Mijn allermooiste kerst

kerstboom

Jouw mooiste kerst, hoe zou je die beschrijven?

Toen ik deze vraag las, kwamen honderden herinneringen boven. Kerstavond met de hele familie vroeger, bij mijn tante of bij mijn meter die altijd de origineelste kerstbomen maakte (bijvoorbeeld van houten stokjes of van één grote slinger).

Ik hou van glitter (alleen met kerst), lampjes, cadeautjes zoeken en samen zijn. Ik ben gek op lange, versierde feesttafels. Mijn moeder wist het toen al, dat ik niet enkel de naam van mijn grootmoeder meekreeg, maar ook haar liefde voor grote familiebijeenkomsten.

Later werd het meer binnen het gezin gevierd – waarbij iedereen één gang maakte. Dat is kerstavond in mijn ouderlijk huis. Op kerstdag trekken we naar mijn schoonfamilie. Dan kookten manlief en ik, bijgestaan door mijn papa, een uitgebreid diner voor 20 man, waarbij elke gang op voorhand werd uitgetest en verfijnd.

Ja, ik heb heimwee naar veel van die knisperende, warme momenten.

Het is dus moeilijk, om mijn allermooiste kerst te kiezen. Maar in een gastblog voor Nicole van Meisje-Eigenwijsje heb ik het toch geprobeerd.

Lezen over mijn allermooiste kerst? Dat kan je hier!

 

Wat was jouw allermooiste kerst?

 

kerstkoekje

 

Boston Christmas

Ik zal het maar bekennen: ik ben gek op de kerstdagen. De geur van de kerstboom (zelfs van de plastieken, die komt dan na een jaar kelder opnieuw uit zijn doos gesprongen), de pakjes, zelfs de eindeloze kerstliedjes, … maar vooral het samen zijn, lekker eten, koken voor een hele bende, weer wat bijpraten met familie en vrienden die je misschien al even niet meer hebt gezien: heerlijk. Love it!

 

Dit jaar waren verschillende factoren echter wel wat anders. Om te beginnen: de kerstboom was écht dit jaar. In België zeg ik altijd dat er geen boom voor ons hoeft te sterven, maar hier zijn we (en de boom) toch voor de bijl gegaan. We hebben een auto gehuurd om er eentje te gaan kopen, en het moet gezegd: de bomen zijn hier prachtig. Ze komen uit Canada en hebben een nagenoeg perfecte ‘kerstboomvorm’. Manlief werd helemaal enthousiast en van ons voornemen ‘een klein boompje te kiezen’ bleef niets meer over – we sleepten al gauw een 2m hoge kanjer naar het appartement. Nu hadden we dit jaar ook wel hoge eisen te stellen, want we hadden een uitdaging aanvaard. De schoonouders in België hadden namelijk een intercontinentale wedstrijd opgezet: de ‘Kwistmastwie challenge’. De foto’s van de bomen dienden opgestuurd te worden en alle deelnemers konden hun stem uitbrengen. Je begrijpt dat de spanning een piekhoogte bereikte (pun intended). Het is dan ook met trots dat ik kan meedelen dat wij de eerste prijs wonnen voor onze kwistmastwie! Hoewa! Dwiewewf hoewa!

2015-12-25 08.46.49

The winning design

 

Op kerstavond waren wij het niet die kookten voor de hele bende, dus we besloten naar een kerkdienst te gaan. Sinds een paar weken hebben we een babysitter, en haar vader is de pastor van een baptist church bij ons in de buurt. Ze vertelde dat hun dienst op kerstavond om 18u doorging (ideaal, nog voor bedtijd van babylief), en dat er heel wat families met kindjes zouden zijn. Dus wij erheen. Het was een fijne dienst, heel levendig, met veel liedjes (waar we er toch nog enkele van kenden, en waarvan de tekst werd geprojecteerd op een groot scherm), en kindjes die het kerstverhaal uitbeelden (ik was vooral fan van de 4-jarigen die op sublieme wijze een koe of een schaap in de stal uitbeeldden.). OK, er staken mensen hun armen in de lucht en riepen ‘Amen’ op de raarste momenten, en OK, we hebben af en toe onze wenkbrauwen gefronst, maar na de dienst waren er koekjes en warm appelsap in een lokaaltje ernaast – iets dat ik toch zou willen introduceren de volgende keer dat ik nog eens een kerkdienst bijwoon in België.

2015-12-24 18.36.34.jpg

Druk in de stal

 

De sfeer hier? De winkels gaan wel redelijk zot qua versieringen, maar het blijft nog binnen de perken. En terwijl in België de paasbloemen open gaan voor kerstmis, kregen wij heel vaak de vraag of we nu een witte kerst zouden hebben. Kort gezegd: nee. Op kerstavond was het hier 21°. Mensen liepen in t-shirt en op slippers. In plaats van dampende warme chocolademelk, werd er plots weer Ice coffee gedronken. Dat was absoluut wel wat bizar. Maar het Bostoniaanse weer kan heel grillig zijn. Twee dagen na Kerstmis gaf de thermometer 28° aan. Maar die staat wel in fahrenheit. Kleine tip: het nulpunt is dan 32° F. Dan ga je dus van zomerpulletje naar donzen frak en oorwarmers op drie dagen tijd, het is eens wat anders.

Oudejaar staat voor de deur, en valt hier 6 uur later dan in het Belgenlandje binnen.

Wij gaan in elk geval vieren op de zetel, in onze pyjama, met een grote pizza met alles erop en eraan. Een heel gelukkig nieuwjaar iedereen, en niet te zat vannacht!

Jaarlijkse verrassing

Het was niet zonder waarschuwing, oh nee. De boom staat er al even, zoals dat hoort van nét na de doortocht van de Sint. Drie honderd lichtjes zitten erin, jawel 300! En een hele nieuwe uitzet aan versieringen, want die hadden we uiteraard niet in onze koffers gemoffeld deze zomer. Er hebben zich zelfs enkele pakjes onder de boom genesteld.

 

De dagen worden zoveel korter, de Amerikaanse buren slepen tonnen lichtjes naar buiten, er staan kerstbomen aan en zelfs in de winkels, Jingle Bells klinkt constant op de radio en op elke straathoek staat iemand van het Leger des Heils met een bel te zwaaien (behoorlijk irritant trouwens, dat laatste).

 

In het straatbeeld duiken rode mutsen op. Mensen vragen aan andermans kinderen of ze wel braaf geweest zijn. We hebben al twee kaartjes met besneeuwde coniferen in de bus gekregen, in de supermarkt zeggen mensen niet langer Have a good one, maar wel Merry Christmas.

 

Het was dus ALLESBEHALVE zonder waarschuwing. Het is niet komen aansluipen zoals zoonlief tegenwoordig met militaire precisie en snelheid doet.

 

En toch, en toch.

 

Toch schoot dit weekend door mijn hoofd: Volgende week is het Kerstmis. HOEZO VOLGENDE WEEK IS HET KERSTMIS? Waar komt dat opeens vandaan?

 

Als ze dat nu eens elk jaar op dezelfde dag zouden organiseren, dan zou me dat misschien niet zo overvallen…. Owww…. Wacht….

Rode neuzen actie

Nu de schoentjes weer in de kast staan, de mandarijntjes zijn geschild en Sinterklaas zijn ronde heeft gedaan, mag de hele hetze rond Zwarte Piet weer opgeborgen worden, samen met de schoensmeer. Zonder hier een uitspraak over te doen, moet ik toch opmerken dat er wel meer volksverhalen de censuurcommissie zouden mogen passeren. Zo klonk hier net het kerstliedje ‘Rudolph the red-nosed reindeer’ door de gang. Onschuldig? De jeugd beseft niet wat een kwalijke praktijken hier aan het licht komen. Ik verklaar me nader…

 Rudolph the Red-Nosed Reindeer

Had a very shiny nose

And if you ever saw it

You would even say it glows

 

Ok, het hoofdpersonage wordt geschetst. Het gaat hier dus over een rendier. Een roodneuzig rendier, meer bepaald.

 

All of the other reindeer

Used to laugh and call him names

they never let poor Rudolph

Join in any reindeer games

 

Hier loopt het al mis. Die arme Rudolph is anders dan de anderen, en wordt prompt uitgelachen en uitgescholden. Hij mag niet mee doen met de spelletjes- ongetwijfeld ‘Rendiertje strekje’ of ‘De kolonisten van de Noordpool ‘- en staat dus waarschijnlijk eenzaam te wezen in een hoekje van de rendierwei.

Alweer zielige pesterijtjes die niet verder kijken dan de rode neus lang is. Nasaal Racisme is het (in rendiertaal: nasisme. Maar dat vertaalt niet al te best). Want hoe zit dat met die neus? Misschien is het een familietrekje? Misschien is Rudolph bij de Cliniclowns – iets wat alleen bewondering oproept. Misschien heeft hij drankprobleem, en dan heeft hij hulp nodig, geen hoon! Het lied geeft hier nog geen uitsluitsel over.

 

Then one foggy Christmas Eve

Santa came to say

“Rudolph with your nose so bright

Won’t you guide my sleigh tonight?”

 

OK, schrap dat mogelijk drankprobleem. De Kerstman zou toch zeker enkel een BOB kiezen om zijn slee trekken. Goed gezien van de Kerstman trouwens, om zo zijn pad te laten verlichten (in een niet-boeddha-achtige manier). Een neus loopt over het algemeen immers niet op batterijen!

 

Then how the reindeer loved him

And they shouted out with glee

“Rudolph the Red-Nosed Reindeer

You’ll go down in history!”

 

Aaaaah, nu is hij opeens het favorietje! Nu komen ze terug gekropen. Nu Rudolph zijn strepen heeft verdiend en beroemd is, zijn ze plots allemaal zijn beste vriendje. En maar zingen en maar juichen. Gold diggers! Ik hoop dat Rudolph hen geen blik gunt en enkel een gehoeftekende poster van hem en de Kerstman opstuurt.

 

Zo zie je maar, ook in kerstliedjes is het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Al is er in dit geval wel maneschijn. Maar negen rendieren die zich in het zweet werken – neen, van rozengeur is geen sprake.

Rudolphe

Het rendier in kwestie

De smaak van kerst

Zoals met Halloween alles naar pompoen en kaneel smaakt (cake, thee, brood, ijs, koekjes, chips – je kan het zo gek niet bedenken), op Thanksgiving allemaal rond kalkoen draait (maar hier gelukkig geen cake-variant van bestaat, of ik heb ze nog niet gespot), zo is de smaak van Kerstmis blijkbaar pepermunt. Pepermunt heeft de winkelrekken overgenomen. Pepermunt is niet meer te ontlopen. Nadeel: buiten mijn tandpasta en kauwgom hoeft voor mij echt niets naar pepermunt te smaken. Voordeel: het is aangetoond dat pepermunt een geur en smaak is die je oppept en energie geeft. In de donkerste maanden van het jaar is dat dus eigenlijk nog niet zo gek.

If you can’t beat them, join them. Een receptje met pepermunt, als oppeppertje voor de winter: Pepermunt – chocolade koekjes (dubbele portie chocolade). Al kan ik niet garanderen dat je daarna meteen wilt gaan sporten. En om bij de klassieker te blijven, daarna ook nog old-school chocolate chip cookies. Smakelijk!

Pepermunt-dubbele chocolade koekjes

12 stuks

  • 60 gr zelfrijzend bakmeel (of gewoon bakmeel en een theelepel bakpoeder)
  • 1 ei
  • 90 gr kristalsuiker
  • 75 gr pure chocolade
  • 200 g witte chocolade
  • pepermunt extract
  • 10 pepermuntsnoepjes
  • 25 gr ongezouten boter

Verwarm de oven voor op 175°C.

Smelt de pure chocolade met de boter au bain marie en laat wat afkoelen. Door de boter wordt het een glimmende, dikkige chocolademengsel.

Voeg 3 druppeltjes pepermuntextract toe. Mix dan het ei schuimig met de suiker.

Voeg het bakmeel en het chocolademengsel toe.

Roer met een pannenlikker of pollepel alles door elkaar.

Zet het mengsel 15 minuten in de koelkast om steviger te worden, anders wordt het lastig om er bolletjes van te draaien. Breek ondertussen de pepermuntsnoepjes in kleine stukjes.

Bedek de bakplaat met bakpapier. Rol 12 bolletjes van het chocolade-mengsel. Zet ze 8 à 10 minuten in de oven. Ze horen er nog wat zacht uit te zien, zodat ze lekker zacht van binnen zijn. Laat afkoelen op de bakplaat.

Smelt de witte chocolade au bain marie. Dompel de koekjes hierin onder. Leg op een bakpapiertje

Bestrooi met pepermuntstukjes.

Plaats de koekjes in de koelkast zodat alles harder wordt.

pepermunt koekjes

bron: Marthasteward.com

 

Klassieke Chocolate chip cookies

Voor een heel aantal hongerigen

  • 250 gr bloem
  • 1/2 tl bakpoeder
  • 1/2 tl zout
  • 170 gr ongezouten boter, gesmolten
  • 200 gr bruine basterdsuiker
  • 100 gr kristalsuiker
  • 1 el vanille-extract
  • 1 ei
  • 1 eidooier
  • 175 gr chocolate chips (of fijngehakte pure chocolade)

Verwarm de oven voor op 170 graden Celsius/Gasovenstand 3. Vet een bakplaat in of bedek met bakpapier.

Zeef de bloem, bakpoeder en zout boven een kom een roer door elkaar. Zet weg.

Roer de gesmolten boter, bruine suiker en suiker in een middelgrote kom goed door elkaar.

Klop het vanille-extract, ei en eigeel erdoor tot een licht en romig mengsel.

Voeg het bloemmengsel toe en roer goed door elkaar.

Roer de stukjes chocola erdoor met een pollepel.

Schep hoopjes deeg op de bakplaat (gebruik voor ieder koekje ongeveer 1 el deeg) op ongeveer 8 cm afstand.

Bak de koekjes 15-17 minuten in de voorverwarmde oven, totdat de randjes licht verkleurd zijn. Laat ze een paar minuten afkoelen op de bakplaat voordat je ze op een rooster verder laat afkoelen.

Maak je populair door ze uit te delen of vertel aan niemand dat je gebakken hebt, en smikkel ze allemaal lekker zelf op bij een kopje thee of koffie!

P1120663

Bron: mijn oven