Getest: ‘Het bucketlistboek voor koppels’

Ik heb het al vaker gehad over een bucket list (of net niet). Een lijst met zaken die je graag wilt afkruisen, over een bepaalde tijd. Manlief en ik noemen het dan misschien niet meteen een emmerlijstje, maar we maken af en toe wel tijd om na te denken over wat we allebei, en allebei samen, willen bereiken. En op welke termijn. En wat de eerste stap dan is.

 

Ik geloof wel dat als je zo’n dingen uitspreekt, bespreekt, dan ze iets hoger op die enorme stapel in je hoofd belanden, waar al je gedachten, ideeën en wensen zich verzamelen. En als er zich dan een kans voordoet, dan zal je die misschien sneller willen, of durven, grijpen.

 

Goed ja, mijn bucket list zal er dus ook nog wel komen. Zo’n lijstje opstellen is waarschijnlijk wel fijn, en niet alleen omdat ik zo’n lijstjes-fanaat ben.

 

Maar voor kerst kregen manlief en ik al een aardig duwtje in die richting. We kregen ‘Het bucketlist boek voor koppels’ cadeau.

 

Ja, er zijn mensen die geld verdienen met het opstellen van lijstjes, met activiteiten en ervaringen die je moet gedaan hebben. Ergens is het vreemde daaraan dat ze geld verdienen met anderen te vertellen wat er op hun lijstje staat. Want ja, als koppel (of als ‘mama en zoon’, ‘papa en dochter’, en er zijn nog andere combi’s) moet je toch echt wel deze 250 dingen gedaan hebben. Want anders…. (ja…wat anders eigenlijk? Who knows!).

COVERBUCKETLISTKOPPELS

Goed, het is een aardig boekje. Ik had het al eens doorbladerd, het heeft een hele frisse lay-out die erg speelt met verschillende lettertypes en opmaak waardoor dit echt niet een saai lijstje is met aan te vinken hokjes . Het zou ook maar een dunne uitgave zijn op die manier natuurlijk.

 

Het papier vind ik dan zelf weer niet zo goed gekozen omdat het nogal ‘doorduwt’, ik bedoel hiermee dat je de letters van de volgende pagina er al ziet doorschijnen.

bucketlist-stellen

Alle techniciteiten opzij, ik wilde gisteren nu toch eens checken wat ik kon afchecken. 17,5 jaar samen, een mens zou toch hopen in de buurt te komen van die 250 dingen die je dan ééééécht wel gedaan moet hebben als koppel.

 

Het was grappig om het in te vullen, daar niet van. Het bracht vaak herinneringen naar boven.

 

Weet je nog die keer dat we onze eerste kus zijn gaan overdoen? Toen we ons boompje geplant hebben in onze tuin? Toen we midden op straat zijn beginnen dansen?

 

Ik heb dingen moeten vragen aan manlief! Hebben wij ooit samen in een slaapzak gelegen? Zijn we uiteindelijk naar die openluchtfilm geweest? Zat er al eens een kus onder een maretak bij?

(ja-nee-ja trouwens)

 

We komen aan 121/250. Nog net gebuisd, seg.

 

Is dit nu een cadeau om aan een koppel cadeau te doen? Bwa … het heeft wel iets schattigs natuurlijk…

 

Ach… hier en daar kwam er wel een activiteit naar boven, waarvan ik tegen die grote vent naast me op de zetel zei: ‘Dat zou inderdaad wel leuk zijn, toch? Zo samen karaoke gaan zingen? Of naar de film gaan en de kassierster de film laten kiezen (hoewel… met de huidige prijzen van de filmtickets…).

 

Maar meestal draaide ik eens met mijn ogen, en dacht ik: Elkaar met pannenkoeken bedekken? Eten in elkaars mond gooien? Lijkt me wel verspilling. Hem over de drempel dragen? Die vent van mij is wel bijna 2 meter he, are you insane? Op elkaars kant van het bed gaan slapen? Waarom zou ik nu in godsnaam vrijwillig een nacht slecht(er) slapen?

 

Misschien ben ik niet romantisch (Ontbijten bij kaarslicht, het is momenteel wel licht wanneer ik opsta hoor). Misschien denk ik te praktisch (Op een tandem door de carwash fietsen? Da’s volgens mij levensgevaarlijk en ook verboden). Misschien is na 17 jaar het avontuur er wat af (Paddenstoelen plukken in het bos, euh hallo, ik weet niets over giftige exemplaren!)

 

Of misschien vind ik het niet leuk dat iemand anders mij zegt wat tof zou zijn, zo als koppel.

Dit koppel maakt zijn eigen lijstje. Ik laat je wel weten wanneer dat boek uitkomt.

 

2013.01.05-FOTO-Heb-jij-ook-een-bucket-list