No Sugar November – week 3: the good, the bad and the ugly

no sugar november 3

De derde week suikervrij eten. Het begon met een ontbijtbuffet op hotel en eindigde met een etentje onder vrienden. Jaaaa…. Makkelijk was dat niet. Een overzicht van ‘the good, the bad and the ugly’  van deze week van No Sugar November.

The good

Laat ik beginnen met ‘the good’:

  • de afkickverschijnselen zijn achter de rug, en ik heb de indruk dat mijn metabolisme zich geschikt heeft naar de nieuwe gewoonte.
  • Ik heb minder ‘cravings’, onbeheersbare goestingskes naar zoet, en voel me gewoon voldaan na een maaltijd – en nog een hele tijd erna ook.
  • Ik heb ook de indruk dat ik minder nood heb aan snacken tussendoor, al kan je natuurlijk ook perfect snacken zonder suiker, het hoeft niet zo.
  • Ik begin voldoende suikervrije alternatieven te vinden voor de dingen die ik echt miste of niet wilde opgeven, zoals ontbijtgranen en bouillon. Ik heb zelfs enkele lekkere snacks gevonden op basis van noten en dadels, heerlijk!
  • Ik liep – toegegeven, met wat moeite – voorbij de proevertjes in de winkel én ik bakte wafels voor het grootouderfeest op school zonder er ook maar eentje te testen.

 

The bad

Uiteraard was het niet allemaal geweldig dus hier ook ‘the bad’:

  • Af en toe werd ik slordig met het lezen van de ingrediëntenlijst. Ik had een soort rijstwafeltjes met kaassmaak in huis die ik gecheckt had (yup! Suikervrij!), en grabbelde gehaast een andere smaak (barbecue) mee. Het pakje was leeg voor ik zag dat daar dus wél suiker in zat.
  • Ik was met momenten nog steeds heel moe dus ben nog ‘in blijde verwachting’ van al die ongebreidelde energie
  • Het blijft moeilijk in een sociale setting om dat suikervrije door te drukken. Mijn grootste toegeving van de voorbije drie weken was dan ook het opeten (én ontzettend genieten) van het dessert dat vrienden hadden gemaakt. Het was een suikerbom, het smaakte heerlijk, en het gaf maar een klein beetje buikpijn.Eigenlijk is dat laatste niet echt ‘bad’ – ik heb heel bewust gekozen om te genieten van dat dessert.

 

The ugly

En dan hebben we nog ‘the ugly’:

  • Ik blijf me verbazen waar allemaal suiker in zit. Ik wilde zelf brood gaan bakken maar dan wel op de ‘makkelijke’ manier met een broodmix. – zit suiker in. Maar ook weer niet héél veel. Ik moet dus echt gaan nadenken over een bepaalde limiet die ik aanvaardbaar vind.
  • Een open deur waarschijnlijk, maar vetarme dingen zitten tjokvol suiker. Ugh.
  • Dat suiker zowat overal in zit, betekent ook wel dat je zelf heel veel moet gaan voorbereiden. Je kan er echt niet op aan dat je een suikervrij alternatief gaat vinden in de take away of de soepbar of waar dan ook. Nu ben ik wel een fan van zelf gemaakt, maar daar kruipt uiteraard ook wel tijd en planning in!

 

De hele clou van No sugar November is voor mij wel de bewustwording. Ik WIST wel dat er zowat overal suiker in verborgen zat, maar als je je neus letterlijk in die ingrediëntenlijsten duwt, ga je het pas echt beseffen.

En ook dat het best zonder kan. En dat dingen dan vanzelf zoeter gaan smaken. Ik deed één scheutje agavesiroop in een thee en schrok echt van wat voor een effect dat had.

Bij het horen van mijn plan hoor ik vaak van mensen ‘dat zou ik echt niet kunnen’. Uiteindelijk gaat het bij mij nog vrij vlot (al denkt manlief daar misschien anders over, hij moet het humeur verdragen…), al is het natuurlijk wel een inspanning en constant waakzaam zijn over wat je in je mond stopt.

Maar wie weet, misschien helpt het wel dat ik al twee zoetjes thuis heb!

Kijk jij wel eens op een ingrediëntenlijst?

 

 

Lees meer over mijn No Sugar november:

  • hier over de uitdaging
  • hier over de eerste week, met alle afkickverschijnselen
  • hier over de tweede week waar ik op dreef kwam

Food Challenge: No Sugar November

NO sugar november

Vaststellingen

Ik deed enkele vaststellingen vorige week.

Vaststelling 1: Binnen exact een maand worden kilo’s suiker onder de vorm van chocolade mannetjes, marsepeinen varkentjes en pepernoten aangesleept. Misschien liggen er ook een paar mandarijntjes, maar laat ons eerlijk zijn, dat is hoofdzakelijk voor de schijn. En die wortel is eigenlijk voor Slechtweervandaag.

chocolate-santa-claus-490825_1920

Vaststelling 2: Ik heb besloten te springen. Het is te zeggen: ik ga opnieuw aan het werk. Vanaf half november hoor ik weer bij het werkvolk, iets waar ik erg naar uit kijk, maar wat ook ontzettend spannend is. Ongetwijfeld gaat dat veel energie kosten. Ik wil dan ook in topvorm zijn, of toch: in de best mogelijke vorm.

 

Vaststelling 3: Ik ben de laatste maanden weer wat meer bezig met gezonde voeding, probeerde een weekje vegan en zet vaker veggie op tafel. Het doet me deugd dat dat weer kan, en dat het resultaat er mag wezen.

 

Vaststelling 1 + 2 + 3 = NO SUGAR NOVEMBER.

snoepjes

Jep, dat heb je goed gelezen. In november, of beter gezegd, in de maand vlak voor het bezoek van de goedheilig man (van 5 november tot en met 5 december) ga ik suikervrij eten.

Het plan

Dat is mijn doel. En ik wil me daarvoor inzetten.

Wat ik niet wil, is mezelf slecht voelen bij een mindere dag. Het hoofdidee is de geraffineerde suikers zoveel mogelijk vermijden, en zuinig te zijn met natuurlijke suikers, zoals honing en esdoornsiroop (die in se even veel commotie veroorzaken in je bloedsuikerspiegel dan witte suiker).

Dus ja, mijn man zet zich alvast schrap.

Ik heb uitgemaakt voor mezelf dat ik ook één keer sushi mag eten, en wel om de reden dat ik volgend weekend een vriendin heb uitgenodigd om exact dat te doen. Niet dat die sushi nu in een suikerjasje zit, maar het wordt wel toegevoegd aan de rijst. Maar het moet allemaal nog redelijk aangenaam blijven he. Ik vooral ook.

Maar kijk, ieder zijn regels natuurlijk. Zo ga ik ook fruit blijven eten – met mate – omdat het leven gewoon te triestig is voor mij zonder fruit. En november vind ik over het algemeen al triestig genoeg.

 

Benieuwd

Ergens ben ik ook wel benieuwd wat dat zo met je doet, suiker laten. Ik weet dat suiker zo goed als overal stiekem en minder stiekem wordt ingepropt. Ik heb gehoord dat je eerst wel wat afziet, maar daarna meer energie hebt en niet meer van die vervelende dips in de namiddag. Laat het heldere hoofd en de fantastische flow maar komen!

Ik vind van mezelf dat ik eigenlijk al behoorlijk weinig suiker eet (letten op de lijn enzo, en ook eerder last met de zoute snacks te laten dan de zoete), en alcohol drink ik al helemaal niet, dus ik vraag me af of ik veel ga moeten aanpassen, en of het veel effect gaat hebben. Benieuwd!

hartsnoepje

Naar goede gewoonte heb ik een weekmenu gemaakt, waarbij ik zoveel mogelijk zelf maak om verborgen suikers te vermijden:

 

Maandag: restje van de ovenschotel van dit weekend – pompoenpuree met champignons en gegrilde paprika

Dinsdag: Groentenburger met wintergroenten en gepofte aardappel

Woensdag: Spaghettipompoen gevuld met tomaatjes en spinazie

Donderdag: Lamsfilet met couscous en geroosterde paprika, courgette en champignons

Vrijdag: Zelfbelegde bloemkoolpizza

 

 

Is NO SUGAR NOVEMBER ook iets dat je zou overwegen? Of No sugar *een andere maand* ?

Heerlijk suikervrij bananenbrood

Het is alweer een tijd geleden dat ik een receptje heb gepost. Niet dat er niet gekookt of gebakken werd ten huize Bostonpeuter. Integendeel, er zijn heel wat nieuwe ingrediënten aangesleept en zeker tijdens de 40 Dagen Zonder Vlees heb ik vaak gerechten in première op tafel gebracht.

 

Bovendien letten we hier een beetje op onze lijn (manlief en ikzelf door calorie-bewust te eten, zoonlief door vooral naar zijn eigen buik te kijken en er dan vrolijk op te trommelen – want zeg nu zelf, het is een perfecte buik en daar mag al eens op getrommeld worden om het te vieren).

 

Dat betekent dat ik vaak receptjes van het internet pluk en ze dan aanpas aan onze huidige standaarden van veel groentjes, mager vlees, gevarieerde koolhydraten en gezonde vetten, met mate.

 

Verder heb ik al aangehaald dat ik echt mijn best doe om zo weinig mogelijk voedsel weg te gooien. Een weekmenu opstellen en hoeveelheden leren inschatten, is daar een deel van. Recepten die met restjes werken, uitproberen, is een ander luik.

 

Het receptje van vandaag past eigenlijk helemaal in dat plaatje. Ik maakte bananenbrood, met overrijpe bananen die anders echt tot de composthoop waren veroordeeld. OK, de composthoop voelt niet helemaal als verspilling, maar als je die wakke, bijna zwarte sukkeltjes kan omtoveren naar een superlekker ontbijt of tussendoortje, dan voelt dat toch als een echte ‘win’.

IMG_0329

Banaan, terminaal.

Bovendien is het recept suikervrij, en geen caloriebom. Oh, en ook nog glutenarm, voor wie het wilde weten.

 

Komt daar nog bij dat het een flexibel receptje is, ik bedoel daarmee dat je gerust wat ingrediënten kan toevoegen als de bakfee je dit zou influisteren.

 

Kortom: ik zou bijna twee bananen wat verloren leggen, om ze zo ‘toevallig’ te vergeten.

 

Voor één broodje (eten we met z’n drietjes ongeveer twee keer van)

Ingrediënten
  • Twee overrijpe bananen
  • 2 eieren
  • 75g havermoutvlokken
  • 25 g amandelmeel (gemalen amandelen dus. Als je hier niet van houdt, kan je ook 100g havermout nemen).
  • paar drupjes vanille-extract
  • theelepel bakpoeder
  • snufje zout
  • kaneel naar smaak
  • Optioneel: bos- of andere bessen, stukjes appel, rozijntjes, dadels, lepeltje cacaopoeder, noten, chocoladestukjes…
Aanpak

Verwarm de oven voor op 180°C.

Mix de havermoutvlokken eerst fijn tot meel. Plet de bananen.

Klop de eitjes schuimig.

Voeg alle ingrediënten (behalve de extra opties) toe en mix. Voeg als laatste je extra opties toe. Giet in bakblik dat je met bakpapier hebt bekleed. (Handige tip om dit vlot te doen vind je hier).

IMG_0331

Exemplaartje met cacaopoeder

Bak 45 minuten tot een uur (afhankelijk van je oven, bij mij zeker een uurtje – check geregeld of het voldoende droog is binnenin).

Haal uit de oven en laat afkoelen in het bakblik.

 

Heel lekker als ontbijt met wat boter of yoghurt, of als tussendoortje. Zoonlief is er helemaal gek op, en ik weet dat hij voedzaam aan het snoepen is.

.

 

Smakelijk!

Goede voornemens- the sequel

Dag chocola. Dag cécémel. Vaarwel pralientjes. Dag mignonettes, matinettes en ferrero’s. Saluut American cookies. U zal gemist worden.

 

Neen, het is geen vrije adaptaties van ‘Marc groet ’s morgens de dingen’ van Paul van Ostaijen. Het is me mentaal voorbereiden op de volgende van mijn goede voornemens.

 

Na eeuwen puntjes te tellen moet ik toegeven dat dat het laatste jaar niet aan de orde was.

lasagne

Bron: pinchofyum.com

Niet dat ik de gezonde keuken helemaal vaarwel zei, verre van. Ik moet nog altijd lachen bij het lezen van de meeste Amerikaanse recepten die ik uitprobeer. Voor zes personen, met in het totaal een ajuin en één paprika? Juist. Of de Skinny spinach lasagna, 12 porties, met wat – na het omrekenen- 150g spinazie bleek te zijn. Laat ik me daar even beroepen op de vrijheid van de chef, en de porties groenten fenomenaal de hoogte in jagen.

 

Ook nam ik elk recept dat zichzelf prees als ‘geweldig gezond’ met een korreltje zout – en klein korreltje, want je weet, in het land waar de helft van de producten een ‘reduced sodium’-label draagt, willen we vooral niet overdrijven.

 

Tel daarbij een energieke edoch risicoblinde zoon en de kilo’s bleven, ondanks de verminderde focus, vrij goed onder controle. Maar alles kan beter, nietwaar? En met onze grote oversteek in het verschiet, leek het me mooi een tandje bij te steken. Door een tandje minder in de chocolade te steken, bijvoorbeeld. Hoe lang? Ik zal beginnen met 40 dagen. Mijn eigen ‘vasten’. Da’s haalbaar, overzichtelijk en concreet. Als einddatum neem ik de dag dat we weer voet in ons Belgenlandje zetten. Dan moet een pralientje kunnen, toch?

 

Ik begon dus terug te tellen vanaf 21 juli – ja, we vertrekken inderdaad op de Nationale Feestdag! Laat ik eerlijk zijn, het was eerder ingegeven door het 500 dollar prijsverschil met 22 juli, dan door een onweerstaanbaar patriotistisch eergevoel. 40 dagen terug. Mijn gezicht moet geweldig geweest zijn, toen ik besefte waar ik toen terecht kwam.

 

Op 12 juni.

 

HOEZO zijn we op 40 dagen van de oversteek? WAAROM ben ik dan nog altijd stoer aan het verklaren dat we nog zeven weken Boston hebben? WAAR heeft mijn kalender, dan wel mijn halfslapend brein, mij in de steek gelaten? (Oh ja, dat is nog zoiets, ik heb een walvisbrein. Walvissen zijn ongelooflijk cool, ’s nachts blijft één hersenhelft waken, terwijl de andere helft slaapt. Een conditie die bij mij helaas ook optreedt als ik wakker ben).

OK. Rustig blijven.

Tijd om:

  • Hier alles kristisch te bekijken, wat mag mee, wat niet?
  • Meer koffers te bestellen via het internet, want wat mee mag, is behoorlijk wat
  • De Boston bucket list aan een grondig onderzoek te onderwerpen
  • De lijstjes te beginnen.

 

Oh kijk. Dat laatste ging al vlot.