Wanneer ik 's avonds naar de sterren kijk, knipoogt er altijd eentje terug.
Boston in 10 woorden
Hoe Boston ons heeft betoverd? In 10 woorden.
In tijden van Trumpisatie van de wereld, is het fijn om eens stil te staan bij de kleine dingen die je vrolijk maken.
Kleine dingen
Koppig zijn
Eén van mijn nieuwe collega’s heeft een blog. Nu ja, het is bijna grappig dat ik ‘nieuwe’ collega’s zeg. Zij werken daar immers gemiddeld ook al een jaar, en voor hen ben ìk de nieuwe eend in de bijt. Goed, maakt niet uit - nieuw, oud, ancien, terug-van-weggeweest, allemaal toffe madammen, met wie ik altijd … Meer lezen over Koppig zijn
Hou(d)t
In goede en kwade dagen - nu vijf jaar. And counting.
End of summer
Vorige week kreeg ik op de crèche het zomerhoedje van ons ventje mee naar huis. Het zomerhoedje dat we kregen van nieuwe vrienden in Boston. Niet meer nodig. Meer nog dan de kleur aan de bomen, het duister dat valt, de regen die koud werd, de hoest die blijft zitten.... deed dit hoedje me beseffen … Meer lezen over End of summer
Een tsunami van gewone dingen
Vijf weken blijkt nog niet lang genoeg om alles weer bij 'het oude' te krijgen.
Plant, M.D.
Ik ben een plantendokter. Ik kan het niet schrijven zonder meewarig te glimlachen. Maar toch, het is zo. Toen we na twee jaar algemene wetenschappelijkheid moesten kiezen waarin we ons zouden specialiseren, werden de verschillende richtingen voorgesteld. Voor de major plantenbescherming stond daar vooraan in de aula een man, die ik niet anders kan omschrijven … Meer lezen over Plant, M.D.
Amerikaanse vezels
Hoe hard je je ook Belg voelt, een jaar Amerika blijk je niet zo maar af te schudden.
Mooie liedjes
Zestien maanden na mijn laatste werkdag op kantoor, sta ik daar weer aan de deur. Is het mooie liedje voorbij, of start er gewoon een ander?
De grote oversteek- de eerste dag
Bij het afronden van een hoofdstuk, zoals die verhuis van ons, heb je een lange aanloop van ‘laatste keren’. Bij ons was dat niet anders. Van de ene laatste keer, zoals de laatste keer granolabrood gaan kopen bij de enige bakker die naam waardig, of de laatste playgroup op vrijdagochtend, of de laatste keer in … Meer lezen over De grote oversteek- de eerste dag
De grote oversteek- de laatste dag
Het stof is neergedaald en de bagage iet of wat gesorteerd. De jetlag is verteerd, samen met een goeie portie mosselen met frietjes, lekker brood en vers vleesbeleg, de beste chocoladekoek EVER, en véél snoep allerhande. Voldoende rust en ruimte om terug te kijken naar de meest hectische dag van het jaar – tot … Meer lezen over De grote oversteek- de laatste dag
In de krant – deel 2
Terwijl ik de hele verhuis en reis naar huis nog aan het verteren ben – een noodzakelijke stap voor erover geschreven kan worden – heb ik het lijstje waarover Amerikanen zich in Europa verbazen, verder aangevuld. Deel 1 met de puntjes 1 t.e.m. 6 vind je hier. 7. Wij moeten wachten op onze rekening. … Meer lezen over In de krant – deel 2
In de krant – deel 1
Ik ben duidelijk niet de enige die de verschillen (subtiel of overduidelijk) tussen Amerika en Europa opmerkt. Een lijstje.
Tegenstrijd
Het hart van de expat werkt tegenstrijdig Enerzijds voelt het klein door het afscheid genomen Anderzijds zo groot bij wat nog moet komen Het hart van de expat is tegenstrijdig Of misschien eerder: te veel-zijdig?
Kamperen
Ik was 20 toen ik voor het eerst in een tent sliep. Maar de laatste dagen in Boston is het ook kamperen.
Cocoon
Meer dan een jaar leefden we in ons coconnetje. Nu is het tijd om naar huis te vliegen.
Spectacle Island
Op de nationale feestdag trokken we naar één van de Boston Harbor Island.
De meubels redden
Hoe kunnen we onze meubels redden - van de straat, van het water? En wat is dat nachtelijk geklater?
Raadseltje
Pillow talk - het raadseltje van de dag.
Boston, baby! 