Zaterdag Plog

Ik heb een nieuw woord geleerd. Niet als ons ventje, die de vondsten tegenwoordig aan elkaar rijgt in een snel tempo. Maar het woord PLOG behoorde tot voor kort niet tot mijn vocabulaire.

Plog (photo-log) is een weblog die bestaat uit een fotoverzameling. Bloggers posten (ploggen) een blogpost met een verzameling foto’s van die dag, als een fotoverslag van wat ze hebben meegemaakt. Foto’s worden zo veel mogelijk ruw (dus niet bewerkt) geplaatst, zodat een plog een zo realistisch mogelijke weergave oplevert.

Zaterdag 18 maart in foto’s.

8u45. Ik gaf het flesje om zes uur vanmorgen (geen foto, nee), daarom mocht ik van manlief wat langer blijven liggen deze morgen. Die eerste blik naar buiten zorgt niet voor een zonnig gevoel, een lekker ontbijtje des te meer.

 

 

8u47. Ik ging even koffie halen. Opgestaan is plaats vergaan.

DSC_2432

9u30. Deze week was behoorlijk druk, het is bijgevolg niet gelukt om al een weekmenu op te stellen, met bijhorend boodschappenlijstje. Dat moet nu dus nog gebeuren, en voor Collect & Go is het natuurlijk te laat. Inspiratie voor originele, vegetarische recepten (derde week Dagen zonder Vlees) zoek ik online of in kookboekjes. (En ja, iemand had mijn notaboekje al wat opgevrolijkt met kleurtjes).

DSC_2433

11u. Fris gewassen. We besluiten dat manlief thuis blijft met ons ventje, die op tijd zijn bed in moet voor het middagdutje. Ik ga boodschappen doen, en krijg al gauw een smsje dat peutermans drie bordjes pasta op heeft, en al ligt te knorren.

colruyt

13u. We eten de restjes van de ossobuco met pasta van gisteren op. Het is heerlijk. Mijn schoonzusje komt langs, ze wilde graag wat brainstormen over het scenario van haar schooltoneelstuk. Hopelijk hebben mijn wilde ideeën haar wat vooruit geholpen.

15u. Iedereen wakker en fris. We rijden naar familie in Limburg, en niet in het beste weertje. Manlief valt na vijf minuten in slaap.

DSC_2435

16u30. Taart (of is dat vlaai in Limburg?)! En koffie! En goed gezelschap!

IMG_20170318_165938_240

19u30. Na een gezellige middag zijn we weer thuis. Ventje viel in slaap in de wagen, en was niet zo blij toen we hem wakker maakten (heel begrijpelijk, dat is toch het meest brakke gevoel ever). Nog even rustig worden met Dora.

DSC_2429

20u. Met hernieuwde energy wordt Scotty achtervolgd door ons ventje. Actiefoto in het speelhuisje. ‘This speelhuisje is not big enough for the both of us, Scotty’.

20u30. Een uurtje later dan gewoonlijk ligt de schoonste in huis alweer onder de wol. Ik ga dat snel ook doen, denk ik. Slaapwel!

 

A few of my favorite things

Soms zijn uitdrukkingen een beetje vreemd. Zoals ‘nou breekt m’n klomp’. Of ‘nu komt de aap uit de mouw’. Maar soms verwoorden ze exact wat je denkt. Zoals ‘een foto zegt meer dan 1000 woorden’. Dat klopt.

Duizend woorden is dan ook niet zo veel. Een vrouw gebruikt gemiddeld 20 000 woorden per dag. Dus met die 1000 kom ik niet verder dan halfweg het ontbijt. En dan nog een doordeweeks ontbijt, met wat corn flakes en een kiwi, don’t get me started over pakweg een pannenkoekenbrunch. Of over de écht grote momenten- daar zijn vaak niet eens woorden genoeg voor. Of niet de juiste woorden. Zoals dat moment dat je mama of papa wordt. Of het moment dat je beséft dat je mama of papa bent. Want die twee vallen niet noodzakelijk samen. Bij mij toch niet, maar ik ben dan ook uitzonderlijk traag van begrip. Ik had wat tijd nodig, zoals ze het zo mooi in het Engels zeggen ‘to wrap my head around it’. Zo voelt het ook echt, dat je je hoofd, al je gedachten en emoties,  rond dat idee moet draperen, dat moet opnemen.

 

Maar we wijken af. Ik had het over foto’s. En het verhaal dat die vertellen. Of het gevoel dat ze overbrengen. Dat blijkt heel wat te kunnen zijn. Bijvoorbeeld het gevoel van een warme knuffel. En met Thanksgiving achter de rug en Kerstmis in aantocht, kreeg ik een opstoot (niet besmettelijk, doet geen pijn) van een gevoel van fluffy blij zijn. Er zijn veel mensen die me blij maken. Van hen is geen lijstje te maken, hoogstens een kunstzinnige collage. Maar daar ga ik niet aan beginnen, kunstig als een koala dat ik ben. Naast personen, zijn er veel dingen die me blij maken.  Eén van de tips uit van die geluksboeken is dat je foto’s moet maken van zaken die je opvrolijken. Elke dag 1 foto, een jaar lang. Om te beseffen dat het ook de kleine dingen kunnen zijn waar vrolijkheid in schuilt. Een mooi projectje, maar ik hou het lijstje vandaag iets korter – het doet me aan ‘The sound of music’ denken: These are a few of my favorite things.

 

    • Herfstkleuren/de eerste sneeuw/nieuwe blaadjes aan de bomen/lange avonden, kortom de charme van het seizoen

       

    • Cappuccino met tekeningetjes in de melk (ook als die wat mislukt zijn)
      2015-11-29 16.45.38
    • Brunch – in goed gezelschap. Brunch is de beste maaltijd van de dag. Je eet allerlei lekkers door elkaar en je krijgt en goeie koffie bij. Of cappuccino. Dubbel gewonnen.brunch
    • Zoetigheid bakken – cake is de perfecte wetenschap. Volg het protocol en je krijgt een goeie cake. Volg het protocol én voeg nog een snuifje eigen touch toe, en je krijgt een zalige cake.
      P1120262
    • Baby-piekhaar. Want het is een baby. Met haar dat rechtop staat. Het blijft hilarisch.
P1110729


OK, nog niet veel haar, maar dat komt nog wel.

  • De zee – ik weet niet waarom, golven zijn gelinkt aan rust en vakantie.
    P1120857
  • (Mijn) katjes – wie meent dat je geen vriendschap krijgt van katten, heeft er nog nooit eentje in huis gehad (ik zeg bewust niet: ‘heeft geen kat’ want zo werkt het niet met katten, natuurlijk).
  • All things Snoopy- Snoopy was mijn eerste knuffel en die hond met zijn apart filosofie (‘Be yourself. No one can say you are doing it wrong.’) heeft nog steeds een plekje in mijn hart.
    P1120070
  • Kaartjes/smsjes/kleine gesprekjes – ik ben zo’n zeem die dat allemaal bijhoud.

DSC_0381

Waar worden jullie blij van?