DZV: conclusies

Meer dan 113 000 mensen deden dit jaar mee aan Dagen Zonder Vlees. Eentje daarvan was ik, enthousiaste vegetariër at interim op zoek naar nieuwe receptjes en manieren om volwaardige maaltijden op tafel te toveren zonder vlees of vis.

Ik vond de insteek van Dagen Zonder Vlees heel geruststellend: nee, je hoeft niet permanent de quorn in te duiken, elke dag telt. Het doel is minder vlees en vis eten dan daarvoor het geval was. Ik maakte sinds onze terugkeer uit Boston ongeveer 1 keer per week iets vegetarisch klaar. Doel voor deze Vasten: gemiddeld minstens 5 dagen per week voor veggie gaan. Omgerekend is dat 71,4% van de tijd, onderscheiding.

Het kostte iets meer opzoekwerk dan gewoonlijk, maar de websites van o.a. DZV, EVA (evavzw.be), Hello Fresh en Albert Heijn brachten inspiratie. Het duurde even om in het ritme te komen (de eerste week was echt geen succes) maar daarna rijgde ik de veggie dagen achter elkaar.

Het overzicht van mijn weken (een groene bol is een dag zonder vlees of vis):

 

In die 46 dagen slaagde ik erin om 33 dagen volledig vegetarisch te eten. De dagen dat dat niet lukte waren hoofdzakelijk weekenddagen (gaan eten bij de (schoon-)ouders), te wijten aan verleidelijke sushi, BBQ-weer en gebraden kippetjes. 33 gedeeld door 46 = 71,7%.

Geslaagd! Nét!

Het weekmenu van volgende week is al opgesteld. Ik vond het bijna moeilijk, om weer vlees op te nemen in dat lijstje. Het voelde…toch een beetje verkeerd. En ik deelde manlief mee dat het aantal veggiedagen vanaf nu wordt opgetrokken tot 3-4 per week. Hij protesteerde niet.

Maar maakt dat nu eigenlijk uit, dat wij wat minder vlees gaan eten?

Het blijkt van wel. Stel dat je gedurende een jaar ervoor kiest om wat minder vlees en vis te eten.

Door 1 dag per week geen vlees te eten bespaar je evenveel als 1100 km met de fiets rijden in plaats van met de auto. Je bespaart evenveel als wanneer je je huis een hele winter één graad minder warm stookt en in de zomer de airco uit laat staan. Alleen ben ik niet zo’n fietser. En ik heb het eigenlijk graag warm thuis (behalve in de zomer, ik kan niet slapen als het heel warm is).

Door 2 dagen per week geen vlees te eten bespaar je evenveel als wanneer je je woning perfect zou isoleren, zowel daken als ramen. Maar hey, ik ben niet zo handig met glaswol.

Door 3 dagen per week geen vlees te eten, bespaar je evenveel als wanneer je te voet op citytrip naar Barcelona zou gaan in plaats van met het vliegtuig (heen en terug). Maar als je maar een weekje verlof hebt, dan lijkt me dat iets te tijdrovend.

Door 4 dagen geen vlees te eten, bespaar je evenveel als wanneer je naar Tunesië zou zwemmen in plaats van te vliegen. Alleen ja… in Tunesië is nu echt niets te zien, en … ik kan niet goed zwemmen!

Kortom, ik zie het allemaal beter zitten om 3 of 4 dagen zo’n lekker veggie receptje op tafel te zetten dan kou te lijden, te isoleren, op bedevaart te gaan naar Barcelona of een ‘Michael Phelps’ke’ te doen.

En jullie? Echte vleeseters of grote groentenlovers?

Unknown

 

Advertenties

DZV: week 6, à l’improviste

Screen Shot 2017-04-13 at 13.47.36

Wow! Wow, wow, wow.

Eerlijk, het was er sneller dan ik verwacht had. De Dagen Zonder Vlees eindigen vandaag. Natuurlijk, want aangezien deze actie de Groene Vasten wordt genoemd, eindigt die met Pasen.

Vanaf 1 maart deed ik mee aan een actie die ik al verschillende jaren kende, maar nooit aan durfde beginnen: veertig dagen minder/geen vlees en vis eten. Ik weet nog steeds niet goed waarom ik er aan begonnen ben. Omdat ik in Boston al heel wat vegetarische gerechten had ontdekt en die stuk voor stuk meevielen? Omdat wij wat op ons gewicht, maar zeker ook op onze gezondheid willen letten in 2017? Omdat ik hoopte dat het me een stimulans zou geven om nieuwe recepten te proberen? Of omdat wij er als ‘mensen van de wetenschap’ niet meer omheen kunnen: vlees heeft een negatieve invloed op ons milieu en kost enorm veel water – een beetje minder zou dus meer goed dan kwaad kunnen doen, en niet alleen in eigen huis/buik.

Waarom begon ik aan Dagen Zonder Vlees? Waarschijnlijk omwille van een combinatie van alle bovenstaande redenen.

Deze laatste week was er eentje die buiten de lijntjes kleurde. Waar ik normaal gezien netjes mijn weekmenu opstel, een boodschappenlijstje maak en de boel geordend hou, was dat deze laatste vakantieweek niet echt het geval.

We trokken voor een midweek naar een vakantiepark, samen met vrienden en hun twee zoontjes. Het menu en de boodschappen werden opgemaakt op basis van enkele woorden: spaghetti – iets met vis – een wokje – zelf belegde pizza. En verder hoopte ik dat we het vlees zoveel mogelijk apart zouden houden.

Het was eigenlijk voor het eerst dat ik de enige aan tafel was die vegetarisch at. Dat vond ik wel bijzonder, vooral omdat die gebakken kip best lekker rook, en ongetwijfeld perfect had gepast bij mijn wokgroentjes met rijst. Het voelde toch wel als een ‘verstervingske’, en dat was voor het eerst sinds de start van mijn experiment.

Het gerecht met de vis was mijn toegeving van de week, en heeft me trouwens uitstekend gesmaakt.

Ook de lunch, vaak een slaatje of een broodje met zelfgemaakte soep en beleg tijdens werkweken, was nu eerder een ‘kijken van wat we nog hebben’. Uiteindelijk viel dat heel goed mee. Laat ons niet vergeten dat choco vegetarisch is!

Maar goed, 40 dagen zonder vlees. Volgens de organisatoren zouden er heel wat voordelen aan verbonden zijn. Zo zou vegetarisch eten goedkoper zijn, omdat vlees een grote hap uit het budget kan betekenen. Dat is me niet meteen opgevallen. Ik kocht meer verse groenten en fruit, en daar hangt toch ook een prijskaartje aan. Bovendien waren wij sowieso al niet de mensen die elke dag chateaubriand aten.

Ook zou je minder kilocalorieën opnemen en bijgevolg gewicht verliezen, op voorwaarde dat je dat vlees niet gaat vervangen met vette kaas of gefrituurde veggieburgers. Dat was een kleine uitdaging, want heel wat van die vervangers zijn inderdaad behoorlijk vettig. Maar ja, we zijn wat grammetjes kwijt deze veertig dagen. Eerlijkheidshalve vermeld ik erbij dat we ook weinig tot niet gesnoept hebben. We waren algemeen bezig met het opbouwen van een gezonde levensstijl, met een positief effect op ons gewicht tot gevolg.

Of mijn cholesterol gedaald is, heb ik niet laten opmeten, daar kan ik geen uitspraken over doen.

Ook wordt er overal aangehaald dat je stoelgang vlotter zou gaan verlopen als je (rood) vlees schrapt, maar er is zoiets als TMI zoals ze in het Engels zeggen (too much information) dus laat ik ook daar even geen uitspraken over doen.

Voor mij persoonlijk wilde ik vooral nieuwe receptjes uitproberen, en opvolgen of ik een verschil kon maken voor de planeet, want wat maakt dat ene kipfileetje op mijn bord eigenlijk uit?

Wat mijn 40 dagen uitdaging in cijfers betekent, en of ik mijn streefdoel van gemiddeld 5 veggiedagen op 7 gehaald heb, daar vertel ik maandag meer over!

keep-calm-and-eat-less-meat

DZV: week 6, veggie gaat uit eten

De zesde week van Dagen Zonder Vlees bleek onverwacht een thema te hebben: uit eten gaan. Er zijn natuurlijk ergere dingen in het leven. Met ‘onverwacht’ bedoel ik dat het niet helemaal zo gepland was. Na weken van braafjes altijd thuis eten en de lunch zelf inpakken waren er opeens wel veel gelegenheden en uitnodigingen die allemaal in de voorbije week vielen.

 

Maandag was manlief jarig, en gingen we samen lunchen. Niet ver van elkaar werken is zeker een voordeel. Zijn speksalade deed me even twijfelen, maar ik hield het bij een vegetarische pasta. ’s Avonds mocht hij uiteraard kiezen wat we zouden eten, en het werd Thaïse salade met gemarineerd rundsvlees. Héérlijk, en niet bepaald veggie te maken. Ik heb er toch van genoten, dit is steak op zijn best.

DSC_2460

 

Dinsdag ging ik een soepje eten ’s middags. ’s Avonds was de rijst met kokosmelk en spinazie een succes. Alweer een gemakkelijk, snel en verrassend gerechtje dat in onze receptenmap komt te zitten.

DSC_2461

Op woensdag was ik uitgenodigd bij een collega, die een heerlijke auberginelasagne had klaargemaakt.

 

Donderdag had ik een verrassing voor manlief in petto. Hij had er nog eentje te goed. Op 21 juli 2014 waren we op vakantie in Ijsland toen hij me plots vertelde dat we die dag 1000 dagen getrouwd waren, en dat hij een toprestaurantje had geboekt. Ik vond het een van de meest romantische dingen die hij ooit gedaan had.

Semi toevallig kwam ik er een maand geleden achter dat er sindsdien alweer 1000 dagen verstreken zijn. Op 6 april regelde ik dus een babysit en gingen we voor onze 2000 dagen huwelijk dineren in Noordoever, een vegetarisch restaurant aan de Vaart in Leuven. Ze werken met een uitgebreid warm en koud buffet en alles is even heerlijk. Echt een aanrader!

 

Vrijdag genoten we van portobello’s met geitenkaas en gebakken aardappeltjes.

DSC_2470

En zaterdag was ik alweer op ‘trot’, en ging ik met een vriendin naar een ander vegetarisch restaurantje: Funky Jungle in Mechelen.  Zogezegd alles vers en met liefde gemaakt, laat ons zeggen dat ik van beide niet veel gemerkt heb. Dit was echt geen reclame voor een vegetarische levensstijl, maar we hebben er wel een grappig verhaal bij (zoals de ‘verse’ muntthee die oude, al geweekte, blaadjes bevatte).

 

De zonnige zondag schreeuwde gewoon om een barbecue. Heeft er iemand in Vlaanderen geen vuurtje aangestoken en wat spiesjes klaargelegd? Daar heb je trouwens dé reden waarom ik nooit full time vegetariër zou worden, in 3 letters: BBQ.

Hierbij de cijfertjes tot nu toe (een groene dag is een dag zonder vis of vlees).

 

Wat er volgende week op het menu staat? Ik weet het eerlijk gezegd niet zeker. We trekken er een paar dagen tussenuit, met vrienden en hun twee zoontjes. Het wordt dus ergens een midden van gemakkelijk-smakelijk-kids proof– vrij snel – en als het even kan ook nog veggie voor mij. Ik voorspel spaghetti met veel groentjes (al dan niet gemixt haha), een wokje met rijst en ik zeul alvast 6 bloemkoolpizzabodems mee.

 

Waar ik wel zeker van ben: we gaan daar gewoon even heerlijk van rust/natuur/speeltuinen/zwembaden/niks doen genieten.

suote

DZV: vijfde week, op dreef

Vandaag had ik zo’n gesprekje waar je hersenen van blokkeren. Waarbij je even met je ogen knippert en gedurende twee seconden aan absoluut niets kan denken, het wordt ‘wit’ voor je ogen. Going blank, wordt dat toepasselijk genoemd in het Engels.

Mijn collega kondigde aan dat de ’40 dagen bloggen challenge’ op het einde van deze week aan zijn einde zou komen. Immers, maart telt 31 dagen, en dan nog negen in april, en daar heb je je 40 blogjes. Maar, de Vasten loopt toch tot Pasen? En Pasen is toch pas op 16 april?

 

En hoe zat dat dan eigenlijk met Dagen Zonder Vlees, die ook verkondigen 40 dagen naar minder vlees en vis te streven? Verwarring alom!

 

Op zo’n ogenblik kan je natuurlijk maar één ding doen: Google to the rescue! Bleek dat er inderdaad eigenlijk 46 dagen tussen Aswoensdag en Pasen zitten, maar dat er op zondag niet gevast werd. Ha! Die gebraden kippetjes en gourmetjes op de zondagse familiemiddagen waren dus helemaal ingecalculeerd!

 

Ik ga er dus vanuit dat onze Dagen Zonder Vlees lopen tot Pasen. Deze vijfde week liep heel goed, dank je wel. Hier is mijn tussenstand:

Screen Shot 2017-04-03 at 21.51.30

Ik heb de voorbije zeven dagen volledig vegetarisch gegeten. Nu ging dat enigszins met wat ups en downs.

 

De ups: De spinazie-kaasburger die ik kocht in de Albert Heijn was echt geweldig. Samen met de gegrilde bloemkool en de krielaardappeltjes smaakte me dit heel erg. Een blijvertje!

DSC_2442

De shashuka, waarbij eieren gepocheerd worden in een bedje van geitenkaas, tomaten en paprika, had net iets te lang op het vuur gestaan, waardoor de dooiers wat te vast waren geworden. Toch vond manlief dit een absoluut topgerecht. Hij is altijd vrijgevig met complimentjes over mijn kookkunsten, maar vier of vijf keer horen dat het echt geweldig is, dat gebeurt me toch niet zo vaak (geen foto wegens totaal niet fotogeniek gerecht).

 

De downs: Ondanks het feit dat ik het recept van de pompoenspinazielasagne volgde, zoals beschreven in het Jamie magazine, heeft dit toch geleid tot de eerste echte ‘mislukking’ van deze DZV-periode. Door een tekort aan saus waren de lasagnevellen totaal niet zacht en gaar. Omdat de groentjes er wel goed uitzagen, hebben we deze vakkundig van de lasagne geschraapt, er een Philadelphiasausje bij gemaakt en op gewone pasta gegoten. Op zich lekker, maar ik bleef het wat sneu vinden.

De chili sin carne is niet op tafel gekomen wegens een totaal gebrek aan ‘goesting’ om te koken, het is toen dus een slaatje geworden met kaasflapjes.

DSC_2450

Deze week staat er het volgende op het menu:

 

Maandag: Thai beef salade – tja, de naam geeft het al wat weg, vandaag zal ik niet als volledig veggie kunnen ingeven. Manlief is namelijk jarig en mocht kiezen wat er op het menu stond. En zoals wel duidelijk is: verjaardag > DZV.

Dinsdag: Rijst met kokosspinazie

Woensdag: Mexicaanse salade met maïs en zwarte bonen. Ik heb met allerlei bonen leren koken in Amerika, en vond deze zwarte bonen bij de Albert Heijn. Zou er een reden zijn waarom Nederlanders zo veel meer soorten bonen in de rekken willen?

Donderdag: Portobello met geitenkaas en walnoten, en krieltjes.

Vrijdag: Zelf belegde pizza met bloemkoolbodem. Die bloemkoolbodem vind ik in… euh ja, Albert Heijn. Er is een thema.

 

Verder kreeg ik deze week de eerste vraag of ik supplementen nam om de tekorten die je oploopt door vegetarisch te eten, op te vangen. Oei, euh nee? Ik voel me eigenlijk heel goed, veel minder namiddagdipjes. Het zal nog wel meevallen zeker, ik eet af en toe nog wel eens vlees, toch? En zitten er niet gewoon heel veel vitamines in chocola? Check!

DZV: vierde week, tweede adem

Naar het schijnt duurt het minstens drie weken om een nieuwe gewoonte aan te kweken. In deze vierde week van Dagen Zonder Vlees zou één en ander dus wat vlotter mogen verlopen.

 

En ja, het weekmenu opstellen duurt nog altijd iets langer dan voordien, maar er is toch een kleine kentering te merken. Op restaurant even de kaart scannen naar de veggie mogelijkheden, gebeurt al met een zeker automatisme. Ik hoef het pakje gerookte hesp niet meer terug te leggen, nadat ik het onnadenkend uit de frigo haalde om een boterham te beleggen. De maaltijden deze week waren –bewust- eenvoudig en snel om te bereiden, én ze vielen goed in de smaak.

 

Dit alles maakt dat ik de vorige zeven dagen vijf dagen vegetarisch gegeten heb. Dit was mijn doelstelling van bij het begin dus: mission accomplished! Het weekend is ‘gesneuveld’ door een prachtige portie sushi op zaterdag… en een reepje spek op de zondagse brunch.

 

‘Dagen Zonder Vlees’ was een gespreksonderwerp op die brunch. Een nichtje ging er ook voor, en ging nog geen enkele dag voor de bijl – zélfs niet voor een krokant gebakken stukje varkensvlees. Ik had er wel bewondering voor, maar besefte des te meer dat ik na deze 40 dagen geen full time vegetariër zal worden. Of toch nog niet meteen.

 

Maar het dierenleed dat de voorbije dagen in het nieuws kwam, liet natuurlijk niemand onberoerd, en we waren het erover eens: als je dan toch vlees eet, kan je maar beter kwaliteitsvlees kopen, en moet het je dan ook wel enorm smaken. Ik besefte dat ik zelden van steak kan genieten en dat ik misschien liever een alternatief voorzie als manlief er voortaan zijn tanden wilt inzetten.

 

De resultaten van de vorige week waren als volgt:

Screen Shot 2017-03-26 at 19.09.37

 

Voor de volgende week heb ik het volgende op het menu gezet:

 

Maandag: Spinazie-kaasburger met bloemkoolsalade en krieltjes (ja, daar ben ik toch voor een burger gevallen, maar geef toe, deze klinkt toch niet slecht)

Dinsdag: Pasta met broccoli en pijnboompitten

Woensdag: Shakshuka. Shakwatte? Dit is een eenvoudig recept dat oorspronkelijk uit Jerusalem komt. Het is een pittig gerecht waar eieren worden gepocheerd in een sausje van tomaten, paprika, ajuin en kruiden. Ik leerde het kennen in de drie weken dat ik ooit de boxen van Hello Fresh probeerde.

Donderdag: pompoenspinazielasagne

Vrijdag: Chili sin carne

 

Ik moet nu wel toegeven dat ik mogelijk het menu ga aanpassen, nu ze temperaturen van rond de 20°C voorspellen. Ik sluit niet uit dat ik één en ander probeer om te toveren naar een salade-versie van het oorspronkelijk gerecht. En dan buiten op ons terras eten, terwijl het nog licht is ’s avonds. Wow. Ik kijk er al geweldig naar uit!

DZV: derde, uitdagende week

Thuis ben ik diegene die beslist wat er op tafel komt. Ik vraag zeker input aan manlief, maar uiteindelijk maak ik het boodschappenlijstje (opgesteld in de volgorde zoals het in de winkel ligt, indien nodig). Ik probeer de laatste drie weken echt recepten te vinden die gewoon lekker zijn en ‘volwaardig’, met andere woorden, waar je niet van denkt ‘dat had nu een lekker steakske nodig’.

 

Manlief engageerde zich niet voor DZV. Hij wilt gerust alle bloemkoolcurry’s en groentenburgers verdragen, hij vindt het zelfs lekker, maar zal het sneetje hesp op zijn boterham niet laten. Het klonk deze week wel eens: ‘anders eten we scampi’s bij die risotto’? ‘Het is precies al lang geleden dat we kip gegeten hebben’.

 

Hum ja schat, daar is een reden voor. Dagen Zonder Vlees, ja dan is er dus geen vlees – de naam is toch goed gekozen hé. Aan de ene kant: YES, het is dus lekker genoeg om hem te doen vergeten dat we vegetarisch eten. Aan de andere kant: DAMN, hij is elke vijf minuten vergeten dat we vegetarisch eten.

 

Maar als tijdelijke vegetariër stootte ik deze week al op enkele uitdagingen. Een restaurant zoeken om met de collega’s te gaan eten? Drie restaurants werden afgekeurd omdat er geen of amper vegetarische gerechten op de kaart stonden. Gaan lunchen in het zonnetje met een vriendin? Uit keuze-armoede gevraagd om het spek uit de speksalade te halen. Je krijgt er niets voor in de plaats en het gerecht kost nog exact even veel als met het spek. Ik voelde me een beetje bekocht, zoals wanneer mijn watertje even veel kost als een pint.

 

Op vrijdagavond aten we ossobuco met pasta, en door mijn ruime porties konden we er zaterdagmiddag nog eens van eten. Tja, dan kon ik zaterdag ook al schrappen als vleesloze dag. Ik troostte me met de gedachte dat minder voedselverspilling ook één van de uitdagingen was die je kon aangaan, naast minder vlees en vis eten. En dat is toch ook iets waar ik sterk naar wil streven.

Screen Shot 2017-03-19 at 21.33.17

Ergens vind ik het wel jammer, dat ik op de website van Dagen Zonder Vlees niet élke vleesloze maaltijd kan ingeven – het gaat per volledige dag. Mijn peuterbrein, compleet verslaafd aan stickers zoals ‘vleesvrije dag’, denkt dan al gauw: ik at vanmiddag al wat gehakt, de dag is al ‘verloren’ wegens niet volledig vleesvrij, dus geef mij dan maar wat salami op de boterham.

 

Hoe dan ook, dit is de stand na drie weken:

Screen Shot 2017-03-19 at 21.33.06

 

Ons weekmenu voor deze week ziet er als volgt uit:

Maandag: Pasta met gemengde champignons, spinazie en geitenkaas – vorige week enorm in de smaak gevallen van manlief én ventje (zie foto)

Dinsdag: Salade van vegetarische balletjes, boontjes, eitje en bieslookdressing

Woensdag: Risotto met vergeten groenten (in dit geval: koolrabi, groene kool en pastinaak)

Donderdag: Pompoensoep en broodjes met zelfgemaakte eiersalade

Vrijdag: Zelf belegde pizza’s met bloemkoolpizzabodem

Het zijn deze week eenvoudige, snelle maaltijden, en dat mag natuurlijk ook al eens. We zullen het ons in elk geval laten smaken!

DSC_2420

Pasta met spinazie, champignons en geitenkaas