Leven in cijfers

Ik heb iets met cijfers. Ze blijven hangen. Ze haken zichzelf in mijn geheugen. (Huwelijks)verjaardagen, bepaalde data, ongemerkt planten ze zichzelf in mijn interne agenda. Ik kan ook echt het ‘mooie’ in een datum zien. Hmm, dat klinkt een beetje raar nu ik het zo schrijf. Misschien ligt mijn eigen verjaardag aan de basis, zoals ik al eerder omschreef.

 

Nu kwam ik toevallig bij een website uit die wat dat betreft helemaal mijn ding is. Het opzet is heel eenvoudig: je geeft je/een naam in, je geboortedatum, en je krijgt een reeks van cijfers, die bepaalde elementen van je leven omschrijven. Hoeveel dagen, weken, maanden verblijd je de wereld al met je gezelschap? Hoeveel kilo voedsel heb je al vermalen?

 

Kortom, totaal nutteloos en bijgevolg ook erg grappig.

 

Een paar cijfers over mezelf:

Screen Shot 2017-03-12 at 15.16.54

Slaap– Ik heb behoorlijk wat slaap nodig, dus deze cijfers mogen gerust naar boven worden afgerond. Met minder dan 7 uur, ben ik al wat uit mijn lood geslagen, na twee dagen met zes uur slaap, gaat het humeur er al wat onder lijden.

 

Voedsel – Wow. Nu ja, het valt niet te ontkennen: ik hou van eten. Het is zeker veel meer dan louter energie binnenhalen voor mij.

Screen Shot 2017-03-12 at 15.17.19

Tanden poetsen -27 108 keer, minstens! Ik kan echt niet tegen het gevoel van ‘vieze’ tanden, en zal nooit gaan slapen zonder poetsen. Ook al is het midden in de nacht, ook al ben ik doodop, even moeten die bijters geschrobd worden.

Screen Shot 2017-03-12 at 15.17.47

Haar– 222 inches, dat is 5,36 meter. Ik ga ervan uit dat ze hoofdhaar bedoelen. Ik ben er vrij zeker van dat mijn haar sneller groeit dan gemiddeld. Ik spaar ook steeds een jaar of twee, om dat mijn paardenstaart te doneren aan Kom Op Tegen Kanker. Die maken er pruiken van voor mensen die er nood aan hebben, maar het niet kunnen betalen. Ik moet wel elke keer een speciale enveloppe zoeken, die niet uit zijn voegen barst als die staart wordt opgestuurd.

Screen Shot 2017-03-12 at 15.18.03

Oepsie. Excuus.

Of zoals ze in Zweden zeggen: Pardon my Danish.

Ook eens proberen? Kijk op http://lifeinnumbers.co.uk

40 dagen bloggen – de planning

40 dagen elke dag bloggen, hoe doe ik dat? Zoiets kan me nooit lukken zonder een degelijke planning. OK, maar een blogplanning opstellen, hoe doe je dat dan weer? Ik ben hier duidelijk aan begonnen vanuit een wilde ‘eerst doen en dan nadenken’- actie (en dat noemt zichzelf een berekend mens), dus nu moet ik het maar uitzoeken.

Gelukkig kreeg ik al wat hulpmiddelen van de opsteller van de challenge. Een lijstje met ideetjes, en enkele goeie tips. Werken met terugkerende rubrieken, zou bijvoorbeeld handig zijn en het creatieve brein dat alle kanten opschiet, wat leiden.  Een rubriek kan wekelijks zijn, maandelijks of wanneer het uitkomt, maar heeft wel een gemeenschappelijk insteek of thema. Wat online zoekwerk later, merk ik dat er voor-en tegenstanders zijn van het werken met rubrieken. Het zou de creativiteit beperken, maken dat je steeds over hetzelfde kletst, of dezelfde rubrieken gaat maken als 1200 anderen, tenzij je fantastisch origineel uit de hoek komt. Na wat wikken en wegen heb ik beslist dat terugkerende thema’s waarschijnlijk een goed idee zijn, tenminste in deze 40 dagen.

De rubrieken waar ik nu al aan denk:

  • Zo(o)ndag, iets over ons ventje op zondag – dit kan zeker aangevuld worden met iets anders over onze superpeuter op een andere dag
    .
  • Op maandag een status van onze Dagen Zonder Vlees, de topreceptjes en het menu van de volgende week
    .
  • Woorden op woensdag – ‘iets’ met woorden, een liedjestekst, een gedicht, of gewoon een bedenking over onze mooie Nederlandse taal
    .
  • Vijf op vrijdag (dat is een bekende van andere blogs, niet origineel dus, maar goed een mens mag ook al eens traditioneel doen): een lijstje van vijf …..(in te vullen, kan vanalles zijn, dus is heel ruim).

.

Het kan perfect dat ik hier nog van afwijk, maar het is een eerste stap. Daarnaast heb ik nog wat losse ideetjes, hintte een enthousiaste buurvrouw dat een gastblog misschien ook leuk kan zijn (is dat vals spelen?), en kan ik in hoogste nood nog altijd gaan spieken, want ik vond ondertussen twee blogs die ook meedoen aan de #40dagenbloggen uitdaging, eentje van een collega, en eentje van een ex-collega.

Ik denk niet dat ik er nu al 40 uit mijn mouw schud, dus wie de inspiratie vindt, mag ze mijn adres geven!instasize_0303180444

Boston in 10 woorden

Top 3 van vragen drie maanden na de terugkeer naar België:

  • En, hoe gaat het nu?
  • En ben je het al wat gewoon hier?
  • Mis je het niet?

 

En  ik dan maar grijnzen. Omdat ik tijd probeer te winnen. Ik probeer in te schatten of de vragensteller het korte of het lange antwoord verwacht.

 

Goed, goed.

Ja, ja dat begint te komen hé.

Bwa, met momenten.

 

het korte antwoord.

 

Het lange antwoord ga ik je besparen. Het verschilt ook van dag tot dag, soms zelfs van minuut tot minuut. Laat ons het erop houden dat ik zó blij was toen mijn neef meldde dat hij langs Boston zou passeren op zijn reis aan de Oostkust. Heb meteen enthousiast twee bladzijden reisadvies uitgeschreven, met de ‘absolute to do’s’ en de ‘optionele dingen als je meer tijd hebt’. Er blijkt een reisgids in mijn hoofd gegroeid te zijn, en ik wist het zelf niet.

 

Want ja, wij zijn Boston fans geworden. En dan mis je die stad al wel eens. Want mocht ik Boston in 10 woorden omschrijven dan waren dat:

 

 

  1. Groen
  2. Kindvriendelijk – die eerste twee waren duidelijk door de vele parkjes met speeltuintjes voor alle leeftijden (nu ja, ik zat wel klem in de buisglijbaan dus misschien moet ik dit nuanceren)
  3. Hogeropgeleid
  4. Multicultureel – deze volgende twee hangen samen met de vele, véle universiteiten en colleges die Boston rijk is
  5. Luid – dit was niet het geval waar wij woonden, maar eens in het centrum viel ons op hoe veel lawaai er was. Mensen zijn luider. De metro is luider. Zelfs de sirenes van de brandweer klonken luider.
  6. Veilig – ik ben geregeld ’s avonds alleen gaan joggen, heb me geen moment onveilig of ongemakkelijk gevoeld
  7. Engels (ze zijn toch zo trots dat ze met een iet of wat grappig accent ‘Hahvahd’ zeggen, en de gebouwen van de universiteit zijn kopiëen van wat er in Cambridge, UK staat)
  8. Oud (een huis van meer dan 100 jaar! Komt dat zien!)
  9. Onvoorspelbaar (het weer vooral – dag 1 is het 19°C, dag 2 regent het, dag 3 ligt er sneeuw)
  10. Bereikbaar – alles wat de moeite is voor een 3-daagjes-toerist is makkelijk te bereiken met het openbaar vervoer of zelfs te voet.

 

Sloeg nummertje 10 nu ook maar op de bereikbaarheid vanuit België. Dan ging ik echt elke maand een dagje shoppen, of gewoon in het park wandelen met ons ventje.

 

Want toen de neef me mailde dat hij Boston de leukste stad van zijn reis vond, was ik fier, man. Zat ik te blinken als een opgepoetst zilveren theepotje! Terwijl wij uiteraard nul komma nul hebben bijgedragen aan hoe fijn Boston is voor zijn bezoekers. Maar bel me gerust als je dat gaat testen.

boston

Kleine dingen

Af en toe krijgen we het Standaard Magazine mee als leesvoer. Zelf kopen we krant noch magazine, maar af en toe wilt een mens wel eens bladeren, nietwaar. Eén rubriek trekt altijd mijn aandacht, lees ik een paar keer opnieuw. Een al dan niet bekende Vlaming somt tien kleine dingen op, waar hij of zij echt van kan genieten.

 

In tijden van burn out, stress en de Trumpisatie van de wereld, is dat misschien wel hetgene waar we niet genoeg stil bij staan. Mindfulness, in een wollig woordje. Alleen al nadenken over mijn eigen fijne lijstje, maakte me al vrolijk – bij deze!

 

  1. Als ik me net hebt ingegraven onder het donsdeken, nog tussen slapen en waken, en het begint zachtjes te regenen op het dak. En ik lig heerlijk binnen.
  2. Die eerste sneeuw van het jaar – ik kán niet blijven zitten, ik moet echt even naar het raam om de dwarrelende vlokjes te bewonderen.
  3. De eerste slok koffie van de dag – bij voorkeur in een kop die perfect in de hand ligt en een vrolijk kleurtje heeft
  4. Als ik ventje ga ophalen in de crèche: hij is nog keihard rond een speelhuisje aan het crossen, schaterend, of hij danst in het ballenbad. Dan ziet hij mij, en komt met zijn armpjes uitgestoken naar me toe gelopen voor de beste knuffel ever.
  5. Als ik een echte brief krijg van iemand, totaal onverwacht.
  6. Als ik wakker word op een maandagochtend, en besef dat het nog een verlofdag is.
  7. Als ik vanuit de douche een lege fles shampoo richting vuilbak keil, en scoor.
  8. Als iemand op een onmogelijk moment een ‘onmogelijk’ iets wenst (zoals: had ik nu maar een veiligheidsspeld hier op deze boswandeling), en ik dat kan tevoorschijn toveren.
  9. Als manlief de perfecte cappuccino maakt voor mij, terwijl hij zelf geen koffie lust.
  10. Wanneer de herfst opeens een versnelling kouder schakelt, maar mijn voeten ’s avonds in de zetel worden warmgehouden door één van onze pluizige viervoeters van de feliene oriëntatie.

 

Wat staat er op jullie fijne lijstje?

cappu

10 keer glimlachen

A smile a day keeps the doctor away (or was that an apple?)

Lachen is gezond. Maar hoe werkt dat dan eigenlijk? Lachen verlaagt de bloeddruk en vermindert stress. Het verhoogt het zuurstofgehalte in het bloed en stimuleert de bloedsomloop. Het versterkt het immuunsysteem, doet endorfines vrijkomen waardoor je je goed gaat voelen en stress minder speelt. Lachen ontspant, maar het zet ook spieren in beweging – in je gezicht alleen al 15 stuks. Ook spieren in je buik en middenrif spannen aan – bye bye sit-ups!

Toch glimlacht een volwassen persoon maar zo’n 7 keer per dag. Is dat niet vreselijk weinig? Daarom hieronder een lijstje van 10 dingen die mijn mondhoeken hebben doen opkrullen, de voorbije weken. Wie weet werkt er ook eentje voor jou? Da’s dan meteen 15% meer gelachen vandaag!

  1. Grappige Halloweenversiering. En baby’s die verkleed zijn. Hoe kan je daar serieus bij blijven? Of waarom zou je dat überhaupt willen?
    HW2

    Verkeerde afslag genomen

    HW

     

    verklede baby

    Vlieg met me meeeeee

  2. Toen we in België waren in oktober, ben ik de Colruyt gaan leegkopen. Chocolade, mijn conditioner, vanillesuiker, thee, maar ook mijn favoriete koffie. Daar drink ik sinds we terug zijn (een goeie twee weken nu) elke dag plichtsbewust maar één kopje van – want je weet wel, te veel cafeïne, niet goed voor de baby enz. Tot ik vorige week de pot eens goed bekijk – blijkbaar voor het eerst goed wakker in 15 dagen – en zie dat het om deca koffie gaat. En dat de vijf potten die ik meegenomen heb, allemààl deca zijn. Oh welll…..
  3. Er liggen hier de vreemdste producten in de winkel. Sommigen zijn gewoon overbodig, zoals Veggie Wash – een ‘speciaal’ wasmiddel voor groenten en fruit. Anderen zijn dan weer het toppunt van gemakzucht, zoals gehalveerde en ontpitte avocado’s (voor mensen die niet met messen te vertrouwen zijn, vermoed ik), ontvelde knoflookteentjes (idem), gekookte en gepelde eieren (zo moeilijk te maken) of het totaal omgekeerde hiervan: spruiten, nog op de stok (What’s next? Appels nog aan de tak? Aardappels nog in de grond?). En ik moest zelfs lachen met een zakje zwarte-ogen-bonen (black eyed peas) omdat ik nu kan zeggen: ‘Ik heb de Black eyed peas gezien in de supermarkt’.
    blackeyed peas

    Geen handtekening gekregen

    calorievrij

    Zonder suikers, vet, koolhydraten, gluten, cholesterol of zelfs calorieën. Kortom wolk die naar honing dijon smaakt.

    hele eieren

    Een gekookt, gepeld eitje

  4. spruit

    Vanavond worst met spruitstronk

    veggie wash

    Veggie Wash, hoe nuttig!

    4. Ik was in de Stop N Shop aan het cruisen met mijn winkelkarretje tussen alle vreemde en opvallende producten door. Ik betrapte me erop dat ik ‘broem broem’-autogeluidjes aan het maken was. Zou minder vreemd geweest zijn als de baby er effectief bij was.

  5. De oudere dame aan de kassa die me zo’n drie keer per week met krakende stem over ons ventje informeert: ‘How Oooold?’ (‘Still six months’) en me vertelt over de eerste dokter die een harttransplantatie heeft uitgevoerd (en dezelfde voornaam heeft). ‘Did you know this?’ ‘Yes, you told me yesterday. And the week before. And the week before that’ — Neeuuuu grapje, ik zeg gewoon elke keer ‘nooooo, really’ met grote ogen.
  6. Er zijn behoorlijk grappige slogans en uithangborden te vinden in Boston. Maar zelfs de ingrediëntenlijst van voedingswaren kan de nodige humor bevatten, al was dat misschien niet echt de bedoeling.
    wortels

    Ingrediënten van de wortels: wortels. Ik hoop het van harte.

     

    grappige slogan

  7. Niet iedereen is zo creatief, en bij andere slogans kan je niet anders dan denken: Close, but no cigar.

    falafel

    Dat zou dus moeten rijmen blijkbaar

  8. De Bostoniaanse huizen zijn vaak van het traditionele Amerikaanse kaliber: reuzegroot, van hout en met een ‘porch’ (de open veranda, niet de auto). Sommigen wensen wat origineler of mogelijk ‘Europeser’ te gaan, maar dit is niet altijd even geslaagd. Of hebt u thuis veel kantelen te poetsen?
    DSC_0203

    ‘Europese stijl’ hmmm?

    IMG_20151104_174314

    Wie vindt nog dat dit huis op Darth Vader lijkt?

boston:tirol

Boston/Tirol

9. In België kan er al wel eens een verzonnen verhaaltje de voorpagina uitmaken van een roddelblaadje, maar dat is klein bier tegenover de populaire pers hier. Ze staan parmantig naast elkaar, de aankondiging dat bekend koppel huppeldepup uit elkaar gaat (na zwaar bedrog/een bijna-dood-ervaring/een slechte voorspelling van de huiswaarzegger), naast de melding dat zij zwanger is. Op haar 46ste. Van een tweeling. Drie maanden nu, maar ze weten al dat het meisjes zijn. Echo’s van beroemde baby’s zullen meer vertellen dan de plaatjes met witte vlekken van ons, waarschijnlijk.
kate

10. Ons ventje- behoeft geen uitleg, toch?

P1130463

Wat zo fijn is aan België

Disclaimer: dit is een heimwee-post. Enige meligheid kan niet uitgesloten worden.

Er is natuurlijk heel veel fijn aan België. Maar 8 dingen komen meteen in me op.

  1. Mijn vrienden, familie, buren en collega’s. Wat ken ik toch veel leuke mensen in België.
  2. Het is leuk van mensen zelf te horen dat ze mijn blog lezen. En al eens moeten lachen! Hoera! Compliment van de maand: ‘jij schrijft nog goed seg’. Laat ik even  de verbaasde toon negeren.
  3. Lekker eten. België is toch het meest onderschatte culinaire hoogstandje van Europa? Van de eenvoudigste stoemp en mosselen met goei frietjes tot al die driesterrenrestaurants, chocolade, kazen, … voor elk wat wils en altijd smakelijk. Zoals een Franse vriend van me ooit zei: het is verbazend dat er nog slanke Belgen zijn!
  4. Tijd nemen om te genieten van al dat lekker eten. Aperitiefje, voorgerechtje, hoofdgerecht, dessertje, koffie en daartussen gezellig kletsen met de mensen van punt 1.
  5. Naar de dokter gaan en niet bang zijn van de rekening. Ik apprecieer dat sociaal vangnet steeds meer nu ik er even niet meer inpas.
  6. Ik ken er de centjes en de muntjes. Ik hoef er niet per ongeluk expres altijd met een biljetje te betalen om al die kopertjes niet te hoeven bestuderen.
  7. Onze katjes zijn er. En ze leerden onze happy baby nu al een beetje kennen (t.t.z. Scotty liep nog steeds in een grote boog om terwijl Janie kopjes gaf).
  8. Vertrouwdheid. Voelt als onder een dekentje zitten met een romige chocomelk.

Ter compensatie zit er niks anders op dat me hier te installeren onder een echt dekentje bij mijn twee ventjes met een kopje troost. Gemaakt met brokjes pure Côte d’Or, zorgvuldig in warme melk gedompeld. Ahh, comfort food – comfort and food, two of my favorite things.

De baby-volwassene vertaling

Een half jaar is hij nu. Zes maanden van nooit eerder zo weinig slapen en zo veel lachen.

Natuurlijk is het een hele aanpassing, zo’n ventje om voor te zorgen. Naast de uitzet van bedje, park, koets, verschoningstafel en ga zo maar door, is er een hele nieuwe vocabulaire het huis in geslopen. Refluxkussen, objectpermanentie, koemelkallergie – ze geven mooie scores op het Scrabble bord en niet meer dan dat, als je geen baby hebt.

Elke dag leren we iets nieuws. Want vele babygerelateerde handelingen vertalen echt niet naar de wereld van de volwassenen. Stel je voor dat je volgende dingen ook gewoon doortrekt naar mensen die wel ouder zijn dan 3.

Baby Volwassene
Juichen bij een boertje en lachen bij een scheetje Dat wordt een rare boel in de cafetaria…maar vrolijk zal het wel zijn
Praten met een hoog stemmetje of dingen zeggen als ‘wawawawa babababa’ Word je snel afgevoerd of toch minstens zorgelijk bekeken
Beginnen te zingen als iemand overstuur is. Of het avondlied neuriën. ‘Wat? Je hond is overleden? En de boom stond op de bergen, a-li-a-loooo’
Het overmatig over toiletaangelegenheden hebben (kleur, consistentie, hoeveelheid, frequentie) Drie woorden: Too much information!
Lachen over het feit dat de groentenpuree overal komt te hangen – op hoofd, oren, benen, voeten, vingers – van zowel de eter als van jezelf Euhm, bij die smosser ga ik nooit meer zitten. Of, ook een mogelijkheid: FOOD FIGHT!
Blijven lachen ook al weet je dat jij diegene bent die het allemaal mag opruimen Dat die smosser eens zijn eigen nest opruimt seg!
Mensen bedanken omdat ze iemand ànders een compliment geven (‘Hij is zo schattig’ – ‘Oh, dank u’). ‘Je collega zijn werk ziet er geweldig uit’. ‘Oh, dank je wel’. — maak je je waarschijnlijk niet populair mee
Iemand anders zijn foto als profielfoto op facebook zetten Wie is dat mens? Defrienden die handel!
Aan een achterste ruiken om te weten ‘hoe laat het is’ Wie nu aan een klok denkt, heeft waarschijnlijk geen kinderen

10 dingen die ik leerde van Boston baby

  1. Ik dacht dat ik geen ‘babypersoon’ was, dat ik niet veel zou vinden aan die eerste maanden wanneer je kleintje nog niet veel kan  – ik was fout. Ik verbaas me elke dag hoeveel interactie je kan hebben met iemand wiens leeftijd nog in weken uitgedrukt wordt.
  2. Het maakt niet uit hoe kort of moeilijk de nacht was – als ’s morgens een gezichtje oplicht en er een tandenloze glimlach verschijnt wanneer jij boven de wieg komt hangen, dan is àlles even beter, zelfs vóór de koffie.
  3. Over die koffie: er is niet genoeg koffie. Of mijn caffeïnereceptoren hebben er massaal de brui aan gegeven en hangen er zielig bij als verslenste hyacinten.
  4. Het verversen van pampers is als een videospelletje. Level 1: baby ligt stil, maar jij ben een newbie, dus hoge moeilijkheidsgraad. Je bent bang dat je de baby breekt. Level 2: baby beweegt, maar jij bent wat meer ervaren. Je probeert vooruitziend te zijn (zakdoekjes op strategische plaatsen) maar dit lukt niet altijd – dus zit je soms nog aan een bonusronde vast. Dit meestal op het moment dat je écht weg moet. Level 3: baby trappelt lachend als een door een horzel gestoken mustang, aan jou om de luierrodeo tot een goed einde te brengen. Billetjescrème voor extra punten!
  5. Het maakt niet uit of het toonvast is, het maakt niet uit dat je na twee zinnen de tekst niet meer kent en overgaat op een twijfelend ‘lalala lalla aaalaaaa’, of ‘twiet twiet twiet’ (ik kan niet fluiten); het enthousiasme alleen al wordt geapprecieerd en beloond met een lachje. Een dansje erbij is een absolute bonus.
  6. De termen ‘ba ba bababa’ en ‘dada da da da’ zijn een universele taal voor volwassenen en betekenen ‘kijk naar mij, ik ben een idioot’.
  7. Er zijn van die mensen die je gelukkig kunnen maken met één blik en waar je niet anders kan dan hardop meelachen wanneer zij lachen. Mijn zoon is er één van.
  8. Wortels zijn oranje. ‘Dat wist ik ook al’, hoor ik u denken. Maar ze zijn écht oranje, écht ORANJE. Je kan niet beseffen hoe ORANJE wortels zijn tot je wortelpuree hebt gegeven aan zoon- of dochterlief.
  9. Het is niet evident iets af te maken met Boston baby in da house.

 

Van al dat schattig zijn wordt een mens moe.

Van al dat schattig zijn wordt een mens moe.