Hoi pipeloi.

Ik leef nog. Ik zou zelfs meer durven zeggen: ik leef en het gaat prima!

De zomervakantie is zijn laatste week ingegaan en Manlief zei me nog hoe snel dat gegaan was, maar ook wat een leuke vakantie het geweest was, zowel voor ons als voor de kinderen. We hebben ergens de ‘sweet spot’ gevonden tussen activiteiten, werken, op vakantie gaan, kampjes…

Maakt dat ik even wat achter zit met mijn koffie klasj, maar kom we lossen dat op. Zet je, wat kan ik je schenken?

Juni

Juni startte met een leuk schoolfeest (al was het wel met lange broek en fleece en regenjas te doen, maar goed, dat leek gewoon de tenue van voorjaar ’24 te zijn, nee?).

De weken zaten aardig vol, en ondertussen kon ik zonder krukken mijn plan trekken. Mijn operatie stond vast op 20 juni, en eerlijk, ik heb daar veel stress voor gehad. Het voelde echt als ‘terug naar af’ en ik kon het moeilijk relativeren.

Gelukkig waren er nog enkele leuke uitstapjes en etentjes met vrienden en familie om mij enigszins af te leiden.

Maar goed, die 20ste kwam en ging en de operatie verliep goed. Ik had zo al wat rondgevraagd en kreeg allerlei verhalen, van ‘heel veel pijn en zware pijnstillers bijvragen van in het begin’ tot ‘stapte met krukken het ziekenhuis uit’ en bij mij was het de laatste variant.

Hoewel ik me na een paar dagen al best okee voelde, was het geen overbodige luxe dat ik mezelf toch wat ‘echt’ ziekteverlof had gegund. Het lukte zelfs om de laatste schooldag naar de school te gaan en daar de leerkrachten van onze kinderen- allebei ‘bijouxkes‘- hun cadeautje af te geven.

Juli

Juli ging van start en we hadden de kinderen ingeschreven voor een weekje speelpleinwerking (heel tof hier in het dorp) en een weekje springkastelen-kampje, wat allebei goed werd bevonden.

Ik merkte al gauw dat mijn dagelijkse kine geen overbodige luxe was, maar ook dat al mijn oefeningen van voor de operatie géén verloren zaak waren geweest. Niet alleen was ik best handig met die krukken (ah ja! had weken geoefend eerder dit jaar!), ik kreeg ook snel wat meer vertrouwen in mezelf en die gemaakte knie.

Manlief had het nog enkele weken erg druk, zoals het wel de gewoonte lijkt, zo vlak voor je zelf vakantie neemt.

We vierden onze Kleine Broer zijn vierde verjaardag, en vertrokken een paar dagen later met de volledige schoonfamilie (10 volwassenen en 8 kinderen tussen de 4 en 11 jaar) naar een prachtig huis in de Ardennen.

Dat weekje in de Ardennen was echt heel geslaagd. We waren daar vorig jaar ook, en genoten nu opnieuw van het binnenzwembad en de sauna – maar, in tegenstelling tot vorig jaar, konden we nu ook genieten van de prachtige tuin, de petanquebaan en de vuurkorf.

Deze Tanti had voor alle kinderen een grote bellenblaas meegebracht (waarmee je makkelijk reusachtige bellen kan maken) en ik zag met héél veel plezier hoe alle nichtjes en neefjes er enthousiast mee aan de slag gingen.

Hartverwarmend trouwens hoe die allemaal zo fijn overeen komen en elkaar vinden in spel en in het zwembad. Er was dit jaar ook een ‘kicker’ of tafelvoetbal-tafel dus ik werd geregeld uitgedaagd door Krullenbol en neefje – waarbij ik meestal trouwens nipt verloor (Wink Wink knipoog knipoog – ik denk dat ik mij binnenkort niet meer zal moeten inhouden trouwens).

Sommige dagen deed ik echter toch te veel en dat moest ik dan wel een beetje bekopen… en met spijt in het hart liet ik ook een kajak-tocht aan me voorbij gaan, omdat ik nog niet zo lang in 1 positie kon zitten. Tja. Volgende keer ikke mee, sowieso!

Na een weekje pakten we daar onze boel bij elkaar, reden nog een paar dagen naar huis, en reden vervolgens met een volle wagen naar onze volgende bestemming: Frankrijk.

Augustus

Onze volgende week vakantie spendeerden we in een mooi huis (met airco!) in de Ardèche, samen met mijn jongste schoonzus en haar gezin. Het was warm, heel warm. Makkelijk elke dag tussen de 35° en de 38°C. Maar toch, maar toch, het deed DEUGD!

EIN-DE-LIJK eens warmte, EINDELIJK eens door en door opgewarmd raken, buiten kunnen eten, je kleren gewoon op het rek leggen buiten en een paar uur later zijn ze droog, verkoeling zoeken in het zwembad en het niet eens koud hebben als je er uit komt. Zoals mijn schoonzus zei ‘eindelijk eens droog tot in je botten’.

De twee jongsten (Kleine Broer en neefje van 5) zijn echt beste maten, de twee oudsten (Krullenbol van 9 en nichtje van bijna 8) lijken wel op elkaar, maar zijn ook wel weer verschillend in wat ze leuke activiteiten vinden. Maar één ding hadden ze wel gemeen: liefde voor zwemmen.

‘Mogen we er voor het ontbijt al even in?’

Wel ja, waarom niet? Doe maar!

Er werden uitstapjes gemaakt naar de Ardèche, waar we ons op de strandjes installeerden en er in de rivier werd gezwommen. We bezochten kleine stadjes die zichzelf ‘de mooiste van Frankrijk hadden gedoopt‘ (er was iets voor te zeggen) en kochten daar overheerlijke (en megadure) nougat.

Er kwamen vrienden van de schoonzus die vlakbij bleken te zitten, en ook onze Franse vrienden kwamen BBQ’en en zwemmen in het weekend.

Af en toe vroeg Manlief of het ging met mij. Ik denk dat ik een rare blik had op dat moment. Ik stelde hem gerust – het ging heel goed. Ik was ‘aan het zakken’. Ik weet niet goed hoe ik het moet uitleggen, maar er kwam een rust.

Genoten.

Na die vakantie hadden we nog een weekje thuis met de kinderen, en dat was ook wel fijn. Het terras en de tuin werd een beetje opgekuist, we deden eens een uitstapje naar Robotland, maakten confituur met onze bramen, gingen ontbijten met pannenkoeken met een bon die Manlief nog ergens gevonden had…

Daarna startte ik rustig opnieuw met oudergesprekken en ontdekte alweer hoe leuk dat is.

Oh, en we gingen nog naar Bobbejaanland, ook weer met de hele schoonfamilie. Kleine Broer pakte een beetje een schrik wel, het regende wat en ik had heel wat spierpijn daarna, maar al bij al een heel geslaagde dag.

Ik merk dat de vakantie deugd heeft gedaan want mijn hoofd bruist van de ideeën. Allemaal mooi noteren, en niet te veel in één week willen stoppen, want de energie moet nog steeds bewaakt worden.

Klaar voor september.

En jij? Hoe waren de zomermaanden voor jou?