No Sugar November: week 1 zonder suiker

no sugar november 1Okee, ik ben dus duidelijk totaal geschift geworden, of ben eigenlijk stiekem een SM’er (not really), want zoals iemand me vorige week vroeg:

Als je november al geen fijne maand vindt, WAAROM ga je net dan suikervrij leven EN minder cafeïne drinken?

Het was een geschreven vraag, maar ik kon me er zo de verbaasde toon en de opgetrokken wenkbrauw bij voorstellen.

Het klinkt inderdaad totaal van de pot gerukt (en dat is het eigenlijk ook, kom, ik zal het maar toegeven).

Maar aan de andere kant: waarom zou ik een andere maand gaan afkicken, dan de maand die ik op zich al triestig vind? Ik ga er maar vanuit dat ik na 30 dagen dankbaar zal zijn dat ik die droevige donkere dagen en koude stormen niet heb proberen weg te eten met een paar kilo chocolade en sloten koffie.

Ik begon dus aan mijn No Sugar November op maandag.

Voorbereiding is alles, werd me gezegd, door gelijkgestemde (lees; equally insane) zielen. Op zondagavond maakte ik dus een batch suikervrije granola, omdat alle ontbijtgranen in onze kast behoorlijk wat suiker bevatten.

Hier een verslag van mijn eerste suikervrije week.

 

Maandag

De suikervrije granola is op dit moment vooral smaakvrije granola. Ik vervloek mezelf al dat ik ook honing of agave wilde beperken. Maar goed, met heel wat fruit en yoghurt lukt het wel. Daarna drink ik een kopje cafeïnevrije koffie, voor de smaak, en de warme handen.

Ik bekijk de groenteburger voor morgenavond van dichterbij en merk dat er suiker in zit. Verdorie! Gelukkig hebben we nog een versie in de diepvries die bestaat uit groenten. Wat een revolutionair idee.

Tegen de avond komt er hoofdpijn opzetten. Ik ben moe, geïrriteerd, en er klopt een hamertje in mijn achterhoofd. HALLOOOOO AFKICKVERSCHIJNSELEN, ik had jullie niet zo snel verwacht.

Ik kruip slechtgezind in bed met een paracetamolletje. En manlief. Die waarschijnlijk vreest voor de volgende 29 dagen.

 

Dinsdag

Ik sta op met hoofdpijn, en ben de hele voormiddag eigenlijk gewoon in een pestbui. Ik zou zelfs meer zeggen, ik zit echt in een dipje. Ik probeer mezelf wat op te vrolijken met muziek, zingen, een lekkere groene smoothie – zonder suiker weliswaar – maar het helpt allemaal niet echt.

Krullenbol gaan halen beurt me een beetje op. Even buiten zijn ook. Ik geef hem een wafel en voor ik het besef, heb ik zelf bijna een hapje genomen. Nee! Nee, af!

Het avondeten van geroosterde groenten met een groenteburger die géén suiker bevat, smaakt heerlijk. Ik neem evenwel nog een paracetamol. Hopelijk morgen beter!

img_6987

Woensdag

Wanneer ik opsta is mijn hoofdpijn verdwenen, en de pestbui is tenminste gedeeltelijk opgeklaard. Zelfs mijn suikervrije granola smaakt nu wel okee. Toch maar straks eens langs de winkel om te kijken of ze daar geen andere opties hebben.

Ik merk dat ik droge plekjes heb op mijn gezicht, en een uitslag in mijn nek. Dat kan toch ECHT NIET zijn van suikervrij te eten? Ik las altijd dat je daar zo een mooie huid van krijgt, en bij bibi zal het dan wel weer het tegenovergestelde gaan geven. Enfin, we zien wel.

Ander nieuws – excuses vooraf al – ik voel me de hele dag enorm opgeblazen. Vrij oncomfortabel.

Mijn uitstapje naar de Carrefour heeft me een aantal nieuwe inzichten geleverd.

  1. Er zijn ontbijtgranen zonder geraffineerde suikers. Hoera!
  2. Er zit suiker in dingen die je totaal niet verwacht. Zoals mager ontbijtspek. I kid you not.
  3. Suikervrije limonade kan soms behoorlijk chemisch smaken, maar aangelengd met wat spuitwater is het best okee. De suikervrije grenadine die ik kocht is echter om het met een professioneel woord te zeggen: GOOR.

img_6984

Donderdag

De nieuwe ontbijtgranen zijn wel okee. In elk geval beter dan de zelfgemaakte. Het zijn kussentjes gevuld met rozijnen. De rozijnen smaken opmerkelijk zoet.

img_7003

Ik moet ’s ochtends wat mentaal werk verzetten, en dat lukt wonderwel. Ik heb behoorlijk wat energie en kan me redelijk goed concentreren (blijft een puntje bij mij over het algemeen).

Ik drink nog een groene smoothie voor ik naar de boekenbeurs vertrek. Ik kan daarna vrij laat eten (rond 15u pas) maar merk dat ik dat wel behoorlijk trek.

Ik spring binnen bij de Albert Heijn omdat ik

  1. ZOT BEN op de Albert Heijn en dus geen reden nodig heb om daar langs te gaan. ’t Is een hobby!
  2. daar altijd wel wat interessante producten vind (CHECK DIE GRANOLA!). En ja hoor, lekkere zoute popcorn, enkele snacks met noten, straciatella yoghurt (echt! Geen suikers!) en de bloemkoolpizzabodems die onze vrijdagavond opvrolijken, bevatten God zij dank geen suikers.

Tegenvallers: de groentewraps waar we zo van houden, en die ik standaard in de vriezer hou, hebben ‘glucosestroop’ in de ingrediëntenlijst staan. Bleiten. Misschien kan ik hier wel een uitzondering voor maken, want het totale aantal suikers per wrap blijft wel ontzettend laag.

Idem voor het zakje gerookte vleesstukjes die we soms kopen als snack. Dextrose… maar wel maar 0,7g suiker per 100g. En een zakje is 50g.  Ik moet eens nadenken over een maximale hoeveelheid die ik tolereer ofzo.

 

Vrijdag

Ik eet weer de eerste ontbijtgranen die ik kocht en ze smaken best wel zoet. In de voormiddag neem ik geen snackje. Vlak voor de middag krijg ik enorme maagkrampen, ik plooi er echt dubbel van. Het gaat gelukkig over door te lunchen.

In de namiddag krijg ik echt een enorme energiedip. In andere omstandigheden zou ik ZEKER naar koffie met iets zoet grijpen. Maar nu, … bijt ik door. Ik maak me een theetje, ik drink nog wat water… maar eigenlijk blijft het aanmodderen.

Tegen 17u lig ik bijna te pitten in de zetel. De hoofdpijn heeft ook zijn weg terug gevonden, ik neem weer een pilletje.

 

Zaterdag

Ik ontbijt met de granola van de Albert Heijn en die smaakt echt fantastisch. Niet te geloven dat er geen suiker in zit.

Ik begin zo wat in te zien dat suiker echt in de gekste dingen zit. Het is bijna een complot. Ik zie bijvoorbeeld reclame passeren van iets ‘suikervrij’ waar dan wel gewoon kokosbloesemsuiker in zit. Nu is dat misschien iets hipper en bevat het iets meer mineralen, maar verder is het geen haar beter dan gewone witte suiker. Maar ja, wel geadverteerd als ‘suikervrij’.

img_6986

Ik begin ook te denken dat ik beter de natuurlijke suikers iets meer toe laat (agave, honing) en strenger word op de synthetische suikers. Die Zero drankjes helpen eigenlijk ook niet. Eens kijken of ik daar verder kan afbouwen (niet dat ik meer drink dan 1 blikje per dag maar toch).

Ik ga inkopen doen in de Colruyt en leg de ontvette gekookte ham netjes terug bij het zien van de ingrediëntenlijst. Ongelooflijk. De hummus (niet meer dan kikkererwtenpuree in feite) die ik kocht als aperitiefhapje? Je raadt het…

Waarom toch? Heeft suiker nog geheime krachten waar ik niets van weet? Waarom zit dat in zowat alles?

’s Avonds sushi met een vriendin – niet suikervrij want aan sushirijst wordt suiker toegevoegd. Maar dat mocht van mezelf. En het smaakte geweldig!

 

Zondag

Het ontbijt is een stuk minder troosteloos als manlief er een schilderijtje van maakt. Met de granola. En yoghurt. En rood fruit. Het smaakt zo lekker als het eruit ziet.

img_7022

We hebben een familiefeest in een all you can eat restaurant. Ik weet natuurlijk niet precies waar suiker in zit en waar niet. Maar als dessert eet ik fruit. En alleen fruit. En ja, er was een chocoladefontein. Er waren er zelfs twéé (melk en wit).

Maar het ging. Ja, het ging. Ik MOEST dat niet eten. Ik was voldaan. En trots op mezelf.

 

Van die aangekondigde voordelen van suikervrij eten – zoals veel energie, geen namiddagdips en een zuivere huid – heb ik deze week dus bijster weinig gemerkt. Wie weet, na week 2? Ik ben me wel bewust geworden van hoeveel suiker wij ongemerkt consumeren. En dat geeft dan weer een bittere smaak in de mond…

 

Let jij wel eens op hoeveel suiker er in je eten zit?

Advertenties

Food Challenge: No Sugar November

NO sugar november

Vaststellingen

Ik deed enkele vaststellingen vorige week.

Vaststelling 1: Binnen exact een maand worden kilo’s suiker onder de vorm van chocolade mannetjes, marsepeinen varkentjes en pepernoten aangesleept. Misschien liggen er ook een paar mandarijntjes, maar laat ons eerlijk zijn, dat is hoofdzakelijk voor de schijn. En die wortel is eigenlijk voor Slechtweervandaag.

chocolate-santa-claus-490825_1920

Vaststelling 2: Ik heb besloten te springen. Het is te zeggen: ik ga opnieuw aan het werk. Vanaf half november hoor ik weer bij het werkvolk, iets waar ik erg naar uit kijk, maar wat ook ontzettend spannend is. Ongetwijfeld gaat dat veel energie kosten. Ik wil dan ook in topvorm zijn, of toch: in de best mogelijke vorm.

 

Vaststelling 3: Ik ben de laatste maanden weer wat meer bezig met gezonde voeding, probeerde een weekje vegan en zet vaker veggie op tafel. Het doet me deugd dat dat weer kan, en dat het resultaat er mag wezen.

 

Vaststelling 1 + 2 + 3 = NO SUGAR NOVEMBER.

snoepjes

Jep, dat heb je goed gelezen. In november, of beter gezegd, in de maand vlak voor het bezoek van de goedheilig man (van 5 november tot en met 5 december) ga ik suikervrij eten.

Het plan

Dat is mijn doel. En ik wil me daarvoor inzetten.

Wat ik niet wil, is mezelf slecht voelen bij een mindere dag. Het hoofdidee is de geraffineerde suikers zoveel mogelijk vermijden, en zuinig te zijn met natuurlijke suikers, zoals honing en esdoornsiroop (die in se even veel commotie veroorzaken in je bloedsuikerspiegel dan witte suiker).

Dus ja, mijn man zet zich alvast schrap.

Ik heb uitgemaakt voor mezelf dat ik ook één keer sushi mag eten, en wel om de reden dat ik volgend weekend een vriendin heb uitgenodigd om exact dat te doen. Niet dat die sushi nu in een suikerjasje zit, maar het wordt wel toegevoegd aan de rijst. Maar het moet allemaal nog redelijk aangenaam blijven he. Ik vooral ook.

Maar kijk, ieder zijn regels natuurlijk. Zo ga ik ook fruit blijven eten – met mate – omdat het leven gewoon te triestig is voor mij zonder fruit. En november vind ik over het algemeen al triestig genoeg.

 

Benieuwd

Ergens ben ik ook wel benieuwd wat dat zo met je doet, suiker laten. Ik weet dat suiker zo goed als overal stiekem en minder stiekem wordt ingepropt. Ik heb gehoord dat je eerst wel wat afziet, maar daarna meer energie hebt en niet meer van die vervelende dips in de namiddag. Laat het heldere hoofd en de fantastische flow maar komen!

Ik vind van mezelf dat ik eigenlijk al behoorlijk weinig suiker eet (letten op de lijn enzo, en ook eerder last met de zoute snacks te laten dan de zoete), en alcohol drink ik al helemaal niet, dus ik vraag me af of ik veel ga moeten aanpassen, en of het veel effect gaat hebben. Benieuwd!

hartsnoepje

Naar goede gewoonte heb ik een weekmenu gemaakt, waarbij ik zoveel mogelijk zelf maak om verborgen suikers te vermijden:

 

Maandag: restje van de ovenschotel van dit weekend – pompoenpuree met champignons en gegrilde paprika

Dinsdag: Groentenburger met wintergroenten en gepofte aardappel

Woensdag: Spaghettipompoen gevuld met tomaatjes en spinazie

Donderdag: Lamsfilet met couscous en geroosterde paprika, courgette en champignons

Vrijdag: Zelfbelegde bloemkoolpizza

 

 

Is NO SUGAR NOVEMBER ook iets dat je zou overwegen? Of No sugar *een andere maand* ?

Mijn man eet vegan…#6 vegan gebak

Untitled design

Van 1 tot 7 oktober volledig vegan koken, en het liefst op zo’n manier dat manlief het niet merkt – dat was de opdracht vorige week.

Tijdens de voorbereidingen had ik al heel wat bijgeleerd (en hoofdpijn ontwikkeld). Over het waarom van veganistisch eten, over wat vegan terminologie en over hoe bepaalde dierlijke producten kunnen vervangen worden (wist je bijvoorbeeld dat heel wat kaas stremsel uit kalvermagen bevat en dus in se ook al niet vegetarisch is? It was news to me!).

 

Eén ding was me echter glashelder vanaf de eerste seconde van deze uitdaging: Het verjaardagsfeestje dat we zaterdag voor mijn vader hadden georganiseerd, zou nooit ofte van ze leven ‘geveganiseerd’ kunnen worden.

Never.

Jamais.

Op het menu stond namelijk soep, brood…. En een kaas- en charcuterieschotel.

Nou dan. Over and out. Dat is in ‘vegantaal’ vloeken in de kerk én spuwen op de pastoor, denk ik.

 

Omdat heel wat van de planning en organisatie in mijn schoot was gevallen, mijn energie niet oneindig is en je voor +30 personen ook niet zomaar iets anders op tafel tovert, legde ik er me bij neer. We zouden geen vegan feest geven. Ik zou geen bakken hummus, auberginepasta en boerinnekeschoco aanzeulen om plots te verklaren dat dat het beleg voor de avond was.

kaasschotel

Maar! Ik wilde wel proberen om voor het dessert tenminste één vegan alternatief te maken.

Nu ben ik iemand die graag en vaak aan het bakken slaat- ik heb zelfs een ‘back it list’-, maar een taart zonder eieren was nog niet tot in mijn oven geraakt.

Ik ging dus op zoek naar een lekker receptje. Ik wilde sowieso iets met fruit – en uiteindelijk landde ik op een appel-speculaascake. De eieren werden vervangen door olie. Op vrijdag ging ik aan de slag.

Het deeg leek enorm vloeibaar en bij het bakken kwam het amper omhoog.

Eerlijk gezegd haalde ik het uit de vorm en was ik overtuigd ik dat het een compleet misbaksel was.

 

Een vriendin kwam lunchen en zij was van mening dat vegan gebak niet lekker kón zijn. Ik showde mijn ‘zielige’ cake en we besloten een klein stukje te proeven.

Al bij al bleek het stukken beter dan verwacht! Maakt dat er toch een vegan gebakje aan ons dessertenbuffetje stond.

Maar laat ik nog niet meteen een carrière plannen als vegan bakker. Of traiteur.

 

Bakken jullie wel eens wat?

Mijn man eet vegan.. #5 over ‘veganisen’ en vleesvervangers

Untitled design

 

Toen ik samen met Sofie van de blog Fiekefatjerietjes mijn uitdaging besprak, stelde ze dat manlief het toch écht wel zou merken als ik plots een hele week vegetarisch of zelfs veganistisch zou gaan koken.

Ik was daar niet zo zeker van. Manlief is dan wel een attent, lieve man, die vaak al sneller dan ikzelf doorheb dat er me iets dwarszit, maar voor heel wat andere dingen is hij stekeblind.

Zo heb ik ooit een verrassingsfeest gepland, waarbij ik terwijl hij thuis was een sportzak vol spullen heb binnen gezeuld. Hij heeft dat (per ongeluk) gezien, vroeg ernaar, ik zei gewoon ‘niets om je zorgen over te maken’, zette de zak uit beeld, en een week later was de lieverd compleet verrast dat die sportzak vol verrassingen zat.

 

Gelukkig ben ik echt niet het type dat gaat shoppen in de stad en dan een zin begint met ‘hey schat, zie je niets anders aan mij’, want ik zweer het je, dat is een verloren zaak.

Zo een slimme mens, zo een slechte detective. (Love you, sweetie!)

 

Maar goed, om hem toch niet te onderschatten, wilde ik graag een vleesvervanger gebruiken, en de bloemkoolovenschotel die donderdag op het menu stond, leende zich hier prima toe. Een laagje ‘gehakt’, een laagje bloemkool en een laagje puree, dat zou enig rookgordijn kunnen werpen over mijn ‘verborgen vegan’ verhaal.

Om een niet zo lang verhaal nog korter te maken: er werd enorm gesmuld van deze ovenschotel. Het veggie gehakt smaakte wat zoutig en de textuur was smakelijk. Helaas kwam toen wel de vraag: ‘zijn dat gehakte champignons’?

Conclusie: Lekker dat veggie gehakt, maar it’s not fooling anyone. Toch smakelijk gegeten, en ik heb dan maar iets gemurmeld want weet ik veel wat erin zat, het zouden wel champignons kunnen zijn he!

 

Vrijdag eten wij vaak zelfgemaakte pizza– heerlijk om het weekend in te luiden. We gebruiken hiervoor een bloemkoolpizzabodem van Albert Heijn. Die bleek gelukkig geen ei te bevatten!

Nu legt manlief daar als gewoontediertje wel altijd vlees op. Kalkoensalami om precies te zijn. Ik heb dan maar de kaart getrokken van ‘oeps niet gekocht’ (wat an sich niet gelogen was, ik had het niet gekocht).

Maar dan: kaas. Geen pizza zonder kaas! Geraspte kaas had ik ook niet gekocht, maar we hadden nog parmezaan… Nu weet ik dat er een vegan substituut bestaat voor parmezaanse kaas, nl. een mengeling van gistvlokken en cashewnoten. Maar gistvlokken ligt op dit moment niet standaard in de voorraadkast. Dus ja, niks aan te doen, parmezaan op de pizza.

pizza

Kunnen we anders niet even doen alsof het gemalen noten zijn? Pretty pretty please?

Het blijkt gemakkelijker volledig nieuwe dingen te koken dan meer traditionele dingen te ‘veganisen’.

Maar oefening baart kunst, ongetwijfeld! Helaas ben ik die kunst niet meester voor zaterdag…

Want op zaterdag stond me de grootste uitdaging van de hele week te wachten: een familiefeestje!

 

Hebben jullie een vast vrijdagavondmenu?

 

Deze post kadert in een 7 dagen uitdaging om een week vegan te koken zonder dat mijn man het merkt. Lees hier de andere posts:

Mijn man eet vegan…#4 so far so good

Untitled design

Dag van de Duurzaamheid vandaag

Ik had het gisteren al even over mijn insteek om (wat meer) plantaardig te gaan eten. Ik ben iemand die geraakt kan worden door cijfers. En dat is exact wat de website van worldometers doet. Kijk heel even en zeg me dan dat er geen actie nodig is.

 

Een luchtiger noot (want ik word echt ongemakkelijk van die cijfers):

Wist je dat ze in Amerika woensdag ook wel ‘hump day’ noemen? Omdat je op woensdag door de helft van de week heen bent (en dus ‘over the hump’).

Ons dagmenu

Dit helemaal terzijde. Deze woensdag was ook de dag dat ik volledig plantaardig at en kookte.

’s Morgens een ontbijtje met muesli,  Alpro sojayoghurt, en framboosjes. De sojayoghurt is hier sowieso standaard, vanwege de lichte lactose-intolerantie van manlief, en ook omdat dat gewoon een lekker ‘vloeiende’ yoghurt is.

Als lunch at ik ongeveer hetzelfde als gisteren, nl. een bietenwrapje met veggie gyros en groentjes. Dat had zo gesmaakt, en ik had alle ingrediënten nog liggen.

In de namiddag was krullenbol thuis en deden we het lekker rustig aan.
Op dinsdag was hij naar de markt geweest met de klas en in de namiddag was het hondje van de juf op bezoek gekomen. Toen kwam zijn opa hem oppikken omdat ik een afspraak had, en je begrijpt dat dat allemaal heel fijn was, maar ook een heleboel indrukken teweeg bracht. Dus even Dora and Chill.

Die luie namiddag heeft het geplande vegan avondeten niet in het gedrang gebracht. De pompoencurry met spinazie van Sofie was snel klaar (ik verving alleen de aubergine door een courgette) en stond dan ook lekker te pruttelen toen manlief thuis kwam.

Die laatste was zowat uitgehongerd en stortte zich op het bordje dat ik hem voorschotelde. Een keer of drie zuchtte hij dat het hem allemaal toch zo smaakte. Het was dan ook echt heerlijk – al zeg ik het zelf. Pompoen, courgette, kikkererwten, kokosmelk, thaise currypasta, … what’s not to love?

Het hoeft dus helemaal niet moeilijk of ingewikkeld te zijn om plantaardig te koken. Geen complexe ingrediënten, geen moeilijke technieken, geen lange kooktijden… maar gewoon een lekker, voedzaam maaltje.

pompoencurry

De struggles van eerder deze week, toen ik zo van mijn melk was, waren even vergeten. Dit smaakte naar meer! Enfin, we hadden genoeg, maar je snapt me wel.

 

Op donderdag staat er bloemkoolovenschotel op het menu, en hier plan ik vegan gehakt te gebruiken in een poging een vlezige illusie te scheppen! Benieuwd!

 

Verborgen vegan vs. de vleeseters: 2 – 1.

 

Gebruiken jullie wel eens vleesvervangers genre veggie gehakt of burgers? En welke dan?

Mijn man eet vegan… #3 Het eerste succesje

quotes-Mijn-man-eet-vegan-3-.jpg

Valse start

Een week vegan koken zonder dat manlief het merkt? Dat was het plan, inderdaad.

En de eerste dag van deze uitdaging, heeft hij er absoluut niets van gemerkt. 100% zeker ben ik daarvan. Omdat ik na het doen van de weekboodschappen gestresseerd en overprikkeld in de zetel lag, en hij gekookt heeft. Niet vegan. Mja, ik had de overschakeling van vleeseter naar veganist misschien toch een tikje onderschat.

Verborgen vegan vs. de vleeseters: 0 – 1

Tweede poging

Daarom nam ik op dinsdag geen risico’s. Ik wist dat het een drukke dag ging worden, en met vega-wraps op het menu mocht dat geen probleem zijn.

Recent hebben we de veggie gyros vanuit de Colruyt ontdekt en die smakelijke stripjes sojaspul hebben hier in huis al menig tortilla gesierd. Groot was dan ook mijn opluchting toen ik zag dat er niet stiekem nog ei in zat. Pfieuw.

Als sausje had ik hummus gemaakt en stond er auberginepuree en tomatensalsa op tafel. Nog een avocado pletten, et voilà!

wrap

Ondertussen heb ik me wat ingelezen over plantaardig leven. Want ik ben deze uitdaging niet aangegaan omdat ik eens zin had in wat anders, of stof nodig had om over te schrijven.

Okéééé….

Ik ben deze uitdaging niet alleen aangegaan omdat ik eens zin had in wat anders, en stof nodig had om over te schrijven.

De hoofdreden was ook niet het dierenleed – nu ja, begrijp me niet verkeerd, ik ben geen onmens (ondier?), dus uiteraard vind ik dat niet fijn als dieren afzien, of in vreselijke omstandigheden moeten leven (en sterven) –

Maar wat me vooral over de streep trok om meer de plantkaart (klaveren aas?) te trekken, is het feit dat er voor dierlijke producten ook gewoon veel meer plaats nodig is. En meer grondstoffen. En meer water. En ja, dat is tegenwoordig gewoon niet meer houdbaar.

Ik geloof dat wij allemaal minder vlees zullen kunnen eten om de boel duurzaam te houden. Ik geloof ook dat volwassen mensen in feite geen melkproducten nodig hebben (het fysieke bewijs is de leeftijdsgebonden afname van lactase in ons lichaam, het eiwit dat lactose afbreekt en verteerbaar maakt. Steeds meer mensen worden in zekere mate lactose-intolerant).

 

Alleen die eitjes he… Daar ben ik nog niet helemaal uit. Als die kipjes nu een fijn leven hebben in mijn tuin?

Enfin, of in iemand anders zijn tuin, want manlief heeft al genoeg gekakel aan zijn oren, zegt hij (wat zou hij bedoelen? Soms spreekt de man in raadsels…)

Conclusie van de dag: De vega-wrap werd gesmaakt en goedgekeurd!

Verborgen vegan vs. de vleeseters: 1 – 1.

 

Op naar morgen, waar er een (voor ons) onbekend gerechtje op het menu staat: pompoencurry!

 

 

Mijn man eet vegan #2: de boodschappenhel

quotes-Mijn-man-eet-vegan-2-

Boodschappen doen

Ik sta in de versafdeling en krab in mijn haar. Ik kijk voor de honderdste keer naar mijn lijstje. En naar de ingrediëntenlijst. En naar mijn lijstje.

Winkelen als veganist, het blijkt geen eitje.

Een paar dagen geleden kreeg ik een weekmenu van Sofie van Fiekefatjerietjes, om zeven dagen veganistisch te koken. Over dat menu werd wat heen- en weer gemaild en ik kreeg ook twee tips mee.

Tips voor het ‘verborgen’ gedeelte van de vega-week: kan ik zeven dagen zuiver plantaardig gaan zonder dat manlief zich vragen begint te stellen?

Mijn man eet vegan… en hij weet het niet?

Tip 1: gebruik voldoende groenten of peulvruchten die de ‘bite’ van vlees kunnen vervangen, zoals kikkererwten in de curry en bloemkool in de ovenschotel.

Tip 2: gebruik enkele vleesvervangers in de hoop dat die ook werkelijk vlees gaan vervangen – zodat het veggie gehakt in de ovenschotel misschien wel kan doorgaan voor ‘the real deal’. (Btw, ik ben geen fan van de meeste vleesvervangers, maar aangezien we hier een stiekeme component hebben, kon het wel eens dienst doen).

 

Lunch?

De uitdaging ging vooral over ons avondeten, maar ik wilde zelf ook graag plantaardig lunchen. En daar loop ik al aardig vast: wat ga ik in godsnaam in mijn salade doen buiten wortel en tomaat? En wat smeerde ik op mijn brood? Choco dan maar? Nu ja, niet de choco die ik in de kast heb staan, wegens met melk. Het is toch ook niet de bedoeling dat ik deze week een kilo bij kom?

Waarom kan ik niks verzinnen waar geen kaas, vlees, melk of ei inzit?!

Ik draai rond en rond in de Colruyt en blijf maar producten onderzoeken, om daarna zuchtend weer weg te zetten. Neen. Weer scharreleiwit. Wat? Zit hier ook ei in? Hoe kan dat nu?

Mijn leven hangt aaneen met ei, zo blijkt. Het zit ei zo na in alles.

De dingen die dan wél voldoen, zoals bepaalde burgers, hebben dan weer behoorlijk wat calorieën. Ik tel eigenlijk al maanden braaf puntjes en hou me steeds maar voor dat vegans over het algemeen geen ronde tonnetjes zijn.

 

Koppijn. Koppijn in de Colruyt. Waar ben ik aan begonnen?

potatoes

Goed. Even rustig inademen. Het is natuurlijk wennen. Ik ken de juiste producten nog niet. Dat kost even tijd. Ik weet nog niet hoe ik bepaalde dingen kan vervangen.

Dat is zoals een nieuwe taal leren, en op dag 1 denken dat je alle woordenschat beheerst (edelgist of flaxegg, iemand?).

 

Uiteindelijk ben ik best tevreden wanneer ik mijn kar afreken. Moe, maar tevreden. Vanavond maak ik pasta verde – dat is toch het plan.

Alleen jammer dat ik nog naar een afspraak moet, en idealiter daarvoor gegeten heb. Ik heb teveel op etiketten gestaard. De honger is over.

Manlief komt thuis en steekt bij wijze van snack een rolletje kippenwit in zijn mond. Ik vind dat opeens behoorlijk erg, maar what can I say?

Ik krijg een mega energiedip en kom niet verder dan een banaan. Manlief biedt aan iets te maken voor me. Ik denk triest aan de challenge maar zeg toch ja. Het is een pastaslaatje met spekjes en een yoghurtdressing en het smaakt heerlijk.

 

Van flexitariër naar vegan, dag 1 liep niet van een (l)eien dakje.

Maar morgen is er nog een dag. Een dag om het groener te doen. Tijd om die nieuwe woordenschat en grammatica onder de knie te krijgen.

Mijn man eet vegan… #1: de uitdaging

quotes-Mijn-man-eet-vegan-1-

Flexitariër goes vegan

Maar…maar… Hoe…ik voel mij wat vies en … gebruikt.

Manlief zegt het met een glimlachje. Al staan zijn ogen eerder verbaasd.

Ik ruim de borden op na een stevige portie Pad Thai en laat quasi langs mijn neus weg de titel van deze blogpost vallen. En dat ik nu een week zo plantaardig mogelijk heb proberen te koken.

‘Maar… gisteren dan?’ vraagt hij.

‘Ja, euhm… gisteren was een feestje en technisch gezien heb ik niet gekookt. Ik heb ook niet gezegd dat het experiment altijd even succesvol was. Maarrrr de keren dat het wél gelukt is, heb je heel wat complimentjes gegeven’.

Hij geeft toe dat ik hem lekkere dingen heb voorgeschoteld deze week. En toen had hij wel nog een paar opmerkingen.

 

Hoe het begon

Tijd om even terug te keren naar het begin van dit verhaal: ergens half september.

Ik kreeg een melding dat in oktober de ‘Try Vegan’ actie liep. Niks voor mij, dacht ik, want veganistisch eten is – in mijn hoofd – overdreven moeilijk, ingewikkeld en eenzijdig.

En door één of andere telepathische connectie moet Sofie van de frisse blog Fiekefatjerietjes dat opgevangen hebben, want ze daagde mij uit om eens een week ‘met haar mee te koken’. Zij gaf me haar weekmenu, en ik zou dat volgen.

Eventjes getwijfeld, dat wel… Zou dat wel lukken, en bovenal, zou dat wel lekker zijn? Er was maar één manier om erachter te komen. Ik stemde toe, en kreeg haar overzichtje.

Dit zouden we gaan koken in de week van 1 tot 7 oktober

.
* maandag: pasta verde

* dinsdag: vegan wraps 

* woensdag: curry met pompoen en spinazie

* donderdag: restjes

* vrijdag: bloemkoolschotel

* zaterdag: joker (Sofie zou niet thuis koken)

* zondag: Brooklyn Pad thai

 

Of dat een hele grote stijlbreuk was met hoe ik normaal kookte? Niet helemaal, want ik probeer heel graag nieuwe recepten en ingrediënten uit, en kook sinds een goed jaar ook geregeld vegetarisch. Al eten wij ook wel graag eens een goed stukje vlees. Flexitariërs, als er een labeltje moet gekozen worden.

Zo ontstond het tweede deel van de uitdaging: Zou ik een week vegan kunnen koken, zonder dat manlief- een behoorlijke carnivoor- dit merkte? Dit zou betekenen dat zuiver plantaardig koken misschien toch niet zo uitzonderlijk speciaal en exotisch is, als het me lijkt.

 

Mijn man eet vegan…

… maar hij weet het niet?

 

Wie weet? Ik breng volgende week het verslag uit van mijn avonturen en ervaringen als verborgen veganiste.

paprika

Zijn jullie echte carnivoren, of net helemaal niet?

Welke zoete zonde staat er op mijn ‘Back it list’?

Vorige week maakte ik een update van mijn bucket list ‘40 before 40. En vorig jaar lijstte ik al een aantal dingen op waar ik net helemaal geen energie meer aan wil besteden, mijn fuck it list.

 

Het mag duidelijk zijn dat ik een lijstjesliefhebber ben. Lijstjes maken me rustig, geven orde – en zijn af en toe een zachte reminder dat er leuke dingen gepland mogen worden. Ik denk dat iedereen wel een aantal dingen wilt gaan doen of realiseren, en zeker ook een welgemeende f* you zeggen tegen een aantal anderen.

 

Maar deze zomer besefte ik dat er nog een lijstje in mijn hoofd zit, dat misschien iets uitzonderlijker is… niet iedereen gaat zich hierin herkennen. Het is een lijstje van wat ik graag wil realiseren… met mijn oven.

 

Ja, met mijn oven.

 

Ik heb een lijstje in mijn hoofd met alle zoete zondes die ik ooit wil bakken. Soms komt het idee uit een boek, vaak van Pinterest en af en toe van een feestje waar ik iets zie staan waarvan ik denk ‘dat heb ik nog nooit gemaakt, dus dat moet ik ook kunnen’ (Pippi Langkous- gewijs).

 

Kortom, geen bucket list maar een back it list. Ha! (Spijtig dat het to bake is, niet to back, dus eigenlijk is het bake it list, maar kom, voor één keertje mag een beetje Flengels. ’t Is vrijdag en al.)

 

Goed, wat staat er op mijn back it list?

Lieve deugd, ik heb zelfs verschillende categorieën. Please don’t judge me.

 

Een specifieke soort

  • Een blondie (nu de brownie is geperfectioneerd)
  • Een aardbeienbavarois
  • Een baked Alaska (taart met opgeklopt eiwit bovenop een bol ijs, die in de oven gaat)
    baked alaska
  • Een pavlova
  • Macarons

    macarons

    Foto van Rose Elena op Unsplash

  • Een sponscake
  • Suikerbrood
  • Oreo cheesecake

oreo cheesecake

Met speciale vorm

  • Een bolle taart
  • Een gestapelde taart

    stapeltaart

    Foto van Alexandra Gornago op Unsplash

  • Een croquembouche
    croquembouche
  • Een peperkoekenhuisje
  • Een prinsessentaart
  • Een regenboogtaart
  • Een eenhoorntaart
  • Een dambordtaart
  • Een cake met een tekening of woord in

 

Met speciale ingrediënten

  • Een brownie met avocado
  • Een dessert met tofu
  • Een pompoentaart (die te eten is, in tegenstelling tot wat we soms aten in de States)

    pumpkin pie

    Foto van Element5 Digital op Unsplash

  • Een worteltaart
  • Een citroentaart
  • Iets met aquafaba (= fancy woord voor het vocht dat in het blik bij de kikkererwten zit en dat kan opgeklopt worden zoals eiwit – nu weet je meteen waarom ze een fancy woord nodig hadden. Klinkt zo goor dat ik dat echt moet proberen!)

 

Voor een bijzondere gelegenheid

  • Een ‘gender reveal’ cake – bij het doorsnijden wordt pas duidelijk of het een jongetje of een meisje wordt
  • Een huwelijkstaart

    wedding cake

    Foto van Photos by Lanty op Unsplash

So much to bake, so little time…. aaaahh…..

Welke zouden jullie het liefst van al verorberen? Of hebben jullie een ander favoriet dessert?

 

Getest: een hele week het eten op tafel in max 15 minuten

Een drukke job, uitgehongerde kinderen die van school komen, hobbies… er zijn redenen genoeg waarom wij het eten liefst 3S hebben: snel, simpel en smakelijk.

Een week geleden nam ik me voor de recepten van de website 15gram (meer specifiek hun foodbox) uit te proberen, en dan meer specifiek: de recepten die zogezegd klaar zijn binnen 15 minuten.

Ik maakte een weekmenu op, haalde alle ingrediënten in huis en kookte exact zoals voorgeschreven door het recept. En met een chronometer naast de potten.

Dit was het menu

Maandag Frisse salade met gerookte zalm en krieltjes
Dinsdag Thaise groene curry met kip
Woensdag Runderreepjes stroganoff met rijst
Donderdag Pasta puttanesca
Vrijdag Visbrochette met zuiderse tabouleh
Zaterdag Linguine met prei en gehakt

Lukte het me om steeds binnen het kwartier het eten op tafel te toveren?

 

Maandag

Op maandag stond een frisse salade met gerookte zalm en krieltjes gepland. Ik was sceptisch: aardappeltjes zijn toch zelden klaar binnen de 15 minuten? En het recept sprak van een ‘zakje stoomkrieltjes’, maar ik had gewone krieltjes gekocht en wilde ze stomen in mijn stoommandje.

Tweede bedenking toen ik het recept doornam: een halve komkommer en twee lente-uitjes als groente voor twee personen? Zijn ze bang dat we een overdosis vitamines gaan opdoen?

Ik voegde een volledige komkommer toe, en trok ook nog een zakje sla open. Op die vijf seconden werk zou het nu niet aankomen, dacht ik.

 

Ready. Set. COOK.

Ik was de krieltjes en sneed ze in stukken. Dit zijn waarschijnlijk al extra seconden, maar à la guère… Ik dacht nooit dat zes minuten stomen voldoende zou zijn, maar dat bleek wel zo. De krieltjes waren zacht.

Ik maakte het sausje (met Griekse yoghurt) en legde wat meer zalm dan 75g per persoon opzij. Ik dresseerde de borden en drukte de timer af.

zalm en krieltjes

13 minuten 4 seconden.

Het eten op tafel in minder dan 15 minuten: CHECK.

En het belangrijkste: het was heel lekker! Wel eerder een lunch dan wat wij normaal ’s avonds eten, maar even goed, een winner.

 

Dinsdag

Gepland: Thaise groene curry met kip en rijst.

Aanpassingen aan het recept: ik had nog een potje rode currypasta dat open was. Omdat we later op de week nog eens rijst zouden eten, verving ik de rijst door rijstnoedels. Aangezien deze maar 2 minuten in heet water moeten koken, heb ik hier misschien wel een short cut gevonden.

Ook hier verdubbelde ik de voorgeschreven hoeveelheid groenten, en gebruikte ik een volledige courgette en een volledige paprika, in plaats van steeds een halve.

IMG_5838

Bedenking: het recept zegt dat je vooraf water kookt in de waterkoker. Dit heb ik ook gedaan. Maar ook dit duurt vijf minuten – die niet bij het recept worden geteld. Maar goed, ik speel mee, dus ik heb ze niet gerekend.

 

Ready. Set. COOK.

snelle thaise curry

Resultaat: Ik legde de koriander op de borden na 14 minuten 14 seconden.

Het eten op tafel in minder dan 15 minuten: CHECK.

Smaaktest: Helemaal geslaagd! Licht pikant en erg lekker.

 

Woensdag

Gepland: Runderreepjes stroganoff met rijst

Aanpassingen: de runderreepjes verving ik door veggie reepjes die we nog in de diepvries hadden. Ik vind het toch belangrijk af en toe eens een vegetarisch gerecht te serveren. De rode paprika verving ik door een tweede soort champignons. En uiteindelijk werd het geen paprikasausje, maar een mosterdsausje (leek me beter te passen bij de champi’s).

Bedenking: rijst koken duurt 13 minuten, hoe kan dit werken?

 

Ready. Set. COOK.

De reepjes, de groenten en de saus waren al een paar minuutjes aan het pruttelen en smaken aan het uitwisselen als ware het panini stickers, toen de rijst klaar was. Alles bij elkaar gooien euh dresseren en klaar.

veggie stroganoff

Totale kooktijd (vanaf kokend water): 13 minuten 32 seconden.

Het eten op tafel in minder dan 15 minuten: CHECK.

Smaaktest: Dit vond ik persoonlijk heel geslaagd en manlief was al helemaal niet aan het klagen. Afwijkingen van het recept zorgden niet voor problemen!

 

Donderdag

Gepland: Tortiglioni Puttanesca

Aanpassingen: Gewone volkoren spirelli zal ook wel goed zijn zeker? Ansjovis: niet mijn ding, heb ik eruit gelaten. Kappertjes waren in dit geval appelkappertjes. 1 blik tomatenblokjes als enige groente voldoet weerom niet bij mij, dus voeg ik er nog enkele kerstomaatjes bij. Het geheel kreeg nog een lepeltje parmezaan erbovenop. Parmezaan is sowieso die extra tien seconden waard, dat snap je wel.

 

Ready. Set. COOK.

pasta puttanesca

Conclusie: super eenvoudig receptje, klaar op 10 minuten. Dat komt hier nog op tafel – eerlijke smaken – alweer gesmuld!

Het eten op tafel in minder dan 15 minuten: CHECK.

 

Vrijdag

Gepland: Visbrochette met zuiderse tabouleh

Aanpassingen: alweer even naar boven het recept gaan nakijken of dit nu toch echt voor twee personen was: 125g kerstomaatjes en 2 lente-uitjes als enige groentecomponent. Heb er een volledige broccoli bij gestoomd.

De vis heb ik klaargemaakt maar daarna niet op een stokje gestoken – zag ik zo de meerwaarde niet van. Omdat het me nogal droog leek, heb ik er ook nog snel een licht roomsausje bij gemaakt.

Bedenking: Ik dacht eerst dat het met couscous was, maar bulgur blijkt wel 10 minuten te moeten koken. Toch bulgur genomen en klaargemaakt.

Ready. Set. COOK.

vis met tabouleh

Was klaar in 14 minuten 30 seconden. De kerstomaatjes en broccoli bleken goeie maatjes te zijn!

Het eten op tafel in minder dan 15 minuten: CHECK.

 

Zaterdag

Gepland: Linguine met prei en gehakt

Aanpassing: euhm… deze heb ik niet gemaakt…. We hadden nog zoveel overschotjes dat het restjesdag is geworden. Dat was ook snel klaar natuurlijk.

 

Conclusie

Een hele week maakte ik de receptjes van 15gram die klaar zouden zijn in 15 minuten. Dit bleek telkens ook mogelijk te zijn. Ik heb niet het gevoel dat ik me echt gehaast heb, maar geef toe dat ik krullenbol ondertussen wel even voor de tv placeerde om ‘voort te kunnen doen’.

 

Als ik mag vitten, je moet het water koken voor je eraan begint, en dat duurt in mijn waterkoker even goed 5 minuten – 5 minuten die ik ook bij de kooktijd zou willen tellen. Maar goed, op 20 minuten klaar is ook een hele mooie prestatie.

 

Grootste bemerking is de kleine hoeveelheid groenten die meestal bij het recept zaten. Ik heb zo goed als elke keer extra groenten bij gevoegd. Nu zijn wij inderdaad grote groenteneters, maar 200g per persoon per maaltijd vind ik niet al te veel gevraagd.

Belangrijkste punt: alle gerechten waren erg lekker!

Tegen alle verwachtingen in bleek het mogelijk om alle gekozen gerechten van 15gram foodbox op tafel te zetten binnen de 15 minuten. 

 

Wat zijn jullie favoriete snelle gerechten? Alle receptjes zijn welkom!

Elke dag het eten klaar in 15 minuten: kan dat?

De maaltijdbox als fenomeen

Foodboxen of maaltijdboxen winnen steeds meer aan populariteit.

Ik snap dat ook helemaal: je kiest online uit een tiental gerechten en alle ingrediënten worden netjes bij je thuis geleverd. Je hoeft je dus nooit meer af te vragen wat er vanavond alweer op tafel moet getoverd worden.

Bovendien zijn het over het algemeen gezonde maaltijden, kindvriendelijk en snel. Het is echt een stukje selfcare geworden voor de drukke werkmens. De culinaire versie van de poetshulp, als het ware.

vegetables-140917__340

Vorig jaar hebben wij een paar weken HelloFresh getest, waarbij ik vooral de vegetarische receptjes uitprobeerde. Ik moet zeggen dat dat positief is onthaald thuis – je leert nog eens een ander ingrediënt kennen (bv. gele biet) of een heel nieuw gerecht, dat zo goed in de smaak valt dat je het vaker gaat klaarmaken (bv. shakshuka). Je hebt zo goed als geen afval en je krijgt duidelijke instructies.

 

Het weekmenu rules

De reden waarom ik ons abonnement alsnog heb opgezegd, is omdat ik eigenlijk heel graag een weekmenu opstel, en op die manier nog meer rekening kan houden met hoe onze kalender eruit ziet. In combinatie met Collect&Go spaart dat me heel wat tijd uit.

 

(Trouwens: Ik zou een weekmenu aan iedereen aanraden. En hoe dat precies op te stellen, zowel voor het eerst of als gevorderden, schreef ik hier al eerder neer).

quotes-Weekmenu-opstellen

Ik kook wel graag, maar tijdens de week betekent dat vaak groenten staan hakken terwijl er een kleine krullenbol aan het afkicken is van een intensieve schooldag. Dus in dat geval telt ook: hoe sneller hoe beter.

 

Op tafel in 15 minuten

Mijn aandacht werd daardoor getrokken door een blog over een relatief nieuwe, Belgische foodbox: 15gram. Zij hebben een aparte sectie met gerechten die op 15 minuten zouden klaar zijn. De recepten zijn eenvoudig op hun website te vinden.

Gezond en lekker. Caloriebewust. En op 15 minuten klaar. Really?

Challenge accepted.

Deze week heb ik alleen gerechtjes gepland die uit de ‘snelle categorie’ komen. De ingrediënten zijn in huis. De chronometer ligt klaar. De keukenschort is gestreken.

quotes-15-minutes-and-count

Okee, okee, you got me, de keukenschort is niet gestreken. Maar ze hangt wel klaar!

 

Maandag Frisse salade met gerookte zalm en krieltjes
Dinsdag Thaise groene curry met kip
Woensdag Runderreepjes stroganoff met rijst
Donderdag Pasta puttanesca
Vrijdag Visbrochette met zuiderse tabouleh
Zaterdag Linguine met prei en gehakt
Zondag FamilieBBQ – dus deze dag valt af

 

Dit staat er deze week op ons menu.

Volgende week breng ik verslag uit hoe snel deze snelle gerechten zijn gebleken! En hoe smakelijk, want dat blijft uiteindelijk wel het allerbelangrijkste ten huize Foodlovers.

Hebben jullie al eens een foodbox geprobeerd? Wat vonden jullie ervan?

 

I-Love-Food-Quotes-Tumblr-4-1

Een weekmenu opstellen voor gevorderden

Screen Shot 2017-05-28 at 22.06.44

Dat ik fan ben van het opstellen van een weekmenu, is al even geen geheim meer. Ik zie eigenlijk niets dan voordelen (vijf, om precies te zijn), en ik denk dat iedereen er wel aan kan beginnen, als je rekening houdt met een paar kleine puntjes (zie ook: weekmenu opstellen voor dummies).

 

Ik haal mijn inspiratie uit magazines van supermarkten, uit eenvoudige kookboeken zoals Dagelijkse kost, maar ook en vooral van het internet (met een milde Pinterest-verslaving tot gevolg).

 

Nu kan je natuurlijk altijd een stapje verder gaan met dat weekmenu. Met nét iets meer rekening houden dan enkel de maagjes die zo goed mogelijk gevuld moeten worden in een zo kort mogelijke tijd (geef toe, wie heeft er tijd om uitgebreid te koken tijdens de week? Zelfs Jeroen Meus niet.)

 

In de categorie Geld besparen

 

  • Hou rekening met de groenten die in het seizoen zijn. Dit geeft meteen inspiratie en kan je uiteraard ook geld besparen. Het is altijd leuk om een gerecht te zoeken op basis van 1 bepaald ingrediënt – op de Colruytwebsite kan dit bijvoorbeeld makkelijk.
    Geen idee of witloof in een zomersalade past en wanneer de bloemkool bloeit? Je vindt het allemaal op de groenten- en fruitkalender van Velt: http://www.velt.nu/groentekalender.
  • Nog zo’n geldbespaarder: check je vriezer en je voorraadkast. Sinds wij een inventaris hebben gemaakt van onze vriezer(s) (ja, ik weet het, nerd alert) check ik altijd eerst die lijst voor ik alwéér kip koop. Zo voorkom je ook dat al dat lekkers te lang in de vriezer blijft steken, want ook al kan dat niet zo héél veel kwaad, smakelijker wordt het er niet op.

IMG_0321

In de categorie Tijd besparen

  • Vaak maak ik twee keer zoveel pasta en eten we de volgende dag pastasalade. Goeie kans dat we na een avond met zalm met krieltjes, een Luikse speksalade eten.
  • Eentje waar ik zelf nog niet zo goed in ben: hou je succesrecepten bij! Of werk met vaste dagen, zoals visdag, veggiedag, voor mijn part worst-met-spruiten-dag…. Ik eet graag gevarieerd, maar denk nog altijd met veel liefde terug aan de spaghetti van Miracoli ELKE zaterdagmiddag van mijn jeugd.

 

In de categorie Tegen voedselafval

  • Leer je porties kennen en koop, indien mogelijk, niet meer dan dat. Voor alle andere restjes kan het een goed idee zijn een paar ‘restjesopmakers’ op het menu te plaatsen. Pastagerechtjes, soep, quiche, omelet, pizza, paëlla, … elke keuken heeft een aantal schotels die er gewoon om sméken om alle groentenrestjes toegeworpen te krijgen. Of neem de overschotjes van je avondmaal gewoon mee als lunch. Tijd gespaard, dubbel gewonnen!
  • Hou rekening met de houdbaarheid van groenten en fruit. Een zakje sla is superhandig maar na drie dagen in mijn koelkast ziet het eruit alsof iemand er eens is op gaan zitten. Die programmeer ik dus aan het begin van de week. Een bloemkool zingt het dan weer een tijd langer uit (figuurlijk, gelukkig), die kan gerust op vrijdag op het menu komen.Ik probeer zo weinig mogelijk eten weg te gooien en ben me nu aan het inlezen over wat je best op welke plek in je koelkast bewaart, wat best buiten de koelkast (onlangs nog een kleine discussie gehad over bananen in het koelvak – niet doeeeeeeen, tropische vruchten hebben het niet graag koud!).

Ons weekmenu ziet er deze keer zo uit:

 

Lunch
Maandag Aardappelsalade met radijsjes en ei Wraps met kip, guacamole en groentjes
Dinsdag pastasalade met geitenkaas Kabeljauw met prei en krieltjes (moest vorige week wijken voor BBQ)
Woensdag Gevulde omelet met broodje Kaas-spinazieburger met blé en bloemkool
Donderdag Aspergesalade met gerookte ham Rijstnoedels met brocolli en scampi’s
Vrijdag  Couscous met groentjes en feta Zelfgemaakte pizza
 

quotes-Weekmenu-opstellen

Ik ben zelf echt ook nog dingen aan het uitzoeken en aan het optimaliseren, dus als jullie nog tips hebben, dan hoor ik het heel graag!

 

Wat is jullie gouden tip bij het opstellen van een weekmenu?

Een weekmenu opstellen in vier stappen

Screen Shot 2017-05-20 at 14.35.27

Vorige week had ik het over de vijf grote voordelen van het werken met een weekmenu. Natuurlijk, het is niet omdat je overtuigd bent dat iets een goed idee is, dat je dat meteen kan of wil realiseren.

Enkele van de vragen die me gesteld werden over de praktische kant van de zaak:

  • Hoe begin je aan zo’n weekmenu?
  • Kost dat niet heel veel tijd om zoiets uit te denken?
  • Ik heb sommige dagen echt heel weinig tijd, wat doe je dan?
  • Hoe link je je boodschappenlijst aan je weekmenu en zorg je dat je niets vergeet?

 

En ik dacht terug aan hoe ik in het begin aan puzzelen was om alles in een menu te laten passen, maar vooral ook om daarna iet of wat het menu te volgen. Want wat heb je aan een mooi lijstje op je magneetbord, als je elke avond denkt ‘Daar begin ik echt niet aan’ of ‘oei ik heb geen pasta voor de pastasalade of geen spinazie voor de spinazieomelet’.

 

Laat ik beginnen met de stelling dat je weekmenu een richtlijn is, geen wet. So what als je halverwege de week besluit morgen toch Chinees te gaan halen? Wat maakt het uit als je twee dagen hetzelfde eet omdat je in al je enthousiasme pasta hebt gekookt alsof er een leger kwam eten? Doel van een weekmenu is minder stress, niet meer.

 

Daarom vandaag:  een weekmenu opstellen voor dummies!

(En volgende week: weekmenu opstellen voor gevorderden).

 

1. Wat plannen?

Ga je een menu opstellen voor elke avond, of plan je ook de lunch mee in? Ga je all the way, en staat het ontbijt, de snacks en het dessert er ook bij? Dat hangt natuurlijk van je situatie af. Ik ben geen boterhammenfan, maar merk dat als ik mijn slaatjes niet op het weekmenu zet, ik ’s middags eindig met koude pasta en een halve paprika. Ik plan onze lunches dus ook in.

 

2. Timing

Om te beginnen is het belangrijk na te denken over wanneer je dat weekmenu gaat opstellen. Zaterdagvoormiddag zou een goed moment kunnen zijn, omdat je dan meestal wat tijd hebt om met de andere gezinsleden te overleggen, en de meeste mensen doen inkopen in het weekend. Neem een koffietje, twee papiertjes en een pen.

 

Als je echter een andere planning hebt, of zoals wij Collect and go doet, dan moet je er iets vroeger aan beginnen, om dan op zaterdag je boodschapjes op te kunnen halen.

 

Hoe dan ook is het een goed idee een vast momentje te prikken om even na te denken over de volgende week.

Dat betekent niet dat al het denkwerk op dat moment moet gebeuren – misschien denk je tijdens de week ‘oh, ik heb nog eens zin in kippenburgers’, of ‘die boontjes moeten dringend op’ – schrijf dat ergens neer en haal het boven om op het menu te zetten (kippenburger met boontjes- check!).

3. Inplannen in de gezinsagenda

Als je een lijst opstelt met wat je wilt gaan eten, is het nuttig even de weekagenda erbij te halen. Moet je op een bepaald moment gaan lunchen voor het werk? Ben je op de baan en zal je in de auto moeten eten? Dan is een rijstsalade niet meteen handig.

 

Een stoofpotje of ovengerecht is heerlijk maar als zoonlief naar de muziekschool moet, of de dochter heeft basketbaltraining om 19u en jullie komen thuis om 18u, dan moeten we realistisch zijn. Op sommige dagen moet het heel snel gaan, op andere snel, en op nog anderen heb je iets meer tijd.

 

Hou hier voldoende rekening mee. Je kan natuurlijk ook altijd inplannen dat je de ovenschotel al klaarmaakt voor de volgende dag, zodat je die gewoon moet opzetten en ondertussen iets anders kan doen. Kan werken. Ik probeer zelf niet te vaak te vertrouwen op mijn inzet om al ‘op voorhand’ te koken, omdat ik weet dat ik daar vaak toch niet de moed voor vind, tenzij in het weekend.

 

Als het vaak heel druk is ’s avonds, kan het een optie zijn om een paar weekends echt volop in kook-modus te gaan en maaltijden in te vriezen. Spaghettisaus, soep, zelfs (groenten)puree,… keuze genoeg!

 

4. Linken aan de boodschappenlijst

Als halverwege de week de melk bijna op blijkt te zijn, of je begint aan dat laatste rolletjes toiletpapier, zal je waarschijnlijk ook wel ergens een papiertje hebben liggen of een bord hebben waar je zulke boodschappen op noteert. Als dat niet het geval is: erg handig, doen!

 

Bij het opstellen van het weekmenu maak je best ook onmiddellijk een boodschappenlijstje. Steak met bloemkool en aardappeltjes – hebben we nog steak in de vriezer? Hoeveel bloemkool hebben we nodig? Staat er nog geen haar op die patatjes in de garage? Ga alle ingrediënten in het recept na. Misschien is de bakboter wel op? En was er nog voldoende zout? Of hebben jullie ook zo iemand in huis die bij alles mayonaise eet?

 

Natuurlijk is je boodschappenlijstje niet klaar samen met je weekmenu. Welke maaltijden staan er niet op je menu? Heb je daar nog iets voor nodig? Is er voldoende muesli, yoghurt, beleg? Wat gaan jullie snacken? Is er nog voldoende te drinken?

 

Volgende categorieën: een mens doet meer dan eten alleen. Wat heb je nog nodig:

  • In de badkamer
  • Qua poets- en wasgerief (afwasmiddel, zeep, Dettol…)
  • Voor de huisdieren (die moeten ook eten, maar kijk, die krijgen weekmenu van brokjes brokjes brokjes)
  • Speciallekes: dingen die niet vaak terugkomen, maar mogelijk wel nodig zijn zoals papierwaren, vuilzakken, … wat dan ook.

 

 

Voilà, het weekmenu is opgesteld en het lijkt haalbaar voor iedereen. Bij ons ziet het er deze week, een beetje een speciale, ‘korte’ week, zo uit:

 

  Lunch Diner
Maandag Spinaziesalade met geroosterde tomaatjes en geitenkaas Kipfilet met bloemkoolrijst en tuinbonen
Dinsdag Omeletje met groenten en hesp, broodje Pasta met erwtjes, spinazie en spekjes
Woensdag Pastasalade met kip tandoori Shakshuka
Donderdag Boterhammetjes en soep Nog te bepalen (mogelijk uitstapje)
Vrijdag Wraps met groenten en chilisaus Kabeljauw met prei, aardappel en roomsaus
 

 

 

Waar houden jullie zoal rekening mee bij het opstellen van je weekmenu?

 

 

DZV: week 6, veggie gaat uit eten

De zesde week van Dagen Zonder Vlees bleek onverwacht een thema te hebben: uit eten gaan. Er zijn natuurlijk ergere dingen in het leven. Met ‘onverwacht’ bedoel ik dat het niet helemaal zo gepland was. Na weken van braafjes altijd thuis eten en de lunch zelf inpakken waren er opeens wel veel gelegenheden en uitnodigingen die allemaal in de voorbije week vielen.

 

Maandag was manlief jarig, en gingen we samen lunchen. Niet ver van elkaar werken is zeker een voordeel. Zijn speksalade deed me even twijfelen, maar ik hield het bij een vegetarische pasta. ’s Avonds mocht hij uiteraard kiezen wat we zouden eten, en het werd Thaïse salade met gemarineerd rundsvlees. Héérlijk, en niet bepaald veggie te maken. Ik heb er toch van genoten, dit is steak op zijn best.

DSC_2460

 

Dinsdag ging ik een soepje eten ’s middags. ’s Avonds was de rijst met kokosmelk en spinazie een succes. Alweer een gemakkelijk, snel en verrassend gerechtje dat in onze receptenmap komt te zitten.

DSC_2461

Op woensdag was ik uitgenodigd bij een collega, die een heerlijke auberginelasagne had klaargemaakt.

 

Donderdag had ik een verrassing voor manlief in petto. Hij had er nog eentje te goed. Op 21 juli 2014 waren we op vakantie in Ijsland toen hij me plots vertelde dat we die dag 1000 dagen getrouwd waren, en dat hij een toprestaurantje had geboekt. Ik vond het een van de meest romantische dingen die hij ooit gedaan had.

Semi toevallig kwam ik er een maand geleden achter dat er sindsdien alweer 1000 dagen verstreken zijn. Op 6 april regelde ik dus een babysit en gingen we voor onze 2000 dagen huwelijk dineren in Noordoever, een vegetarisch restaurant aan de Vaart in Leuven. Ze werken met een uitgebreid warm en koud buffet en alles is even heerlijk. Echt een aanrader!

 

Vrijdag genoten we van portobello’s met geitenkaas en gebakken aardappeltjes.

DSC_2470

En zaterdag was ik alweer op ‘trot’, en ging ik met een vriendin naar een ander vegetarisch restaurantje: Funky Jungle in Mechelen.  Zogezegd alles vers en met liefde gemaakt, laat ons zeggen dat ik van beide niet veel gemerkt heb. Dit was echt geen reclame voor een vegetarische levensstijl, maar we hebben er wel een grappig verhaal bij (zoals de ‘verse’ muntthee die oude, al geweekte, blaadjes bevatte).

 

De zonnige zondag schreeuwde gewoon om een barbecue. Heeft er iemand in Vlaanderen geen vuurtje aangestoken en wat spiesjes klaargelegd? Daar heb je trouwens dé reden waarom ik nooit full time vegetariër zou worden, in 3 letters: BBQ.

Hierbij de cijfertjes tot nu toe (een groene dag is een dag zonder vis of vlees).

 

Wat er volgende week op het menu staat? Ik weet het eerlijk gezegd niet zeker. We trekken er een paar dagen tussenuit, met vrienden en hun twee zoontjes. Het wordt dus ergens een midden van gemakkelijk-smakelijk-kids proof– vrij snel – en als het even kan ook nog veggie voor mij. Ik voorspel spaghetti met veel groentjes (al dan niet gemixt haha), een wokje met rijst en ik zeul alvast 6 bloemkoolpizzabodems mee.

 

Waar ik wel zeker van ben: we gaan daar gewoon even heerlijk van rust/natuur/speeltuinen/zwembaden/niks doen genieten.

suote

DZV: derde, uitdagende week

Thuis ben ik diegene die beslist wat er op tafel komt. Ik vraag zeker input aan manlief, maar uiteindelijk maak ik het boodschappenlijstje (opgesteld in de volgorde zoals het in de winkel ligt, indien nodig). Ik probeer de laatste drie weken echt recepten te vinden die gewoon lekker zijn en ‘volwaardig’, met andere woorden, waar je niet van denkt ‘dat had nu een lekker steakske nodig’.

 

Manlief engageerde zich niet voor DZV. Hij wilt gerust alle bloemkoolcurry’s en groentenburgers verdragen, hij vindt het zelfs lekker, maar zal het sneetje hesp op zijn boterham niet laten. Het klonk deze week wel eens: ‘anders eten we scampi’s bij die risotto’? ‘Het is precies al lang geleden dat we kip gegeten hebben’.

 

Hum ja schat, daar is een reden voor. Dagen Zonder Vlees, ja dan is er dus geen vlees – de naam is toch goed gekozen hé. Aan de ene kant: YES, het is dus lekker genoeg om hem te doen vergeten dat we vegetarisch eten. Aan de andere kant: DAMN, hij is elke vijf minuten vergeten dat we vegetarisch eten.

 

Maar als tijdelijke vegetariër stootte ik deze week al op enkele uitdagingen. Een restaurant zoeken om met de collega’s te gaan eten? Drie restaurants werden afgekeurd omdat er geen of amper vegetarische gerechten op de kaart stonden. Gaan lunchen in het zonnetje met een vriendin? Uit keuze-armoede gevraagd om het spek uit de speksalade te halen. Je krijgt er niets voor in de plaats en het gerecht kost nog exact even veel als met het spek. Ik voelde me een beetje bekocht, zoals wanneer mijn watertje even veel kost als een pint.

 

Op vrijdagavond aten we ossobuco met pasta, en door mijn ruime porties konden we er zaterdagmiddag nog eens van eten. Tja, dan kon ik zaterdag ook al schrappen als vleesloze dag. Ik troostte me met de gedachte dat minder voedselverspilling ook één van de uitdagingen was die je kon aangaan, naast minder vlees en vis eten. En dat is toch ook iets waar ik sterk naar wil streven.

Screen Shot 2017-03-19 at 21.33.17

Ergens vind ik het wel jammer, dat ik op de website van Dagen Zonder Vlees niet élke vleesloze maaltijd kan ingeven – het gaat per volledige dag. Mijn peuterbrein, compleet verslaafd aan stickers zoals ‘vleesvrije dag’, denkt dan al gauw: ik at vanmiddag al wat gehakt, de dag is al ‘verloren’ wegens niet volledig vleesvrij, dus geef mij dan maar wat salami op de boterham.

 

Hoe dan ook, dit is de stand na drie weken:

Screen Shot 2017-03-19 at 21.33.06

 

Ons weekmenu voor deze week ziet er als volgt uit:

Maandag: Pasta met gemengde champignons, spinazie en geitenkaas – vorige week enorm in de smaak gevallen van manlief én ventje (zie foto)

Dinsdag: Salade van vegetarische balletjes, boontjes, eitje en bieslookdressing

Woensdag: Risotto met vergeten groenten (in dit geval: koolrabi, groene kool en pastinaak)

Donderdag: Pompoensoep en broodjes met zelfgemaakte eiersalade

Vrijdag: Zelf belegde pizza’s met bloemkoolpizzabodem

Het zijn deze week eenvoudige, snelle maaltijden, en dat mag natuurlijk ook al eens. We zullen het ons in elk geval laten smaken!

DSC_2420

Pasta met spinazie, champignons en geitenkaas

 

Dagen Zonder Vlees – Week 2

Ondertussen zijn we een kleine twee weken aan de slag met Dagen Zonder Vlees. De eerste week was geen algemeen succes. De voorbije dagen lukte het al beter, mits een strak gepland weekmenu (veggie lunches incluis), alle ingrediënten netjes in huis gehaald via Collect and Go, en een lunch buitenshuis die ik bewust in een vegetarisch restaurant liet doorgaan.

 

Het resultaat: de voorbije zeven dagen at ik er zes volledig vegetarisch. Ik kan mijn gegevens ingeven op de website van Dagen Zonder Vlees en krijg volgende tussenstand.

Screen Shot 2017-03-12 at 21.57.20

Wat nog belangrijker is, even egoïstisch gezegd, ik heb echt lékkere dingen gegeten en ook manlief heeft vaak mee gesmuld. De grootste triomf was ongetwijfeld de bloemkoolpizza: ik kocht een kant-en-klare bodem bij Albert Heijn, we maakten een sausje van tomatenblokjes uit blik en belegden onze pizza elk met groentjes en wat feta. Op 20 minuten hadden we een heerlijk maaltje, dat zelfs een scepticus als manlief helemaal overtuigde. Ik kreeg zelfs excuses voor de voorafgaande klaagzang (‘Gaat dat lekker zijn? Volgens mij heb ik daar niet mee gegeten. En daar zit bloemkool in?…’)

Het menu voor deze week ziet er als volgt uit:

 

Maandag: Falafel met groentenfrietjes, yoghurtsaus en pita

Dinsdag: Pasta met gemengde champignons en geitenkaas

Woensdag: Gevulde omelet voor manlief, ikzelf ga met een bende (ex-)collega’s eten in een vegetarisch restaurant

Donderdag: Pizza van tortilla, groentjes en feta

Vrijdag: Ossobuco met pasta

 

Voor iemand vraagt met welke geniale truc ik ossobuco omtover naar een vegetarische variant: op vrijdag krijgen we hoog bezoek en trek ik de jokerkaart. Met excuses aan het kalf wiens schenkels nu in mijn diepvriezer zitten, het was niet persoonlijk.

 

Nog een conclusie na twee weken?

 

Het vlees mis ik eigenlijk amper, en er zijn websites genoeg die receptjes aanbieden. Het enige waar ik soms wel wat tegenaan bots, is het feit dat wij ondertussen ook wat op de calorietjes letten. Noten, kaas, avocado, ze staan allemaal op mijn lijst van meest geliefde ingrediënten, maar light zijn ze niet te noemen. Ook wat betreft broodbeleg is het nog een beetje zoeken, aangezien een plak kaas – hoewel erg geapprecieerd – toch aanzienlijk minder goed is voor de lijn dan een sneetje filet de saxe.

 

Een prettige bijwerking van deze uitdaging is in elk geval dat ik al heel wat nieuwe dingen heb uitgeprobeerd, omdat je toch een beetje uit je comfortzone wordt gehaald. En, laat ons eerlijk zijn, samenleven met twee carnivoren, maakt het er niet gemakkelijker op. Nope, niet de katten.

quote

Dagen Zonder Vlees- eerste weekje

Sinds 1 maart doe ik mee aan Dagen Zonder Vlees. Ik wilde sowieso al wat minder vlees eten, en wat nieuwe vegetarische recepten uitproberen, dus dit leek me een uitgelezen kans.

Aangezien ik thuis verantwoordelijk ben voor het opstellen der weekmenu, dacht ik dat dat  een eitje zou zijn (pun intented).

Na een klein weekje zijn er een aantal conclusies te trekken.

Conclusie 1: die eerste maart was er sneller dan verwacht. Ik had ondertussen nog scampi, en zelfs een goed steakske op het menu gezet. Dat laatste was ook wel ingegeven vanuit ons streven om voor 5 dagen veggie en 2 dagen vlees (maar dan ‘goed’ vlees) te gaan. Deze deal moest ik sluiten om de vrede te bewaren thuis.

Conclusie 2: als je aan niemand zegt dat je meedoet aan Dagen Zonder Vlees, moet je ook niet staan kijken dat daar geen rekening mee wordt gehouden. Voor het etentje met mijn meter, had zij een gezellig restaurantje gekozen, waar – ik zweer het- letterlijk NIKS vegetarisch op de menukaart stond, noch een gerecht waar ik eventueel de kabeljauw kon laten uitvissen. Dan maar voor een mooi stukje vlees gegaan, when in Rome…(enfin, ’t was in Limburg, dus when in Limburg…)

Ik bleef daar logeren, en ’s morgens werd er voor mij versgeperst appelsiensap en spek met ei gemaakt. Dat was ook niet het moment om te beginnen over onze ecologische voetafdruk en hoeveel water die beesten nodig hebben. Plus, dat spek…mannekes, waarom is dat zo lekker?

Conclusie 3: Er zijn echt wel lekkere gerechtjes te vinden om op het menu te zetten. We beginnen dan ook volle moed aan week 2 van DZV. Hier een klein overzichtje van wat er op ons bord zal belanden:

Maandag: Groentenburger met Oosterse brocolliwok en mie

Dinsdag: Risotto met courgette, champignons en parmezaan

Woensdag: Curry met pompoen, kokosmelk en quinoa

Donderdag: Tomaat-witloof gratin met pasta

Vrijdag: Bloemkoolpizza met groentjes en feta

Alle gerechtjes zijn zeker welkom – ook met vlees of vis trouwens – want helemaal vegetariër worden… nee… we hebben het verkeerde vlees in de kuip.

DSC_2379

Tweede kerstdag traditie

Mannekes. Die kerstvakantie. Hoe zalig is dat?! En voelt dat dit jaar nu niet helemaal juist, dat de feestdagen op zaterdagavond en zondag vallen, zodat maandag een rustig ‘relax/chill en eet overschotjes-dag’ is? Trouwens, ik start een nieuwe traditie, want ik vond de ideale manier om de overschotjes weg te werken: de tweede kerstdag-quiche.

 

Ik haat het om eten weg te smijten. Daarom maak ik elke week een menu op, en proberen we ons daar zo goed mogelijk aan te houden. Soep wordt wel eens gemaakt op het einde van de week, met de minder fris ogende groentjes die ons bord nog niet gehaald hebben. Ook weet ik ondertussen wel hoeveel we ongeveer eten, en weeg ik dus groenten, aardappeltjes, pasta e.d. allemaal af. Veel werk? Helemaal niet. Ik ben het gewoon, en ben zeker dat we niet te veel over hebben én dat we de koekenkast niet hoeven te bestormen nadien vanwege een te kleine portie (waarbij ik een bestorming niet uitsluit, maar da’s dan gewoon omdat we zoetekauwen zijn).

 

Dus toen we op kerstdag een driegangen menu kookten voor 22 personen (ja, vrijwillig), heb ik dat allemaal zo goed mogelijk proberen in te schatten. Hier een overzichtje van wat we op tafel toverden:

 

Hapjes

  • Artisanale kaaskroketje
  • Knolseldermousse met garnalen en kroepoek
  • Geroosterde pompoensoep met gorgonzola
  • Gehaktballetjes in bladerdeeg

 

Hoofdgerecht

  • Varkenshaasje in mosterdkorst, wintergroenten (pastinaak, wortel en rammenas), mosterdsausje en kroketjes

 

Dessert

  • Tarte tatin met vanilleijs
  • Melkchocolade panna cotta met framboosjes

 

Maar hier en daar stond er nog wel wat in onze frigo de dag nadien: een rol bladerdeeg, een klein restje pastinaak, wat knolselder, een prei, een paar reepjes spek, wat mozarellabolletjes, een half potje geitenkaas, een restje varkensvlees en enkele stukjes tarte tatin. Eitjes heb ik dan weer altijd wel in huis, net als ajuin en look. De boel RIEP gewoon QUICHE naar me – behalve de tarte tatin, die hoefde niet te roepen, die scheen stillekes hapje per hapje te verdwijnen telkens de frigo werd geopend. Alle andere ingrediënten, behalve het varkenshaasje, werden vakkundig bij elkaar gedraaid en 45 minuutjes op 160°C later, rook het huis nog zalig ook. Ons ventje heeft dan weer genoten van het varkenshaasje met wat pastinaak en knolselder (ja, fijnproevertje hoor).

 

 

Manlief was ondertussen 12 kilometer door Leuven aan het joggen. Ik had wilde wensen om de toer van de 4, of zelfs de 8 tot een goed einde te brengen, maar na twee weken niet trainen door slechte nachten en keelontsteking/stemverlies, leek me dat toch niet zo optimaal. Dan maar verse soep en TKQ (you know, Tweede Kerstdag-Quiche) op tafel toveren voor de sportievelingen.

Misschien ook een ideetje voor volgende week? Smakelijk!