Dagen Zonder Vlees – Week 2

Ondertussen zijn we een kleine twee weken aan de slag met Dagen Zonder Vlees. De eerste week was geen algemeen succes. De voorbije dagen lukte het al beter, mits een strak gepland weekmenu (veggie lunches incluis), alle ingrediënten netjes in huis gehaald via Collect and Go, en een lunch buitenshuis die ik bewust in een vegetarisch restaurant liet doorgaan.

 

Het resultaat: de voorbije zeven dagen at ik er zes volledig vegetarisch. Ik kan mijn gegevens ingeven op de website van Dagen Zonder Vlees en krijg volgende tussenstand.

Screen Shot 2017-03-12 at 21.57.20

Wat nog belangrijker is, even egoïstisch gezegd, ik heb echt lékkere dingen gegeten en ook manlief heeft vaak mee gesmuld. De grootste triomf was ongetwijfeld de bloemkoolpizza: ik kocht een kant-en-klare bodem bij Albert Heijn, we maakten een sausje van tomatenblokjes uit blik en belegden onze pizza elk met groentjes en wat feta. Op 20 minuten hadden we een heerlijk maaltje, dat zelfs een scepticus als manlief helemaal overtuigde. Ik kreeg zelfs excuses voor de voorafgaande klaagzang (‘Gaat dat lekker zijn? Volgens mij heb ik daar niet mee gegeten. En daar zit bloemkool in?…’)

Het menu voor deze week ziet er als volgt uit:

 

Maandag: Falafel met groentenfrietjes, yoghurtsaus en pita

Dinsdag: Pasta met gemengde champignons en geitenkaas

Woensdag: Gevulde omelet voor manlief, ikzelf ga met een bende (ex-)collega’s eten in een vegetarisch restaurant

Donderdag: Pizza van tortilla, groentjes en feta

Vrijdag: Ossobuco met pasta

 

Voor iemand vraagt met welke geniale truc ik ossobuco omtover naar een vegetarische variant: op vrijdag krijgen we hoog bezoek en trek ik de jokerkaart. Met excuses aan het kalf wiens schenkels nu in mijn diepvriezer zitten, het was niet persoonlijk.

 

Nog een conclusie na twee weken?

 

Het vlees mis ik eigenlijk amper, en er zijn websites genoeg die receptjes aanbieden. Het enige waar ik soms wel wat tegenaan bots, is het feit dat wij ondertussen ook wat op de calorietjes letten. Noten, kaas, avocado, ze staan allemaal op mijn lijst van meest geliefde ingrediënten, maar light zijn ze niet te noemen. Ook wat betreft broodbeleg is het nog een beetje zoeken, aangezien een plak kaas – hoewel erg geapprecieerd – toch aanzienlijk minder goed is voor de lijn dan een sneetje filet de saxe.

 

Een prettige bijwerking van deze uitdaging is in elk geval dat ik al heel wat nieuwe dingen heb uitgeprobeerd, omdat je toch een beetje uit je comfortzone wordt gehaald. En, laat ons eerlijk zijn, samenleven met twee carnivoren, maakt het er niet gemakkelijker op. Nope, niet de katten.

quote

Advertenties

Vrienden en courgettebrood

I made a friend today. And zucchini bread. I also made zucchini bread.

 

Mensen leren kennen loopt niet van een leien – of zelfs niet van een strooien – dakje in de Verenigde Staten. Hoewel dat een verzuchting was van de voorbije maanden, is het misschien niet te verwonderen. Recent vatte een vriend het heel mooi samen: je huidige vriendenkring in België is het resultaat van meer dan 30 jaar sociale interactie en investeren. Hoe kan je dan verwachten dat het op een paar maanden gebakken is?

 

Juist. Laat bakken nu net iets zijn waar ik goed in ben (ja, ik mag dat zeggen hé, weet je nog). Dus toen ik in de ‘mamagroep’ Michelle en haar zoontje Wes leerde kennen, met wie ventje en ik het best goed konden vinden, nodigden we hen uit voor resp. koffie en met blokjes spelen. En om samen iets te bakken.

 

Het werd courgettebrood, omdat we dat allebei nog nooit geprobeerd hadden. Een vrij gezonde versie van een cake, waar stiekem nog een portie groenten in verstopt zit. Wat blijkt? Samen bakaanwijzingen volgen met één oog en je zoon in de gaten houden met het ander, is niet alleen een recept voor schele hoofdpijn, maar ook voor een fijne namiddag vol prettige- zij het op tijd en stond onderbroken omdat je echt niet met blokjes op de ander zijn hoofd mag slaan help nee daar niet opkruipen hey niet aan de lamp rammelen wie wilt er een stukje fruit – gesprekken.

 

En omdat het baksel ook écht de moeite was, deel ik het graag met jullie.

 

Het recept:

Ingrediënten

 

1 1⁄2 cups volgranenbloem

3⁄4 cup suiker

1⁄4 theelepel bak soda

1⁄2 theelepel bakpoeder

1⁄4 theelepel zout

1 1⁄2 theelepel kaneel

2 eieren

2 1⁄4 cups courgette, geraspt (ongeveer 2 medium courgettes)

1⁄4 cup olie

1 1⁄2 theelepel vanilla extract

1⁄4 cup gehakte walnoten

 

Jep, het is een Amerikaans recept. Gelukkig heb ik maatlepels die ervoor zorgen dat ik niet elke hoeveelheid moet gaan googlen.

spoons

Zoals ik al eerder aanhaalde, is 1 cup bloem namelijk niet hetzelfde als 1 cup suiker. Nu is de website waar ik de mosterd (of in dit geval, het brood) haalde, zo vriendelijk een extra knopje bij hun ingrediëntenlijst te voorzien. Zo kan je switchen tussen ‘US measurements’ met alle lepels en kopjes vandien, of ‘Metric measurements’. Ja, ik was ook enthousiast. Hoe handig! Hoe praktisch! Wat een goed idee! Maar toen ik alles eventjes snel wilde overzetten naar ons geliefd metrisch systeem, kreeg ik dit aangeboden:

 

354.88 ml volgranenbloem

177.44 ml suiker

1.23 ml bak soda

2.46 ml bakpoeder

1.23 ml zout

7.39 ml kaneel

2 eieren

532.32 ml courgette

59.14 ml olie

7.39 ml vanilla extract

59.14 ml walnoten

 

Hum. Humhum. Die eieren, olie en vanille komen helemaal goed. Over de rest moet ik even diep nadenken….

 

Over de uitvoering hoeven we gelukkig niet lang na te denken. Meng natte ingrediënten. Meng droge ingrediënten. Meng alles samen. Doe in ingevette cakevorm. Zet 40-45 min in een voorverwarmde oven op 180°C. Klets wat verder terwijl de oven het werk doet.

brood

Et voilà. Lekker als dessert of zelfs als ontbijt. De courgette zou je zo vergeten, maar het maakt het brood erg fris. De walnoten zijn een extra knapperige toets die ik zeker niet zou weglaten bij het bakken. De koffie en de –klets tijdens, ook niet.

 

 

Bron: http://www.food.com/recipe/low-fat-healthy-zucchini-bread-375809?photo=324389

Granola-la-la

Wat ik echt vakantie vind? Meer tijd doorbrengen met de mensen die je het liefste ziet, uiteraard maar ook: uitgebreid ontbijten. De tijd hebben om rustig je koffietje te drinken, misschien zelfs een pannenkoekje of een eitje te bakken, wat fruit erbij… zalig. Voor die dagen, maar ook voor de dagen dat het allemaal wat sneller moet, heb ik een receptje op punt gesteld: dat van chunky granola. Havermout is aan een opmars bezig, maar geef toe, het zijn vlokjes karton met een dikke nek. Vandaar een kleine tip om van havermout een lekker knapperig ontbijt te maken. Eenvoudig en ook helemaal naar eigen smaak aan te passen. Laat je niet afschrikken door de lijst ingrediënten – uiteindelijk is het enige ‘koken’ dat eraan te pas komt, alles bij elkaar smijten en in de oven zetten. Gemakkelijk én stukken goedkoper dan wat je in de winkel koopt!

Verwarm de oven voor op 160°C. Meng in een grote kom alle droge ingrediënten bij elkaar (zie hieronder).

In een pannetje of een microgolfpotje meng je ook de overige ingrediënten door elkaar, en je verwarmt deze tot alles begint te pruttelen/gesmolten is (–> alles behalve de microgolfpot, voor alle duidelijkheid. Aha, jaja, hier in Amerika kan een mens niet duidelijk genoeg zijn!).

Dan meng je de gesmolten ingrediënten bij de droge en meng je goed. Schud alles uit op een ovenplaat die je met bakpapier hebt bekleed.

Bak 25 min af op 160° en verlaag dan de temperatuur naar 100° C voor nog eens 10 min. Neem de eerste keer af en toe een kijkje, want elke oven is anders en je wilt niet dat je werk eindigt als een hoopje zwartgeblakerde grind.

 

Voor een portie waar je een weekje verder mee kan:

Droge ingrediënten

  • 315 g havermoutvlokken (geen instant)
  • 90 g geraspte kokos, liefst ongezoet
  • 75 g gehakte noten naar keuze
  • 75 g lijnzaad of andere zaden/pitten (aanrader: zonnebloempitten)

 

‘Natte’ ingrediënten

  • 60 g kokosolie (of een andere olie, maar ik vind deze wel lekker). Je kan ook boter gebruiken, maar dan wordt de granola korreliger, niet brokkelig.
  • 50 g pindakaas (als je daar niet van houdt, kan je ook gewoon 110 g olie in het totaal toevoegen)
  • 50 g honing of maple syrup (zoetebekken kunnen nog een eetlepel bruine suiker toevoegen. Of meer honing natuurlijk!)
  • beetje zout, en als je dat lekker vindt, een flink schepje kaneel (in mijn geval: check)
  • 100 ml melk

 

Belangrijk is de zoetstoffen niet helemaal weg te laten. Ze zorgen voor de brokkeligheid van de granola. Ik heb gehoord dat als je dat toch wilt proberen, je eiwit kan toevoegen voor meer ‘samenhang’, maar dat heb ik zelf nog niet getest. Voor het overige kan je zoveel weglaten of toevoegen als je wilt.DSC_1560

Laat na het bakken minstens een uur afkoelen in de oven – of de hele nacht als dat kan. Dan heb je een dikke granolakoek die je in stukjes kan breken.

 

 

 

 

Daarna kan je nog gedroogd fruit toevoegen, zoals rozijntjes, gedroogde besjes of banaanschijfjes, studentenhaver, stukjes chocolade… Luchtdicht bewaren. Naar het schijnt blijft het wel een week of twee goed, maar zo lang heeft de voorraad het nog niet overleefd bij mij! Heerlijk met yoghurt en vers fruit ’s morgens. Of gewoon als tussendoortje. Smakelijk!

img_1823

 

Maken jullie wel eens granola?

 

Groe(n)tjes uit Boston

Wat doet een mens wanneer zijn of haar dag er opeens helemaal anders uitziet? Wel honderd nieuwe dingen, zo blijkt. Eén daarvan is meer tijd besteden aan koken. Niet alleen meer tijd aan het fornuis (hoewel…), maar ook aan de voorbereidingen: het menu opstellen, het boodschappenlijstje maken – ik kan er al eens langer over nadenken. Er worden zelfs goeie voornemens aan gekoppeld, zoals elke week nieuwe ingrediënten leren kennen. Bijvoorbeeld nieuwe groenten. Nieuw, omdat ik ze echt nog nooit gezien heb (‘huh, wat is dat voor knol’ – en het dan niet over de winkelbediende hebben) of nieuw omdat ik er nog nooit mee gekookt heb door pakweg kindertrauma’s (Spruitjes! Rode kool! *rent gillend weg* ), onwetendheid (‘Hoe moet je dat eigenlijk klaarmaken, zo’n biet? Ah oei, da’s een raap?’) of omdat het er eenvoudigweg nooit van is gekomen (‘Heb ik zin in boerenkool? Meh!’).

Redenen genoeg dus om ons te beperken tot de gouwe ouwe boontjes, worteltjes, bloemkool en andere smakelijke bekenden. Maar als ons kleinste ventje nieuwe smaken moet leren kennen, zij het netjes gepureerd met een patatje of wat pasta, dan kunnen wij toch niet achterblijven? Dus hop, naar de Stop N Shop! Foto’s nemen van de onbekende groenten, thuis receptjes opzoeken en de week erna op het menu zetten. Manlief verrassen met wat er in de koelkast ligt (‘Wat zijn die groene bladeren met gele, paarse en rode steeltjes aan?’) en op zijn bord (‘Pizza met geroosterde rode biet en pompoen? Géén salami? Ben je zeker schat?’ *licht ongeruste blik*).

Maar de beoordeling van de master jury is overwegend positief. En wat blijkt; onbewust eten we nu ook vaker vegetarisch. Maar dan wel op een manier dat je het vlees echt niet mist, neen echt, zelfs mijnheer de meatlover niet. Dat is natuurlijk mooi meegenomen! Ik wilde tot nu toe best wel wat minder vlees gaan eten (ecologisch enzo), maar die maaltijden zagen er altijd uit alsof iemand het vlees gewoon vergeten was of per ongeluk had vervangen door iets dat niet anders kan omschreven worden als Spongebob Squarepants’ pants.

Hier onze top 5 (vegetarisch of not so much, maar altijd met een smakelijk groentje in de hoofdrol)

1. Hartige taart met rode kool en geitenkaas

Bij deze zijn alle kindertrauma’s in verband met rode kool gesmolten als sneeuw voor de zon! De kool wordt gekookt met balsamico azijn en wat bruine suiker, mjum mjum. Het helpt natuurlijk ook dat de korst voor een groot deel uit parmezaan bestaat – alsof je een gigantisch kaaskoekje eet! Voor het recept zie: http://etenuitdevolkstuin.nl/2014/02/23/hartige-taart-met-rode-kool-uit-delicious/ .

DSC_0621

Korst net niet groot genoeg gemaakt 🙂

2. Pasta met snijbiet en gehakt

Rainbow chard. Ik ben het moeten gaan opzoeken. Bleek het ‘snijbiet’ te betekenen. Ben ik dat ook moeten gaan opzoeken – zo blijft een mens wel bezig natuurlijk. Het wordt omschreven als de voorloper van spinazie met een mildere smaak. Hier worden verschillende rassen gemengd en dat geeft allerlei kleurtjes steel (vandaar de ‘rainbow’). Dit receptje is super snel en erg lekker: http://www.foodnetwork.com/recipes/food-network-kitchens/rigatoni-with-swiss-chard-and-sausage.html?soc=socialsharingpinterest .

IMG_20160118_144634

3. Quiche van groene asperges met een spaghetti-pompoen-korst

Van spaghettipompoen had ik nog nooit gehoord. Maar eens gegrild wordt snel duidelijk dat ie zijn naam niet gestolen heeft. Het dradige vlees kan gebruikt worden als vervanger van pasta, of in dit geval, samengeduwd worden in een quichevorm en dienst doen als smakelijke bodem. Toppie. Het recept is op dit manier glutenvrij en ook vegetarisch – al denk ik dat wat spek erbij gooien zeker lekker zal zijn. OK, dat laatste was waarschijnlijk een overbodige opmerking: ergens wat spek bij gooien is toch (bijna) altijd lekker? Voor het recept zie: http://tastykitchen.com/blog/2012/09/asparagus-quiche-with-a-spaghetti-squash-crust/ .

ps– ik moet er eerlijkheidshalve wel bijzeggen dat manlief me halverwege de maaltijd vroeg of het oorspronkelijke recept ook met groene boontjes was. Waarop ik dan schaapachtig: eeeeeeuhhh…. het zijn groene asperges. Duhuh.

4. Pasta met avocadosaus

Natuurlijk kende ik al avocado’s. Maar ik had ze nog nooit als spaghettisaus gebruikt! Enige minpuntje hierbij is dat ik het altijd zo moeilijk heb om een echt rijpe avocado te vinden. Als je ze koopt, zijn ze zogezegd ‘klaar om te eten’ maar NEEEEEE dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Als je te vroeg bent, is er geen weg meer terug, want je hebt de sucker natuurlijk al in twee gesneden. Als je dan weer wacht tot ie echt zacht aanvoelt, is de binnenkant al onsmakelijk bruin.

Maar goed, stel dat je dus toch dat fantastisch moment van het-leven-is-mooi-de-avocado-is-rijp gevonden hebt, schrap dan alles van het menu en maak dit! Het gerecht is in feite vegetarisch, maar spekjes…. Ah, you get it. http://damndelicious.net/2014/06/20/avocado-pasta/ .

DSC_0663

5. Gehaktballetjes, stoemp van groene kool en speksaus

Van onze eigen Jeroen Meus (http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/recepten/kippengehaktballen-stoemp-met-savooikool-en-speksaus). Het mag dan wel dagelijkse kost heten, met die jager-achtige saus smaakt het als een feestmaal. Groene kool leek heel saai in mijn ogen, ik had het nog maar zelden klaargemaakt. Maar dit komt zéker nog eens op tafel. Ik vond het best veel werk, maar misschien word ik er wel efficiënter in. Manlief zal het in elk geval niet erg vinden dat ik oefen!

IMG_20151209_193729

 

Ik vraag me al aan af waarom oh waarom ik een top 5 heb gemaakt! Nu kan ik niets meer vertellen over de pizza met bloemkoolkorst, de pasta met bloemkoolsaus (tiens, een thema), de raapjes in de oven, de zalm met olijfjes en pistachenootjes, …en vooral: de pittige falafel met avocadosaus. Nu ja, next time!

Laat zeker weten mocht ik je overtuigd hebben een receptje te proberen. Of heb je zelf nog andere, minder alledaagse manieren om groenten klaar te maken? Ik hoor het zeker graag! En ondertussen: veel groentjes uit Boston en smakelijk!

Kiss the cook (deel 1)

Hier in hamburgerland is het zo een beetje mijn taak geworden om ’s avonds voor het eten te zorgen. Ik ben niet te beroerd om toe te geven dat manlief beter kookt dat ikzelf. Hij heeft dat met de paplepel meegekregen (mooi passende uitdrukking hier), terwijl ik vroeger acute stressaanvallen kreeg aan het fornuis: Hoe krijg je alles tegelijk klaar? De aardappelen zijn alweer koud en ik moet nog aan de groenten beginnen. Waarom is mijn vlees vanbinnen nog rauw en van buiten zwart? Hoeveel is ‘een snuifje’ zout? Waarom kookt de pasta over?

 

Kortom, ik was meestal de hulpkok van dienst, die de groentjes sneed, wat afwaste en voor de rest vooral uit de buurt bleef van de magie die maakte dat alle ingrediënten samen een lekker maaltje vormden.

 

Tot manlief geschifte uren begon te werken, en ik het beu was altijd die rauwe gesneden groenten dan maar op te knabbelen of me op de cornflakes te storten. Crunchy muesli of rice crispies allemaal lekker, maar niet elke avond!

 

Uiteindelijk is het nog wel goed gekomen. Ik begon het zelfs leuk te vinden. Manlief is ook een erg dankbaar proefkonijn – hij eet ongeveer alles en geeft positieve feedback. De kans dat er nu iets eetbaars tot lekker op tafel komt, is dan ook behoorlijk reeël geworden.

 

Dus nu zitten we hier in een land waar je kan zeggen dat de cake ‘home made’ is omdat je zelf het pak hebt opgeknipt en die in je oven ‘at home hebt gemade’. Recepten (bijvoorbeeld in het ‘boekske’ van de supermarkt) hebben het vaak over de pot pastasaus, de voorgesneden groenten, de gekochte guacamole. Dat is dan lekker als lunch met een pintje erbij. Tussen haakjes staat er dan: ‘lemonade for the kids’. Dit impliceert dus dat (a) dat blijkbaar duidelijk moet gesteld worden dat je geen pintjes geeft aan de kinderen, en (b) dat limonade bij de maaltijd hier een goed idee lijkt. Ik voel mij dan bijzonder ver van huis…

 

Dus dan maar zelf aan de slag! Maar dat is niet zo evident. ‘A cup’ lijkt misschien een handige maat (hop, je schept een kopje rijst uit de doos), maar ik heb wel drie verschillende kopjes in de kast staan, welke moet ik nemen? En ‘a cup of’ bloem is zeker niet hetzelfde als ‘a cup of’ suiker. Het eerste weegt zogezegd 128 gram, het tweede 202 gram. Bij groenten wordt er ook nog wel eens gesproken van ‘stacked cups’, dat wilt dan waarschijnlijk zeggen dat je die groenten wat in dat kopje moet proppen ofzo? En dan heb ik het nog niet gehad over de ounces en pounds. Er gaan 16 ounces in 1 pound. Wat een handige maatstaf! Dat is al zo gemakkelijk als de omzetting van graden Fahrenheit naar graden Celsius (namelijk (graden Fahrenheit – 32)x 5/9, easy peasy). Oh en er zijn ook nog ‘fluid ounces’.  Aaaaaaaaaahhhhh!

 

Maar ik ben de uitdaging aangegaan (goeie voornemens en al) en maak nu een weekmenuutje waarbij ik nieuwe recepten, kookwijzen en ingrediënten uitprobeer. Zonder te willen stoefen: dat heeft al tot aangename verrassingen geleid. Over de sterreceptjes vertel ik later zeker meer, want wie heeft zich al niet eens afgevraagd: wat eten we vandaag? Wel, vanavond is dat pittige falafel met gegrilde groenten op een naan broodje (the Naan-wich). OOOoowwwhh Yeah!

Falafel-Sandwich-600x900

bron: a pinch of yum 

 

 

http://pinchofyum.com/spicy-falafel-roasted-veggie-naan-wich