DZV: conclusies

Meer dan 113 000 mensen deden dit jaar mee aan Dagen Zonder Vlees. Eentje daarvan was ik, enthousiaste vegetariër at interim op zoek naar nieuwe receptjes en manieren om volwaardige maaltijden op tafel te toveren zonder vlees of vis.

Ik vond de insteek van Dagen Zonder Vlees heel geruststellend: nee, je hoeft niet permanent de quorn in te duiken, elke dag telt. Het doel is minder vlees en vis eten dan daarvoor het geval was. Ik maakte sinds onze terugkeer uit Boston ongeveer 1 keer per week iets vegetarisch klaar. Doel voor deze Vasten: gemiddeld minstens 5 dagen per week voor veggie gaan. Omgerekend is dat 71,4% van de tijd, onderscheiding.

Het kostte iets meer opzoekwerk dan gewoonlijk, maar de websites van o.a. DZV, EVA (evavzw.be), Hello Fresh en Albert Heijn brachten inspiratie. Het duurde even om in het ritme te komen (de eerste week was echt geen succes) maar daarna rijgde ik de veggie dagen achter elkaar.

Het overzicht van mijn weken (een groene bol is een dag zonder vlees of vis):

 

In die 46 dagen slaagde ik erin om 33 dagen volledig vegetarisch te eten. De dagen dat dat niet lukte waren hoofdzakelijk weekenddagen (gaan eten bij de (schoon-)ouders), te wijten aan verleidelijke sushi, BBQ-weer en gebraden kippetjes. 33 gedeeld door 46 = 71,7%.

Geslaagd! Nét!

Het weekmenu van volgende week is al opgesteld. Ik vond het bijna moeilijk, om weer vlees op te nemen in dat lijstje. Het voelde…toch een beetje verkeerd. En ik deelde manlief mee dat het aantal veggiedagen vanaf nu wordt opgetrokken tot 3-4 per week. Hij protesteerde niet.

Maar maakt dat nu eigenlijk uit, dat wij wat minder vlees gaan eten?

Het blijkt van wel. Stel dat je gedurende een jaar ervoor kiest om wat minder vlees en vis te eten.

Door 1 dag per week geen vlees te eten bespaar je evenveel als 1100 km met de fiets rijden in plaats van met de auto. Je bespaart evenveel als wanneer je je huis een hele winter één graad minder warm stookt en in de zomer de airco uit laat staan. Alleen ben ik niet zo’n fietser. En ik heb het eigenlijk graag warm thuis (behalve in de zomer, ik kan niet slapen als het heel warm is).

Door 2 dagen per week geen vlees te eten bespaar je evenveel als wanneer je je woning perfect zou isoleren, zowel daken als ramen. Maar hey, ik ben niet zo handig met glaswol.

Door 3 dagen per week geen vlees te eten, bespaar je evenveel als wanneer je te voet op citytrip naar Barcelona zou gaan in plaats van met het vliegtuig (heen en terug). Maar als je maar een weekje verlof hebt, dan lijkt me dat iets te tijdrovend.

Door 4 dagen geen vlees te eten, bespaar je evenveel als wanneer je naar Tunesië zou zwemmen in plaats van te vliegen. Alleen ja… in Tunesië is nu echt niets te zien, en … ik kan niet goed zwemmen!

Kortom, ik zie het allemaal beter zitten om 3 of 4 dagen zo’n lekker veggie receptje op tafel te zetten dan kou te lijden, te isoleren, op bedevaart te gaan naar Barcelona of een ‘Michael Phelps’ke’ te doen.

En jullie? Echte vleeseters of grote groentenlovers?

Unknown

 

40 dagen bloggen- challenge COMPLETED

02-40dagenbloggen

Het is altijd leuk te ontdekken dat je iets gemeen hebt met een collega die je nog niet zo goed kent. Ik volgde al een tijdje de blog van Nele/Tifosa, en was stiekem een beetje jaloers dat zij zo nauwgezet elke woensdag en elk weekje een gestructureerde tekst wist te produceren.

Mijn Boston, baby! was enigszins stilgevallen sinds onze thuiskomst. Op zeven maanden België schreef ik 20 blogposts, niet meteen een indrukwekkend cijfer. De aanpassing van opnieuw beginnen werken en hier het leven weer oppikken, kostte zeker veel energie, dat is waar – maar ik had ook het gevoel gekregen dat ik niet veel te vertellen had, dat het te druk was om een idee in een mooi tekstje te gieten.

Ik dacht, dit komt niet meer goed. Dit gaat uitdoven. Maar tegelijk miste ik het wel.

En toen vertelde de collega dat ze mee deed aan een uitdaging, een zotte challenge om 40 dagen lang te bloggen tijdens de Vasten, een idee van blogster Kathleen. Ik sprong op de kar, zonder al te veel nadenken, en ik heb er geen seconde spijt van gehad, al was het niet altijd even evident om elke dag iets te laten verschijnen.

Ik ben er geraakt, morgen is de laatste dag en er staat al een tekstje klaar om dan te verschijnen. De top van de “Blog Ventoux” is gehaald. Van de 6 ‘pasdagen’ die het concept bevatte, heb ik er maar twee nodig gehad: 1 aan de start, om de eenvoudige reden dat ik een dag te laat begonnen ben (op 2 maart in plaats van 1 maart) en 1 toen ik buikgriep had en zielig lag te wezen op de zetel.

Dat maakt een totaal van 29 posts in maart en 15 in april (op 15 april). 44 tekstjes op een rij, in een uitdaging van 40 dagen bloggen: not bad!

Mijn conclusies van dit experiment:

  • Het loont om met rubrieken te werken. Ik heb er momenteel vier lopen: op maandag gaf ik verslag over mijn week als interim vegetariër in die andere uitdaging van Dagen Zonder Vlees (dit eindigt ook morgen). Op donderdag beantwoordde ik een tijdje random vragen over vanalles en nog wat, in de rubriek Tekst en Uitleg. Met Vijf op vrijdag somde ik steeds vijf dingen op, die op één of andere manier geconnecteerd waren. Dit was een mooi excuus om een lijstje te maken, want ja, ik hou nog steeds van lijstjes. En zondag is tegenwoordig Zoondag. Voor mij is het eigenlijk alle dagen zoondag, maar dat zou me iets te ver leiden!
  • Het gaf me een gerust gevoel om steeds het blogje van de volgende dag te schrijven en dit dan in te plannen (wat wordpress, de site waarop mijn blog draait, heel eenvoudig toelaat). Ik wist dat als het écht niet zou lukken die avond te schrijven, ik nog één dag respijt had. Het is een week lang zo geweest dat ik op de dag zelf schreef. Dit maakte dat mijn postjes steeds pas na 22 uur verschenen, en dat ik toch iets meer stress ervaarde. Niet fijn, en dus te vermijden! Voor onze midweek weg met vrienden had ik zelfs vier postjes klaarstaan, en dat kwam goed van pas.
  • Het ging verrassend vlot om onderwerpen te vinden voor een tekstje. Van dag 1 had ik al een lijstje gemaakt met een tiental thema’s. Daarnaast leek het alsof ik onbewust steeds aan het uitkijken was – als ik iets las, hoorde of meemaakte, dook al gauw die gedachte op: hier kan ik over schrijven/hier kan ik iets mee. Daarom heb ik ook maar een drietal keer gebruik gemaakt van de lijst van 56 mogelijke onderwerpen die ik doorgestuurd kreeg aan de start van de uitdaging.
  • Het was voor mij ook een uitnodiging om eens wat andere blogs te gaan verkennen en lezen – om tot de conclusie te komen dat iedereen zijn/haar eigen ding doet, maar ik niet moet onderdoen.
  • Ik vond het echt een heel fijne 40 dagen, ook al vroeg het de nodige discipline om steeds achter mijn scherm te kruipen. Schrijven is toch echt me time, hersengymnastiek, letter yoga.

Volgend jaar nog een keertje?

resized_success-kid-meme-generator-challenge-completed-63dcd2