Goede voornemens + nieuwjaarsbloghop met winactie – AFGESLOTEN

Goede voornemens!

Vind je er niets aan? Heb je ze wel gemaakt? Maak je ze openbaar? Een grote speech op Facebook? Vraag je mensen om je erop aan te spreken (‘Zeg hoe gaat het nog met die 5 kilo?’ op het moment dat je net een pizzapunt wilt binnensteken). Of hou je ze stiekem ergens achteraan in je gedachten?

Ik zal maar even eerlijk zijn: ik heb ze wel degelijk. Ze hangen niet op mijn koelkast. Maar ik ga me er wel voor inzetten.

2017/2018 waren behoorlijk heftige jaren voor me. Jaren waarin ik een aantal dingen die ik misschien als te vanzelfsprekend nam, ben verloren. Zoals mijn gezondheid.

Mijn voornaamste voornemen is dan ook: er zijn voor mezelf. Verder werken zoals ik dat al even aan het doen ben. Gezond denken, gezond sporten, gezond eten.

Maar zoals zovelen worstel ik soms wel met dat laatste. Het is niet altijd eenvoudig om elke dag opnieuw iets gezond en lekker voor te schotelen, met voldoende variatie. Ik merk dat ik daar wel wat hulp bij kan gebruiken.

Een nieuwe uitdaging

In het verleden ben ik al een paar keer een uitdaging aangegaan, zoals 40 Dagen zonder Vlees, een week vegan koken (zonder dat mijn man het merkte) en suikervrij gaan eten. Deze keer dacht ik de uitdaging zelf op te zetten. Om eens iets ander te denken over koken. Een nouvelle cuisine, een nieuwe keuken.

De lijst met uitdagingen vind je >>>HIER<<<

Nieuwjaarsbloghop

Kom je hier voor het eerst aangehopt via lifebyxenia dan: welkom op mijn stukje internet!

Lifebyxenia heeft als tagline: All about love, happiness and enjoying life. Daar kan ik me zeker in vinden! Zij geeft een spel weg waar ik zelf ook nieuwsgierig naar ben: het Monopoly Gamer Mario Kart spel. Zeker eens kijken!

Er doen niet minder dan 25 blogs mee aan de Nieuwjaarsbloghop, dat betekent ook 25 mogelijkheden om iets leuks te winnen.

Boston, baby! samenvatten is geen eenvoudige klus. Ik schrijf over heel uiteenlopende dingen, van een grappige tag naar wat me echt raakt, maar ik hoop altijd het zilveren lijntje te vinden.

Bij mij kan je vandaag, in het teken van mijn nieuwe keuken challenge, een gepersonaliseerde schort winnen t.w.v. 19,95 eur. Je kan hierbij als winnaar je naam, gekozen kleur en zelfs een foto doorgeven! (Edit: deze wedstrijd is afgesloten)

Hoe kan je kans maken op deze coole schort?

  • Laat een reactie achter dat je wilt deelnemen
  • Volg Bostonbaby op Facebook of door je in te schrijven hier rechts bovenaan
  • Delen of mensen taggen hoeft niet, maar vind ik wel super leuk!

Je kan deelnemen tot zaterdag 12 januari  23u59. Op 13 januari maak ik de winnaar bekend. Die persoon heeft 48u de tijd om te reageren, zo niet, duid ik opnieuw een winnaar aan. – AFGESLOTEN

En nu… verder hoppen!

Met veel plezier stuur ik jullie door naar Website4mama. Hier schrijven 10 moeders over opvoeding, dagjes uit, vakanties, speelgoed, kindermode en nog veel meer. Dat kan gaan van een opinie over kussen op nieuwjaarsdag, over zindelijkheid tot bespaartip in het nieuwe jaar.

Esmée, de hoofdredactrice, geeft twee kinderboeken weg!

Veel plezier!

Advertenties

2018 in vogelvlucht

Met 2019 in het vizier wilde ik toch even terugkijken. 2018 was het jaar van de renaissance, zoals een vriendin het zo mooi zei, nadat ik in 2017 behoorlijk ben neergemaaid.

In januari was ik ziek. Heel ziek. En werd ik nog zieker.

In februari had ik mijn laatste behandeling. De heropbouw kon beginnen!

In maart gingen we een paar dagen naar Centerparcs, en dat was heerlijk.

In april durfde ik voor het eerst mutsjes en sjaaltjes achterwege te laten. Krullenbol ging voor het eerst naar school en dat ging al gauw heel goed.

In mei was manlief even op zakenreis, begon ik aan weight watchers om het extra behandelingsgewicht kwijt te raken en werkte ik vooral aan mezelf – wandelen, wandelen, wandelen, kine, rusten.

In juni gingen we een paar dagen naar de zee en was ik dankbaar wat ik daar allemaal alweer kon. Maar ik liep ook geregeld tegen een muur als ik te ver wilde gaan.

In juli genoten we van het heerlijke weer en kon ons sociaal leven weer wakker worden.

In augustus gingen we op vakantie naar Italië met de hele schoonfamilie en we genoten hier alle drie zo enorm van, dat we beseften dat een échte vakantie alweer te lang geleden was.

In september kon ik alweer wat meer hebben, ging ik een kookuitdaging aan en begon ik héél heel voorzichtig weer met Start to Run.

In oktober ging ik met een vriendin naar Lissabon en stond ik versteld dat ik meer dan 20 km kon wandelen op twee dagen. Dat we daarna de wellness in doken, dat verbaasde me dan weer minder.

In november hakte ik de knoop door en begon ik opnieuw te werken, na een jaar ziekteverlof. Het was erg spannend, ook al ging ik maar 30% werken. Het lukte wonderwel, al is de day after best pittig en gedwongen uitrusten geblazen. Ik ging suikervrij eten en dat beviel me prima – na het afkicken toch.

In december botste ik op mijn grenzen van wat al gaat en kan. Ik keek enorm uit naar de feestdagen, en genoot met volle teugen van de gezelligheid. Ik probeerde wat nieuwe dingen uit op mijn blog, verse rubrieken, gaf producten weg, organiseerde een enquête

En ik liep de Eindejaarscorrida in Leuven uit in 1 keer (dat was het doel) in minder dan 30 min (dat was niet het doel want ik had nooit geloofd dat dat zou lukken). Over de streep gaan en beginnen snotteren, het is weer eens wat anders – want ik was zo zo dankbaar.

Een enorme opsteker, op de valreep van een vreemd jaar.

Ik wens jullie allemaal een heerlijk einde en een schitterend begin.

Herbruikbare snackzakjes zonder BPA en ftalaten + Winactie – AFGESLOTEN

Plastic is overal

Ik ben me de laatste tijd nogal bewust van hoeveel plastic wij verzetten.

Eventjes rond kijken in de keuken of in de badkamer is al voldoende om te snappen dat plastic gewoon overal is. Een ritje naar de supermarkt levert gemakkelijk 10 zakjes op, en twee handen vol verpakkingsmateriaal. Zelfs de bio komkommer is volledig omtrokken met een plastic jasje.

plastic

Alternatieven

Heel langzaamaan probeer ik eraan te werken. In Boston kocht ik al herbruikbare zakjes voor groenten en fruit – alleen moet je daar dus wel aan denken wanneer je naar de winkel vertrekt, en dat is waar het schoentje soms knelt. Ik zal sowieso even kijken waar de minste verpakking om zit.

Ik kocht een bamboe tandenborstel. Onze snijplanken zijn nu van hout.

Als er iets vervangen wordt, ga ik wel even nadenken of het ook zonder plastic kan. Want al die plastic is niet alleen niet de beste vriend van het milieu, er kunnen ook creepy stoffen inzitten zoals bisfenol-A (BPA) of ftalaten. En die zijn dan weer behoorlijk kwalijk voor je eigen gezondheid.

Knijpzakjes

Toen ik de kans kreeg om enkele snackzakjes te testen van Nomnomkids, waarbij aangegeven werd dat ze niet alleen herbruikbaar waren, in de vriezer en in de vaatwas konden, maar ook BPA-, PVC- en ftalaat-vrij zijn, was ik erg geïnteresseerd.

Ik kreeg een proefpakket, met een boterhammenzakje, een snackzakje en een knijpzakje. Eerst dacht ik: krullenbol is ondertussen 3,5, die gaat echt geen fruitpapje meer uit zo’n knijpzakje slurpen.

Maar. Maar maar. Toen ontdekte manlief dat die knijpzakjes dé manier waren om krullenbol zijn yoghurtje te laten eten. Zonder knoeien – niet bij het vullen, want de zijkant kan je opentrekken, wat het vullen praktisch en makkelijk maakt, en niet bij het eten, want krullenbol duwt als het ware elk hapje naar boven.

Hij is er zelf nu erg enthousiast over – de schattige monsters en dieren op de zakjes zullen zeker helpen – en vraagt geregeld naar zijn ‘zakje pudding’ (zo noemen wij yoghurt met een lepeltje cacaopoeder).

Voor jongere kindjes lijkt het me dan ook heel handig om groenten- of fruitpap mee te nemen.

Snackzakjes

De snack- en boterhammenzakjes zijn beiden te vullen met lekkers, en volledig te sluiten (én te openen door kinderhandjes). Handig om mee naar school te nemen, of mee op uitstap te gaan.

De afmetingen van het boterhammenzakje is 18 cm op 14 cm, het snackzakje is wat kleiner (13,5cm op 14 cm). Voor mij was het snackzakje daardoor echt wel wat te klein. Ik denk dat er maar een paar koekjes in kunnen, of een paar stukjes appel.

In het boterhammenzakje kan 1 dubbel boterhammetje, dus een vervanger voor de brooddoos is dit zeker niet. Toch vond ik het handig om bijvoorbeeld mijn stukjes koolrabi mee naar het werk te nemen – die droogden niet uit, en het zakje nam minder plaats in mijn tas dan een doosje.

Fruit dat erg kwetsbaar is, zoals aardbeien en bessen, zou ik er niet in bewaren, omdat de zakjes natuurlijk geen échte bescherming bieden.

Al bij al vind ik de zakjes een fijne manier om wat snacks mee te nemen, of zonder knoeien yoghurt en smoothies te laten verorberen. Wat voor mij het belangrijkste is op dit moment, is vooral het feit dat ze herbruikbaar zijn, en BPA- en ftalaatvrij (want geloof me, als je daarover begint te lezen, waar die bucht overal inzit… ugh!).

Wij zijn dus fan!

En omdat het zaterdag is – en ik beloofde om elke zaterdag van december iets weg te geven – mag ik iets weggeven. Ik kan zelfs twéé pakketjes weggeven! Jawel!

PAKKET 1: met 4 boterhammenzakjes met een groen monstertje erop (twv 14,75 eur).

PAKKET 2: met 4 grote knijpzakjes met verschillende monstertjes erop (twv 19,95 eur).

Deelnemen? edit: Deze winactie is afgesloten.

Wat moet je doen om kans te maken op één van deze handige pakketjes?

  • Laat hieronder een reactie achter dat je wilt deelnemen, en welke set je graag wilt winnen
  • Volg Bostonbaby op Facebook of door je in te schrijven hier rechts bovenaan (als je dat al doet, geef dit dan even mee)
  • Delen of mensen taggen hoeft niet, maar vind ik wel super leuk!

Je kan deelnemen tot zaterdag 5 januari 2019 23u59. Op 6 januari maak ik de winnaar bekend. Die persoon heeft 48u de tijd om te reageren, zo niet, duid ik opnieuw een winnaar aan. – DE WINACTIE IS AFGESLOTEN

Veel succes!

Disclaimer: Ik kreeg enkele producten toegestuurd ter review. Dit heeft mijn mening op geen enkele manier beïnvloed.

Koffie Klasj – December

Koffie klasj

Het lijkt een traditie te worden, dat we elkaar treffen voor onze koffie klasj in de laatste dagen van de maand.

En laat dat deze keer dan meteen ook de laatste dagen van het jaar zijn. Hoe kijk jij op dit jaar terug? Ik ken mensen die omkijken en echt iets hebben van ‘what the f*ck was me dat’. Voor mij is het zo wel begonnen, 2018, maar het stond later wel in het teken van mijn heropbouw, zal ik maar zeggen.

Maar ach, wat val ik met de deur in huis. Wat drink je? Ik ben tegenwoordig wel fan van kruidenthee, warm of gekoeld. Bijvoorbeeld eentje van frambozenblad of netel. Ja, netel. Je dacht toch niet dat het er normaler op ging worden hé!

Work work work

Momenteel heb ik twee weken kerstvakantie, en heel eerlijk: ik had er nood aan. Klinkt misschien wat overdreven, van iemand die sinds half november begot anderhalve dag werkt, maar ja…

Ik ben heel blij dat ik terug ben, maar een jaar afwezigheid laat zich voelen. En hoe efficiënt ik mijn werktijd ook probeer in te vullen, hoe vroeg ik ook kom en hoe laat ik ook vertrek die dagen, je kan geen 100% werk in 30% proppen.

Maar soms lijkt dat niet voor iedereen duidelijk, en dat geeft wel wat stress…

Dus nu even vollenbak bijtanken bij mijn ventjes! Ik ben echt gek op de feesten, de boom, de lichtjes, de pakjes, en even goed op met z’n drietjes chillen.

IMG_7799

Gezondheid

Vraag me dat na zondag nog eens, wanneer ik me aan de Eindejaarscorrida van Leuven ga wagen. Negen jaar geleden liep ik daar 12 km, dit keer staat de kleinste toer, van 4 km, op het programma. Maar het zou toch een overwinning zijn hier netjes te finishen.

Verder sukkel ik al een paar weken met een verkoudheid. Dat is toch zo onderschat he, maar als je ermee zit, en met je mond open moet eten omdat je anders niet kan ademen, en niet kan slapen van het hoesten… dan is dat toch wel even ellendig.

Ik werk het wel allemaal mooi sequentieel af: eerst had ik geen stem, dan keelpijn, toen begon het hoesten als een kettingrokende zeehond, en daarna ging mijn neus in staking.

Zingen

Vorig jaar stond ik met K’s Choice – mijn jeugdidolen – op het podium in de Singel, als deel van een 240-koppig koor. Ik had zelf nog nooit buiten de douche of de douche gezongen, en kan geen noten lezen, dus het was wel een interessante oefentijd, maar het resultaat was geweldig.

En nu kregen de koorleden, én 350 anderen, de kans om de kerstmarkt in Antwerpen te openen.

Zes liedjes, met K’s Choice, in open lucht. Heerlijk was het, om nog eens in een grote groep te zingen.

En zo klonk ‘I believe in me’ op het Operaplein, bijgestaan door 549,5 stemmen (ja, ik was de mijne tegen dan half kwijt).

En gieten, man. Wolkbreuk. Dus moesten Sara en Gert Bettens tussen het koor gaan staan, in plaats van ervoor. En stond ik dus letterlijk naast hen. Spijtig zeg, dat het regende. Spijtig spijtig. (Een idee van hoe het ging, kan je hier zien).

Scotty en Jane

Scotty zit waarschijnlijk in één of andere midlife crisis waardoor hij zich nu weer als een kitten wilt voelen. Dat betekent veel geworstel met een -al dan niet onzichtbare- pluis én met zijn zus.

Bovendien zijn dozen van cadeautjes natuurlijk de beste cadeautjes.

But how about you, my dear? Heb je fijne feesten achter de rug, of was het niet bepaald dennengeur en manenschijn?



Vorige edities van onze maandelijkse koffie klasj lezen? Dat kan natuurlijk!

Mijn allermooiste kerst

kerstboom

Jouw mooiste kerst, hoe zou je die beschrijven?

Toen ik deze vraag las, kwamen honderden herinneringen boven. Kerstavond met de hele familie vroeger, bij mijn tante of bij mijn meter die altijd de origineelste kerstbomen maakte (bijvoorbeeld van houten stokjes of van één grote slinger).

Ik hou van glitter (alleen met kerst), lampjes, cadeautjes zoeken en samen zijn. Ik ben gek op lange, versierde feesttafels. Mijn moeder wist het toen al, dat ik niet enkel de naam van mijn grootmoeder meekreeg, maar ook haar liefde voor grote familiebijeenkomsten.

Later werd het meer binnen het gezin gevierd – waarbij iedereen één gang maakte. Dat is kerstavond in mijn ouderlijk huis. Op kerstdag trekken we naar mijn schoonfamilie. Dan kookten manlief en ik, bijgestaan door mijn papa, een uitgebreid diner voor 20 man, waarbij elke gang op voorhand werd uitgetest en verfijnd.

Ja, ik heb heimwee naar veel van die knisperende, warme momenten.

Het is dus moeilijk, om mijn allermooiste kerst te kiezen. Maar in een gastblog voor Nicole van Meisje-Eigenwijsje heb ik het toch geprobeerd.

Lezen over mijn allermooiste kerst? Dat kan je hier!

 

Wat was jouw allermooiste kerst?

 

kerstkoekje

 

Ideaal kerstcadeau: je favoriete plaats op aarde

Begin december waren manlief en ik een half leven samen.

We spraken af geen cadeautjes uit te wisselen, maar samen een dagje wellness te plannen. Daar genieten we allebei altijd zo van.

Nu blijkt dat ik mij niet aan de afspraak gehouden heb.

Ik heb wel een goed excuus: ik vond een cadeau dat te mooi was om het niet te geven. Het was zowel stijl- als betekenisvol. Dat apprecieer ik in een pakje.

Ik gaf hem namelijk onze eerste kus.

Of beter: de plaats van onze eerste kus.

Kijk maar –

img_7542

Van al onze goede voornemens om onze slaapkamer eens te ‘upgraden’ is dit jaar niet zo veel van in huis gekomen. Het is nog steeds de plek waar ons bed staat, de stoel die alle truien aantrekt als een magneet (heeft niet iedereen zo een stoel?), een kastje en verder zelfs een aantal dozen met allerlei spullen.

Maar kijk, op het einde van 2018 doe ik toch een stap in de goeie richting – de muurdecoratie zit nu wel goed!

Zo een gepersonaliseerde poster maken, bleek helemaal niet moeilijk. Het bedrijf is een kickstarter van amper een jaar oud en heet Place The Moment. In 3 stappen creëerde ik deze kaart via de website (die vind je hier)

  1. Place it – noteer het adres van je favoriete plek ter wereld
  2. Name it – je kiest de ondertiteling van je poster, in mijn geval ‘Our first kiss’ met daaronder ‘Start of our live together’, en de plaatsnaam
  3. Love it – je kiest de kleur van de achtergrond en de kaart (4 combinaties mogelijk) en de kleur van de marker die de precieze plek aanduidt

Wat ik leuk vond, was dat ik zelf kon in- en uit zoomen om voldoende op de kaart te krijgen om het herkenbaar te maken. Ook kon ik de marker zelf verplaatsen.

De poster is 50 op 70 cm en belandde een week later bij ons in de bus, opgerold in een stevige koker. Het beeld is haarscherp en de achtergrond is mat, wat ik erg knap vind.

En de strenge jury (lees: manlief)? Die herkende de plek meteen, en is echt dol op het cadeau. Het krijgt dus zeker een ereplaats aan de muur. Wij gaan een kader kopen, want ik zou het zonde vinden om hem aan de muur te prikken.

Praktisch?

Creëren en bestellen gaat in een handomdraai, ik vond het moeilijkste nog het kiezen van wat ik erop zou zetten. Eerste ontmoeting op de banken van de aula? Geboorte van onze krullenbol? Onze tweede thuis in Boston?

Het is onze eerste kus geworden. Die was ook niet slecht (haha)!

De prijs is wel een dingetje, want de poster kost 49 euro. Op zich okee, want het is wel heel kwaliteitsvol materiaal, maar de verzendkosten naar België zijn 10,95 eur, wat het geheel toch behoorlijk prijzig maakt.

Ik snap dit ergens wel, want je wilt uiteraard dat het veilig en netjes verstuurd wordt. En het gaat om een kleine start up, dus dat is wel een ander verhaal dan bestellen een groot bedrijf. Maar goed, je moet het natuurlijk wel in overweging nemen.

Zaterdag weggeefdag

Mochten jullie, net als ik, verliefd geworden zijn op zo’n gepersonaliseerde poster van Place The Moment, dan kunnen jullie deze maken en bestellen via de website HIER.

Omdat het vandaag weer zaterdag is, heb ik, zoals beloofd, ook een cadeautje voor jullie.

Je kan deze poster bestellen met onze 10% korting door gebruik te maken van de code BOSTON10

 

Da’s dus 4,9 eur in the pocket!

 

Ik ben héééél benieuwd wat jullie van de poster vinden en welke plaats jullie graag aan de muur zouden willen. Laat zeker iets weten hé!

 

 

Disclaimer: Ik heb de poster van Place The Moment gekregen ter review. Mijn opinie is hierdoor onveranderd en eerlijk weergegeven.

De grote Boston, baby! blogenquête

Een dikke drie jaar geleden begon ik met deze blog om familie en vrienden op de hoogte te houden van onze avonturen over de oceaan. Ons jaar in Boston vloog voorbij, en ik herontdekte het plezier in schrijven.

We wonen niet meer in Amerika, maar ook thuis gebeurt er voldoende om me te blijven verwonderen, shockeren of vertederen.

En heel, heel langzaam, werd dit ook een stukje internet waar anderen misschien al eens kwamen lezen.

Toen werd ik ziek. Het was moeilijk om te blijven schrijven, maar ergens voelde ik er wel de nood toe. En toen kreeg ik tonnen steun vanuit de reacties, ook van mensen die ik nog nooit live ontmoet had – dat had ik niet verwacht.

Merci daarvoor, he mannekes. Echt waar.

Ik zou blijven schrijven mocht er niemand meelezen – zoals ik jaren voordien ook al deed – maar de interactie met anderen dat is nieuw voor mij, en ik vind het de max.

Mede daardoor is mijn ‘goesting’ om te blijven werken aan dat blogje hier stevig gegroeid. Moet ik de blog verder uitwerken? Er wat centjes tegenaan gooien? Misschien werken aan het design (help, geen held in). Of met vastere categorieën gaan werken? Keuzes, keuzes.

Maar wat zegt de eerste wet van productontwikkeling?

Leer uw publiek kennen.

Dus, lieve mensen, hierbij een oproep om mij een beetje verder te helpen. Lees je hier alles wat ik neerkladder, kom je maar af en toe langs, of misschien nog maar net piepen – het maakt niet uit.

Je zou me een heel groot plezier doen met mijn enquête in te vullen. Die vind je
—->HIIIIIEEEEERRRRR. <—–

Het is volledig anoniem, dus je hoeft geen vieze mails van mij te verwachten. Ik ga over een week of twee een samenvatting schrijven over alles wat ik hieruit geleerd heb (al was het maar: doe geen enquêtes meer want geen kat vult dat in). Maar toch. Vul in, please! ’t Is vijf minuutjes werk – misschien tien als je traag leest en typt.

Geen cadeautjes, geen lokkertjes, geen verloting, behalve een dikke dikke merci om de tijd te nemen om deze mini-blogger wat op weg te sturen!

Review binnenspeeltuin Funoase + Winactie AFGESLOTEN

Buiten spelen/binnen spelen

Buiten spelen is de max! Heerlijk in de frisse lucht of het zonnetje, lekker uitleven, dat is gewoon fantastisch! Je kan naar een speeltuin gaan, fijn van de glijbaan, op de schommel… terwijl mama en papa rustig op een bankje zitten, of meedoen natuurlijk.

Maar goed, we wonen in een landje waar buiten spelen misschien toch niet altijd een optie is. Of misschien is er geen speeltuin in de buurt. Of is dat een modderpoel (kan ook leuk zijn, maar niet altijd hehe). Of misschien heb je er wel helemaal geen zin in buiten zijn vandaag.

Kan ook.

Dan kan je naar een binnenspeeltuin gaan. Zoals bijvoorbeeld de Funoase in Leuven.

De Funoase

Dat deed ik vorige week met zoonlief en we hadden allebei heel veel plezier. Zoveel dat ik een praatje sloeg met de eigenaar en uitbater en ik besloot een review te schrijven van deze plek.

Bovendien heb ik een kleine verrassing voor mijn lezers, want zoals beloofd eerder deze maand, mag ik ook weer iets weggeven op zaterdag.

Maar first things first, wat vonden wij allebei nu zo leuk aan de funoase?

De Funoase is een binnenspeeltuin met een piratenthema van 450 vierkante meter, die bestaat uit verschillende onderdelen.

 

Funhouse

Waar onze krullenbol zich uuuuuren heeft geamuseerd, is de funhouse. Dit is een geheel van toestellen en glijbanen en klimrekken die allemaal aan elkaar verbonden zijn, en zo opgesteld dat de kinderen zich eigenlijk niet kunnen bezeren. Daarmee bedoel ik dat het geheel omringd is door dikke netten, en ook naar de hogere verdiepingen gaan kan alleen door langs platformpjes te kruipen die steeds op een andere plaats een opening bieden (wat maakt dat je nooit dieper dan 1 platformpje kan vallen, wat ongeveer 50 cm is).

In de funhouse zijn naast glijbanen, lianen, een draaimolen en klimrekken, ook een ballenbal en een groot springkasteel te vinden.

Het fijnste vond ik dat ik hem gerust kon laten klimmen, en dan ik zelf ook in de funhouse mocht (allemaal onze schoenen uitdoen, natuurlijk). Het was lang geleden dat ik nog zoveel plezier had op een springkussen!

 

De funhouse is voor kinderen vanaf 3 jaar. Voor de kleinsten is er een apart hoekje, de soft zone, met ballen, kleine kussens en mini-glijbaantjes.

softzone

Racecircuit

Het klinkt wat gek om te schrijven, maar in de Funoase is ook een racecircuit. Kleine autootjes kunnen eenvoudig bestuurd worden door de kinderen (vanaf 3 jaar, en ja, Krullenbol was er op recordtempo mee weg), en het parcours gaat door een piratengrot. Hij spreekt nog elke dag van ‘zijn’ auto waarmee hij mocht rijden. Heel leuk!

 

Speelautomaten

Zoonlief was hier nog niet klaar voor maar er staan ook verschillende speelautomaten en een air hockey spel.

Plekje voor de ouders

Ik geef toe, het is super om mee in het funhouse te dollen, maar het is ook fijn om eventjes rustig te zitten terwijl het kroost zich amuseert. Er staan dan ook de nodige bankjes en stoeltjes en je kan er een drankje en een snackje kopen.

Maar! Je mag ook je eigen drank en snacks meebrengen!

 

Helemaal top is dat je een verjaardagsfeestje kan geven in de Funoase. Zij kunnen zorgen voor pannenkoeken, frietjes of spaghetti. Na het reserveren van het feestje, krijg je uitnodigingskaartjes en een gepersonaliseerde tafel speciaal voor jullie gezelschap.

Uitbaters/eigenaars

Ik praatte met Peter, een IT’er die in de zomer van 2018 de Funoase overnam. Toch een serieuze carrière switch.  ‘Een droom die in vervulling ging’, noemde hij het. En ik geloofde hem. Hij had die blik van iemand die super gepassioneerd bezig is.

Ik moest glimlachen toen hij vertelde dat hij elke ochtend door het hele funhouse kruipt, om alles te poetsen. Met een gestalte van 2 meter is dat ongetwijfeld interessant om te zien.

Samen met zijn vriendin Vanessa willen ze van de Funoase de gezelligste, leukste plek in het Leuvense maken.

Ik keek naar Krullenbol die op zijn buik via de glijbaan het ballenbad in dook en gierde van het lachen.

Ik dacht: dat zou jullie wel eens kunnen lukken.

Nadelen?

Niets is perfect en de funoase is daar geen uitzondering op. Ik vond het er behoorlijk luidruchtig, vooral omdat de motor van het springkasteel in dezelfde ruimte staat. Gelukkig worden er wel gratis oordopjes aangeboden.

De parking is de parking van het hele complex en is betalend. Er is dus wel altijd plaats, maar gratis zou uiteraard prettiger zijn.

(EDIT: na het verschijnen van dit artikel vernam ik dat de motor vervangen wordt door een minder luidruchtig exemplaar!)

Praktisch

De Funoase ligt op de Philipssite in Leuven. Alle gegevens vind je op hun website. Ze zijn open op woensdagnamiddag, in het weekend en op feestdagen. Tijdens schoolvakanties zijn ze elke dag open.

Kinderen van 2 tem 12 jaar betalen 7,5 eur, als begeleider betaal je slechts 2,5 eur. De racewagentjes en spelcomputers zijn niet inbegrepen. Er zijn ook groepstarieven, en je kan feestjes boeken.

Interessant is dat het toegangsticket een hele dag geldig blijft. Je kan dus naar buiten gaan, even gaan zwemmen (de ingang van het zwembad ligt letterlijk op 10 meter), en terug komen!

Wat valt er te winnen? EDIT: DE WINACTIE IS AFGESLOTEN

En uiteraard hou ik het beste voor het laatst: ook deze zaterdag mag ik iets weggeven!

Ik heb nl. een 5-beurtenkaart van de Funoase die ik mag verloten onder de lezers. Deze is 35 euro waard én heeft een extra voordeel: er mag nl. ook 1 begeleider gratis binnen per bezoekdag. Zo spaar je per bezoekje nog 2,5 eur extra uit. De 5-beurtenkaart blijft twee jaar geldig.

Wat moet je doen om te winnen? Je kan niet langer deelnemen aan deze wedstrijd

  • Laat hieronder een reactie achter dat je wilt deelnemen
  • Volg Bostonbaby op Facebook of door je in te schrijven hier rechts bovenaan (als je geen Facebook hebt, vermeld dit dan even)
  • Volg Funoase op Facebook
  • Delen of mensen taggen hoeft niet, maar vind ik wel super leuk!

Je kan deelnemen tot zaterdag 22 december 23u59. Op 23 december maak ik de winnaar bekend. Die persoon heeft 48u de tijd om te reageren, zo niet, duid ik opnieuw een winnaar aan.

Veel succes, en mocht je de kans zien om de Funoase te bezoeken: heel veel plezier!

Disclaimer: Ik heb de 5-beurtenkaart gekregen om onder de lezers te verloten. Dit heeft op geen enkele manier mijn mening beïnvloed. Foto’s van mezelf of met toestemming overgenomen van funoase.be

Zijn jullie wel eens naar een binnenspeeltuin gegaan? 

Mijn man vertelt: Waarom mannen niet moeten helpen in het huishouden

In de rubriek ‘Mijn man vertelt’ vertelt… wel ja, mijn man. Over wat hem bezig houdt. Over waar hij zich vragen bij stelt. Over wat hij bijzonder vindt. 

Vandaag gaat het over de rolverdeling in het huishouden.

 

‘Schat, zeg maar wat er moet gebeuren’

“En dan vraagt die ‘Zeg maar wat er moet gebeuren’.”

Er valt even een stilte.

Er wordt met ogen gerold.

‘Ja en daar word ik dan zot van he’.

 

We hebben het over de verdeling van huishoudelijke taken. Eén van onze bezoekers moest even ventileren.

Het valt mij op dat deze verzuchting veel voorkomt in onze vriendenkring. En ja, het is dan meestal de vrouw die er zot van wordt.

En weet je wat? Ik snap dat.

Je zou kunnen denken: maar de man vraagt toch waar hij kan helpen? Dat is toch net goed?

Maar naar mijn gevoel zit het dan toch stevig scheef.

 

Eén van de partners gaat er op die manier vanuit dat de andere de volledige regie van het huishouden in handen heeft. De ander heeft het overzicht, de ander is alwetend.

Maar het is het huishouden van allebei, dus die regie zou bij allebei moeten liggen, toch? Het is niet zo dat de ene de andere ‘helpt’ door zijn/haar eigen huishouden te doen. Net zo min als je kan babysitten op je eigen kinderen!

Dat is toch raar dat er maar één iemand zou weten dat het kot in brand staat, bij wijze van spreken. En dan vragen ‘zeg maar wat er moet gebeuren’.

broom-1324469_1920

Vanwaar de ongelijkheid?

Er zijn uiteraard ook veel gezinnen waar de rolverdeling wél oké is. Waar beide partners een evenwaardige plaats hebben, en de taken gelijkaardig (daarom niet gelijk) verdeeld zijn. Maar het valt op dat het vaak toch niet helemaal zo is.

Ik vraag me af hoe dat eigenlijk komt. Mannen en vrouwen hebben tegenwoordig dikwijls allebei een full time job. Vaak hebben beiden heel wat verantwoordelijkheden. Toch zijn er veel meer mannen die thuis komen en verwachten dat ze de voetjes onder tafel kunnen schuiven dan omgekeerd. Vrouwen werken dan misschien vaker deeltijds maar dit mag ook geen vrijgeleide zijn om alle taken zo maar af te schuiven.

Soms denk ik ook dat vele vrouwen het in eerste instantie niet zo erg vinden, dat bepaalde dingen ook zo groeien. En dat is oké, als je er tenminste over kan praten als één van beide partners het toch te stresserend begint te vinden.

Is het dan iets dat we hebben overgeërfd van vorige generaties? Waar de vrouw wel vaker als zorgende thuis was? Ondertussen is er toch al veel veranderd denk ik.

Want wat wil je je kinderen meegeven? Toch niet dat mama altijd poetst en strijkt en papa mee gaat fietsen? Dat papa niet weet hoe de wasmachine werkt? Dat mama de enige is die een ei kan bakken?

teleurgesteld

Hoe gaat het bij ons?

Bij ons is het zeker niet perfect, maar ik denk wel dat we er altijd kunnen over praten. Veel is organisch gegroeid, en zeker ingegeven door het feit dat Vrouwlief

1/ Niet kon koken, poetsen en strijken toen ik haar leerde kennen.

2/ Heel goed aangaf dat zij dat wel wilde leren, maar niet om dat allemaal alleen te trekken.

3/ veel beter is in aan de kleine dingen denken dan ik, maar ik doe mijn best!

 

En dat we elkaar goed aanvullen, maakt ook dat ieder van ons al eens kan zeggen: normaal doe ik dit of dat, maar nu lukt het even niet, kan jij dat doen?

Het voorbije jaar, met alle ziekenhuisbezoeken en vermoeidheid, is dat heel goed van pas gekomen.

 

Oproep!

Vandaar mijn oproep aan alle mannen: neem eens een taak op waar je partner zich niet meer mee moet bezig houden. Bijvoorbeeld: zorgen dat de kinderen eten hebben om mee te nemen naar school.

lunchbox-2752175_1920.jpg

Dit betekent dus NIET: ’s ochtends vragen aan je partner ‘hey wat moet ik klaarmaken’ (of nog erger: wat eten ze eigenlijk ’s middags?). Dit betekent ook NIET: zeg waar is het lijstje voor de winkel? En waarom is er geen brood meer, had jij dat niet gezien dat dat bijna op was?

Al was het maar voor een week. Om eens te voelen wat dat betekent.

 

It takes a village to raise a child… it is your child and you are the village.

 

dad-and-son-1432772_1920.jpg

 

 

 

 

 

 

Eerder lazen we ‘Mijn partner helpt niet in het huishouden en dat vind ik prima‘ bij Misses Lee blogt.

Kerst Bloghop 2018 – wedstrijd afgesloten

kerstbloghop

Als je al wat langer woorden op het internet zaait, komen er soms verrassende bloemetjes op je pad. Ik heb al collega-bloggers ontmoet, heel wat leuke dingen gelezen, veel geleerd over online schrijven…

En recent kreeg ik de kans om mee te doen aan een bloghop.

 

Een bloghop?

Een bloghop is een soort van carrousel van bloggers, waarbij de ene naar de andere doorverwijst, en waarbij je als je de hele ketting afgaat, eindigt waar je bent begonnen.

Op die manier kunnen twee dingen gebeuren:

1/ Je leert nieuwe blogs kennen

2/ Je kan de plek onder je kerstboom vullen, want op ELKE BLOG is er iets te WINNEN.

Inderdaad, bij elk van de 15 deelnemers staat er een winactie online. Dat betekent dat je al die cadeautjes nog net op tijd kan ontvangen voor Kerst!

kerstboom

Welkom!

Als je hier al vaker ben langs geweest: zo fijn dat je er weer bent!

Wie hier nog niet eerder heeft gelezen, is hier waarschijnlijk terecht gekomen via Ingrid van BlogsbyIngrid.com. Ingrid blogt over allerlei fijne dingen zoals haar gezin met twee dochters, kindermode, kinderboeken, en tips voor alles van traktaties tot leuke vakanties.

Ikzelf blog nu een jaar of drie op Bostonbaby.org, een naam die ontstond toen Manlief en ik met ons viermaandertje voor een jaar verhuisden naar Boston. Een geweldig avontuur! Maar ook na onze terugkomst bleef het kriebelen om te schrijven over ons dagelijks leven, onze (kook)avonturen, en alle kleine dingetjes die groots kunnen zijn.

Een paar staaltjes van mijn blog:

blogger

Winactie

Maar goed! Zoals ik al zei valt er vandaag dus wat te winnen. Dat is trouwens elke zaterdag van deze maand nog het geval (zoals ik vorige week uitlegde). Deze week heb ik een mooi pakketje, ideaal voor wie eventjes wilt ontspannen. Vier heerlijke verzorgingsproducten, in een luxe, milieuvriendelijke bewaardoos.

Ik geef een Luxe geschenkset van Rituals weg, nl. The ritual of Dao,

 

img_7463

Deze cadeauset bevat

  • 1 x Balancing foaming shower gel, 50 ml
  • 1 x Mindful Body Scrub, 70 ml
  • 1 x Be kind to your skin body cream, 70 ml
  • 1 x 24h anti-perspirant spray

Ter waarde van 20,5 euro.

Dat klinkt toch als eersteklas relaxen, niet?

Deze actie is afgesloten

Deelnemen?

Wat moet je doen om kans te maken op deze luxe geschenkset?

  • Laat hieronder een reactie achter dat je wilt deelnemen
  • Volg Bostonbaby op Facebook of door je in te schrijven hier rechts bovenaan
  • Delen of mensen taggen hoeft niet, maar vind ik wel super leuk!

 

Je kan deelnemen tot zaterdag 15 december 23u59. Op 16 december maak ik de winnaar bekend. Die persoon heeft 48u de tijd om te reageren, zo niet, duid ik opnieuw een winnaar aan.

DEZE ACTIE IS AFGESLOTEN

En we klikken verder…

Met veel plezier stuur ik jullie door naar Mamascrapelle. Ellen is een creatieve duizendpoot die houdt van koken en uitstapjes. Ze schrijft heel wat DIY blogjes maar wat ik vooral grappig vond was het tekstje waar ze beschrijft dat je een groter dekbed nodig hebt als je vader of moeder bent. Ha! Herkenbaar!

Zij geeft trouwens een Vtech Tante Jet theeset weg!

 

Ik wens jullie nog heel veel hop & win plezier!

 

 

Weggeven in december – de omgekeerde advent

De warmste maand van het jaar is aangebroken. We kijken uit de gezellige dagen en hebben kerst en oudjaar in het vizier.  Morgen begint de advent, de aanloopperiode voor Kerstmis. Het woord ‘advent’ komt trouwens van het Latijnse ‘adventus’ wat komst betekent (tot zover deze lezing).

Omdat aftellen en aankondigen goed werkt met onze kleuter, hebben we voor het eerst een adventskalender gekocht. 24 vakjes waarvan er elke dag eentje open mag – om daar dan een klein cadeautje of iets lekkers te vinden.

adventskalender

De cadeautjes stromen wel vlotjes binnen in december: niet alleen thuis in de schoentjes door de Sint en onder de boom door de kerstman maar soms ook nog op verschillende plaatsen –  misschien gooit de goedheilig man ook nog wat door de schouw van oma en opa, van peter of meter. Die zijn uiteraard ook heel braaf geweest dit jaar.

Daarom bleef het hangen toen ik een paar dagen geleden ergens een idee zag passeren van een ‘omgekeerde adventskalender. In plaats van elke dag van de advent iets te krijgen, kan je ook elke dag van de advent iets weggeven.

Omdat je het niet meer nodig hebt. Omdat je het niet meer gebruikt. Omdat je gewoon genoeg hebt – en anderen misschien niet.

Ik vind het zo een mooi idee dat ik er echt mee aan de slag ga. Elke dag van de advent zal ik iets dat ik niet meer nodig heb in een doos leggen, en die zal ik naar de kringloopwinkel brengen.

boeken weggeven

Behalve op zaterdag.

Op zaterdag geef ik ook iets weg, maar het gaat niet in de doos.

Want op elke volgende zaterdag van december geef ik iets weg via mijn blog.

En het zal geen oude kookpot zijn, laat ik je dat alvast vertellen!

Hou dat blogje hier gewoon goed in het oog, en wie weet draag ik wel bij aan die mooie stapel cadeautjes onder de kerstboom!

 

Hebben jullie een adventskalender?

cadeau

 

Koffie Klasj – november

Koffie klasj

Ola pola! De laatste dag van november prijkt op de kalender, en wij hebben deze maand nog geen koffiedate gehad. Tijd om er werk van te maken! Schuif aan! Wat drink je?

Sinds ik gestopt ben met cafeïne vrees ik dat ik enkel nog deca in huis heb. Maar het is ‘deftige’ deca. Ik heb wel een verzameling thee om ‘u’ tegen te zeggen, dus misschien kan ik je daar plezier mee doen?

img_7350

Ja, en zoals je misschien al gehoord had, ben ik ook gestopt met suiker, dus koekjes… het is hier eigenlijk triestig gesteld als ik het zo schrijf. Grapje, ik heb ook al suikervrij gebak gemaakt – wil je een kruidnootje met dadels?

Aan het werk

Ik denk dat het grootste nieuws deze maand is dat ik de sprong heb gewaagd, en weer aan het werk ben gegaan. In overleg met de artsen ben ik gestart aan 30%, dat wilt zeggen dat ik nu op dinsdagvoormiddag en de hele donderdag weer op mijn bureautje te vinden ben.

En weet je wat? I love it.

Mijn eerste dag was het hele bureau versierd met vlaggetjes en ‘welcome back’- slogans, en er stond een reusachtige fruitmand. Het was echt een hele fijne terugkeer. Die collegaatjes van mij toch, schatjes zenne.

Maar ja, het is natuurlijk zwaar en soms denk ik dat ik mijn hoofd letterlijk hoor kraken. Zo lang ik daar ben, lukt het wonderwel om de concentratie erbij te houden – ik ben dan ook heel vastberaden, al is dat echt tanden bijten op donderdagnamiddag na vier uur strategische meeting.

De dag(en) erna zijn wel minder. Spierpijn, hoofdpijn, moe. Gelukkig geraak ik daar ook wel weer door. Maar het is wel even terugschakelen op die momenten.

En natuurlijk is het een beetje een gevecht tegen mezelf – ik wil er zo graag induiken en vanalles afwerken en dacht dag 1 al ‘oh, dat maakt ik vanavond wel eventjes af, anders moet het weer blijven liggen’. Maar ja, dat mag ik natuurlijk niet doen. Dat is niet de bedoeling. Ik moet grenzen afbakenen en ‘nee’ zeggen. Pfft… niet altijd makkelijk!

Gezondheid

Ik voel me goed, dank je wel. Ja, je ziet het goed, mijn polsbrace is er af. Zot verhaal weeral. Ik deed die sowieso af om te koken, omdat ‘ik me anders wel kon bezeren’. Springt daar een klodder hete olie uit de pan, recht op mijn duim. Aaaaahhh!

Direct 40 min onder koud water gehouden, ik zag al doembeelden van lelijke littekens, want ja, olie….

De volgende dagen zat er een dik verband op en kon ik mijn brace dus niet dragen. Toen merkte ik dat de pijn nagenoeg weg was. De pijn van de overbelaste pees, niet van de brandwonde. Die deed nog wel even pijn. Maar ook die is uiteindelijk mooi genezen. Water water, de rest komt later!

Verder voel ik me best wel goed, zo zonder suiker. Nee, echt moeilijk is het niet meer. Ik voel me ‘licht’, ik kan het niet beter omschrijven. Niet dat de weegschaal dat heel erg bevestigt, nu ja, ik ben wel een beetje afgevallen (zo’n 800g op drie weken) maar ik was natuurlijk al wel aan het opletten en puntjes aan het tellen.

Krullenbol

Het was grootouderfeest op de school van krullenbol en mijn schoonmoeder is gegaan. Ik kreeg een zalig filmpje van een rij kindjes die aan het dansen waren – of niet aan het dansen, want velen zaten gewoon op de grond of wiegden wat op de muziek – maar die van ons stond daar ‘gaaz’ te geven, vollenbak! Hahahaha! De moves van zijn vader en grootvader, zoveel is duidelijk.

Het is zo fijn te weten dat hij zich daar goed voelt, in de klas. Toch eens werk maken van die fanclub voor zijn juf.

Scotty en Jane

Scotty en Jane zijn gezond en wel, en komen opmerkelijk meer bij ons zitten, nu de dagen wat kouder worden. Vind ik wel gezellig zo, al ben ik al een keer of vier bijna over Scotty gevallen, die het blijkbaar nodig vindt om steeds net voor mijn voeten te parkeren.

Krullenbol vindt het nu ook wel okee als één van de pluisballen zich in de buurt installeert. Het is nog een beetje een ‘wij tolereren elkaar maar verder hoeft het niet te gaan’- soort van relatie.

img_7371
Scotty eist alleenrecht over het ‘bakske’

Maar zeg! Ik ben hier aan het ratelen! Tell me about you? Hoe gaat het nu met dat ding? En die verkoudheid? Goed voor jezelf zorgen he!

Vorige edities van onze maandelijkse koffie klasj lezen? Dat kan natuurlijk!

Jetlag

Wat ik klaarzet, zet hij opnieuw in de kast

Wat opgeruimd moet worden, blijft staan

Ik heb het uitgelegd, en hij onthoudt het één seconde

Misverstanden, niet gehoord,

fout gelegd, wat verstoord

Wat was ook alweer de vraag?

Denken wordt wel heel diffuus

Maar klagen kan ik niet vandaag

Want jetlag is een echt excuus.

 

vliegtuig

 

10 vragen over desserts

Vorige maand heb ik met veel plezier 10 vragen over koffie (een ‘koffie-tag’) beantwoord. Om in dezelfde afdeling te blijven, wilde ik deze keer graag over dessertjes praten.

Misschien is dat ook gewoon wishful thinking om tien dingen te vertellen over zoetigheden in de maand dat ik ervoor kies geen suiker te eten.

 

  1. Kies je op restaurant eerder een dessertje of een voorgerecht?

Ik kies eerder een dessert omdat ik na een voorgerecht vaak al genoeg gegeten heb.

  1. Wat kies je: de kaasschotel of het zoete dessert?

    Manlief gaat vaak voor de kaas, maar ik zal zeker het zoetje kiezen.
    .

  2. Aten jullie bij je ouders thuis wel eens een dessert?

    Nee, eigenlijk niet. Maar op zondag eten we een uur of twee na de lunch wel een ijsje of koekje ofzo.
    .

  3. Maak je zelf wel eens dessert thuis?

    Ik maak eigenlijk alleen een dessertje klaar als er mensen komen eten.
    .

    pancakes-2291908_1920

    .

  4. Wat is je favoriete dessert?

    Suikervrij: fruitsalade die ik idealiter niet zelf heb moeten snijden. Niet suikervrij: iets van Roger Van Damme, meester patissier.
    .
    fruitsla

  5. Bak je zelf wel eens wat?

    Ja! Het is echt één van mijn hobbies en het beurt me altijd op.
    .

  6. Wat is je grootste blunder op dessert-gebied?

    Goh… aangezien ik al heel wat heb gemaakt, zijn er de nodige blunders gepasseerd. Dingen die ingevallen zijn, verbrand, niet smakelijk… een enkeltje richting vuilbak. We hebben ooit ook een vliegtuigcake gemaakt voor een neefje en hadden die de dag voor het feestje helemaal versierd met suikerpasta. Maar tegen de volgende ochtend was dat half gesmolten in de onderliggende crème… helemaal opnieuw begonnen.

    DSC_3069

  7. Wat lust jij niet dat iedereen wel lijkt te lusten?

    Chocomousse… niet mijn ding, té veel chocola. Idem voor chocolade-ijs eigenlijk.
    .

  8. Waar haal je je inspiratie?

    Van het internet, pinterest, de njam-website, boekjes van winkels…. Van overal eigenlijk!
    .

  9. Nooit meer suiker of nooit meer zout eten?

Aangezien het niet zo gezond is om alle zout te schrappen, en behoorlijk gezond om alle suiker te schrappen (na alle afkickverschijnselen, vermoed ik), kies ik voor ‘nooit meer suiker’ (maar mijn huidig voornemen is maar een maand hoor!!).

 

Vind je dit een leuke reeks vragen, neem gerust over!

Wat is jullie favoriete dessert?

 

 

 

Een kleutercrisis in het openbaar? Dit deed ik

Ik sta aan mijn auto op de parking van het kinderdagverblijf, en mijn zoon krijgt een crisis. Een tantrum, zoals ze dat in het Engels zeggen. Een epic tantrum, zoals ik dat zou zeggen.

peuter

Ik heb hem net opgepikt na een dagje spelen waarop alles normaal verlopen is, volgens de verzorgsters. Hij was blij om mij te zien.

Maar toen.

Toen viel er een verdwaalde regendruppel op zijn schoen. En die maakte een vlek. Een VLEK mensen!

 

ALL. HELL. BREAKS.LOOSE.

 

Hij huilt hard en de tranen biggelen over zijn wangen. Geen sprake van dat hij met KLETSNATTE schoenen in de wagen stapt. Nee. Hij blijft wel hier, alsjeblieft, dankjewel. Hij blijft hier wel naast de auto zitten.

Omkopen met een koekje? Moeder, wat denk je wel? Zo goedkoop is ie niet hoor.

 

Ik zou hem kunnen zeggen dat hij moest ophouden met huilen. Ik zou kunnen sussen (of een poging doen). Ik zou boos kunnen worden, en roepen. Ik zou hem in de autostoel kunnen wringen (toen kon ik dat nog).

Maar dat deed ik niet.

Wat ik wel deed? Het enige dat hielp – ik deed niets.

 

Ik ging een halve meter van hem zitten, en zei dat als hij een knuffel wilde, hij het maar moest zeggen. Ik raakte hem niet aan. Ik keek niet zijn kant op.

Er passeerde mensen. Die keken, ja. Maar ik schaamde me niet. Waarom zou ik? Omdat mijn kind overprikkeld is na een drukke dag? Omdat hij dat mag uiten? Omdat ik hem de tijd geef om te razen?

Nee, daar schaam ik mij niet voor.

kind alleen

Dat is een parel van een tip die ik zou geven aan kersverse ouders – voor zover iemand tips van mij zou willen.

 

Niets doen is soms het beste wat je kan doen.

 

Mijn zoon was iets rustiger geworden, aanspreekbaar. Ik vroeg of hij een knuffel kon gebruiken. Hij knikte. Ik nam hem op schoot, we zaten zo nog even. Toen vroeg ik of we samen naar huis konden gaan. Hij knikte weer, en ik zette hem zonder moeite in de autostoel.

Dit heeft alles bij elkaar een paar minuten geduurd, en ik kwam- redelijk opgetogen – thuis met een vrolijk kwebbelende peuter. Denk je dat roepen, dreigen, en forceren, tot een beter resultaat hadden geleid?

Ik ook niet.

 

Lees bij Misses Lee Blogt mijn gastblog in de reeks ‘Bewust maar niet perfect’ met de vijf andere supereenvoudige mantra’s die me al ontelbare keren hebben geholpen bij pittige ouderschapsmomentjes! Omdat iedereen soms wel een reddingsboei kan gebruiken in de stormen van onze kinderen (en van ons!).

boei

Hoe ga jij om met een crisis van je kind in het openbaar?

Nieuwe rubriek: manlief doet een boekje open

‘Kan jij werk en gezin goed combineren?’

 

Plots heeft de media door wat alle moeders al eeuwen weten: dat die vraag nooit aan de papa’s wordt gesteld.

Enerzijds zijn er natuurlijk meer moeders die zorgtaken op zich nemen, en bijvoorbeeld minder gaan werken (of net niet) als er kinderen komen.

Anderzijds ken ik veel vaders die er ook willen zijn voor hun kroost. Dan stelt de uitdaging van de dagelijkse puzzel zich toch ook voor hen? De volwassen puzzel van gezin en carrière (en gezondheid en vrienden en familie en….).

IMG_6889 (1)

Ik wil het woord geven aan de puzzelaar waar ik stukjes mee deel. En hij wilt dat woord ook nog aannemen! Heerlijk!

Er komt een nieuwe rubriek aan – een reeks van gastblogs door manlief. Blogland is overwegend vrouwelijk. Of de wereld er heel anders uitziet door mannelijke ogen?

nieuwe rubriek

Ik ben benieuwd!

 

Zijn er topics waar jullie graag zouden over lezen? Geef ze gerust door!

Halloween: pure commercie of niet?

halloween-costumes-3743795_1920

Halloween, you love it or you hate it

Vanavond is het Halloween. Onze kostuums liggen klaar.

Dat was een vijftal jaar geleden echt wel anders; toen vond ik dat hele gedoe de avond voor Allerheiligen behoorlijk belachelijk. Je zag wat in Amerikaanse films en de commercie sprong erop en wilde er een cent uitslaan. Nee, Halloween, daar deden we niet aan mee.

pompoen.jpg

Maar straks ben ik een duiveltje, manlief is een gevaarlijke piraat en krullenbol is het schattigste draakje dat je je kan indenken.

Wat er veranderd is? We hebben een échte Halloween meegemaakt, in Boston. En ik vond het ge-wel-dig.

We wandelden die avond rond in een wijk waarbij letterlijk élk huis een totale make over ondergaat die avond.  Iedereen gaat er in de VS zo enorm in op, en omdat ze daar geen carnaval hebben, hoeven de kostuums niet altijd griezelig te zijn. Ja, er zijn grote spinnen, dansende skeletten en zombies à volonté, maar even goed zie je robots, een vrouw als een aap en haar baby als het banaantje, en trekken twee koks een omgebouwde bolderkar, die nu een soeppot met een kindjes-kreeft is. De traditie is dat een kindje voor zijn of haar eerste Halloween als pompoen verkleed is.

En al vind ik dat niemand een snoepje verdient die niets gezongen heeft, is ‘Trick or treat’ wel een algemeen aanvaarde uitdrukking over de oceaan.

zombie-278755_1920

Oorspong van Halloween

Hoewel we het nu zien als een typisch Amerikaanse feestdag, is Halloween ontstaan in Schotland. De Kelten vierden op 31 oktober Samhain, een soort eindejaarsfeest, omdat op 1 november het oogstseizoen eindigde, en de winter begon. Winter is coming, inderdaad!

Op Samhain stond de deur naar de onderwereld op een kiertje. De zielen van de overledenen konden een kijkje komen nemen. Daarom werden er feestmalen georganiseerd, waarbij een plaats aan de tafel werd vrijgehouden.

Maar ook demonen en ander creeps konden door de deur, en die moesten afgeschrikt worden – vandaar het gebruik om je te verkleden. Al geef ik toe dat een banaankostuum weinig afschrikwekkend is.

Christenen bakten op de vooravond van Halloween zielenkoeken, die opgehaald werden door kinderen en armen. Elke gegeten koek stond voor een ziel die bevrijd werd uit het vagevuur.

 

Feestje

Dus je begrijpt, waarom wij nu in vol ornaat naar het Halloweenfeestje van onze buren vertrekken. ’t Is een kwestie van geen keus hebben. Er zijn brownies. En zielen die wat hulp nodig hebben.

 

Vieren jullie Halloween?

pumpkin-1838545_1920

De koffie tag: 10 vragen over koffie

Ik heb een hartbrekende beslissing genomen – ik ga minder koffie drinken. Valt samen met een aantal andere aanpassingen die ik wil doorvoeren in mijn eetpatroon. Alles voor de gezondheid he.

Maar onze maandelijkse koffie klasj zal zeker nog doorgaan, beloofd!

Om het ‘afscheid’ wat minder bitter te maken, vandaag de koffie tag: 10 vragen over koffie. Viel ik echt in de pot als kind, of is dat maar een mythe?

  1. Wanneer dronk jij je eerste kopje koffie? En hoe smaakte dat?

Ik denk dat ik ongeveer 12 was, en om de één of andere reden wilde ik graag koffie lusten. Maar dat viel zwaar tegen, dus ik deed er een sloot melk en een berg suiker bij. Dan vond ik het nog te harden, vooral met een witte boterham met kaas erop (Jaaaaa… ik weet ook niet waarom).

  1. Met wie drink jij graag koffie?

Met mijn man, al drinkt hij zelf geen koffie. En met een goeie vriend, die in Mexico woont, dus als hij dan eens langskomt, is het liters aanslepen.

koffie1

  1. Op welke momenten van de dag drink je koffie?

Ik denk dat ik hier geen grote verrassingen ga vertellen: ’s morgens! Eigenlijk probeer ik na de middag geen cafeïne meer te drinken, tenzij ik echt vreselijk moe ben.

  1. Wat is je favoriete koffievariatie?

Een gewone cappuccino (met melkschuim, natuurlijk) smaakt altijd, maar als er tijd is voor een verwennerijtje, dan graag een latte met vanillesiroop (in de ideale wereld heeft deze dan ook 0 calorieën).

koffie3

  1. Wat is je favoriete koffiemerk?

Niet zozeer een merk, maar wel een soort koffie(boon): Maragogype! Een hele grote boon, ook wel olifantsboon genoemd, met een milde smaak en een laag cafeïnegehalte.

coffee-bean-507411_1280

  1. Probeer je vaak nieuwe soorten/smaken uit, of blijf je trouw aan één soort/smaak?

Ik wil gerust eens afwisselen, maar ik ben wel een moeilijke klant!

  1. Heb je aparte soorten soorten/smaken in huis voor je gasten?

Ik heb op een bepaald moment een jaarvoorraad Senseopads gewonnen. Dat waren 36 zakjes (en meer dan 900 pads, dus dan kan je al rekenen hoeveel ze dachten dat ik dronk op een dag). De sterkere smaken, zoals espresso, lust ik zelf niet, maar hou ik wel in de kast voor liefhebbers.

  1. Waar koop jij je koffie?

Gewoon in de Colruyt.

  1. Hoe drink jij je standaard kopje koffie?

Het liefst in één van mijn favoriete kopjes (want JA, dat maakt uit), met een opgeklopt wolkje warme melk erin. Als het snel moet gaan (en manlief niet in de buurt is om dat wolkje op te kloppen, want ja, die schat doet dat voor mij al lust hij zelf geen koffie), gewoon met een scheutje amandelmelk.

  1. Wat vind jij het lekkerst bij de koffie?

Eigenlijk gewoon mijn ontbijtje van zelfgemaakte granola, fruit en yoghurt. Maar een kokosrotsje is ook niet te versmaden!

 koffie2

Ik vond deze tag bij haremaristeit.nl.

 

Ben jij een koffielover? 

Koffie Klasj – oktober

Koffie klasj

Ahh, er is toch weinig heerlijker dan een mooie nazomer, hé! Na enkele frissere ochtenden- er is een eerste fleece gespot – voel dat zonnetje echt als een cadeautje!

Maar kom binnen! Zet je! Ik heb een behoorlijke drukke maand gehad, dus hoog tijd voor onze maandelijkse koffie klasj.

Koffietje?

Wil je een koffietje? Ik zit nog altijd aan de demi cafeïne, maar op een mistige herfstochtend durf ik er al eens een drupje karamelsiroop toe te voegen.

Of! Anders maak ik je even een smoothie? Geloof me, het is een toppertje. Ik maak het met ongezoete amandelmelk, een lepeltje pindakaas, een banaan, een handvol verse spinazie en een paar blokjes bevroren mango.

Ik zie je een gezicht trekken, en ik snap je! Maar probeer het, serieus, en bedank me later.

What’s new?

Ik heb niet stilgezeten deze maand.

Het verjaardagsfeestje voor mij pa was een uitdaging, want ik wilde natuurlijk alles uit de kast halen, en dat was met momenten wel pittig. Bovendien waren we te laat om een zaal vast te leggen en kwam er dus meer dan 30 man in onze living vieren. Is helemaal goed gekomen, met dank aan de heerlijke temperaturen, die maakten dat de gasten tot na 20u in een licht truitje op het terras zaten te kletsen. Topfeest, al zeg ik het zelf!

Het citytripje naar Lissabon was echt super. Echt, als je daar nog niet geweest bent, zeker eens doen. Een hele mooie stad, maar een stevige kuitenbijter (gebouwd op zeven heuvels, maar het voelde eerder als zeventig). Die +20 km op 2 dagen was eigenlijk een opsteker: JA, ik kan dat fysiek aan en de gevolgen van de inspanning bleven beperkt.

Het weekendje met de hele familie van manlief was iets moeilijker – ik had de dagen daarvoor behoorlijk wat ‘mentale arbeid’ verricht, en dat werd een weekend recupereren.

Administratie

Wat ook heel wat mentale arbeid vraagt, is het geregel en gedoe met de mutualiteit en andere instellingen. Je kan niet geloven hoeveel papieren ik daarvoor al heb ingevuld of laten invullen, hoeveel ik al gebeld heb, hoeveel afspraken ik daar ondertussen gemaakt heb. Ze schijnen het heel moeilijk te hebben met:

1/ het feit dat ik twee jobs had voor ik ziek werd, en daarmee, mirakel oh mirakel, officieel meer dan 100% werkte. WHO. DOES. THAT.

2/ dat ik eerst een paar dagen ziek was, dan drie dagen per twee weken afwezig was gedurende twee maanden (toen ik nog aan de lichte behandeling bezig was) en toen helemaal uit ben gevallen door de zwaardere behandeling. Nee. Dat is moeilijk.

Eigenlijk had ik gewoon beter niet gewerkt tijdens die lichte behandeling. Dat mocht ook perfect, maar ik wilde zo graag blijven doorgaan (en dat ging ook fysiek). Ja, en nu mag ik dat gaan uitleggen en met terugwerkende kracht gaan ‘regulariseren’. Echt bizar.

Oh, en ik ben erachter gekomen dat er van je ziekte-uitkering zo goed als geen belastingen afgaan. Je DENKT dus misschien dat het wel meevalt, dat je nog rond kan komen terwijl je ziek bent. Maar als je volgend jaar je belastingen invult, valt de hamer op je koppeke. Mag je duizenden euro’s gaan terug betalen.

Goed dat ik dat nu weet, maar kan me voorstellen dat er mensen zijn die daar serieus door in de problemen komen. Apenlandje.

Sport

Jep, ik ben nog aan het joggen. Eigenlijk is het de bedoeling dat je 3 keer per week gaat, maar sommige weken lukt 2 keer echt amper. Maar goed, we gaan wel vooruit. Ik zit ondertussen aan les 13 en begin er al een bééétje van te genieten.

Ik moet trouwens mijn tenen uitkuisen want ik wil de Eindejaarscorrida van Leuven lopen. De toer van 4 km wel/ de kleinste toer die er is. Maar toch, het zou een overwinning zijn, op het voorbije jaar.

Moeilijke dagen

Ja, dat voorbije jaar… November staat voor de deur en het was al even niet mijn favoriete maand. Nu zijn er nog een paar minder prettige verjaardagen bijgekomen. ’t Is ongeveer een jaar geleden dat de serieuze shit is begonnen.

Geen hond is daar mee bezig en dat is ook helemaal normaal. Maar soms voelt dat wel wat alleen. Dus zullen we snel weer een koffie klasj doen?

Krullenbol

Met Krullenbolletje gaat alles goed. Hij is nu ingeschreven in de turnles en heeft dus officieel een hobby. Op drie jaar vind ik dat wat crazy, maar hij doet het geweldig.

Verder ben ik ernstig aan het overwegen om een fanclub op te richten voor zijn kleuterjuf. Die doet haar werk overduidelijk zo graag en dat enthousiasme straalt helemaal af op ons ventje.

Nu vind ik dat altijd prachtig om iemand te zien die zijn of haar werk met passie doet, maar als dat dan ook nog de persoon is die mijn zoon op dagelijkse basis vrolijk en vol liedjes en verhalen naar huis stuurt, tja, dan wil ik eigenlijk gewoon een handtekening vragen.

Scotty en Jane – op algemene aanvraag

Met Scotty gaat het beter, nadat de antibioticakuur verder werd gezet en hij ook nog wat cortisone kreeg, omdat ze nu eerder aan een allergische reactie dachten. Dat beest viert feest op composthopen en drinkt uit modderplassen dus ik vraag me serieus af wat voor allergieën die kan ontwikkelen.

We zaten een week of wat geleden trouwens met een muis, die echt een stuk uit de achterkant van onze zetel aan het bijten was. Janie stond er bij en keek er naar! Waar-de-loos! Maar dan wel met zo’n air dooie beesten binnen zeulen, die waarschijnlijk al eerder aan een hartaanval waren overleden, of aan cholesterol ofzo.

Uiteindelijk heeft het dagen geduurd voor manlief (ja, manlief! Geen van onze feliene vriendjes!) de muis kon vangen. Nou ja, manlief heeft ook snorharen.

scotty
Scotty, prachtig de muis achter de zetel negerend.

Mijn kopje is leeg – of beter mijn kopjes. Tot volgende maand?


Vorige editie van onze maandelijkse koffie klasj lezen? Dat kan natuurlijk!

Hebben jullie uitstapjes gemaakt de voorbije weken?

Citytrip Lissabon – de ultieme me-time

Door mijn vegan kookuitdaging was de Feelgood Challenge een beetje op de achtergrond geraakt. Tja, een mens kan maar zoveel uitdagingen tegelijk aan natuurlijk.

Bovendien was de vorige opdracht om iets te gaan doen dat je al lang wilde, maar waar je bang was van de mening van anderen. Dat is nu iets dat mij niet echt bezig houd, dus ik heb daar even voor bedankt. Als ik morgen een neusbel of roze haar wil, dan doe ik dat toch gewoon? Nou ja, dat staat niet meteen op het programma hoor.

 

De volgende opdracht viel meer in mijn straatje:

Feelgood Challenge Week 6 – Me-time
Zijn we niet allemaal soms (of vaak) toe aan wat tijd voor onszelf?

Opdracht
Je beste jij kun je zijn als je ook goed voor jezelf zorgt. Een dagje sauna, shoppen of wat jou dan ook kietelt, doe het en zorg ervoor dat je weer wat energie kan opbouwen.

Feelgoodchallenge

En laat ik nu net iets afgecheckt hebben met een goeie vriendin, dat al twee jaar op ons wenslijstje stond: een citytripje samen! De kleine krullenbol bleef lekker bij papa, dus die hadden het zeker ook al gezellig.

Boedapest was het eerste idee, maar omdat we voor half oktober boekten, is het Lissabon geworden – wisten wij veel dat het zelfs in België 26°C zou zijn.

En Lissabon bleek een hele grote aanrader te zijn voor een uitstapje van een dag of drie: we waren gecharmeerd door de oude wijken, de kleur van de huizen – vaak met knappe tegeltjes bezet en door de zoete pastel de nata  die uitgebreid geproefd moest worden.

Op zaterdagavond gingen we dineren bij Pharmácia, een restaurant in een retro apotheek-thema, dat dit lekker ver doortrekt: Ik dronk bijvoorbeeld een ‘Paracetamol’-mocktail uit een flesje (zonder voorschrift te verkrijgen) en de vriendin genoot van een ‘Morphina’. De rekening kregen we in een urinecontainer aka pispotje.

De calorietjes werden er vlotjes afgewerkt want hoewel Lissabon best te ‘bewandelen’ valt, is het gebouwd op zeven heuvels, en daardoor waren die +20 km die we op twee dagen deden, best pittig.

De derde dag was het vrij mistig (slechter weer dan in België!) en het regende wat dus jaaaaa, we MOESTEN wel enkele uurtjes verdwalen in het saunacomplex –  waar het dan ook weer mistig was, maar dat vonden we iets minder jammer.

Omdat beelden meer zeggen dan 1000 woorden:

lissabon gebouwenlissabon kleurlissabon pharmacialissabon eten

Lissabon: een aanrader voor een korte citytrip!

 

Wat is jullie favoriete citytrip?

 

DIT IS DE VIJFDE TEKST IN DE FEEL GOOD CHALLENGE VAN KIMBERLY EN MEREL.
LEES HIER  ‘TROTS OP MEZELF’,  ‘WAT MENSEN ÉCHT VAN ME DENKEN‘, ‘WAAROM IS NEE ZEGGEN ZO MOEILIJK?’ en IK BEL JE ZO MAAR EENS

#FeelgoodchallengeNL2018