten. Veel is organisch gegroeid, en zeker ingegeven door het feit dat Vrouwlief

1/ Niet kon koken, poetsen en strijken toen ik haar leerde kennen.

2/ Heel goed aangaf dat zij dat wel wilde leren, maar niet om dat allemaal alleen te trekken.

3/ veel beter is in aan de kleine dingen denken dan ik, maar ik doe mijn best!

 

En dat we elkaar goed aanvullen, maakt ook dat ieder van ons al eens kan zeggen: normaal doe ik dit of dat, maar nu lukt het even niet, kan jij dat doen?

Het voorbije jaar, met alle ziekenhuisbezoeken en vermoeidheid, is dat heel goed van pas gekomen.

 

Oproep!

Vandaar mijn oproep aan alle mannen: neem eens een taak op waar je partner zich niet meer mee moet bezig houden. Bijvoorbeeld: zorgen dat de kinderen eten hebben om mee te nemen naar school.

lunchbox-2752175_1920.jpg

Dit betekent dus NIET: ’s ochtends vragen aan je partner ‘hey wat moet ik klaarmaken’ (of nog erger: wat eten ze eigenlijk ’s middags?). Dit betekent ook NIET: zeg waar is het lijstje voor de winkel? En waarom is er geen brood meer, had jij dat niet gezien dat dat bijna op was?

Al was het maar voor een week. Om eens te voelen wat dat betekent.

 

It takes a village to raise a child… it is your child and you are the village.

 

dad-and-son-1432772_1920.jpg

 

 

 

 

 

 

Eerder lazen we ‘Mijn partner helpt niet in het huishouden en dat vind ik prima‘ bij Misses Lee blogt.

Kerst Bloghop 2018 – wedstrijd afgesloten

kerstbloghop

Als je al wat langer woorden op het internet zaait, komen er soms verrassende bloemetjes op je pad. Ik heb al collega-bloggers ontmoet, heel wat leuke dingen gelezen, veel geleerd over online schrijven…

En recent kreeg ik de kans om mee te doen aan een bloghop.

 

Een bloghop?

Een bloghop is een soort van carrousel van bloggers, waarbij de ene naar de andere doorverwijst, en waarbij je als je de hele ketting afgaat, eindigt waar je bent begonnen.

Op die manier kunnen twee dingen gebeuren:

1/ Je leert nieuwe blogs kennen

2/ Je kan de plek onder je kerstboom vullen, want op ELKE BLOG is er iets te WINNEN.

Inderdaad, bij elk van de 15 deelnemers staat er een winactie online. Dat betekent dat je al die cadeautjes nog net op tijd kan ontvangen voor Kerst!

kerstboom

Welkom!

Als je hier al vaker ben langs geweest: zo fijn dat je er weer bent!

Wie hier nog niet eerder heeft gelezen, is hier waarschijnlijk terecht gekomen via Ingrid van BlogsbyIngrid.com. Ingrid blogt over allerlei fijne dingen zoals haar gezin met twee dochters, kindermode, kinderboeken, en tips voor alles van traktaties tot leuke vakanties.

Ikzelf blog nu een jaar of drie op Bostonbaby.org, een naam die ontstond toen Manlief en ik met ons viermaandertje voor een jaar verhuisden naar Boston. Een geweldig avontuur! Maar ook na onze terugkomst bleef het kriebelen om te schrijven over ons dagelijks leven, onze (kook)avonturen, en alle kleine dingetjes die groots kunnen zijn.

Een paar staaltjes van mijn blog:

blogger

Winactie

Maar goed! Zoals ik al zei valt er vandaag dus wat te winnen. Dat is trouwens elke zaterdag van deze maand nog het geval (zoals ik vorige week uitlegde). Deze week heb ik een mooi pakketje, ideaal voor wie eventjes wilt ontspannen. Vier heerlijke verzorgingsproducten, in een luxe, milieuvriendelijke bewaardoos.

Ik geef een Luxe geschenkset van Rituals weg, nl. The ritual of Dao,

 

img_7463

Deze cadeauset bevat

  • 1 x Balancing foaming shower gel, 50 ml
  • 1 x Mindful Body Scrub, 70 ml
  • 1 x Be kind to your skin body cream, 70 ml
  • 1 x 24h anti-perspirant spray

Ter waarde van 20,5 euro.

Dat klinkt toch als eersteklas relaxen, niet?

Deze actie is afgesloten

Deelnemen?

Wat moet je doen om kans te maken op deze luxe geschenkset?

  • Laat hieronder een reactie achter dat je wilt deelnemen
  • Volg Bostonbaby op Facebook of door je in te schrijven hier rechts bovenaan
  • Delen of mensen taggen hoeft niet, maar vind ik wel super leuk!

 

Je kan deelnemen tot zaterdag 15 december 23u59. Op 16 december maak ik de winnaar bekend. Die persoon heeft 48u de tijd om te reageren, zo niet, duid ik opnieuw een winnaar aan.

DEZE ACTIE IS AFGESLOTEN

En we klikken verder…

Met veel plezier stuur ik jullie door naar Mamascrapelle. Ellen is een creatieve duizendpoot die houdt van koken en uitstapjes. Ze schrijft heel wat DIY blogjes maar wat ik vooral grappig vond was het tekstje waar ze beschrijft dat je een groter dekbed nodig hebt als je vader of moeder bent. Ha! Herkenbaar!

Zij geeft trouwens een Vtech Tante Jet theeset weg!

 

Ik wens jullie nog heel veel hop & win plezier!

 

 

Kleuterpraat #1

Eén van de meest fantastische dingen aan een driejarige vind ik de ontwikkeling van humor en creativiteit. Oeps, dat zijn twee dingen. Nu ja, ze hebben beiden te maken met mijn volgende lijstje: enkele uitspraken van krullenbol, die ik noteerde om ze zeker niet te vergeten.

Ik probeer zoveel mogelijk op te schrijven, maar af en toe raken we in zo een absurde discussie – want ik zou durven zeggen dat ik ook enige creativiteit en improvisatietalent bezit – dat het niet samen te vatten valt.

Maar vaak doe ik toch een poging. En als ik dan terugblader in die notities, valt me op hoe fel zijn taal erop vooruit gegaan is, alleen al het laatste half jaar. Ongelooflijk.

Hier zijn ze dus, een greep uit de kleuterpraat van onze 3,5-jarige krullenbol.

 

*over de kat*

I: Waar is Janie?

K: Janie is weg mama. Ze is op vakantie met het vliegtuig. Zo vloog ze weg.

I: En waar is ze naartoe?

K: Naar het park. En de marktplaats.

 

*wijst naar zijn buik*

K: Dat is Doda. Doda is mijn buik. En hoe heet jouw buik?

(geen idee eigenlijk, we zijn niet zo’n goeie maatjes)

 

*Maakt een tekening en krabbelt er dan overheen*

Dat is de hond die je niet kan zien.

 

*We gaan pannenkoeken bakken*

K: Ik wil een eitje afbreken.

Of, op een andere keer

K: ik wil een eitje plukken.

 

I: Nog één keer slapen en we gaan je tractor kopen.

*Legt zich op de grond met zijn ogen dicht*

K: ik heb één keer geslaapt!

 

*In de zomer*

I: Kom schatje, de zon schijnt, ik smeer je in op je tractor.

K: Neen mama, niet op mijn tractor smeren!

 

*’s Avonds buiten op het terras*

K: Mama, de maan is heel hoog. Ik kan er niet aan.

I: Nee dat klopt, schat, de maan is echt heel heel hoog. Onze armen zijn te kort.

K: Ja.

Denkt even na.

Papa, wil je mij oppakken?

 

*Eet een hele sappige peer, het sap druipt op de grond*

K: Oh nee, mijn peer smelt.

 

*Hij kan ergens niet aan*

K: Mijn arm is heel super klein.

 

*Laat een scheetje*

K: Pardon voor mijn poepje.

 

*Maakt een proestgeluid*

K: Mijn mond liet een protje

 

*Drie stappen van het vakantiehuisje*

K: Oh nee, wij zijn gedwaald!

 

*Er liggen allemaal blokjes op de grond*

K: Hier ligt krullenbol. Ik heb die gemaakt.

(Hij had een ‘sneeuwengel’ gemaakt in de blokjes).

 

*Sinterklaas*

K: De pieten hebben zo veel rommel gemaakt, dat er een mandarijn in mijn schoen was, mama!

 

*in de auto*

K: Mama er zit een beer achter ons!

I: Oei, maar ik geef gas, en ik rij 50km/u, zo snel kan de beer niet.

K: Deze wel, hij heeft rolschaatsen aan.

bear-422682_1920

 

En met dat beeld…. Wens ik jullie een prettige avond!

 

 

Eerdere uitspraken lezen?

No Sugar November – het menu van week 4

no-sugar-november-41.png

Niet te geloven dat ik ondertussen al vier weken suikerarm eet. Ik zou willen zeggen ‘suikervrij’ maar dat is ook niet helemaal waar: ik eet nog fruit (al probeer ik niet in de druiven of bananen te duiken), heb hier en daar een scheutje honing of agavesiroop door de vingers gezien, en al die synthetische suikers zijn ook nergens goed voor.

Vandaar: suikerarm.

Suikerarm eten heeft me tot nu toe wel wat bijgebracht.

1/ De eerste week lijkt je lijf het bijltje erbij neer te leggen en gigantisch in staking te gaan

2/ Eens je voldoende vervangproducten hebt gevonden voor je dagelijkse ‘gewoontekes’, valt het wel mee (ik heb nu wel lekkere ontbijtgranen gevonden, ik vond bouillon zonder suiker, ik heb snackjes…). Maarrrrr het kan even duren voor je lekkere varianten vindt.

3/ Hoewel ik nog steeds niet 10% van het energieniveau van mijn 3-jarige haal, merk ik wel dat ik minder dipjes heb in de namiddag. Zelfs op de dagen dat ik ga werken – en dus veel vraag van mijn brein, dat het laatste jaar meer mistig is geweest dan opgeklaard – lukt dit aardig.

4/ Note to self: BLIJF AANDACHTIG! ‘Zomaar even’ iets knabbelen is gewoon uit den boze. Vergeet niet dat de zoete vijand op de raarste plaatsen opduikt (I’m looking at you, vinaigrette!)

Ik kreeg meer dan eens de vraag wat ik dan zo eet op een dag. Dat is helemaal niet zo een raar menu geworden, eerlijk gezegd. Hier een klein overzichtje.

Maandag:

  • Ontbijt: Eat Natural Coffee and Walnuts granooolala met sojayoghurt en kiwi
  • Lunch: bij een vriendin: kippengehaktballetjes met parelcouscous en gegrilde paprika
  • Diner: Wortelsoep met twee boterhammetjes en kippenwit

 

Dinsdag:

  • Ontbijt: Kellogg’s kussentjes met rozijnen, sojayoghurt en mango
  • Lunch: Wrap met gerookte zalm, philadelphia en salade
  • Diner: Maaltijdsoep met wortel, peterseliewortel en linzen

 

Woensdag:

  • Ontbijt: zelfde als gisteren
  • Lunch: salade met gekookt eitje en gekookte hesp
  • Diner: pasta met vegetarische reepjes, champignons en een currysausje

 

Donderdag:

  • Ontbijt: Eat Natural speculaas spices granooolala met sojayoghurt en appel
  • Lunch: salade met kip, kaas, en appel.
  • Diner: Wokje met kip, sojasaus en mie (foutje gemaakt door ook zoete sojasaus toe te voegen)

 

Vrijdag:

  • Ontbijt: Crunchy muesli met stevia, sojayoghurt en appel
  • Lunch: bloemkoolsoep met een boterhammetje
  • Diner: uit eten: Thais (dus mogelijk niet suikervrij, maar toch beetje opgelet)

 

Zaterdag:

  • Ontbijt: havermoutpannenkoekjes met banaan
  • Lunch: Bloemkoolsoep met boterhammetje
  • Diner: Bij vrienden; sushi (ja, wat een gastronomisch weekje was me dat wel!)

 

*Ook een weekmenu opmaken? lees hier: een weekmenu opstellen in vier stappen

Bij het uit eten gaan of bij vrienden gaan eten, probeer ik goeie keuzes te maken, maar ik ga niemand iets opleggen.

De maaltijden vallen eigenlijk heel goed mee, ik maak vaak gerechten from scratch  en was me er vroeger al bewust van dat dingen zoals tomatensaus behoorlijk wat suiker kan bevatten, als je niet oplet.

De tussendoortjes waren iets moeilijker, maar ik eet heel graag fruit, en ook yoghurt, skyr, rijstwafels met wat pindaboter, een paar nootjes, wat zoute popcorn, … ik maakte zelf koekjes zonder suiker om ook eens wat te snoepen. Ook snacks zoals ‘energy balls’ kunnen, maar deze bevatten gedroogde dadels en noten en zijn dus niet bepaald calorievriendelijk.

 

Deze week nog ontmaskerd als suikerdragers:

  • Zowat elke vinaigrette die ik vond, behalve eentje van de Albert Hein met komkommer en dille (ALL HAIL to the Albert Heijn) EDIT: ik heb niet goed gelezen of er zat prut in mijn ogen, want ook in de komkommerdressing zit suiker. Boeee!
  • Zoute koekjes, oa kaaszoutjes (met glucosesiroop, mjam mjam).
  • Ketchup
  • Onze lekkere kruiden die we op onze patatjes doen, ‘Country potatoes’.

Deze week gevonden als suikervrije alternatieven:

  • Fruit- en notenbars van het merk ‘Yes!’ en van het huismerk van Albert Heijn (de laatste is wel met honing)
  • Blije biscuitjes van Verkade (super voor krullenbol)
  • Jordan’s low sugar granola met amandel en hazelnoot
  • Bamboo granola met quinoa en pindaboter of met gekarameliseerde amandel en pecannoten – deze zijn wel met ahornsiroop

We doen nog even verder, want dat vrij stabiele energieniveau vind ik wel erg prettig.

 

 

***

Meer lezen over No Sugar November?

* Het plan: suikervrij eten
* Week 1: het afkicken
* Week 2: het begint te lukken
* Week 3: the good, the bad and the ugly

2 december: een half leven met jou

2 december 1999

Gisteren heb je tijdens de film mijn hand vastgehouden. Mijn hart sprong zowat uit mijn lijf. Ik heb niets meer van de film gezien, maar bleef schijnbaar geïnteresseerd star naar het scherm staren.

Na het praten op je kot, waarbij ik je alle mogelijke signalen stuurde, had je me bij het afscheid nog steeds niet gekust. Dus deed ik dat maar, heel snel, om daarna gauw weg te lopen, helemaal assepoesterig, naar mijn pompoen –euh, auto.

Vandaag kus ik je weer. Maar geen van beiden loopt weg.

2 december 2003

We zijn samen afgestudeerd en wonen onofficieel samen op een klein flatje in Leuven. Ik ben een paar maanden aan het werk op Buitenlandse Zaken. Het werk is onnoemelijk saai. Ik ben ondertussen een aggregaat aan het volgen, om lessen wetenschap in het middelbaar te kunnen geven.

Jij verdedigt vandaag je doctoraatsvoorstel voor een jury, en hoopt op een beurs. We gaan samen lunchen om te vieren dat het vrij goed ging. Ik zweer dat een doctoraat niets voor mij is.

2 december 2007

We werken allebei aan ons doctoraat, en wonen sinds vorig jaar in een ruim appartement in Leuven. Tien dagen geleden werd mijn mama niet meer wakker. Ik ben helemaal kapot, maar zo dankbaar dat jij haar ook goed gekend hebt. Jij bent mijn rots in een hele, hele donkere tijd.

2 december 2011

We zijn nog niet lang terug van een hemelse huwelijksreis in Thailand, en houden het gevoel van wittebroodsweken levend in ons huisje. We mogen ons allebei doctor noemen. We dromen van een kindje. Mijn rugpijn blijkt een serieuze hernia te zijn.

2 december 2015

We vragen MJ, onze nanny/babysit om een paar uur langs te komen en op onze acht maanden oude schat te letten. Wij gaan uit eten in Brookline centrum, onze thuisbasis sinds een half jaar. We houden van Boston, van ons leven daar, en van elkaar. Maar niet van de Vietnamees waar we gaan dineren. Amerika en goed eten, het blijft een uitdagende combo.

 

2 december 2016

We raken zo langzaamaan gewend aan opnieuw in België zijn. Jij hebt je droomjob te pakken, ik keer terug naar het bedrijf waar ik daarvoor al werkte. Er blijkt heel wat veranderd, en niet altijd in mijn voordeel. We dromen van een broertje of een zusje voor onze krullenbol.

 

2 december 2017

Ik zit midden in de loodzware chemobehandeling voor een mola zwangerschap – iets waar ik tot voor deze zomer nog nooit van gehoord had. De laatste maanden zijn we bedolven onder een tsunami van slecht nieuws – het leek altijd maar erger te worden.

Over twee dagen moet ik weer 50 uur aan een baxter gaan hangen in het ziekenhuis, maar vanavond eten we sushi.

 

2 december 2018

Een rustig weekend is welkom: jij hebt het superdruk en ik moet wat bekomen van mijn derde week opnieuw aan het werk, na een jaar ziekteverlof. Krullenbol rust uit van een week in de klas. De klas vindt hij heerlijk. Wij vinden krullenbol heerlijk. Ik ga joggen want ik kan dat opnieuw. Ik speel met onze schat, want ik kan dat opnieuw. We koken samen, want… ja.

Dromen hebben we nog altijd, illusies iets minder. 19 jaar zijn we samen vandaag, letterlijk een half leven. Mijn verhaal telt evenveel hoofdstukken zonder jou als met jou.

 

Vanaf morgen zijn er méér bladzijden met een gouden randje.

Want schat, daar zorg jij voor, elke dag.

boeket bloemen

 

 

 

 

***Het idee voor deze flashback post kreeg ik van Trijnewijn.

 

 

Weggeven in december – de omgekeerde advent

De warmste maand van het jaar is aangebroken. We kijken uit de gezellige dagen en hebben kerst en oudjaar in het vizier.  Morgen begint de advent, de aanloopperiode voor Kerstmis. Het woord ‘advent’ komt trouwens van het Latijnse ‘adventus’ wat komst betekent (tot zover deze lezing).

Omdat aftellen en aankondigen goed werkt met onze kleuter, hebben we voor het eerst een adventskalender gekocht. 24 vakjes waarvan er elke dag eentje open mag – om daar dan een klein cadeautje of iets lekkers te vinden.

adventskalender

De cadeautjes stromen wel vlotjes binnen in december: niet alleen thuis in de schoentjes door de Sint en onder de boom door de kerstman maar soms ook nog op verschillende plaatsen –  misschien gooit de goedheilig man ook nog wat door de schouw van oma en opa, van peter of meter. Die zijn uiteraard ook heel braaf geweest dit jaar.

Daarom bleef het hangen toen ik een paar dagen geleden ergens een idee zag passeren van een ‘omgekeerde adventskalender. In plaats van elke dag van de advent iets te krijgen, kan je ook elke dag van de advent iets weggeven.

Omdat je het niet meer nodig hebt. Omdat je het niet meer gebruikt. Omdat je gewoon genoeg hebt – en anderen misschien niet.

Ik vind het zo een mooi idee dat ik er echt mee aan de slag ga. Elke dag van de advent zal ik iets dat ik niet meer nodig heb in een doos leggen, en die zal ik naar de kringloopwinkel brengen.

boeken weggeven

Behalve op zaterdag.

Op zaterdag geef ik ook iets weg, maar het gaat niet in de doos.

Want op elke volgende zaterdag van december geef ik iets weg via mijn blog.

En het zal geen oude kookpot zijn, laat ik je dat alvast vertellen!

Hou dat blogje hier gewoon goed in het oog, en wie weet draag ik wel bij aan die mooie stapel cadeautjes onder de kerstboom!

 

Hebben jullie een adventskalender?

cadeau

 

Koffie Klasj – november

Koffie klasj

Ola pola! De laatste dag van november prijkt op de kalender, en wij hebben deze maand nog geen koffiedate gehad. Tijd om er werk van te maken! Schuif aan! Wat drink je?

Sinds ik gestopt ben met cafeïne vrees ik dat ik enkel nog deca in huis heb. Maar het is ‘deftige’ deca. Ik heb wel een verzameling thee om ‘u’ tegen te zeggen, dus misschien kan ik je daar plezier mee doen?

img_7350

Ja, en zoals je misschien al gehoord had, ben ik ook gestopt met suiker, dus koekjes… het is hier eigenlijk triestig gesteld als ik het zo schrijf. Grapje, ik heb ook al suikervrij gebak gemaakt – wil je een kruidnootje met dadels?

Aan het werk

Ik denk dat het grootste nieuws deze maand is dat ik de sprong heb gewaagd, en weer aan het werk ben gegaan. In overleg met de artsen ben ik gestart aan 30%, dat wilt zeggen dat ik nu op dinsdagvoormiddag en de hele donderdag weer op mijn bureautje te vinden ben.

En weet je wat? I love it.

Mijn eerste dag was het hele bureau versierd met vlaggetjes en ‘welcome back’- slogans, en er stond een reusachtige fruitmand. Het was echt een hele fijne terugkeer. Die collegaatjes van mij toch, schatjes zenne.

Maar ja, het is natuurlijk zwaar en soms denk ik dat ik mijn hoofd letterlijk hoor kraken. Zo lang ik daar ben, lukt het wonderwel om de concentratie erbij te houden – ik ben dan ook heel vastberaden, al is dat echt tanden bijten op donderdagnamiddag na vier uur strategische meeting.

De dag(en) erna zijn wel minder. Spierpijn, hoofdpijn, moe. Gelukkig geraak ik daar ook wel weer door. Maar het is wel even terugschakelen op die momenten.

En natuurlijk is het een beetje een gevecht tegen mezelf – ik wil er zo graag induiken en vanalles afwerken en dacht dag 1 al ‘oh, dat maakt ik vanavond wel eventjes af, anders moet het weer blijven liggen’. Maar ja, dat mag ik natuurlijk niet doen. Dat is niet de bedoeling. Ik moet grenzen afbakenen en ‘nee’ zeggen. Pfft… niet altijd makkelijk!

Gezondheid

Ik voel me goed, dank je wel. Ja, je ziet het goed, mijn polsbrace is er af. Zot verhaal weeral. Ik deed die sowieso af om te koken, omdat ‘ik me anders wel kon bezeren’. Springt daar een klodder hete olie uit de pan, recht op mijn duim. Aaaaahhh!

Direct 40 min onder koud water gehouden, ik zag al doembeelden van lelijke littekens, want ja, olie….

De volgende dagen zat er een dik verband op en kon ik mijn brace dus niet dragen. Toen merkte ik dat de pijn nagenoeg weg was. De pijn van de overbelaste pees, niet van de brandwonde. Die deed nog wel even pijn. Maar ook die is uiteindelijk mooi genezen. Water water, de rest komt later!

Verder voel ik me best wel goed, zo zonder suiker. Nee, echt moeilijk is het niet meer. Ik voel me ‘licht’, ik kan het niet beter omschrijven. Niet dat de weegschaal dat heel erg bevestigt, nu ja, ik ben wel een beetje afgevallen (zo’n 800g op drie weken) maar ik was natuurlijk al wel aan het opletten en puntjes aan het tellen.

Krullenbol

Het was grootouderfeest op de school van krullenbol en mijn schoonmoeder is gegaan. Ik kreeg een zalig filmpje van een rij kindjes die aan het dansen waren – of niet aan het dansen, want velen zaten gewoon op de grond of wiegden wat op de muziek – maar die van ons stond daar ‘gaaz’ te geven, vollenbak! Hahahaha! De moves van zijn vader en grootvader, zoveel is duidelijk.

Het is zo fijn te weten dat hij zich daar goed voelt, in de klas. Toch eens werk maken van die fanclub voor zijn juf.

Scotty en Jane

Scotty en Jane zijn gezond en wel, en komen opmerkelijk meer bij ons zitten, nu de dagen wat kouder worden. Vind ik wel gezellig zo, al ben ik al een keer of vier bijna over Scotty gevallen, die het blijkbaar nodig vindt om steeds net voor mijn voeten te parkeren.

Krullenbol vindt het nu ook wel okee als één van de pluisballen zich in de buurt installeert. Het is nog een beetje een ‘wij tolereren elkaar maar verder hoeft het niet te gaan’- soort van relatie.

img_7371
Scotty eist alleenrecht over het ‘bakske’

Maar zeg! Ik ben hier aan het ratelen! Tell me about you? Hoe gaat het nu met dat ding? En die verkoudheid? Goed voor jezelf zorgen he!

Vorige edities van onze maandelijkse koffie klasj lezen? Dat kan natuurlijk!

Ruimtevader

Soms hoor ik iets en versta ik iets anders. En wat ik versta, gaat een eigen leven leiden in mijn hoofd. Ik raak er van overtuigd dat dat andere woord echt zou moeten bestaan.

Dit keer klonk het liedje van Kommil Foo – ‘Ruimtevaarder’.
Dat hoorde ik, maar ik verstond iets anders.

Ruimtevader

 

De gedachten en associaties tuimelden over elkaar.

Ik dacht aan moeders en vaders, aan hoe mensen die een zwangerschap verliezen, geen naam hebben. Kinderen zonder ouders zijn wezen, maar wat zijn ouders zonder kinderen? Of die nog een kindje wensen?

Wensouders. Ik wens, ik wens…. Met een kaarsje. Wereldlichtjesdag.
Ik wacht op een vallende ster –

Sterretjesouders. Ik vind het moeilijk dat op ons toe te passen. Ik ken sterretjes, en sterretjesouders. Maar hebben wij recht op die term? Onze verliezen waren altijd zo vroeg. We hebben geen namen, geen beeld. Het klinkt alsof ik me dat niet kan/mag toe-eigenen.

 

Hoe er bij verlies vaak aan de mama wordt gedacht, maar zoveel minder aan de papa. Die toch ook een boel hoop en dromen is verloren.

Mijn man als papa. Dat is van de mooiste dingen die ik ooit mocht meemaken. Weet ik eigenlijk hoe hij met al onze struggles omgaat? Anders dan ik, da’s zeker. Rationeler. En ik vind mezelf al een vrij rationeel persoon.

Is hij dan een sterretjespapa?

Of misschien wel –

Ruimtevader.

 

ruimtevader

No Sugar November – week 3: the good, the bad and the ugly

no sugar november 3

De derde week suikervrij eten. Het begon met een ontbijtbuffet op hotel en eindigde met een etentje onder vrienden. Jaaaa…. Makkelijk was dat niet. Een overzicht van ‘the good, the bad and the ugly’  van deze week van No Sugar November.

The good

Laat ik beginnen met ‘the good’:

  • de afkickverschijnselen zijn achter de rug, en ik heb de indruk dat mijn metabolisme zich geschikt heeft naar de nieuwe gewoonte.
  • Ik heb minder ‘cravings’, onbeheersbare goestingskes naar zoet, en voel me gewoon voldaan na een maaltijd – en nog een hele tijd erna ook.
  • Ik heb ook de indruk dat ik minder nood heb aan snacken tussendoor, al kan je natuurlijk ook perfect snacken zonder suiker, het hoeft niet zo.
  • Ik begin voldoende suikervrije alternatieven te vinden voor de dingen die ik echt miste of niet wilde opgeven, zoals ontbijtgranen en bouillon. Ik heb zelfs enkele lekkere snacks gevonden op basis van noten en dadels, heerlijk!
  • Ik liep – toegegeven, met wat moeite – voorbij de proevertjes in de winkel én ik bakte wafels voor het grootouderfeest op school zonder er ook maar eentje te testen.

 

The bad

Uiteraard was het niet allemaal geweldig dus hier ook ‘the bad’:

  • Af en toe werd ik slordig met het lezen van de ingrediëntenlijst. Ik had een soort rijstwafeltjes met kaassmaak in huis die ik gecheckt had (yup! Suikervrij!), en grabbelde gehaast een andere smaak (barbecue) mee. Het pakje was leeg voor ik zag dat daar dus wél suiker in zat.
  • Ik was met momenten nog steeds heel moe dus ben nog ‘in blijde verwachting’ van al die ongebreidelde energie
  • Het blijft moeilijk in een sociale setting om dat suikervrije door te drukken. Mijn grootste toegeving van de voorbije drie weken was dan ook het opeten (én ontzettend genieten) van het dessert dat vrienden hadden gemaakt. Het was een suikerbom, het smaakte heerlijk, en het gaf maar een klein beetje buikpijn.Eigenlijk is dat laatste niet echt ‘bad’ – ik heb heel bewust gekozen om te genieten van dat dessert.

 

The ugly

En dan hebben we nog ‘the ugly’:

  • Ik blijf me verbazen waar allemaal suiker in zit. Ik wilde zelf brood gaan bakken maar dan wel op de ‘makkelijke’ manier met een broodmix. – zit suiker in. Maar ook weer niet héél veel. Ik moet dus echt gaan nadenken over een bepaalde limiet die ik aanvaardbaar vind.
  • Een open deur waarschijnlijk, maar vetarme dingen zitten tjokvol suiker. Ugh.
  • Dat suiker zowat overal in zit, betekent ook wel dat je zelf heel veel moet gaan voorbereiden. Je kan er echt niet op aan dat je een suikervrij alternatief gaat vinden in de take away of de soepbar of waar dan ook. Nu ben ik wel een fan van zelf gemaakt, maar daar kruipt uiteraard ook wel tijd en planning in!

 

De hele clou van No sugar November is voor mij wel de bewustwording. Ik WIST wel dat er zowat overal suiker in verborgen zat, maar als je je neus letterlijk in die ingrediëntenlijsten duwt, ga je het pas echt beseffen.

En ook dat het best zonder kan. En dat dingen dan vanzelf zoeter gaan smaken. Ik deed één scheutje agavesiroop in een thee en schrok echt van wat voor een effect dat had.

Bij het horen van mijn plan hoor ik vaak van mensen ‘dat zou ik echt niet kunnen’. Uiteindelijk gaat het bij mij nog vrij vlot (al denkt manlief daar misschien anders over, hij moet het humeur verdragen…), al is het natuurlijk wel een inspanning en constant waakzaam zijn over wat je in je mond stopt.

Maar wie weet, misschien helpt het wel dat ik al twee zoetjes thuis heb!

Kijk jij wel eens op een ingrediëntenlijst?

 

 

Lees meer over mijn No Sugar november:

  • hier over de uitdaging
  • hier over de eerste week, met alle afkickverschijnselen
  • hier over de tweede week waar ik op dreef kwam

Hoe wetenschap je leven kan veranderen

Dag van de Wetenschap

Vandaag is het in Vlaanderen en Brussel Dag van de Wetenschap.

Het valt niet samen met de Werelddag van de Wetenschap (10 november, dus niet gek lang geleden), maar dat ligt misschien ook wel aan het opzet: Op de Dag van de Wetenschap kan je een blik achter de schermen  werpen in verschillende bedrijven, universiteiten, hogescholen, musea, doe-centra en onderzoeksinstellingen.

Door workshops, demonstraties, toffe experimenten en interessante tentoonstellingen willen wetenschappers je graag een idee geven waar ze mee bezig zijn en waarom dat werk ongetwijfeld razend interessant is, en je leven kan veranderen.

children-1578206_1920

Zelf wetenschapper

Ik kan het niet laten een beetje scheef te grijnzen en een wenkbrauw op te trekken als ik een wetenschapper word genoemd. Maar kijk, een half leven geleden koos ik wel degelijk een erg wetenschappelijke richting om te gaan studeren.

Dat kwam ook niet helemaal uit de lucht vallen – Ik had goeie scores op wiskunde en wetenschappen in de middelbare school. Toch twijfelde ik.

Want ik had ook goeie scores op taal en ik wilde ook wel gaan schrijven. Misschien wel schrijven over wetenschappen?

apotheekflesjes

Uiteindelijk haalde de studie wetenschappen het. Ik bedacht me dat ik schrijven altijd nog kon leren, maar dat wetenschappen inhalen een grotere uitdaging zou zijn. Omdat ik nog onbeslist was over welke richting ik op wilde, koos ik een studie die zowat alle wetenschappen samen combineerde.

En als ik heel eerlijk ben, is dat misschien ook niet helemaal gek. Ik herinner me een kleine microscoop als heel enthousiast onthaald cadeautje. Een groot volume aan kinderencyclopedieën en weetjesboeken sierde mijn kast. En ook nu nog, kan ik zo enthousiast worden van uitzoeken hoe en waarom dingen werken.

Uit het labo

Ook al sta ik niet meer in het labo, ook al betekenen diploma’s vrij weinig met wat ik nu doe, ik ben wel tevreden met de wetenschap dat dat allemaal in mijn rugzakje zit.

En ik vond me daar in een aula nog een knap wetenschapstudentje ook!

Wetenschap kan dus écht je leven veranderen.

 

Waarom heb jij voor je studie gekozen?