No Sugar November – week 3: the good, the bad and the ugly

no sugar november 3

De derde week suikervrij eten. Het begon met een ontbijtbuffet op hotel en eindigde met een etentje onder vrienden. Jaaaa…. Makkelijk was dat niet. Een overzicht van ‘the good, the bad and the ugly’  van deze week van No Sugar November.

The good

Laat ik beginnen met ‘the good’:

  • de afkickverschijnselen zijn achter de rug, en ik heb de indruk dat mijn metabolisme zich geschikt heeft naar de nieuwe gewoonte.
  • Ik heb minder ‘cravings’, onbeheersbare goestingskes naar zoet, en voel me gewoon voldaan na een maaltijd – en nog een hele tijd erna ook.
  • Ik heb ook de indruk dat ik minder nood heb aan snacken tussendoor, al kan je natuurlijk ook perfect snacken zonder suiker, het hoeft niet zo.
  • Ik begin voldoende suikervrije alternatieven te vinden voor de dingen die ik echt miste of niet wilde opgeven, zoals ontbijtgranen en bouillon. Ik heb zelfs enkele lekkere snacks gevonden op basis van noten en dadels, heerlijk!
  • Ik liep – toegegeven, met wat moeite – voorbij de proevertjes in de winkel én ik bakte wafels voor het grootouderfeest op school zonder er ook maar eentje te testen.

 

The bad

Uiteraard was het niet allemaal geweldig dus hier ook ‘the bad’:

  • Af en toe werd ik slordig met het lezen van de ingrediëntenlijst. Ik had een soort rijstwafeltjes met kaassmaak in huis die ik gecheckt had (yup! Suikervrij!), en grabbelde gehaast een andere smaak (barbecue) mee. Het pakje was leeg voor ik zag dat daar dus wél suiker in zat.
  • Ik was met momenten nog steeds heel moe dus ben nog ‘in blijde verwachting’ van al die ongebreidelde energie
  • Het blijft moeilijk in een sociale setting om dat suikervrije door te drukken. Mijn grootste toegeving van de voorbije drie weken was dan ook het opeten (én ontzettend genieten) van het dessert dat vrienden hadden gemaakt. Het was een suikerbom, het smaakte heerlijk, en het gaf maar een klein beetje buikpijn.Eigenlijk is dat laatste niet echt ‘bad’ – ik heb heel bewust gekozen om te genieten van dat dessert.

 

The ugly

En dan hebben we nog ‘the ugly’:

  • Ik blijf me verbazen waar allemaal suiker in zit. Ik wilde zelf brood gaan bakken maar dan wel op de ‘makkelijke’ manier met een broodmix. – zit suiker in. Maar ook weer niet héél veel. Ik moet dus echt gaan nadenken over een bepaalde limiet die ik aanvaardbaar vind.
  • Een open deur waarschijnlijk, maar vetarme dingen zitten tjokvol suiker. Ugh.
  • Dat suiker zowat overal in zit, betekent ook wel dat je zelf heel veel moet gaan voorbereiden. Je kan er echt niet op aan dat je een suikervrij alternatief gaat vinden in de take away of de soepbar of waar dan ook. Nu ben ik wel een fan van zelf gemaakt, maar daar kruipt uiteraard ook wel tijd en planning in!

 

De hele clou van No sugar November is voor mij wel de bewustwording. Ik WIST wel dat er zowat overal suiker in verborgen zat, maar als je je neus letterlijk in die ingrediëntenlijsten duwt, ga je het pas echt beseffen.

En ook dat het best zonder kan. En dat dingen dan vanzelf zoeter gaan smaken. Ik deed één scheutje agavesiroop in een thee en schrok echt van wat voor een effect dat had.

Bij het horen van mijn plan hoor ik vaak van mensen ‘dat zou ik echt niet kunnen’. Uiteindelijk gaat het bij mij nog vrij vlot (al denkt manlief daar misschien anders over, hij moet het humeur verdragen…), al is het natuurlijk wel een inspanning en constant waakzaam zijn over wat je in je mond stopt.

Maar wie weet, misschien helpt het wel dat ik al twee zoetjes thuis heb!

Kijk jij wel eens op een ingrediëntenlijst?

 

 

Lees meer over mijn No Sugar november:

  • hier over de uitdaging
  • hier over de eerste week, met alle afkickverschijnselen
  • hier over de tweede week waar ik op dreef kwam

Food Challenge: No Sugar November

NO sugar november

Vaststellingen

Ik deed enkele vaststellingen vorige week.

Vaststelling 1: Binnen exact een maand worden kilo’s suiker onder de vorm van chocolade mannetjes, marsepeinen varkentjes en pepernoten aangesleept. Misschien liggen er ook een paar mandarijntjes, maar laat ons eerlijk zijn, dat is hoofdzakelijk voor de schijn. En die wortel is eigenlijk voor Slechtweervandaag.

chocolate-santa-claus-490825_1920

Vaststelling 2: Ik heb besloten te springen. Het is te zeggen: ik ga opnieuw aan het werk. Vanaf half november hoor ik weer bij het werkvolk, iets waar ik erg naar uit kijk, maar wat ook ontzettend spannend is. Ongetwijfeld gaat dat veel energie kosten. Ik wil dan ook in topvorm zijn, of toch: in de best mogelijke vorm.

 

Vaststelling 3: Ik ben de laatste maanden weer wat meer bezig met gezonde voeding, probeerde een weekje vegan en zet vaker veggie op tafel. Het doet me deugd dat dat weer kan, en dat het resultaat er mag wezen.

 

Vaststelling 1 + 2 + 3 = NO SUGAR NOVEMBER.

snoepjes

Jep, dat heb je goed gelezen. In november, of beter gezegd, in de maand vlak voor het bezoek van de goedheilig man (van 5 november tot en met 5 december) ga ik suikervrij eten.

Het plan

Dat is mijn doel. En ik wil me daarvoor inzetten.

Wat ik niet wil, is mezelf slecht voelen bij een mindere dag. Het hoofdidee is de geraffineerde suikers zoveel mogelijk vermijden, en zuinig te zijn met natuurlijke suikers, zoals honing en esdoornsiroop (die in se even veel commotie veroorzaken in je bloedsuikerspiegel dan witte suiker).

Dus ja, mijn man zet zich alvast schrap.

Ik heb uitgemaakt voor mezelf dat ik ook één keer sushi mag eten, en wel om de reden dat ik volgend weekend een vriendin heb uitgenodigd om exact dat te doen. Niet dat die sushi nu in een suikerjasje zit, maar het wordt wel toegevoegd aan de rijst. Maar het moet allemaal nog redelijk aangenaam blijven he. Ik vooral ook.

Maar kijk, ieder zijn regels natuurlijk. Zo ga ik ook fruit blijven eten – met mate – omdat het leven gewoon te triestig is voor mij zonder fruit. En november vind ik over het algemeen al triestig genoeg.

 

Benieuwd

Ergens ben ik ook wel benieuwd wat dat zo met je doet, suiker laten. Ik weet dat suiker zo goed als overal stiekem en minder stiekem wordt ingepropt. Ik heb gehoord dat je eerst wel wat afziet, maar daarna meer energie hebt en niet meer van die vervelende dips in de namiddag. Laat het heldere hoofd en de fantastische flow maar komen!

Ik vind van mezelf dat ik eigenlijk al behoorlijk weinig suiker eet (letten op de lijn enzo, en ook eerder last met de zoute snacks te laten dan de zoete), en alcohol drink ik al helemaal niet, dus ik vraag me af of ik veel ga moeten aanpassen, en of het veel effect gaat hebben. Benieuwd!

hartsnoepje

Naar goede gewoonte heb ik een weekmenu gemaakt, waarbij ik zoveel mogelijk zelf maak om verborgen suikers te vermijden:

 

Maandag: restje van de ovenschotel van dit weekend – pompoenpuree met champignons en gegrilde paprika

Dinsdag: Groentenburger met wintergroenten en gepofte aardappel

Woensdag: Spaghettipompoen gevuld met tomaatjes en spinazie

Donderdag: Lamsfilet met couscous en geroosterde paprika, courgette en champignons

Vrijdag: Zelfbelegde bloemkoolpizza

 

 

Is NO SUGAR NOVEMBER ook iets dat je zou overwegen? Of No sugar *een andere maand* ?

November

Ik zal het maar bekennen: ik haat november. Wat een rotmaand is me dat, zeg. Alvast mijn excuses aan iedereen die dan jarig is, ik wens je van harte een geweldige dag, en jij kan het ook niet helpen dat je die maand ter wereld kwam.

 

Maar verder is het koud, nat, triest en vreselijk donker. Donker als ik ga werken, en donker wanneer ik weer thuis kom. Misschien glijd ik wel uit op wat dode bladeren of die eerste vorst die me tien minuten vertraging oplevert in de ochtendrush, omdat ik niet meer weet waar we het krabbertje hebben gelaten.

 

De herdenkingen lopen een hele maand door. Al denk ik wel vaker aan de mensen die ik mis, en mis ik wel vaker de mensen aan wie ik denk, in november krijgt dat toch weer zo’n triest randje. In de regen naar de begraafplaats, merken dat je nu écht die wintertruien moet opduikelen, alweer opstaan met keelpijn en een lopende neus en met momenten moeten opboksen tegen een gevoel van complete ontreddering…

 

Neen, tussen november en mij komt het niet meer goed. De relatie is permanent beschadigd en er is geen therapie meer aan te slepen.

 

Was er dan helemaal niets vrolijks te beleven? Dat klopt nu ook weer niet.

 

Ons ventje, niet echt een grote prater, begint steeds meer woordjes op te pikken. Nu, hij snapt duidelijk al heel veel, maar hij begint steeds meer woordjes te gebruiken. Ik had nooit verwacht wat een golf van enthousiasme me zou overspoelen, vanwege iets eenvoudigs als naar zijn loopwagentje wijzen en ‘otto’ zeggen. Of hoe waanzinnig cool ik het vond dat hij opeens wél antwoordde op de vraag ‘wat doet de hond’ (‘wa wa wa’). Geniaal. Ons kind is gé-ni-aal. Gelukkig ben ik objectief. Wetenschapper en zo, weet je wel.

 

Het jongste nichtje werd gevierd met een vrolijke babyborrel, en ik had – misschien iets te overmoedig, waarschijnlijk had ventje net ‘aaitje’ geroepen naar de kat – beloofd om twee versierde taarten te maken. Het plan was onszelf te overtreffen, en ik denk dat dat gelukt is. Het werd een biscuit met chocolademousse en chocoladeganache met als thema ‘varkentjes in de modderpoel’ en een biscuit met mascarponecrème en bananen. Die laatste werd met suikerpasta omgetoverd in ‘Bobke’, een minion. ‘Bobke’ was de werknaam van het jongste nichtje, die eind augustus een Bobetje bleek te zijn.

 

Dat ik helemaal in ‘moederkloek-de-fiere-hen’-modus ga als mijn zoon alweer duidelijk aantoont dat hij gewoon DE BESTE PEUTER EVER is, dat mag niet verbazen. Ik heb het van geen vreemde. Maar het is me een raadsel hoe het in mijn genetisch materiaal is gesukkeld dat ik bak om de regen en duisternis te verdrijven – buiten of in ’t koppeke.

 

Hoe dan ook draaide de oven in november overuren.

Gelukkig heb ik een prachtige liefdesrelatie met december. Welcome, honey!

 

Maar niet zo maar

Als mijn haar ’s morgens de wet van de zwaartekracht tart

Als mijn thee koud is geworden, maar ik ze toch opdrink

Als ze bij het file-overzicht de Belliardtunnel aanhalen

Als ik zoonlief een gedichtje voordraag, en hij dat geweldig vindt

Als de buurvrouw vraagt of ik andijvie wil

Als het geluid van trolleywieltjes op weg naar huis, Leuven vult

Als ik merguez-worstjes eet en denk ‘ja, dat is schapenvlees’

Als een Hema winkel een koffiehoek heeft

Als iemand de horoscoop van Vissen leest

Bij elk kruiswoordraadsel

Als ik een speciaal hapje koop voor de katten

Als iemand voor mij een appeltje schilt

Negen jaar kan een eeuwigheid zijn, soms lijkt het gisteren, soms lijkt het nu.

Maar die momentjes, de fracties, de secondjes, dat ik aan je denk, mama, dat is een lijst die zijn einde nog niet heeft gevonden.

loesje