Tekst en uitleg #9

Het is alweer even geleden dat ik mijn lijstje van ‘1000 vragen aan jezelf’ aanvulde. Dit leek me een uitgelezen moment: onze kleine reus ligt mooi op tijd in zijn bedje te knorren, manlief is het plafond aan het afplakken in wat de toekomstige peuterkamer wordt, en ik lig in de zetel met de laptop op schoot.

Ideaal om de vragen van nr 41 tot en met 50 te beantwoorden. Best een persoonlijk lijstje, over welke score je je gezicht zou geven, douchen en je favoriete kamer in je huis.

  1. Welk cijfer zou je aan je gezicht geven?

Oei, meteen zo confronterend. Hoewel, ik ben best tevreden met mijn gezicht (’t is elders dat de problemen zich stellen haha). ‘t Is hoekig maar daar spreekt ook weer karakter uit (hoop ik dan). En de combinatie van al jaaaaaren crèmekes smeren en de goeie genen van mijn ouders, maken dat de rimpels me nog niet helemaal hebben ingehaald, en ik standaard jonger wordt geschat dat mijn identiteitskaart beweert. Dus euh…8/10?

  1. Was je goed op school?

Ja, ik was altijd de eerste van de klas. Sorry, niet om op te scheppen, maar het was gewoon zo. Ik studeerde ook wel ijverig, stak er de nodige tijd in, maar ik geef toe dat het me allemaal wel vrij vlot afging.

  1. Hoe lang sta je gemiddeld onder de douche?

Als ik mijn haar niet was, eerder kort- ik schat echt korter dan manlief, een minuut of 5? Als ik mijn haar wel moet wassen (en vooral: kammen) dan zal het eerder 25 min zijn.

  1. Denk je dat er buitenaards leven bestaat?

Het zou eerder vreemd zijn mocht dat niet het geval zijn, in een quasi oneindig universum. Maar of die nu ook blogs aan het typen zijn….?

  1. Hoe laat sta je meestal op?

Als ik ga werken, ergens tussen 6u50 en 7u20. Of wanneer zoonlief wakker is natuurlijk.

  1. Vier je altijd uitgebreid je verjaardag?

Hangt ervan af wat je met uitgebreid bedoelt, maar ik laat het zeker niet zo maar voorbij gaan. Meestal organiseer ik het weekend ervoor of erna een brunch voor vrienden en familie, en misschien gaan manlief en ik nog eens lekker eten (of gaan we sushi halen).

IMG_20160214_131400

  1. Hoe vaak kijk je per dag op Facebook?

Te vaak, denk ik. Het is een automatisme geworden als ik even een pauze neem, bijvoorbeeld. Ik heb goeie voornemens over het afbouwen daarvan.

  1. Wat is je favoriete ruimte in je huis?

Ik ben graag thuis, dus zo overal een beetje. De living omdat het na een lange dag aangenaam toeven is in onze zetel, de keuken omdat koken ontspannend kan zijn (en onze keuken handig is ingericht), het terras op een warme zomeravond, mijn slaapkamer omdat slapen één van mijn liefste hobby’s is.

  1. Wanneer heb je voor het laatst een huisdier geaaid?

Na het eten op het terras, daarnet, Janie kwam langs wandelen.

DSC_3030

  1. Wanneer ben je op je best?

Als ik mensen kan helpen, of me echt op een project kan storten waarbij ik het verschil kan maken.

 

Of elke avond wanneer ik een verhaaltje voorlees met stemmetjes en gebaren. Dat kan ook natuurlijk.

 

Advertenties

Mijn bucket list: 40 before 40

Screen Shot 2017-07-27 at 13.58.54

Toevallig merkte ik dat mijn volgende post de 200ste zou zijn op deze blog. OK ja, er was helemaal niets toevallig aan, ik zag het cijfer 190 en ben sindsdien aan het brainstormen met mezelf over wat ik zou doen. Want een 200ste post, dat schrijf je niet elke dag. Ik wilde er graag iets van maken waar ik naar zou kunnen verwijzen later. Zo van ‘hey weet je nog wel, wat ik zei in mijn 200ste post?’.

 

Ik landde op een idee dat al even speelt. Ik heb het een paar keer gehad over bucket lists, lijstjes met ‘to do’s’ die alle kanten kunnen opgaan.

Ik had een bucket list gemaakt voor Boston, en heb ook een heel ander lijstje opgesteld, met dingen die ik net niet meer wilde doen (mijn f*ck it list).

 

Ik zou ook een hele bladzijde kunnen vullen met geweldige dingen die ik kan schrappen, zoals:

  • de Grand Canyon zien,
  • in Thailand op een olifant rijden,
  • de man van mijn leven ontmoeten,
  • mama worden,
  • wedding planner en ceremoniemeester zijn bij verschillende trouwfeesten (met als kers op de taart de eerste Belgische ‘Toast master’ op een huwelijk in Kopenhagen),
  • een eigen huis bouwen,
  • Oudjaar vieren in het buitenland (en veel meer dan dat),
  • duiken in een onderwaterreservaat, waar een zeeschildpad ons voorbij zwom
  • vlakbij een blauwe vinvis varen
  • IJsland bezoeken
  • Een diner van restaurantniveau koken voor >20 mensen
  • Met blote voeten over hete kolen lopen (1200 °C)

 

Been there, done that, loved it, got the t-shirt.

 

Maar er is zo veel dat ik nog zou willen doen. Dromen genoeg.

 

Toch heb ik een dubbel gevoel bij dit soort lijstjes. Enerzijds vind ik het goed om op te lijsten wat je wilt bereiken, ik geloof dat je het dan ook (sneller) omzet in daden.

Aan de andere kant vind ik dat we onszelf al zoveel druk opleggen van wat er allemaal moet.  Ook kan het behoorlijk vaag zijn, ooit wil ik dit of dat bereiken, maar als ik er vandaag geen zin kan het over dertig jaar ook nog wel.

 

Daarom stelde ik mijn lijstje op, maar hield ik rekening met drie dingen:

  • Het zijn dingen die ik graag zou doen, maar er is geen man/vrouw overboord als het niet of niet volledig lukt
  • Ik noteer zowel vrij eenvoudige doelen als meer uitdagende, zodat het niet te overweldigend wordt
  • Ik geef mezelf een deadline, maar wel een ruime, van een aantal jaar.

the-bucket-list-734593__340

Zo kwam ik bij onderstaande bucket list: mijn ’40 before 40’.

 

  1. Een pinguin aanraken
  2. Indoor skydiving
    skydiving-665030__340
  3. Een familieboom tot 5 generaties terug opstellen
  4. Op de radio komen
  5. Uit een kokosnoot drinken
  6. Ontbijten in bed
  7. (Goed) leren zwemmen
  8. Verzinnen en creëren van een eigen ijsroomsmaak
    strawberry-ice-cream-2239377__340
  9. Vrijwilligerswerk doen met kerstmis of oudjaar
  10. Stamceldonor worden
  11. Een EHBO-cursus volgen
  12. Een terugkerende column schrijven
  13. Naar Ibiza gaan
  14. De beiaard in Leuven beklimmen
  15. Onder de sterren slapen
  16. Op eigen kracht op de top van de Mont Ventoux geraken
  17. Een schattenjacht opstellen voor vrienden en familie
    cartography-2074079__340
  18. In een boomhut overnachten
  19. Iemand een taart in het gezicht gooien
  20. Deelnemen aan een color run*
  21. Zelf een peperkoeken huisje maken
  22. Onze 20 jaar samen vieren met een groot feest
  23. Kastanjes poffen
  24. Een helderziende bezoeken
  25. 40 snailmails sturen (= brieven of kaartjes)
  26. 40 films zien de Oscar voor beste film wonnen
  27. Op een podium staan
  28. Zangles volgen
  29. Leren mediteren
  30. Een blotevoetenpad bewandelen
  31. 40 random acts of kindness uitvoeren**
  32. De lijst met nieuwe ingrediënten optrekken naar 40 (zie posts over nummers 1-9 en 10-20)
  33. In een limo rijden
  34. Mijn streefgewicht halen
  35. Zeilen
  36. Een blog rond wetenschappen starten
  37. Meedoen in een toneelstuk
  38. Een regenboogcake maken
    cakes-2528177__340
  39. Onze huiselijke afvalberg met de helft verminderen
  40. Dit is een joker voor als ik iets tegenkom dat zo cool is dat ik het absoluut op mijn lijstje moet zetten.

 

Ik schat dat ik elke paar maanden een stand van zaken opmaak. Even kijken hoe het loopt, en waar ik actie wil ondernemen.

 

En, heb jij een bucket list? Of wat zou er zeker opstaan? 

 

 

*Een color run is een loopwedstrijd van 5 kilometer waarbij de deelnemers in witte t-shirts lopen, en elke kilometer een wolk van gekleurd poeder over zich heen krijgen. Het wordt ook wel de ‘happiest 5K’ genoemd.

 

** Een RAOK of random act of kindness is een onbaatzuchtige daad, waarbij je iets leuks/aardigs doet voor iemand anders, die je vaak niet eens kent, en die meestal niet weet dat het van jou komt.

Nieuwe smaken #2

Het zijn drukke maanden geweest. Daardoor is mijn voornemen om elke week iets klaar te maken dat ik nooit eerder op het menu zette, een beetje op de achtergrond verdwenen. In momenten van stress keer je toch altijd terug naar de klassiekers, of tenminste gerechtjes die bewezen hebben smakelijk te zijn op minder dan 25 minuten.

 

Op zich is daar helemaal niets mis mee. Maar het doet me wel wat denken aan mijn tante en oom, die een ‘rotatie-menu’ van twee weken hebben. Elke veertien dagen eten  ze dus exact hetzelfde. Oh jee. Daar wil ik nog niet heen.

 

Misschien motiveert het me wel om nog eens te schrijven over de nieuwe ingrediënten die ik leerde kennen tijdens ons Amerikaans avontuur. Ik schreef over de eerste negen die moeilijk te vinden zijn in ons Belgenlandje (al heeft de Albert Heijn al voor wat soelaas gezorgd). Trouwens, hebben jullie al gezien dat broccolini nu wordt aangeprezen als nieuwe hippe groente in bepaalde supermarkten? En opeens merkte ik dat een kennis een grote pot met snijbiet in haar tuin had staan. Geweldig vind ik dat!

 

Er waren aan de andere kant ook heel wat ingrediënten die ik al kende van thuis, maar waar ik gewoon nog nooit mee gekookt had. Omdat ik niet wist wat ik ermee aan moest. Of omdat ik er een kindertrauma over had. Of omdat het me gewoon niet lekker leek.

 

Jammer genoeg moet ik nog steeds mijn gecrashte telefoon met al mijn foto’s van mijn Amerikaanse kooksessies binnenbrengen om alles te recupereren. Ik heb dus iets minder illustraties dan ik zou wensen.

 

Bij deze, het tweede lijstje van nieuwe smaken.

 

  1. Rode biet – Hoewel ik nog steeds niet helemaal verkocht ben aan die aardse smaak die rode biet draagt, en de vlekken die je niet van je vingers krijgt na het snijden, heb ik behoorlijk lekkere groentenchips gemaakt van die sneetjes. Ook op een pizza, in combinatie met pompoen, was het een topcombinatie.

 

  1. Rode kool – daar heb je hem, mijn kindertrauma. Om mij erover te zetten, heb ik de rode kool op totaal andere manieren klaargemaakt dan eenvoudigweg gestoofd met appeltjes. Ik heb er een hartige taart mee gemaakt, waarbij de rode kool werd gestoofd in balsamicoazijn, en ook rauw in een slaatje kon het me bekoren.

DSC_0621

 

  1. Spruitjes – Het is waarschijnlijk een cliché, maar het is kindertrauma nr. 2. Ik kon er echter niet buiten, want spruitjes zijn in Amerika waanzinnig populair. Ik maakte ze met puree en gehakt in een ovenschotel. Ik ben geen grote fan, maar kon er wel mee leven.

 

  1. Gele raap – opgepikt in een recept van Hello Fresh, vond ik gele raap een verfrissende toevoeging aan een slaatje met quinoa. Rauw of gekookt, allebei goed.

 

 

  1. Bok choy – of paksoi, zoals ik het hier vaker zie. Oosterse variant van kool (maar zonder de typische koolsmaak), en heel lekker in Koreaanse gerechten, met bijvoorbeeld wat gehakt en pikante saus.

 

  1. Polenta wel bekend vanuit de Italiaanse keuken, is polenta een soort griesmeel van maïs die los gekookt kan worden of kan samengedrukt worden en dan gebakken. Ik ben nog altijd op zoek naar een recept waar dit enigszins lekker wordt, eerlijk gezegd.

 

 

  1. Edamame – dolgelukkig was ik, toen ik merkte dat ze dit in de Albert Heijn verkochten. Deze groene verse sojabonen zijn fris, eiwitrijk en geven een lekkere bite aan een salade zonder te veel calorieën bij te dragen. Ook super bij onze Japanner, die ze gegrild en gezouten serveert.

 

  1. Cannellini bonen – Een niervormige soort witte bonen die ook heel populair is in de States. Ik gooide ze bij mijn chili en daar voelden ze zich thuis.

 

 

  1. Zwarte bonen – Had ik al vermeld dat ze nogal zot zijn van bonen in Boston? Zo veel soorten dat daar standaard werd aangeboden.

 

  1. Orzo – Ook wel Griekse pasta genoemd, terwijl het blijkbaar uit Italië komt. Platte, rijstvormige pastasoort die verder niet al te veel smaak heeft.

orzo-big

Hebben jullie ingrediënten die jullie pas recent zijn gaan gebruiken?

Tekst en uitleg #8

Ik vind het zelf opeens ongelooflijk verwarrend. Dat ik mijn vierde reeksje van de 1000 vragen van het magazine Flow wilde oplossen, maar dat dit toch al mijn 8ste Tekst en Uitleg rubriekje is.

Nu ja, het gaat dan ook om compleet random vragen, dus misschien maken de cijfertjes voor één keertje niet uit (moeilijk voor mij om aan te nemen, maar we probéren, écht!)

Daarom, deze week: Vragen 31 tot en met 40. Over telefoonverslavingen en centjes.

  1. Welk boek heb je het laatst gelezen?

‘Onvoorwaardelijk ouderschap’ van Alfie Kohn. Een boeiend pleidooi om je kinderen niet langer te straffen, maar ook niet te belonen. Ik geloof zelf niet zo in ‘in de hoek zetten’ bijvoorbeeld, maar dat je ook door complimentjes op een mooie tekening het zelfvertrouwen van een kind zou kunnen ondermijnen, is nog een moeilijke voor mij. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik ervan vind, en hoe ik het kan toepassen, maar ik heb het wel heel graag gelezen.

 

  1. Waarom heb je het kapsel dat je nu hebt?

Omdat er niets anders mee aan te vangen is. Ja, ik heb het geprobeerd, en neen, het viel niet mee. Er valt ook niet echt van ‘kapsel’ te spreken in het geval van een woeste krullenbos.

 

  1. Ben je verslaafd aan je telefoon?

Ik vrees het wel. Waarom kan dat ding ook zo veel?

 

  1. Hoeveel geld staat er nu op je bankrekening?

Dat weet ik niet precies, maar voldoende om aangenaam te leven.

 

  1. In welke winkel kom je graag?

In de Albert Heijn! Veel keuze, specialere producten, ik kom er heel graag. Zo jammer dat de twee dichtstbijzijnde winkels moesten sluiten.

  1. Welk drankje bestel je in een café?

Spuitwater of koffie – ik ben echt een seut wat dat betreft.

 

  1. Weet jij wanneer het tijd is om te vertrekken?

Ja, en dan ben ik nog anderhalf uur bezig om manlief dit ‘subtiel’ duidelijk te maken (wink wink hint hint nudge nudge).

 

  1. Als je voor jezelf zou beginnen, als wat zou dat dan zijn?

Als ik dat wist, kan ik je verzekeren dat ik het zou doen.

 

  1. Wil jij altijd winnen?

Als ik heel eerlijk ben, ben ik wel competitief ja. Daarom speel ik zelden mee met gezelschapspelletjes – ik kan er een behoorlijk slecht humeur van krijgen en dat wil ik mijn vrienden besparen. Het is gewoon in ieders voordeel dat ik en mijn slecht karakter niet mee speel.

 

  1. Ga je naar de kerk?

Nee, tenzij met Pasen of Kerst. Wat niet wilt zeggen dat ik nergens in geloof, maar dat was de vraag niet.

 

 

quote-Barry-Sanders-lets-just-win-it-and-go-home-31957

 

Microscopisch fijn #3

quote

 

Soms lopen dingen niet volgens plan. Soms is het iets van roeien en riemen. Of was het pompen en zuipen? Ik ben een beetje in de war (nochtans heb ik noch het één, noch het ander gedaan).

 

Maar net dan is het belangrijk om het fijne te blijven zien. En dat was er. Er waren zoveel mooie momenten de voorbije twee weken. We hebben veel vrienden teruggezien, en ook plannen gemaakt voor de vakantie. We hebben weer heel wat familietijd achter de rug, met een grote barbecue bij de ene familie en een doop bij de andere ‘kant’.

 

Van die grote evenementen kan ik enorm genieten, al kosten ze natuurlijk ook de nodige energie. De kleinere dingetjes kosten geen energie, maar geven een klein piekje in het geluksgevoel. Ik lijstte ze al een paar keer op (hier en hier) en wil er graag een traditie van maken.

 

Bij deze, een lijst van de microscopisch fijne dingetjes die mij blij maakten:

  • Buiten stappen na een avondvergadering en merken dat het nog licht is (21u30).
  • Zoonlief die erop staat dat we buiten op het terras eten
  • Nét thuis zijn wanneer het online bestelde pakje wordt geleverd
  • Een grote kom fruitsla, die ik niet zelf heb moeten snijden
  • Even checken of we nog goed zitten wat betreft energieleverancier, en zorgen dat we 300 euro zullen besparen volgend jaar
  • Op frisse lakens gaan liggen na die eerste koele(re) avond na een hittegolf
  • Op een familiefeest ontdekken dat de appelcake DE appelcake van mijn oma is, na 29 jaar zonder deze heerlijkheid
  • Het handgeschreven recept van die beroemde appelcake van mijn oma krijgen, schrijffoutjes en notities in een andere kleur incluis

 

Een glimlach kan ik niet onderdrukken als ik aan die momentjes denk.

Ik neem me voor geregeld zo’n boeketje samen te stellen.
Net door ze te plukken, zullen ze nooit verwelken.

 

Microscopisch fijn #2

Ik zit op mijn terras waar het na een verzengende dag eindelijk draaglijk lijkt te worden. Laptop op schoot, voeten in het opblaaszwembadje. Twee sandaaltjes maat 25 en een klein blauw shortje getuigen nog van het prettig gespetter dat hier twee uur geleden plaats vond.

IMG_0492

Het mag duidelijk wezen: er zijn ergere plaatsen om te schrijven.

 

Ik ben één watermeloen-kokos-smoothie verwijderd van de perfecte omgeving om een ‘microscopisch fijn’ lijstje op te stellen.

 

*verdwijnt drie minuten*

 

Zoals ik al zei, de perfecte omgeving om een microscopisch fijn lijstje op te stellen *slurp*.

 

Wat waren die kleine dingetjes die de voorbije dagen de boel opvrolijkten? Die net dat tikje extra energie gaven? Die me deden vergeten dat ik de laatste dagen achtervolgd wordt door hoofdpijn?

 

Ik som ze graag op.

  • Dat de poort van de parking open stond toen ik eraan kwam, zodat ik niet moest uitstappen om de code in te geven (altijd handig!)
    .
  • Een mooi complimentje van een collega, dat echt over mij als persoon ging
    .
  • Een brief uit het buitenland, mét supercool glitter postpapier! Ik herhaal: glitter postpapier! Oh, die tijd toen je een hele verzameling postpapier had, en elkaar schrijven altijd met pen en postzegel gepaard ging.
    briefpapier
    .
  • In het maatje kleiner passen
    .
  • Een opgeruimde schuif met alle diepvriesbakjes (103 verschillende maten en vormen, schat ik)
    .
  • Toen ik zag dat er een nieuw seizoen is van ‘Grace and Frankie’ op Netflix – een serie die me aan Boston doet denken, omdat ik het daar heb leren kennen (en verslonden)
    .
  • De terraslantaarns met kaarsjes, die we als kerstcadeau kregen, eindelijk kunnen gebruiken tijdens een barbecue met vrienden – heerlijk gezelligIMG_0491

 

Waar moesten jullie om glimlachen deze week?

Of wat bracht dat mini-yes-momentje?

Vijf op vrijdag: wat ik niet snap

Screen Shot 2017-06-16 at 22.35.33

Zo. Die vijf dagen zijn achter de rug. Een zonnig weekend lacht ons toe. Alles waar ik over piekerde, werd weggewassen samen met het zand tussen zijn teentjes.

Dat ‘gaan-slapen-ritueel’ wordt hoe langer hoe meer een zenmomentje. Met de zoon in ons ‘gjote bedje’ liggen en verhaaltjes lezen, diertjes aanduiden en me verbazen dat hij het ‘nij-paajd’ en de ‘neuze-hone’ al kent.

Schateren wanneer ik doe alsof ik slaap, en hij dan zijn neus tegen die van mij drukt- beste manier om gewekt te worden, ik zweer het je, zelfs uit een fake-dutje.

 

Hoe iemand ooit een kind kan kwetsen, is één van die vele dingen die ik niet snap. Maar goed, ik snap dan ook zo veel niet – vaak ook lichtere zaken dan oorlogen, racisme en elkaar de duvel aandoen. Vandaar, voor deze vijf op vrijdag: wat ik niet snap.

 

  1. Objectief onnozele reclames. Ongetwijfeld is er heel wat marketingbudget naar die reclames gegaan. Dat idee is goedgekeurd door tientallen mensen. En dan eindig je je duurbetaalde spot met: ‘en dan ga je naar de Pearl. Duu-hhuh’. Is het de bedoeling dat dat ‘hip’ overkomt ofzo?
    Of ‘P&V. Wij delen alles met u. Zelfs onze winst’ –> Dude, ik hoef echt niet alles van je, en je bent wettelijk verplicht je winst te delen met je klanten.
    Of reclame voor de Lijn – wie neemt er nu vaker de bus omdat de Lijn reclame maakt? Dat ik niet meer 3 keer langer moet reizen met het openbaar vervoer dan met de wagen, dát zou mij overtuigen.  ‘Laat je stress thuis’ zeggen ze dan.

.

  1. Kleine pakjes pampers. Voor baby’s die maar af en toe een kakske doen? Ja, voor peutertjes die bijna zindelijk zijn, snap ik dat je geen stapels meer aansleept. Of als je kindje misschien bijna de volgende maat nodig heeft. Of als het anders niet in je fietstas past, en je écht geen reserve meer hebt. Maar dat zijn toch kleine minderheden. Je betaalt meer per stuk, en je staat vaker in de winkel. Snap er niks van.
    bol
    .
  2. Skinny zwangerschapsbroeken. Ik heb nu zelf niet meteen het model om een skinny te dragen, zwanger of niet. Maar hoe irritant was het om op zoek te gaan naar zwangerschapskledij. Eigenlijk wil je alleen iets dat aangenaam zit, en als het kan nog een beetje elegant is ook. Om je dan met je zwangere lijf in zo’n spannend geval te gaan hijsen-  wandel je buiten als een olijf op pootjes.
    .
  3. Fietsers die zonder licht fietsen, in de winter. Liefst zijn ze nog volledig zwart gekleed. Met die lichtjes van tegenwoordig moet je niet eens harder trappen zoals met een ouderwetse dynamo. Mannekes, ik weet dat de automobilisten allemaal geschifte nutcases zijn maar (1) je bent écht écht écht niet te zien en (2) ik weet dat het een zot concept is, maar voorrang van rechts GELDT OOK VOOR JOU.
    .
  4. Het nieuwe mobiliteitsplan in Leuven. Krijg er kop noch staart aan. Iedereen langs dezelfde straatjes proppen, en dan de verkeerslichten – bewust- uitschakelen. Ook heel fijn voor onze slechtziende wandelende medemens die zonder gevaar voor eigen leven het kruispunt wenst over te steken – dat kan dus niet, tenzij met hulp. En gebeurt er iets, zoals gisteren, in die enige ‘uitgangsweg’, ja dan is het hek natuurlijk helemaal van de dam. En dan is het centrum opgedeeld in verschillende gekleurde zones. Da’s toch ook alleen maar om te kunnen laten weten ‘dat je stond aan te schuiven in de blauwe zone’.

circulatieplanlus_0 

.

Hors categorie: Trump.

Maar ja, wie snapt die mens? Hijzelf in elk geval helemaal niet, zo lijkt het.

Zijn er dingen die jij echt niet snapt?

 

Microscopisch fijn

images

Doodgewone momentjes, die je helemaal een boost kunnen geven zodat je er weer tegen kan: vorige week postte ik al een lijstje. Met een verzuchting: het voornemen om elke dag die kleine pareltjes op te schrijven, is vanaf 2 januari op de klippen gelopen.

 

Maar zeggen ze niet: beter laat dan nooit? En ook: Je kan elke dag opnieuw beginnen.

 

En als ik nog even door zoek, ben ik zeker dat ik nog wel wat citaten vind die het allemaal wat kaderen en goedpraten, haha.

 

Bovendien waren er de voorbije week heel wat doodgewone dingen die mij niét blij maakten. Een halve dag stevige rugpijn. De helft van de inhoud van de koelkast die plots beslist vrolijk te beschimmelen. Werken op de steenweg naar het werk waardoor je tien minuten aan een onnozel verkeerslichtje staat te koekeloeren, terwijl je net zo goed op tijd was.

 

Eén ding is alvast zeker. Na mijn opsomming van vorige week, heb ik minstens twee keer gedacht: hey, dit is zo’n microscopisch fijn momentje. Ermee bezig zijn verhoogt mijn aandacht. En ik mag nog eens een lijstje maken. Double win.

Acht keer microscopisch fijn:

  • Op een ochtend de eerste plantjes die ik gezaaid had, zien uitkomen
  • Thuiskomen na een lange dag en ruiken dat het eten al in de oven staat
  • Aan manlief vragen om een kopje koffie en een heerlijke cappuccino krijgen (bless him)
  • Onverwacht een leuke brief krijgen
  • Én zien dat de postzegel op die brief niet afgestempeld is (ik word daar altijd blij van terwijl ik ze eigenlijk zo goed als nooit hergebruik. Toch voelt het als een extra cadeautje).
  • ’s Nachts op de wekker kijken en zien dat het 03:33 is. En dat je nog lang mag slapen.
  • Langs een veld met klaprozen lopen, met een knalblauwe lucht en wolkjes die erop geschilderd lijken. Manlief noemde het ‘Firenze wolken’, en ik vond dat zò mooi.
    foto
  • Twee overrijpe bananen ‘redden’ door bananenbrood te maken (dat man- en zoonlief er ongelooflijk smakelijk van gegeten hebben, is uiteraard extra genieten)

 

Wat ik hieruit leer is dat de week niet perfect hoeft te zijn, om perfecte momentjes te bevatten. De kunst is van ze niet over het hoofd te zien, omdat je bijvoorbeeld te hard aan het piekeren bent over …tja, die 1001 dingen waarover wij nu eenmaal piekeren.

Ik merk dat ik ook vrolijk word om te horen wat andere mensen heeft doen glimlachen. Daarom:

Wat was voor jullie microscopisch fijn deze week?

Vijf op vrijdag: lifehacks

Daar zijn we weer. Vrijdag. Maandag zat ik vol energie na een heerlijk lang weekend, maar rugpijn kwam deze week roet in het eten gooien. Geen idee wat ik nu weer had uitgespookt, niet met dozen gezeuld, geen hakken gedragen, alle puntjes van de rugschool mooi gevolgd. Enfin, niets dat een nieuw lang weekend niet kan oplossen.

 

Over oplossen gesproken, deze vijf op vrijdag gaat over lifehacks. Lifehacks zijn kleine, creatieve tips die alledaagse dingen wat gemakkelijker kunnen maken.

Hier heb je er alvast vijf. Misschien spaart er wel eentje jou een grijs haar uit?

 

  1. Hou je bakpapier onder het water en verfrommel het. Nu is het veel gemakkelijker om het in de bakvorm te leggen.
  1. Na een receptje met citroenzeste, kan je het sap bewaren door het in te vriezen in ijsblokvormpjes. Handig voor cocktails of gewoon voor een fris glaasje water. (Ook handig als je bouillon hebt gemaakt of een fles wijn niet volledig opkrijgt – een blokje in de saus zorgt voor heel wat smaak)..
  2. Gebruik de uitgeschraapte vanillepeul door ze in een potje met suiker te stoppen. Ze geven nog veel smaak af en je hebt natuurlijke vanillesuiker.

 

  1. Altijd bang dat de yoghurt uit de pot gaat kruipen? En hoe lang stond dat halve blokje bonen daar nu weer? Had dat al haar? Schrijf altijd op de verpakkingen wanneer je ze geopend hebt. Ook handig voor make-up – je wilt liefst niet dat je mascara eigenlijk een zwarte streep bacteriën is, maar weet jij nog wanneer je de laatste geopend hebt?

IMG_0348

  1. Ken je het citaat ‘Boeken houden er niet van om uitgeleend te worden. Ze komen dan nooit meer terug’? Dat geldt wel voor meer spullen. Ik vergeet dan ook altijd wat ik heb uitgeleend aan wie (en vaak ook wel of ik zelf iets heb geleend). Neem foto’s van je spullen in de hand van de persoon die ze leent. Als ik zelf boeken leen, schrijf ik de naam van de eigenaar op een post-it op de eerste bladzijde.

 

quote

 

Hebben jullie ook zo’n handige lifehacks?

Tekst en uitleg #7

Twee weken geleden startte ik met het beantwoorden van 10 persoonlijke vragen. Zo kwam ik al bij de eerste 20 vragen van een reeks van 1000, die bij het magazine Flow werden uitgegeven. Ik ben dus nog wel even zoet. Deze week vraag 21 tot en met 30, over de mening van anderen, niets doen en guilty pleasures.

  1. Maakt het veel uit wat anderen van je zeggen?

Goh, het is natuurlijk altijd leuker als mensen positieve dingen zeggen over je. Maar ik maak een groot onderscheid tussen wie nu precies wat zegt. Ik kan het mij bijvoorbeeld echt niet aantrekken dat iemand in de supermarkt duidelijk afkeurende ogen trekt omdat zoonlief een crisis krijgt. ‘Wat de mensen wel niet denken’ – tja, wat ze willen he, daar heb ik toch geen vat op.

What-Other-People-Think-of-you-is-none

  1. Wat is je favoriete dagdeel

Elke avond leg ik zoonlief in bed. Dat houdt natuurlijk een heel ritueeltje in, pyjama aan, tandjes poetsen, boekje lezen, lichtje uit… en het eindigt met hem op mijn schoot in de grote schommelstoel op zijn kamer. Ik neurie het avondlied (zelf nooit bij de scouts geweest) en hij installeert zich comfortabel en ontspant. Dat is het beste moment.

 

Of als het een warme dag beloofd te worden, en je raakt op tijd uit bed om de ramen op te gooien: die frisse lucht die binnenkomt en het gevoel dat je supergoed bezig bent.

 

  1. Kan je goed koken?

Vroeger helemaal niet. Maar tegenwoordig breng ik het er aardig vanaf. Vooral bij desserts waag ik me al eens aan uitdagende receptjes.

DSC_2510

  1. Op welk seizoen lijk je het meest?

Volgens manlief: de zomer. Omwille van mijn warm karakter (ja, je merkt meteen waarom ik met hem getrouwd ben he).

 

  1. Wanneer heb je voor het laatst een dag helemaal niets gedaan?

Helemaal niets? Dat is toch niet mogelijk? Zelfs als je slaapt, zijn er wel 106 dingen aan de hand.

 

  1. Was je een gelukkig kind?

Ik maakte me behoorlijk veel zorgen, maar ik denk dat ik wel gelukkig was als kind. Als tiener, dat is dan weer een andere zaak.

 

  1. Koop je vaak bloemen?

Ja, ik laat geregeld boeketten leveren bij familie en vrienden. Voor mezelf koop ik zelden bloemen.

 

  1. Wat is je droom?

Mag ik even mijn joker inzetten?

 

  1. In hoeveel huizen heb je gewoond?

Als ik ‘huizen’ begrijp als alle plaatsen waar ik ooit gewoond heb: Mijn ouderlijk huis, het appartement dat ik deelde met een vriendin tijdens mijn studie, het huis dat ik drie maanden bewoonde tijdens mijn eindwerk in Martinique, het appartement waar ik met manlief gaan samenwonen, het huis dat we samen bouwden en onze flat in Boston.

 

  1. Wat is jouw guilty pleasure?

Vind ik een ietwat rare omschrijving: guilty pleasure. Waarom zou ik mij schuldig moeten voelen omdat ik het fijn joggen vind op liedjes van Britney Spears, of graag naar Jani’s programma’s kijk? Gewoon doen als je daar zin in hebt, zou ik zo zeggen! Het leven is al zo serieus, dat we ons toch niet gaan schamen omdat we genieten van wat ‘foute’ muziek, televisieprogramma’s of wat dan ook.

trips through the world

Een weekmenu opstellen voor gevorderden

Screen Shot 2017-05-28 at 22.06.44

Dat ik fan ben van het opstellen van een weekmenu, is al even geen geheim meer. Ik zie eigenlijk niets dan voordelen (vijf, om precies te zijn), en ik denk dat iedereen er wel aan kan beginnen, als je rekening houdt met een paar kleine puntjes (zie ook: weekmenu opstellen voor dummies).

 

Ik haal mijn inspiratie uit magazines van supermarkten, uit eenvoudige kookboeken zoals Dagelijkse kost, maar ook en vooral van het internet (met een milde Pinterest-verslaving tot gevolg).

 

Nu kan je natuurlijk altijd een stapje verder gaan met dat weekmenu. Met nét iets meer rekening houden dan enkel de maagjes die zo goed mogelijk gevuld moeten worden in een zo kort mogelijke tijd (geef toe, wie heeft er tijd om uitgebreid te koken tijdens de week? Zelfs Jeroen Meus niet.)

 

In de categorie Geld besparen

 

  • Hou rekening met de groenten die in het seizoen zijn. Dit geeft meteen inspiratie en kan je uiteraard ook geld besparen. Het is altijd leuk om een gerecht te zoeken op basis van 1 bepaald ingrediënt – op de Colruytwebsite kan dit bijvoorbeeld makkelijk.
    Geen idee of witloof in een zomersalade past en wanneer de bloemkool bloeit? Je vindt het allemaal op de groenten- en fruitkalender van Velt: http://www.velt.nu/groentekalender.
  • Nog zo’n geldbespaarder: check je vriezer en je voorraadkast. Sinds wij een inventaris hebben gemaakt van onze vriezer(s) (ja, ik weet het, nerd alert) check ik altijd eerst die lijst voor ik alwéér kip koop. Zo voorkom je ook dat al dat lekkers te lang in de vriezer blijft steken, want ook al kan dat niet zo héél veel kwaad, smakelijker wordt het er niet op.

IMG_0321

In de categorie Tijd besparen

  • Vaak maak ik twee keer zoveel pasta en eten we de volgende dag pastasalade. Goeie kans dat we na een avond met zalm met krieltjes, een Luikse speksalade eten.
  • Eentje waar ik zelf nog niet zo goed in ben: hou je succesrecepten bij! Of werk met vaste dagen, zoals visdag, veggiedag, voor mijn part worst-met-spruiten-dag…. Ik eet graag gevarieerd, maar denk nog altijd met veel liefde terug aan de spaghetti van Miracoli ELKE zaterdagmiddag van mijn jeugd.

 

In de categorie Tegen voedselafval

  • Leer je porties kennen en koop, indien mogelijk, niet meer dan dat. Voor alle andere restjes kan het een goed idee zijn een paar ‘restjesopmakers’ op het menu te plaatsen. Pastagerechtjes, soep, quiche, omelet, pizza, paëlla, … elke keuken heeft een aantal schotels die er gewoon om sméken om alle groentenrestjes toegeworpen te krijgen. Of neem de overschotjes van je avondmaal gewoon mee als lunch. Tijd gespaard, dubbel gewonnen!
  • Hou rekening met de houdbaarheid van groenten en fruit. Een zakje sla is superhandig maar na drie dagen in mijn koelkast ziet het eruit alsof iemand er eens is op gaan zitten. Die programmeer ik dus aan het begin van de week. Een bloemkool zingt het dan weer een tijd langer uit (figuurlijk, gelukkig), die kan gerust op vrijdag op het menu komen.Ik probeer zo weinig mogelijk eten weg te gooien en ben me nu aan het inlezen over wat je best op welke plek in je koelkast bewaart, wat best buiten de koelkast (onlangs nog een kleine discussie gehad over bananen in het koelvak – niet doeeeeeeen, tropische vruchten hebben het niet graag koud!).

Ons weekmenu ziet er deze keer zo uit:

 

Lunch
Maandag Aardappelsalade met radijsjes en ei Wraps met kip, guacamole en groentjes
Dinsdag pastasalade met geitenkaas Kabeljauw met prei en krieltjes (moest vorige week wijken voor BBQ)
Woensdag Gevulde omelet met broodje Kaas-spinazieburger met blé en bloemkool
Donderdag Aspergesalade met gerookte ham Rijstnoedels met brocolli en scampi’s
Vrijdag  Couscous met groentjes en feta Zelfgemaakte pizza
 

 

Ik ben zelf echt ook nog dingen aan het uitzoeken en aan het optimaliseren, dus als jullie nog tips hebben, dan hoor ik het heel graag!

 

Wat is jullie gouden tip bij het opstellen van een weekmenu?

Doodgewone dingen

Ik ben zo iemand die dingen ziet. Kleine dingen.

 

Misschien moet ik even specifiëren. Er zijn namelijk ook heel veel dingen die ik niet zie. Als een vriendin vijf kilo is afgevallen (of bijgekomen!) bijvoorbeeld… kleine kans dat ik dat merk. Als er nog stof ligt onder de kast wanneer de poetsvrouw is geweest… ontgaat me waarschijnlijk. Dat mijn auto immens vuil wordt… moet ik eens op gaan letten.

 

Maar ik zie wel de nieuwe oorbellen van mijn collega. De ring die plots aan een vinger verschijnt. Het trekje om de mond van iemand die ‘ça va’ zegt, net niet overtuigend genoeg. De nieuwe muggenbeet op het been van zoonlief. Dat kleine detail op het trouwfeest.

 

De eerste blaadjes in de lente. Een mooie boom. Een grappige wolk. Ik kan daar blij van worden. Van kleine, doodgewone dingen.

 

Ik lees dus ook heel graag de rubriek in De Standaard Magazine, waarin een Bekende Vlaming zijn lijstje maakt van die dingen die hem/haar vrolijk maken. En toen ik zag dat de schrijfster van die stukjes, Kelly, op haar blog uitnodigt om hetzelfde te doen, dacht ik: gaat-ie!

 

Mini-disclaimer: vrienden, familie en gezin, uiteraard maken die me vrolijk. Maar daar gaat de helft van deze blog al over. Ik wil nu even inzoomen, op kleinere, bijna microscopische zaligheidjes.

 

Vijf doodgewone dingen die mijn hart deden zingen deze week:

 

  • Een beetje wasabi in je sojasaus mengen en weten dat je nog al je sushi te goed hebt
  • Als je alle was opvouwt en alle sokken hebben hun ‘partner’ nog
  • De eerste keer buiten eten in de lente
  • Het gevoel van pas gepoetste tanden
  • In de Albert Heijn rondlopen en de tijd hebben om op onderzoek uit te gaan

 

Ik gaf op nieuwjaar een grote glazen bokaal cadeau, samen met 400 post-its. Met als motto: Niet elke dag is goed, maar er zit iets goed in elke dag. En ik nam me voor om ook elke dag dat kleine goede momentje bij te houden.

bokaal

nl.metrotime.be

Tot nu toe bleef het bij een voornemen, maar misschien is dit een mooi begin?

 

Welke doodgewone dingen maken jullie blij?

Een weekmenu opstellen in vier stappen

Screen Shot 2017-05-20 at 14.35.27

Vorige week had ik het over de vijf grote voordelen van het werken met een weekmenu. Natuurlijk, het is niet omdat je overtuigd bent dat iets een goed idee is, dat je dat meteen kan of wil realiseren.

Enkele van de vragen die me gesteld werden over de praktische kant van de zaak:

  • Hoe begin je aan zo’n weekmenu?
  • Kost dat niet heel veel tijd om zoiets uit te denken?
  • Ik heb sommige dagen echt heel weinig tijd, wat doe je dan?
  • Hoe link je je boodschappenlijst aan je weekmenu en zorg je dat je niets vergeet?

 

En ik dacht terug aan hoe ik in het begin aan puzzelen was om alles in een menu te laten passen, maar vooral ook om daarna iet of wat het menu te volgen. Want wat heb je aan een mooi lijstje op je magneetbord, als je elke avond denkt ‘Daar begin ik echt niet aan’ of ‘oei ik heb geen pasta voor de pastasalade of geen spinazie voor de spinazieomelet’.

 

Laat ik beginnen met de stelling dat je weekmenu een richtlijn is, geen wet. So what als je halverwege de week besluit morgen toch Chinees te gaan halen? Wat maakt het uit als je twee dagen hetzelfde eet omdat je in al je enthousiasme pasta hebt gekookt alsof er een leger kwam eten? Doel van een weekmenu is minder stress, niet meer.

 

Daarom vandaag:  een weekmenu opstellen voor dummies!

(En volgende week: weekmenu opstellen voor gevorderden).

 

1. Wat plannen?

Ga je een menu opstellen voor elke avond, of plan je ook de lunch mee in? Ga je all the way, en staat het ontbijt, de snacks en het dessert er ook bij? Dat hangt natuurlijk van je situatie af. Ik ben geen boterhammenfan, maar merk dat als ik mijn slaatjes niet op het weekmenu zet, ik ’s middags eindig met koude pasta en een halve paprika. Ik plan onze lunches dus ook in.

 

2. Timing

Om te beginnen is het belangrijk na te denken over wanneer je dat weekmenu gaat opstellen. Zaterdagvoormiddag zou een goed moment kunnen zijn, omdat je dan meestal wat tijd hebt om met de andere gezinsleden te overleggen, en de meeste mensen doen inkopen in het weekend. Neem een koffietje, twee papiertjes en een pen.

 

Als je echter een andere planning hebt, of zoals wij Collect and go doet, dan moet je er iets vroeger aan beginnen, om dan op zaterdag je boodschapjes op te kunnen halen.

 

Hoe dan ook is het een goed idee een vast momentje te prikken om even na te denken over de volgende week.

Dat betekent niet dat al het denkwerk op dat moment moet gebeuren – misschien denk je tijdens de week ‘oh, ik heb nog eens zin in kippenburgers’, of ‘die boontjes moeten dringend op’ – schrijf dat ergens neer en haal het boven om op het menu te zetten (kippenburger met boontjes- check!).

3. Inplannen in de gezinsagenda

Als je een lijst opstelt met wat je wilt gaan eten, is het nuttig even de weekagenda erbij te halen. Moet je op een bepaald moment gaan lunchen voor het werk? Ben je op de baan en zal je in de auto moeten eten? Dan is een rijstsalade niet meteen handig.

 

Een stoofpotje of ovengerecht is heerlijk maar als zoonlief naar de muziekschool moet, of de dochter heeft basketbaltraining om 19u en jullie komen thuis om 18u, dan moeten we realistisch zijn. Op sommige dagen moet het heel snel gaan, op andere snel, en op nog anderen heb je iets meer tijd.

 

Hou hier voldoende rekening mee. Je kan natuurlijk ook altijd inplannen dat je de ovenschotel al klaarmaakt voor de volgende dag, zodat je die gewoon moet opzetten en ondertussen iets anders kan doen. Kan werken. Ik probeer zelf niet te vaak te vertrouwen op mijn inzet om al ‘op voorhand’ te koken, omdat ik weet dat ik daar vaak toch niet de moed voor vind, tenzij in het weekend.

 

Als het vaak heel druk is ’s avonds, kan het een optie zijn om een paar weekends echt volop in kook-modus te gaan en maaltijden in te vriezen. Spaghettisaus, soep, zelfs (groenten)puree,… keuze genoeg!

 

4. Linken aan de boodschappenlijst

Als halverwege de week de melk bijna op blijkt te zijn, of je begint aan dat laatste rolletjes toiletpapier, zal je waarschijnlijk ook wel ergens een papiertje hebben liggen of een bord hebben waar je zulke boodschappen op noteert. Als dat niet het geval is: erg handig, doen!

 

Bij het opstellen van het weekmenu maak je best ook onmiddellijk een boodschappenlijstje. Steak met bloemkool en aardappeltjes – hebben we nog steak in de vriezer? Hoeveel bloemkool hebben we nodig? Staat er nog geen haar op die patatjes in de garage? Ga alle ingrediënten in het recept na. Misschien is de bakboter wel op? En was er nog voldoende zout? Of hebben jullie ook zo iemand in huis die bij alles mayonaise eet?

 

Natuurlijk is je boodschappenlijstje niet klaar samen met je weekmenu. Welke maaltijden staan er niet op je menu? Heb je daar nog iets voor nodig? Is er voldoende muesli, yoghurt, beleg? Wat gaan jullie snacken? Is er nog voldoende te drinken?

 

Volgende categorieën: een mens doet meer dan eten alleen. Wat heb je nog nodig:

  • In de badkamer
  • Qua poets- en wasgerief (afwasmiddel, zeep, Dettol…)
  • Voor de huisdieren (die moeten ook eten, maar kijk, die krijgen weekmenu van brokjes brokjes brokjes)
  • Speciallekes: dingen die niet vaak terugkomen, maar mogelijk wel nodig zijn zoals papierwaren, vuilzakken, … wat dan ook.

 

 

Voilà, het weekmenu is opgesteld en het lijkt haalbaar voor iedereen. Bij ons ziet het er deze week, een beetje een speciale, ‘korte’ week, zo uit:

 

  Lunch Diner
Maandag Spinaziesalade met geroosterde tomaatjes en geitenkaas Kipfilet met bloemkoolrijst en tuinbonen
Dinsdag Omeletje met groenten en hesp, broodje Pasta met erwtjes, spinazie en spekjes
Woensdag Pastasalade met kip tandoori Shakshuka
Donderdag Boterhammetjes en soep Nog te bepalen (mogelijk uitstapje)
Vrijdag Wraps met groenten en chilisaus Kabeljauw met prei, aardappel en roomsaus
 

 

 

Waar houden jullie zoal rekening mee bij het opstellen van je weekmenu?

 

 

Tekst en uitleg #6

Vorige week startte ik met het beantwoorden van 10 persoonlijke vragen. Nu waren dat de eerste 10 van een reeks van 1000, die bij het magazine Flow werden uitgegeven. Ik ben dus nog wel even zoet. Deze week vraag 11 tot en met 20, over in Sinterklaas en jezelf geloven, entertainment en liefdesverdriet.

  1. Tot welke leeftijd geloofde je in Sinterklaas?

Ik heb eerlijk gezegd echt geen idee. Ik herinner me wel nog heel goed dat ons buurmeisje me vertelde dat het allemaal nep was. Waarop ik de Sint eerst nog verdedigde – lief he, van mij. Maar na wat nadenken besefte ik toch dat paarden op daken ietwat zeldzaam zijn. Het staat me nog zo goed voor de geest dat ik toch echt wel 6 of 7 moet geweest zijn.

 

  1. Wat wil je nog graag kopen?

Nieuwe kleren en schoenen. Ik weet dat ongeveer elke vrouw wel eens zegt dat ze niets heeft om aan te trekken, maar in mijn geval komt dat letterlijk akelig dicht bij de waarheid. Jammer genoeg mis ik dat stukje DNA op het tweede X-chromosoom waar het shopping-gen zit. Anders gezegd: Ik HAAT shoppen!

 

  1. Welke karaktereigenschap zou je graag willen hebben?

Ik ben al vijf minuten aan het sjieken op deze vraag. Ik vind dit een heel moeilijke. Daaruit kan ik twee mogelijke conclusies trekken.

  • ik ben niet creatief genoeg om iets te bedenken –> ik zou creatiever willen zijn
  • ik vind mijzelf al behoorlijk geweldig dus ja, wat kan er nog bij? –>ik zou bescheiden willen zijn.

 

  1. Wat is je favoriete televisieprogramma?

In de categorie ‘Series’ ben ik grote fan van Suits en het 3de seizoen van How to get away with murder was naar schatting 1340 keer beter dan het 2de. Voor dat half uurtje voor het slapengaan mag het How I met your mother en Modern Family zijn.

In de categorie ‘Licht entertainment’ heb ik erg genoten van Hotel Römantiek en Jani Gaat. Zo grappig, zonder uit te lachen. Een dunne grens.

 

  1. Wanneer ben je voor het laatst in een pretpark geweest?

Lieve deugd, het is zo lang geleden dat ik het me niet meer kan herinneren. We zijn voor de plechtige communie van de jongste schoonzus naar Walibi geweest. Dat is dus … euh… zo’n 16 jaar geleden. Help.

 

  1. Hoe oud hoop je te worden?

Ik hoop een mooie leeftijd te halen, probeer daarom ook zo gezond mogelijk te leven. Wie niet? Ik kan daar geen cijfer op plakken, het hangt van zoveel factoren af. Laat ons het erop houden dat het leven mij erg smaakt, en ik er nog veel van lust.

quote 2

  1. Aan welke vakantie denk je met weemoed terug?

Aan Guadeloupe, omdat we zo heerlijk jong en onbezorgd waren. De belangrijkste vraag van elke dag: welke strand is het mooiste?

 

Aan Ijsland, omdat het zo een prachtige, ongelooflijke reis van drie weken was, die meteen de start betekende van een heel ander soort reis, van 9 maanden.

 

  1. Hoe voelt liefdesverdriet voor jou?

Het klinkt misschien wat gek, maar het ergste LDVD heb ik gehad toen een hele goeie vriend plots niets meer met mij te maken wilde hebben. Ik begreep er echt niets van, mijn 16-jarig hartje kon daar niet mee om. Die hele zomer voelde ik me ongelooflijk verlaten en ellendig.

 

  1. Had je liever anders willen heten?

Nee hoor, ik ben genoemd naar mijn oma, omdat ik haar eerste kleindochter was na een hele rits kleinzonen – en die naam dragen vind ik een hele eer. Bovendien is dat toch gek, je voorstellen dat je anders heet? Een naam groeit toch met je mee, gaat bij je passen, toch? Hoe zou een stoel heten als het geen stoel was? (OOeehh, daar wordt het even filosofisch!)

 

  1. Waarin heb je aan jezelf getwijfeld?

In ongeveer alles wat een naam heeft, want ik was heel onzeker als kind en tiener. Manlief heeft mijn zelfvertrouwen een serieuze boost gegeven, al heeft dat tijd gekost. Als er één voordeel is aan ouder worden, dan is het wel dat je jezelf beter leert kennen, waardoor je wat minder moet twijfelen.

 

Maar of je dan nooit meer twijfelt… dat betwijfel ik!

loesje mezelf twijfelen

Tekst en uitleg #5: 1000 vragen (of 10)

Vragen aan jezelf stellen, het lijkt iets therapeutisch te hebben. Nadat ik in de rubriek Tekst en Uitleg de vragen uit een online magazine beantwoordde, ging ik op zoek naar nieuwe bronnen. Kassa kassa toen ik het Flow magazine ontdekte dat een lijstje van 1000 vragen aan jezelf heeft laten opstellen. Al zal ik misschien met de eerste 10 beginnen… het is al laat enzo… Vandaag over kusjes geven, huilen en eerste keren!

 

  1. Met wie kan je het beste opschieten?
    Ik kan met veel mensen opschieten, maar mijn man staat wel op nummertje één. Dat zal waarschijnlijk geen verrassing zijn, toch? We kennen elkaar al een eeuwigheid en hij heeft de ‘vervelende’ gewoonte ontwikkeld te zien wat ik denk nog voor ik het gezegd heb.
    .
  2. Waar besteed je veel tijd aan?
    Aan mijn werk, aan mijn gezin, bezig zijn met eten (plannen, kopen, dromen over, klaarmaken, eten), aan sociale media (helaas) en een beetje te weinig aan slaap.
    .
  3. Om welke grappen kan je heel hard lachen?
    Taalgrapjes vind ik meestal wel leuk, of grapjes waarvan ik de clou echt niet zag aankomen.
    .
  4. Wanneer heb je voor het laatst iets voor het eerst gedaan?
    Ik doe eigenlijk heel veel voor het eerst, nu ik erover nadenk. Ik ben voor het eerst met mijn metekindje naar Londen geweest, ik heb mijn lieve zoon voor het eerst drie dagen bij de papa gelaten (ik tel even mijn ziekenhuisbezoek na de appendicitis niet mee), ik heb voor het eerst een Iphone gekocht, en heb dan ook voor het eerst aan Siri gevraagd een bericht voor me te schrijven.
    .
  5. Huil je makkelijk in het bijzijn van anderen?
    Neen, alleen bij mijn man, en een handvol vrienden. Dat is geen bewuste keuze, maar zo is het wel.
    .
  6. Waar bestaat je ontbijt uit?
    Ik probeer wat af te wisselen, maar meestal bestaat mijn ontbijt uit een kop citroenthee, 30 gram muesli, alpro sojayoghurt en stukjes fruit.
    .
  7. Wie heb je het laatst een kus gegeven?
    Ik gaf manlief een kusje voor hij ging joggen, en zoonlief kreeg een slaapwel kusje.
    .
  8. Waarin lijk je op je moeder?
    Als ik de oude foto’s mag geloven, haar krullen. En nu ik zoonlief heb om het te testen, haar geduld met haar kinderen. En ik hoop ook haar doorzettingsvermogen, de kracht om je hoofd recht te houden, ook als het moeilijk gaat.
    .
    quote
  9. Wat doe je als je ‘s ochtends wakker wordt?
    Twee mogelijkheden: Ik zet de wekker af (want die staat aan mijn kant), en ga naar beneden om de ontbijttafel te dekken. OF: zoonlief is wakker voor de wekker, dus ik ga hem uit bed halen, en ga met hem naar beneden om een flesje te maken en te geven.
    .
  10. Ben je een goede voorlezer?
    Ja, dat denk ik wel – ik doe het ook heel graag, en zowel kinderen als volwassenen hebben nog geen klachten geformuleerd. In een pre-CD-tijdperk heb ik voor een neefje een cassette vol gelezen met boekjes van Nijntje en Betje Big. Hoe moe ik ook ben, een verhaaltje moet altijd kunnen.

 

voorlezen

bron: brabbels.com

Vijf op vrijdag – leuke vakantiebestemmingen

Na een week waarbij het weer duidelijk niet doorhad dat de meimaand was aangebroken, belooft het weekend wat beter te worden. Tijd om te dromen over zomermaanden, buiten eten, lange avonden en de geur van zonnecrème.

Vandaar maak ik een lijstje op vrijdagavond, dat enkele van mijn leukste vakantiebestemmingen samenbrengt.

  • Ijsland: Niet dat dit lijstje in volgorde van ‘geweldigheid’ is opgesteld, maar Ijsland zou op al mijn rankings nummer 1 staan. De drie weken dat ik met manlief dit eiland rondreed, waren onbeschrijfelijk. Op één dag kon je perfect in vijf totaal verschillende landschappen terecht komen, van groener-dan-groene valleien met tientallen watervallen en honderden schapen, over zwarte vulkaanas zo ver het oog rijkt, tot kraters, of knalgele zwavelvelden. We waanden ons in Lord of the Rings, waarbij ik in het midden laat wie de elf was, en wie de dwerg.
    .
  • Thailand: Onze eerste kennismaking met Azië was meteen onze huwelijksreis, dus ik ben mogelijk bevooroordeeld. Toch zou ik Thailand aan iedereen aanraden, omdat het echt voor elk wat wils biedt: geweldige cultuur, prachtige regenwouden en sprookjesachtige stranden (The Beach werd hier niet voor niets opgenomen), en niet te vergeten: ontzettend lekker eten! Bovendien is het echt ‘Azië voor beginners’: reizen is er makkelijk en praktisch, mensen zijn vrienden (‘het land met de glimlach’) en de hygiëne is prima. Oh, en Thailand is, in tegenstelling tot wat ik eerst vreesde, een echt koffieland.
    .
  • De Belgische kust: hoe totaal on-exotisch om onze eigen Belgische kust in een lijstje van vakantiebestemmingen op te nemen. Om nog on-sexier te zijn moet ik waarschijnlijk over sokken breien of kauwtabak beginnen. Maar toch, maar toch. Als kind heb je er toch alles wat je je kan wensen? Wat is er beter dan de Belgische kust, tenminste… als het Belgische weer mee wilt.
    .
  • Canada: Manlief en ik zullen onze rondreis in Québec en Ontario nooit vergeten. Dat komt deels door de mooie natuur, deels door de verre verre verre familie die we daar als verrassing opzochten en waar we ontzettend warm ontvangen werden, maar ook en misschien vooral… door de walvissen. We gingen walvissen kijken in een zodiac-bootje en kregen méér dan waar voor ons geld. Op een bepaald moment zwommen er niet minder dan zeven bultruggen langs ons heen. Een blauwe vinvis, waarvan er nog 5000 rondzwemmen op aarde, dook naast ons op om een mondvol plankton te nemen (in deze mond past een kleine auto, het geeft even een idee). Zelfs onze doorwinterde kapitein/gids was door het dolle heen. En mijn biologen-hartje sprong bijna uit mijn borstkas. Walvissen werden mijn nieuwe 2de favoriet (altijd na katten, je begrijpt…). In een ander leven werd ik mariene onderzoeker, zoveel is zeker.
    .
  • Italië: Een stukje paradijs in Europa, daar is iedereen het toch over eens?

 

Voor dit weekend heb ik echter andere, ideale reisbestemmingen.

Mijn achtertuin en het speelhuisje dat daar staat. Mijn doodlopende straatje. Het bankje in de zon dat een ideaal zicht biedt op kleine coureurs die op loopfietsje langs de bochten scheuren. En mijn bedje.

Slaapwel!

 

Getest: ‘Het bucketlistboek voor koppels’

Ik heb het al vaker gehad over een bucket list (of net niet). Een lijst met zaken die je graag wilt afkruisen, over een bepaalde tijd. Manlief en ik noemen het dan misschien niet meteen een emmerlijstje, maar we maken af en toe wel tijd om na te denken over wat we allebei, en allebei samen, willen bereiken. En op welke termijn. En wat de eerste stap dan is.

 

Ik geloof wel dat als je zo’n dingen uitspreekt, bespreekt, dan ze iets hoger op die enorme stapel in je hoofd belanden, waar al je gedachten, ideeën en wensen zich verzamelen. En als er zich dan een kans voordoet, dan zal je die misschien sneller willen, of durven, grijpen.

 

Goed ja, mijn bucket list zal er dus ook nog wel komen. Zo’n lijstje opstellen is waarschijnlijk wel fijn, en niet alleen omdat ik zo’n lijstjes-fanaat ben.

 

Maar voor kerst kregen manlief en ik al een aardig duwtje in die richting. We kregen ‘Het bucketlist boek voor koppels’ cadeau.

 

Ja, er zijn mensen die geld verdienen met het opstellen van lijstjes, met activiteiten en ervaringen die je moet gedaan hebben. Ergens is het vreemde daaraan dat ze geld verdienen met anderen te vertellen wat er op hun lijstje staat. Want ja, als koppel (of als ‘mama en zoon’, ‘papa en dochter’, en er zijn nog andere combi’s) moet je toch echt wel deze 250 dingen gedaan hebben. Want anders…. (ja…wat anders eigenlijk? Who knows!).

COVERBUCKETLISTKOPPELS

Goed, het is een aardig boekje. Ik had het al eens doorbladerd, het heeft een hele frisse lay-out die erg speelt met verschillende lettertypes en opmaak waardoor dit echt niet een saai lijstje is met aan te vinken hokjes . Het zou ook maar een dunne uitgave zijn op die manier natuurlijk.

 

Het papier vind ik dan zelf weer niet zo goed gekozen omdat het nogal ‘doorduwt’, ik bedoel hiermee dat je de letters van de volgende pagina er al ziet doorschijnen.

bucketlist-stellen

Alle techniciteiten opzij, ik wilde gisteren nu toch eens checken wat ik kon afchecken. 17,5 jaar samen, een mens zou toch hopen in de buurt te komen van die 250 dingen die je dan ééééécht wel gedaan moet hebben als koppel.

 

Het was grappig om het in te vullen, daar niet van. Het bracht vaak herinneringen naar boven.

 

Weet je nog die keer dat we onze eerste kus zijn gaan overdoen? Toen we ons boompje geplant hebben in onze tuin? Toen we midden op straat zijn beginnen dansen?

 

Ik heb dingen moeten vragen aan manlief! Hebben wij ooit samen in een slaapzak gelegen? Zijn we uiteindelijk naar die openluchtfilm geweest? Zat er al eens een kus onder een maretak bij?

(ja-nee-ja trouwens)

 

We komen aan 121/250. Nog net gebuisd, seg.

 

Is dit nu een cadeau om aan een koppel cadeau te doen? Bwa … het heeft wel iets schattigs natuurlijk…

 

Ach… hier en daar kwam er wel een activiteit naar boven, waarvan ik tegen die grote vent naast me op de zetel zei: ‘Dat zou inderdaad wel leuk zijn, toch? Zo samen karaoke gaan zingen? Of naar de film gaan en de kassierster de film laten kiezen (hoewel… met de huidige prijzen van de filmtickets…).

 

Maar meestal draaide ik eens met mijn ogen, en dacht ik: Elkaar met pannenkoeken bedekken? Eten in elkaars mond gooien? Lijkt me wel verspilling. Hem over de drempel dragen? Die vent van mij is wel bijna 2 meter he, are you insane? Op elkaars kant van het bed gaan slapen? Waarom zou ik nu in godsnaam vrijwillig een nacht slecht(er) slapen?

 

Misschien ben ik niet romantisch (Ontbijten bij kaarslicht, het is momenteel wel licht wanneer ik opsta hoor). Misschien denk ik te praktisch (Op een tandem door de carwash fietsen? Da’s volgens mij levensgevaarlijk en ook verboden). Misschien is na 17 jaar het avontuur er wat af (Paddenstoelen plukken in het bos, euh hallo, ik weet niets over giftige exemplaren!)

 

Of misschien vind ik het niet leuk dat iemand anders mij zegt wat tof zou zijn, zo als koppel.

Dit koppel maakt zijn eigen lijstje. Ik laat je wel weten wanneer dat boek uitkomt.

 

2013.01.05-FOTO-Heb-jij-ook-een-bucket-list

Vijf op vrijdag: wat ik zou willen kunnen

Vrijdag. Friday. Vendredi. Freitag. Viernes.

 

Effe gecheckt, en ja hoor, vrijdag klinkt goed in élke taal.

 

Een tijdje geleden maakte ik op vrijdag een lijstje van vijf dingen die ik niet kan, en eentje met evenveel dingen die ik wél kan.

 

Daartussen ligt een zee, wat zeg ik, een oceaan van dingen die ik zou willen kunnen.

Zal ik er daar eens vijf uitvissen? Om even over te dromen, en dan gezellig het weekend in te trekken?

 

Vijf dingen die ik graag zou willen kunnen. Misschien lukt het me ooit. Misschien ook niet!

  1. Spaans spreken. Ik weet niet waarom, maar ik vind dat een geweldige taal. Ik zou ze dan ook graag vloeiend kunnen spreken. Ik pik al eens een paar woorden op, en met een redelijke woordenschat in het Frans, lukt het wel om iets te verstaan – al geef ik toe dat dat meestal geschreven dingen zijn, want een Spanjaard die ik versta, heeft waarschijnlijk één of andere ernstige ziekte waardoor je super-super-traag spreekt.
    In Boston heb ik een aantal cursussen gevolgd, maar hier thuis kan ik het niet opbrengen om een opleiding te gaan volgen… of nu toch nog niet…
  2. Echt goed stijldansen. Manlief en ik hebben een hele reeks cursussen gevolgd en al zeg ik het zelf, we waren er niet slecht in. We walsten, we jiveden, we oefenden rumba, tango en cha-cha-cha. En als het dan zo een beetje begint te lukken, en je goed op elkaar bent afgestemd, dan kan dat zo heerlijk zijn!
    Maar toen kreeg ik rugproblemen en voelde het eerder als plet- dan als Weense wals. Exit dancing shoes.
  3. Zo zeker zijn van mijn perfecte droomjob, als ik ben van mijn perfecte droomvent.
  4. Groene vingers hebben. Ook al heb ik een plantgerelateerd diploma, mijn moestuin bestaat momenteel uit mos en paardenbloemen. Pas op, ook schoon hoor. Maar ik vind dat wel jammer. Zo een vierkante meter tuin met allerlei lekkere kruiden? Super! Zelfgekweekte tomaatjes? Ja, absoluut heerlijk. Maar ja, als ik heel eerlijk ben, zie ik al dat onderhoud als een opdracht, niet als een zen-moment. Dus meestal wordt het niets met die groentjes en koop ik mijn besjes maar weer in een klein, overgeprijsd doosje.
  5. Ik heb heel wat mooie eigenschappen geërfd, maar dat muzikale van mijn pa heeft hij niet willen delen. Jammer, want zelf muziek tevoorschijn toveren uit een instrument, lijkt me fantastisch. En het meest pure is dan nog eenvoudigweg zingen, je bent je eigen klankkast. Alleen is momenteel mijn klankkast groot genoeg (hum hum) maar ik ben niet helemaal ‘gestemd’, denk ik.

Maar… work in progress 😉

 

En jij? Wat zou jij graag kunnen?

 

Quotation-Brian-Herbert-ability-learning-choice-Meetville-Quotes-6498-1

Tekst en uitleg #4

Drie weken geleden begon ik aan het beantwoorden van een aantal willekeurig gekozen vragen- in dit geval geplukt van de website Mynd-  deze week de vierde en laatste reeks: van nummer 31 tot 40, uit ’48 vragen aan jezelf die je leven (kunnen) veranderen’. De eerste reekstweede, en derde reeks liepen vlot, maar dit brengt het totaal natuurlijk niet op 48. Die laatste acht vragen heb ik steeds maar voor me uit geschoven, omdat ze me helemaal niet aanspreken. Ik geef mezelf dan ook 8 jokers, en laat deze voor wat ze zijn.

Here we go.

31 Je luncht met drie mensen die je respecteert en bewondert. Ze beginnen allemaal kritiek te geven op een goede vriend van jou te hebben, niet wetende dat hij je vriend is. De kritiek is onsmakelijk en ongerechtvaardigd. Wat doe jij?

 

Punt 1: Mensen die ik respecteer en bewonder, praten niet achter iemand anders zijn rug, en al helemaal niet op een manier die onsmakelijk en ongegrond is. Punt 2: Natuurlijk kom ik op voor deze persoon. Punt 3: De volgende lunch zal nog even op zich laten wachten.

 

32 Als je een pasgeboren kind slechts één advies zou mogen geven, wat zou het zijn?

Laat tijdig weten dat je luier vol is.

 

33 Heb je iets ooit als waanzin bestempeld, waar je het later juist creatief vond?

Je eigen kleren leren maken, al vind ik dat nog steeds creatieve waanzin (maar vind ik wel waanzinnig creatief).

 

34 Wat heb je niet gedaan dat je echt wilt doen? Wat houdt je tegen?

Mijn eigen baas worden. Omdat de onzekerheid me afschrikt en ik ook niet goed weet wat ik dan precies zou gaan doen.

 

35 Waarom ben jij wie jij bent?

Door een unieke combinatie van nature, nurture, en ervaring, ongetwijfeld.

 

36 Bestaat de waarheid zonder dat je’m ooit hebt gezocht?

Natuurlijk. Waarom zou iets alleen bestaan als ik het gezocht heb? Dat zou wel heel egocentrisch zijn.

 

37 Heb je wel eens iemand ontmoet, niets gezegd en toch na afloop het gevoel gehad het beste gesprek ooit gehad te hebben?

Niet bepaald, maar misschien praat ik wel gewoon te veel.

 

 

38 Wat zou je anders doen als je wist dat zou niemand over je zou oordelen?

Me nog minder aantrekken van wat ik draag, meer rechtuit zeggen wat ik denk en verder probeer ik me nu al niet te veel aan te trekken van het oordeel van andere mensen.

 

39 Waar houd je van? Uit welke van je laatste handelingen sprak die liefde?

Van mijn man en zoon, uiteraard. Ik hoop dat die liefde uit elke handeling  spreekt. Van het liedje dat ik zing voor ik kleine man in bed leg, tot die honderd keer dat ik klaar sta aan de glijbaan of dat kleine papiertje met een hartje op dat ik tussen manlief zijn boterhammen steek.

 

40 Herinner jij je over 5 jaar nog wat je gisteren deed? En hoe zit met met de dag daarvoor? En de dag dáárvoor?

De voorbije drie dagen waren niet heel memorabel, maar ik hou elke dag één zinnetje bij in een dagboekje, dus dat kan ik altijd opzoeken over 5 jaar. De tweede verjaardag van ons ventje vorige zondag was dan weer een dag die ik me over 50 jaar nog zal herinneren.

 

Vijf op vrijdag: favoriete steden

Wat is er beter dan een vrijdag? Een vrijdag voor een weekje vakantie! Hoera, daar kijken we met z’n allen naar uit.

Voor de vijf op vrijdag vandaag, een lijstje dat ook een groot vakantiegevoel met zich meedraagt: de vijf steden die mijn hart hebben gestolen, elk om eigen reden.

-Disclaimer- Er zijn zeker nog andere steden die ik heerlijk vind of heb gevonden, maar deze vijf heb ik meer dan eens bezocht, en dragen dus ook iets bekends in zich.

Leuven, Be. Ik was nog klein, en Leuven was een magische plek. Af en toe gingen we er heen, via een enorm bochtige weg waar maar geen einde aan leek te komen. Mijn zussen en ik, op pad met de papa – eigenlijk de enige uitstap die we zo deden, zonder ons ma erbij. We gingen naar de Fnac of een andere boekhandel, mijn pa zocht strips en muziek uit en wij kregen één (Of twee. Of drie.) van de pockets van Garfield, die de perfecte WC-lectuur bleken te zijn.
Waar ik zou gaan studeren, was dan ook een evidentie. Op 20 km van thuis, handig dichtbij maar net ver genoeg. Na de studies blijven plakken, er werk gevonden, en er gesetteld met het lief (die ik daar op de aulabanken gevonden heb). Toen we uiteindelijk ons eigen stekje wilden, leek het Leuvense nog steeds ideaal (behalve het prijskaartje dan): op gelijke afstand van beide ouderparen en dicht bij het werk. Loop ik nu op een zonnige dag over de Grote Markt, besef ik steeds dat ik misschien niet meer zo klein ben, maar Leuven nog steeds magisch.

De Haan, Be. Jarenlang gingen wij in de zomer een maand naar zee. Jarenlang gingen we steeds naar hetzelfde appartement, in De Haan, vlakbij het strand. Mijn groottante huurde dat appartement in juni, en liet het voor ons achter, gevuld met chocola en reuzenperziken die nét rijp genoeg waren. Het feit dat er geen hoogbouw staat op de dijk, geeft De Haan nog een heerlijk retro gevoel. Ik heb er zo’n fijne herinneringen aan, dat ik het centrum maar moet binnenrijden en weten: ‘jep, ’t is vakantie’.

Maastricht, NL. Zo dichtbij en toch weer ‘buitenland’ – de ideale en gezellige plek om in de kerstvakantie al aan soldenshopping te gaan doen. Plus, ze hebben zoute dropjes, één van mijn kleine zondes.

Valiano, It. Bepaald geen ‘stad’ te noemen, dat gehucht van 5 straten dat deel uitmaakt van Montepulciano. Met één voet in Toscane en één voet in Umbrië, zicht op de wijnranken en in de schaduw van een olijfboom, wordt duidelijk waarom Italië een ideaal vakantieland wordt genoemd. Ja, ik hou van roadtrips en avontuurlijke reizen, walvissen, watervallen en exotische bestemmingen, maar af en toe mag het ‘dolce far niente’ zijn.

Boston, USA. But of course. Onze thuis weg van huis en voor altijd de plek waar ons ventje zijn eerste stapjes heeft gezet. De helft van deze blog wordt gewijd aan deze stad, laat ik geen poging doen dit samen te vatten. Vergeet Boston gewoon niet bij een tripje naar de Oostkust, stop het vergelijken met New York en geniet gewoon van deze eigenzinnige, gezellige en gevarieerde stad.

bostoncoolidge corner