2023 in vogelvlucht

Hoe zou ik 2023 omschrijven? Goh, dat is een moeilijke. Het was een fijn jaar, maar ook wel druk. We hebben ons goed geamuseerd.

Januari

In januari start ik officieel mijn praktijk, door dit aan te kondigen op de sociale media. Dat betekent natuurlijk niet dat de cliënten toestromen. Ik volg nog enkele opleidingen en doe aan netwerking.

Een studiegenoot van ons komt na een lange ziekte te overlijden. Manlief, die met hem samenwerkte, ziet daar wel van af. Alweer een reminder dat het leven kort is, en dat de kleine brol er niet toe doet. Let’s not forget. Wij proberen dat niet te vergeten door veel feestjes en afspreken met vrienden.

Februari

In februari begint te bal langzaam te rollen en vragen steeds meer mensen een kennismakingsgesprek met me aan. Tegelijk is er meteen een onvoorziene horde, want ik moet moet al direct op zoek naar een nieuwe praktijkruimte. Dat kost enorm veel mentale energie, maar gelukkig vindt Manlief een hele leuke plek, vlakbij huis dan nog.

Aan de start van de maand gaan we drie dagen weg naar de Hoge Venen, samen met een vriendin. Het weer is niet geweldig, maar we laten het niet aan ons gemoed komen!

Ik geef een legokampje in de krokusvakantie, maar wordt halverwege zieker dan ik in lange tijd geweest ben. Gelukkig kon iemand invallen.

En dan nog het afscheid van de crèche, iets wat ik heel emotioneel vind… Kleine Broer is daar zo graag geweest, en het is echt een toffe ploeg. Ik vind het spannender dan onze kleine man denk ik, die sprint letterlijk naar de schoolpoort, samen met grote broer. Mijn hart maakt sprongetjes.

Maart

Het is zoeken naar een nieuw evenwicht, nu onze Kleine Broer naar school gaat. Hij vindt het super, daar niet van, maar is zo moe van een hele dag zonder dutje, dat het wat zoeken is.

Ik geef mijn eerste live webinar tijdens de week van de hoogbegaafdheid en het is een groot succes. WOW! Dit is iets dat me ligt, dat voel ik. Heel fijn.

Ik krijg ook mijn diploma en mag me nu officieel Expert in de hoogbegaafdheid noemen. Die uitreiking is in Gent, waardoor ik samen met enkele studiegenoten daar blijf overnachten. Lang geleden dat ik zo een uitje had, was leuk!

Daarnaast werk ik naarstig aan mijn traject voor ouders.

April

April start met twee weken Paasvakantie, en in de eerste week gaan we voor het eerst skiën met de kindjes – en samen met 5 koppels vrienden die ook allen kinderen hebben. Kortweg: één van de beste weken van het jaar. Héérlijk!

Zowel Krullenbol als Manlief zijn jarig in die week, wat uiteraard gepast gevierd wordt, Krullenbol vindt skiën nu al de max, en die Kleine Broer laat aan iedereen weten dat hij volgend jaar echt alleen mag gaan skiën ook!

Daarna begin ik te hoesten, en dat gaat zo een 8 weken aanslepen. Het put me uit, ik geraak er niet van af, en er wordt ook niet echt een oorzaak gevonden. Werkt wel op mijn gemoed, samen met het triestige weer in april.

Ik volg een opleiding over talenten, en dat is heel fijn, ik voel het weer bruisen.

Het einde van april brengt het vrijgezellenfeest van mijn schoonzusje – iets dat me het nodige grijze haar heeft bezorgd, maar alles loopt goed en het is een heel fijn feest. Dikke check!

Mei

Mei was druk, misschien een beetje té druk.

Ik maakte een teamspel voor de leerkrachten van mijn kinderen. Dat kostte ont-zet-tend veel tijd, maar was wel heel leuk om te doen. Misschien was dat wel de samenvatting van de maand: alles kostte veel tijd, maar was wel heel leuk om te doen.

We hadden twee trouwfeesten, en op eentje mocht ik ceremoniemeester zijn. Alles verliep vlot en het was een knalfeest.

Tegelijk heb ik me in een opwelling ingeschreven om op twee maanden tijd 10 liedjes van Ozark Henry in te studeren en deel uit te maken van een koor, waarmee hij op 1 juli zou optreden. Door de strakke timing kwamen de repetities kort op elkaar en dat bracht zeker extra stress, al was het zingen nog zo heerlijk.

Daarbij komt dan nog de eerste communie van Krullenbol. We hebben het samen met ons nichtje gevierd, die de week ervoor ook haar communie deed. Het weer was prima en de BBQ viel in de smaak. De twee feestvarkens waren in hun nopjes, en de mama’s dus ook!

Juni

Het werk loopt goed, ik geef nog eens een webinar en het is een enorm succes. Meer dan 300 mensen schrijven zich in, zot.

Manlief rijdt de Stelvio op, een droom die hij al even koesterde en waar hij dit voorjaar hard voor getraind heeft.

De jongens ronden voor het eerst samen een schooljaar af.

Juli

De maand start met het concert van Ozark Henry en ik amuseer me te pletter. Het was echt ongelooflijk.

Ik dacht vooraf dat het opeens veel rustiger zou zijn in juli, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Mijn trajecten met ouders lopen door en de eerste weken zitten dan ook heel vol.

De tweede week geef ik nog eens een legokampje, en da’s heel tof. Ik merk dat ik steeds beter mijn energie kan verdelen over de dag, en over de week, en ben niet compleet kapot na vier kampdagen.

Gelukkig maar, want dat weekend trouwen mijn schoonzus en -broer en ik mag hun ceremonie leiden. Ik stak véél tijd in het voorbereiden van de teksten, maar met heel veel plezier. Het wordt een fantastische ceremonie, en een heerlijk feestje.

Daarna vertrekken we op vakantie, waar we de 3de verjaardag van onze Kleine Broer vieren, en met de rest van de familie genieten van het grote vakantiehuis met binnenzwembad. Omdat het buiten ook iets te veel op een zwembad blijft lijken, veranderen we last minute onze vakantiebestemming naar Zuid-Frankrijk, waar we eindelijk de 30° vinden, en zo ‘toevallig’ in de buurt zijn wanneer een Franse vriend van ons jarig is.

De zon doet enorm veel deugd.

Augustus

Op 1 augustus zijn we nog op vakantie, maar dat is wel het moment dat ik moet beslissen of ik zelfstandige in hoofdberoep word, of niet. ‘Of niet’ betekent stoppen met mijn praktijk, of nog een job zoeken voor 50%. Ik zie beiden absoluut niet zitten, maar zelfstandige in hoofdberoep worden in een maand waarin je 2 weken niet werkt, is wel even slikken.

Ik geef nog een weekje een Lego kampje en we eindigen de vakantie met een paar dagen aan de zee, zoals vorig jaar.

September

September start met het huwelijk van één van onze beste vrienden. Ook daarna blijft het letterlijk en figuurlijk warm.
Totdat onze kater Scotty ons de stuipen op het lijf jaagt – bij een controle omdat hij er steeds slechter en slechter gaat uitzien, blijkt dat hij suikerziekte heeft.

Wij gaan dus trouw 2x per dag insuline inspuiten bij hem, waar hij zichtbaar van opknapt.

Tot hij drie weken later bijna sterft aan een hypoglycaemie – een te lage suikerspiegel dus. Het is enkel omdat ik toevallig thuis was met een zieke Kleine Broer, dat we hem zien afglijden, anders waren we ongetwijfeld te laat geweest bij de dierenarts, die hem in allerijl een glucose-infuus gaf.

Opeens heeft mijnheer blijkbaar geen suikerziekte meer.

Oktober

Ik voel de stress van voltijds zelfstandige zijn, en daar geen voltijds loon uit te halen. Dat hadden we niet verwacht, maar toch vind ik dit heel lastig.

Ik geef een webinar en het is alweer een groot succes. Ik vind dit echt wel leuk om te doen.

Verder zing ik ‘stoemelings’ nog mee op drie nieuwe nummers van Ozark Henry, wat wordt opgenomen in een echte opnamestudio, en echt, dat was weer zo een ‘ik kan niet geloven dat ik dit mag doen’ – momentje!

Scotty dacht, ‘zeg dat is toch al lang geleden he, dat hele suikerziekte gedoe, dus hop, het volgende mag komen’ – en opeens kan hij niet meer recht lopen, is hij precies dronken, en valt hij – letterlijk- van de trap. De dierenartsen staan – nog maar eens – voor een raadsel, maar denken aan een issue met zijn evenwichtsorgaan. En ALS het dat is, dan zou dat vanzelf weer overgaan.

We krijgen hem terug mee naar huis, en even vrezen we echt het ergste. Maar na een paar dagen gaat het langzaam aan beter, en nu is hij – buiten een onstilbare honger – weer OK.

Echt die kat…. Dat zal zo wat zijn 18de leven zijn geweest denk ik.

Bij mij rommelt het ook.

Ik heb op aanraden van een vrienden mijn bloed en urine laten testen in een privé kliniek in Ukkel, en daar blijkt o.a. dat mijn schildklier het zowat voor bekeken houdt. Dit heeft grote, grote gevolgen, waar ik nog wel eens over schrijf, maar het verklaart ook zowat ELKE kwaal waar ik het voorbije jaar voor bij de huisarts stond.

En waarvan ik te horen kreeg dat het niet erg was, wel over zou gaan, aan de koffie zou liggen, of er nu eenmaal bij hoort bij de peri-menopauze, want ja, ik ben 40+ dus dat zal het wel zijn dan.

Enfin, ik ben nu een ton supplementen aan het nemen, en voel me ondertussen al stukken beter.

November

In november werken al die supplementen nog niet, en ik voel me ontzettend moe. En triest.

Het bakken van een breincake met het oudste nichtje, en de lichtjes in de ogen van de jongens zien wanneer we met oma en opa het schip van de Sint gaan opwachten, maken veel goed.

December

In december komt mijn energie langzaam aan terug, en samen met de energie, de aanvragen en de cliënten. Goede combinatie, inderdaad!

Manlief heeft een hele drukke maand, en dat voel ik ook wel wat.

Bovendien worden bij Kleine Broer de amandelen getrokken, en ondanks dat de operatie op zich vrij goed verloopt, is het daarna wel een goeie week afzien. Ocharme toch, ons ventje. Om de drie uur wenen van de pijn, en dan nog misselijk worden van sommige van de pijnstillers – het was geen cadeau.

Heel opgelucht dat dat nu achter de rug is, en hij sindsdien ook effectief al beter slaapt.

De maand eindigt met wat vakantie, en dat doet deugd. We hebben niet heel veel kerstfeestjes, waardoor we optimaal kunnen genieten van diegenen die er wel zijn. Daartussen wat uitstapjes en luie pyjamadagen. Heerlijk.

2023 was voor ons een mooi jaar. Ik startte mijn praktijk en bouwde toch echt iets uit. We bleven binnen ons gezin gespaard van ziektes, gebroken benen en (bijna) burn outs.

Kleine Broer begon zijn schoolcarrière en we gingen voor het eerst skiën met de jongens.

We mochten naar 4 trouwfeesten en vierden de eerste communie van Krullenbol.

Manlief vierde enkele successen op het werk, en vervulde een droom door de Stelvio op te fietsen.

Ja, een mooi jaar.

Tegelijk merkte ik dat velen in onze omgeving minder geluk hadden. Bij onze goede vrienden sloeg het onheil vaak hard toe. Ziektes, hele moeilijke familiesituaties, scheidingen en alle rottigheid die daarbij hoort… we waren vaak gefrustreerd dat we niet veel konden betekenen en probeerden zo veel mogelijk een luisterend oor te bieden.

En dat zullen we blijven doen in 2024.

Een heel gelukkig en gezond nieuwjaar!

Foto door rovenimages.com op Pexels.com

4 gedachtes over “2023 in vogelvlucht

  1. 2023 was duidelijk een goed gevuld jaar! Hier was het vooral een jaar dat ik vrij snel wil vergeten. Mijn mama werd zwaar ziek en dat zorgde en doet dat nog steeds voor heel verdriet, zorgen en onzekerheid. Al was het ook niet alleen maar kommer en kwel, we hadden ook mooie momenten. Maar stiekem hoop ik toch dat dit jaar er iets minder zorgen gaan zijn.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie op Evi Reactie annuleren