Een weekmenu opstellen in vier stappen

Screen Shot 2017-05-20 at 14.35.27

Vorige week had ik het over de vijf grote voordelen van het werken met een weekmenu. Natuurlijk, het is niet omdat je overtuigd bent dat iets een goed idee is, dat je dat meteen kan of wil realiseren.

Enkele van de vragen die me gesteld werden over de praktische kant van de zaak:

  • Hoe begin je aan zo’n weekmenu?
  • Kost dat niet heel veel tijd om zoiets uit te denken?
  • Ik heb sommige dagen echt heel weinig tijd, wat doe je dan?
  • Hoe link je je boodschappenlijst aan je weekmenu en zorg je dat je niets vergeet?

 

En ik dacht terug aan hoe ik in het begin aan puzzelen was om alles in een menu te laten passen, maar vooral ook om daarna iet of wat het menu te volgen. Want wat heb je aan een mooi lijstje op je magneetbord, als je elke avond denkt ‘Daar begin ik echt niet aan’ of ‘oei ik heb geen pasta voor de pastasalade of geen spinazie voor de spinazieomelet’.

 

Laat ik beginnen met de stelling dat je weekmenu een richtlijn is, geen wet. So what als je halverwege de week besluit morgen toch Chinees te gaan halen? Wat maakt het uit als je twee dagen hetzelfde eet omdat je in al je enthousiasme pasta hebt gekookt alsof er een leger kwam eten? Doel van een weekmenu is minder stress, niet meer.

 

Daarom vandaag:  een weekmenu opstellen voor dummies!

(En volgende week: weekmenu opstellen voor gevorderden).

 

1. Wat plannen?

Ga je een menu opstellen voor elke avond, of plan je ook de lunch mee in? Ga je all the way, en staat het ontbijt, de snacks en het dessert er ook bij? Dat hangt natuurlijk van je situatie af. Ik ben geen boterhammenfan, maar merk dat als ik mijn slaatjes niet op het weekmenu zet, ik ’s middags eindig met koude pasta en een halve paprika. Ik plan onze lunches dus ook in.

 

2. Timing

Om te beginnen is het belangrijk na te denken over wanneer je dat weekmenu gaat opstellen. Zaterdagvoormiddag zou een goed moment kunnen zijn, omdat je dan meestal wat tijd hebt om met de andere gezinsleden te overleggen, en de meeste mensen doen inkopen in het weekend. Neem een koffietje, twee papiertjes en een pen.

 

Als je echter een andere planning hebt, of zoals wij Collect and go doet, dan moet je er iets vroeger aan beginnen, om dan op zaterdag je boodschapjes op te kunnen halen.

 

Hoe dan ook is het een goed idee een vast momentje te prikken om even na te denken over de volgende week.

Dat betekent niet dat al het denkwerk op dat moment moet gebeuren – misschien denk je tijdens de week ‘oh, ik heb nog eens zin in kippenburgers’, of ‘die boontjes moeten dringend op’ – schrijf dat ergens neer en haal het boven om op het menu te zetten (kippenburger met boontjes- check!).

3. Inplannen in de gezinsagenda

Als je een lijst opstelt met wat je wilt gaan eten, is het nuttig even de weekagenda erbij te halen. Moet je op een bepaald moment gaan lunchen voor het werk? Ben je op de baan en zal je in de auto moeten eten? Dan is een rijstsalade niet meteen handig.

 

Een stoofpotje of ovengerecht is heerlijk maar als zoonlief naar de muziekschool moet, of de dochter heeft basketbaltraining om 19u en jullie komen thuis om 18u, dan moeten we realistisch zijn. Op sommige dagen moet het heel snel gaan, op andere snel, en op nog anderen heb je iets meer tijd.

 

Hou hier voldoende rekening mee. Je kan natuurlijk ook altijd inplannen dat je de ovenschotel al klaarmaakt voor de volgende dag, zodat je die gewoon moet opzetten en ondertussen iets anders kan doen. Kan werken. Ik probeer zelf niet te vaak te vertrouwen op mijn inzet om al ‘op voorhand’ te koken, omdat ik weet dat ik daar vaak toch niet de moed voor vind, tenzij in het weekend.

 

Als het vaak heel druk is ’s avonds, kan het een optie zijn om een paar weekends echt volop in kook-modus te gaan en maaltijden in te vriezen. Spaghettisaus, soep, zelfs (groenten)puree,… keuze genoeg!

 

4. Linken aan de boodschappenlijst

Als halverwege de week de melk bijna op blijkt te zijn, of je begint aan dat laatste rolletjes toiletpapier, zal je waarschijnlijk ook wel ergens een papiertje hebben liggen of een bord hebben waar je zulke boodschappen op noteert. Als dat niet het geval is: erg handig, doen!

 

Bij het opstellen van het weekmenu maak je best ook onmiddellijk een boodschappenlijstje. Steak met bloemkool en aardappeltjes – hebben we nog steak in de vriezer? Hoeveel bloemkool hebben we nodig? Staat er nog geen haar op die patatjes in de garage? Ga alle ingrediënten in het recept na. Misschien is de bakboter wel op? En was er nog voldoende zout? Of hebben jullie ook zo iemand in huis die bij alles mayonaise eet?

 

Natuurlijk is je boodschappenlijstje niet klaar samen met je weekmenu. Welke maaltijden staan er niet op je menu? Heb je daar nog iets voor nodig? Is er voldoende muesli, yoghurt, beleg? Wat gaan jullie snacken? Is er nog voldoende te drinken?

 

Volgende categorieën: een mens doet meer dan eten alleen. Wat heb je nog nodig:

  • In de badkamer
  • Qua poets- en wasgerief (afwasmiddel, zeep, Dettol…)
  • Voor de huisdieren (die moeten ook eten, maar kijk, die krijgen weekmenu van brokjes brokjes brokjes)
  • Speciallekes: dingen die niet vaak terugkomen, maar mogelijk wel nodig zijn zoals papierwaren, vuilzakken, … wat dan ook.

 

 

Voilà, het weekmenu is opgesteld en het lijkt haalbaar voor iedereen. Bij ons ziet het er deze week, een beetje een speciale, ‘korte’ week, zo uit:

 

  Lunch Diner
Maandag Spinaziesalade met geroosterde tomaatjes en geitenkaas Kipfilet met bloemkoolrijst en tuinbonen
Dinsdag Omeletje met groenten en hesp, broodje Pasta met erwtjes, spinazie en spekjes
Woensdag Pastasalade met kip tandoori Shakshuka
Donderdag Boterhammetjes en soep Nog te bepalen (mogelijk uitstapje)
Vrijdag Wraps met groenten en chilisaus Kabeljauw met prei, aardappel en roomsaus
 

 

 

Waar houden jullie zoal rekening mee bij het opstellen van je weekmenu?

 

 

Wat eten we deze week? Voordelen van een weekmenu

‘Wat eten we vanavond?’– toch zeker in de top 5 van meest gestelde vragen ever. Bij ons is het antwoord duidelijk: ‘kijk maar even op het bord’.

Ons magneetbord is de place to be in geval van stress rond het avondeten. Daar hangt netjes ons weekmenu, met een overzicht van de geplande lunches en diners.

Ja, een weekmenu samenstellen is sinds jaar en dag een gewoonte van me – ik kan me echt niet meer voorstellen dat ik niet vastleg wat we gaan eten. Hoe gaat dat dan, als je dat niet doet? Die stress, elke avond naar huis rijden en moeten denken, wat gaan we nu weer maken? Wat zouden we nog liggen hebben? Misschien net dat éne ingrediënt te kort komen voor dat geniale idee dat je dan toch krijgt. Hoe vaak moet je dan nog ‘even’ langs de winkel?

Mensen die me melden dat dat écht te veel tijd kost, zo een weekmenu (en bijhorend boodschappenlijstje) opstellen, die verwijs ik graag door naar bovenstaande opmerkingen. Wij gaan 1 keer per week naar de winkel (of liever: tegenwoordig pikken we één keer per week de boodschappen op met Collect & Go), en tussendoor pik ik nog één keer iets op (vers brood, beleg) van onze buurtwinkel.

En als je weet wat je gaat eten, dan heb je daar over het algemeen ook zin in (want critici hebben me al gezegd dat je toch niet kan voorzien wat je wil eten). En als je er dan echt geen zin in hebt: tant pis. ’t Is een weekmenu, niet de 10 geboden.

Ik ben dus een absolute aanhanger van het opstellen van een weekmenu. Samengevat spaar ik vijf dingen uit:

  • Tijd – beter één keertje serieus boodschappen gaan doen, dan vijf keer de kassarij trotseren
  • Geld – want geef toe, die vijf keer neem je toch altijd nog iets extra mee
  • Stress – ik weet gewoon dat alles in huis is, en dat het avondeten dus wel in orde komt. Ik hoef er niet meer over na te denken
  • Calorieën – bij het opstellen van het weekmenu probeer ik gezonde keuzes te maken. Komt beter uit dan snel een pizza in de oven schuiven omdat ik niets weet te verzinnen (al staat pizza uiteraard ook geregeld op het menu).
  • Voedselafval – doordat ik mijn boodschappenlijstje afstem op wat we effectief gaan maken, gooien we minder ‘vergeten’ eten weg.

Wat er deze week op het menu staat?

 LunchDiner
MaandagRijstsalade met gerookte zalm en geitenkaasKnolselderijstoemp met gebakken seranoham
DinsdagCouscoussalade met fetaPasta met spinazie en artisjok
WoensdagPastasalade met rauwkostAsperges met ei en puree
DonderdagGroentesoep met broodjeWitloof met hesp en bloemkoolsaus
Vrijdag Krieltjessalade met spekjes en radijsjesZelf gemaakte pizza
   

Er zitten een paar van onze klassiekers tussen, maar ook dingen die we nog niet eerder gemaakt hebben. Naar de knolselderpuree ben ik bijvoorbeeld heel benieuwd!

Wat staat er bij jullie op het menu?

terrible day

Meters

‘Zo, voor vandaag is je onderwerp al wel duidelijk’.

Ik kijk manlief een beetje verward aan (of toch: verwarder dan gewoonlijk voor de eerste koffie). Bedoelt hij dat ik kan schrijven over hoe onze zoon ‘po po po’ begint te zeggen als hij op het potje wilt gaan zitten? (Waar hij verder zonder gevolg een tijdje zit en blij rondkijkt, maar toch…het is een begin!). Of over mijn eerste poging in ….3 (?) jaar om 5 km aan één stuk te lopen deze middag?

‘Over meters, hé, je kan het over meters hebben’.

Aaaaaah! Ja, dat kan natuurlijk, ik kan het over meters hebben. De personen, niet de lengtemaat. Ik heb de mijne namelijk uitgenodigd om samen uit eten te gaan vanavond. Maar misschien moet ik even wat uitzoomen.

Af en toe gaan manlief en ik graag eens een paar uur op een plek zitten zonder al te veel afleiding. Dat is al een koffiezaak geweest, maar even goed een tafeltje aan het raam bij de Lunch Garden. We mikken op eens in de zes maanden, maar ik geef toe dat dat de laatste twee jaar nog niet vaak is gebeurd.

In die paar uur maken we elk eerst zelf een lijstje van wat we belangrijk vinden, en wat we graag willen doen/hebben/behalen/bereiken/… de komende tijd. Als we allebei uitgeschreven zijn, leggen we de lijstjes aan elkaar voor, en bespreken we de puntjes. Er zijn verschillende categorieën, die door de tijd kunnen veranderen, maar ‘familie en vrienden’, ‘gezin’, ‘gezondheid’, en ‘professioneel’ zijn ondertussen wel standaard geworden.

Categorie ‘familie en vrienden’ – Zien we deze mensen wel genoeg? Wie niet/wel? Wat kunnen we daaraan doen, eenmalig of structureel? Zijn er bepaalde dingen die we iemand dringend moeten zeggen, is er iemand die misschien wat hulp nodig heeft, en ga zo maar door.

We moeten natuurlijk realistisch blijven, in de tweede categorie besloten we eerder echt wat tijd voor ons drietjes in te plannen, de zogenaamde ‘onbeplande’ weekenddagen. Ze staan aangeduid op onze gemeenschappelijke Google kalender, er mag niets op gepland worden. Het is een streven, dat lukt niet altijd. En soms denken we op zo’n onbeplande zaterdag ook wel ‘zouden we die of die niet eens bellen en iets leuks gaan doen met z’n allen’. Dat is allemaal OK. Minder streng zijn voor onszelf is zeker ook een streven.

Over het algemeen wordt er na zo’n brainstormsessie druk gemaild naar vrienden en familie. Zullen we nog eens gaan lunchen, wij organiseren een brunch, wat denken jullie van een dinertje, misschien is een play date met de kindjes wel leuk (en duiken wij ondertussen in de koffie en taart)? Ja, ik zie nu plots ook het terugkerende thema van eten opkomen, tja, wat wil je met twee foodies onder één dak?

Of, zoals bij de vorige brainstorm naar boven kwam, waarom doen we niet eens iets, specifiek voor en met onze meters?

Bij manlief gaat het om zijn lieve oma, bij mij om een prettig gestoorde nicht. We checkten onze kalender, we belden ze op, en we reserveerden elk een tafel voor 2 in een restaurant.

En voilà, vanavond ga ik met mijn meter dineren. Ik denk dat de laatste keer dat we met twee iets deden, die keer was dat ik op mijn 12de bij haar mocht gaan logeren tijdens de vakantie. Tijd voor wat nieuwe herinneringen!

Misschien wil jij ook eens iemand uitnodigen, gewoon omdat het kan?

quote