2018 in vogelvlucht

Met 2019 in het vizier wilde ik toch even terugkijken. 2018 was het jaar van de renaissance, zoals een vriendin het zo mooi zei, nadat ik in 2017 behoorlijk ben neergemaaid.

In januari was ik ziek. Heel ziek. En werd ik nog zieker.

In februari had ik mijn laatste behandeling. De heropbouw kon beginnen!

In maart gingen we een paar dagen naar Centerparcs, en dat was heerlijk.

In april durfde ik voor het eerst mutsjes en sjaaltjes achterwege te laten. Krullenbol ging voor het eerst naar school en dat ging al gauw heel goed.

In mei was manlief even op zakenreis, begon ik aan weight watchers om het extra behandelingsgewicht kwijt te raken en werkte ik vooral aan mezelf – wandelen, wandelen, wandelen, kine, rusten.

In juni gingen we een paar dagen naar de zee en was ik dankbaar wat ik daar allemaal alweer kon. Maar ik liep ook geregeld tegen een muur als ik te ver wilde gaan.

In juli genoten we van het heerlijke weer en kon ons sociaal leven weer wakker worden.

In augustus gingen we op vakantie naar Italië met de hele schoonfamilie en we genoten hier alle drie zo enorm van, dat we beseften dat een échte vakantie alweer te lang geleden was.

In september kon ik alweer wat meer hebben, ging ik een kookuitdaging aan en begon ik héél heel voorzichtig weer met Start to Run.

In oktober ging ik met een vriendin naar Lissabon en stond ik versteld dat ik meer dan 20 km kon wandelen op twee dagen. Dat we daarna de wellness in doken, dat verbaasde me dan weer minder.

In november hakte ik de knoop door en begon ik opnieuw te werken, na een jaar ziekteverlof. Het was erg spannend, ook al ging ik maar 30% werken. Het lukte wonderwel, al is de day after best pittig en gedwongen uitrusten geblazen. Ik ging suikervrij eten en dat beviel me prima – na het afkicken toch.

In december botste ik op mijn grenzen van wat al gaat en kan. Ik keek enorm uit naar de feestdagen, en genoot met volle teugen van de gezelligheid. Ik probeerde wat nieuwe dingen uit op mijn blog, verse rubrieken, gaf producten weg, organiseerde een enquête

En ik liep de Eindejaarscorrida in Leuven uit in 1 keer (dat was het doel) in minder dan 30 min (dat was niet het doel want ik had nooit geloofd dat dat zou lukken). Over de streep gaan en beginnen snotteren, het is weer eens wat anders – want ik was zo zo dankbaar.

Een enorme opsteker, op de valreep van een vreemd jaar.

Ik wens jullie allemaal een heerlijk einde en een schitterend begin.

Mama’s peuterpuberteit

Hoe oud is je ventje nu? 20 maanden? En, is de peuterpuberteit al begonnen? Is het al ‘nee nee nee’ bij elke vraag?

Eerlijk? Bij hem nog niet. Hij heeft wel eens een slechte bui, maar wie heeft daar geen last van, als de nick nackjes op zijn, of als je de schil van de banaan niet mag opeten.

Maar bij het jaaroverzicht van 2016, krijgt zijn mama wel een acute aanval van die peuterpuberteit.

Levens weggerukt uit onze eigen luchthaven

NEE

Politiebewaking op een kerstmarkt, tegen de moordende truckers

NEE

Nochtans gaan zatte doodrijders, aanranders en verkrachters nog steeds zo vaak gewoon vrijuit

NEE

Kinderen zijn zo getraumatiseerd dat ze niet meer huilen

NEE

Mensen vluchten voor hun leven maar er lijkt geen plaats in de rest van de wereld

NEE

Zwarte Piet is een racist en de kerststal is beledigend

NEE

En als de kerststal er dan toch staat, worden lammetjes de kop ingeslagen door tieners

NEE

Liegen, racisme en mysogenie brengen je naar het Witte Huis

NEE NEE NEE

Nog negen dagen 2016. Ik wil me concentreren op alles waar ik ‘ja’ op kan zeggen. De kerstboom. De lichtjes. Lekker eten bij heerlijke mensen. Een dagje van ‘niets moet’ met mijn twee favoriete ventjes, gewoon thuis. Mijn coconnetje van dennenaalden en inpakpapier. Hoe ik dat ga aanpakken? Het plan is nog niet volledig uitgewerkt, maar ik start alvast met geen nieuws meer, maar Jani’s ‘Zo man zo vrouw’, enkel facebook checken om niemands verjaardag te vergeten, geen online kranten meer of dan enkel artikeltjes te lezen als ‘de 5 nieuwste ondergoedtrends van de winter’, ‘hoe je huis isoleren met tandpasta’, ‘deze kat redde iedereen uit een brandend bejaardentehuis’ of de showbizz-nieuwtjes… (WAT? Brad en Angelina uit elkaar? AaaaahhhhhhhhHHHH – just give me some hot cocoa with one thousand marsh mellows!).

Vintage sky background, texture with the base of the sky.

Een half jaar Boston baby

Dit is niet mijn eerste blog. Toen we een huisje aan het bouwen waren in 2010, hadden we er ook eentje opgezet, met voortgangsrapportjes en foto’s van opgetrokken muren, afgewerkte keukens, geschilderde gangen. Maar dit is wel de eerste blog waar ik iets uitgebreider schrijf over alles wat me bezig houdt, omdat het anders verloren gaat in de gatenkaas van mijn geheugen en het op papier zetten tegenwoordig zo langzaam gaat. Dat mijn schrijfsels wel eens gelezen worden, en eventueel zelfs geapprecieerd, is een heel fijn neveneffect.

Af en toe kijk ik dan ook uit nieuwsgierigheid op de statistieken van deze site. Ik krijg een overzicht van hoe vaak een bepaalde post gelezen is, en waar die mensen vandaan kwamen. Vandaag landde er ook een jaaroverzicht in mijn mailbox. Omdat ik het wel bijzonder vind, deel ik er hier graag een kort stukje van. Het zijn tenslotte de dagen om even achterom te kijken naar wat al is geweest, nietwaar?

Hier is een fragment:

In een San Francisco kabelbaan passen 60 mensen. Deze blog werd in 2015 ongeveer 3.200 keer bekeken. Als je blog een kabelbaan zou zijn, zou die ongeveer 53 reizen nodig hebben voordat die zoveel mensen zou kunnen vervoeren.

Dat is een cijfer waar ik heel blij mee ben! Maar het volgende vond ik zelfs nog een tikkeltje spannender – een overzicht van waar die lezers zitten! Ja, big brother is watching you, guys!

Screen shot 2015-12-30 at 13.30.31

Het gaat in het totaal over 37 landen. Top drie is België (verrassing), de USA en Duitsland. Maar zelfs in Birma, Nieuw-Zeeland en Qatar is de blog geopend (misschien per ongeluk, maar kijk ik ben een optimist).

In het totaal staan er momenteel 36 posts op de blog, waarvan onderstaande de top 5 uitmaakt (meest bekeken schrijfsels).

 

  1. Instant thuisgevoel  – 223 views
  2. 10 dingen die opvallen na 1 week Boston – 155 views
  3. 10 dingen die opvallen na 1 maand Boston – 133 views
  4. It’s the final countdown – 131 views
  5. Boston bucket list – 117 views

Met verdere details wil ik niemand vervelen (behalve manlief dan, die krijgt even geen keus).

Mijn goeie voornemens voor 2016? Blijven schrijven, want ik was vergeten hoe leuk ik dat eigenlijk vind.

Een heel gelukkig en gezond ‘twenty sixteen‘ voor iedereen!happy-new-year-2016-1