Paasmaandag haiku

Vinden jullie dat ook zoiets raar, een haiku? Ik snapte er niet veel van, moet ik toegeven. Zo drie korte zinnetjes, het gaat zelden over iets, of zo lijkt het toch – en dat zou dan regels volgen maar ik zie niet welke van toepassing zijn.

Als kind van het digitale tijdperk (nou ja…je bent maar zo oud als je je voelt, toch?) heb ik de neiging te gaan googlen als ik me iets afvraag. Mijn moeder haalde vroeger steevast een encyclopedie boven als ik weer in een stroom van ‘waarom-‘ of ‘wat-‘ vragen verzeild raakte (waarschijnlijk nog steeds de reden waarom ik wit haar krijg van een antwoord als ‘daarom‘), nu klap ik de laptop open. Zijn er andere kleuren bosbessen dan blauwe? Wat is vlier alweer in het Engels? Wat is een haiku precies? Sesam, google u.

Volgens Wikipedia (OK, geen wetenschappelijke bron, maar voldoende om een eerste idee te krijgen):

Haiku (俳句; meervoud: haiku of haiku’s) is een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in drie regels waarvan de eerste regel 5, de tweede regel 7 en de derde regel weer 5 lettergrepen telt.

De haiku drukt een ogenblikervaring uit, soms gelinkt aan en geïnspireerd door zen. De haiku is een vingerhoed vol emotie, waarin weinig ruimte is voor ontledingen en benaderende omschrijvingen.

Een vingerhoed vol emotie, een ogenblikservaring in drie regels – de omschrijving op zich is al bijna poëzie.

Zal ik het eens proberen?

Onze paasmaandagnamiddag, bij mijn papa thuis, in mijn eerste haiku ever.

 

Paasmaandag vieren

Drie generaties samen

dutjes doen. Amen

 

zen-wallpaper3-600x338

Lentemoeheid

Eindelijk zien we de zon weer! De bomen krijgen nieuwe blaadjes, de dagen worden langer en de krokussen en narcissen hebben bewezen dat het ook dit jaar lente wordt.

Kortom, alles is er om volop te genieten, en energiek je huis uit te komen.

 

En toch lijk ik de voorbije dagen niet vooruit te branden. Sta ik op, na een goede nachtrust – want ons ventje slaapt de laatste weken bijna het klokje rond – en ben ik na de ochtendrush alweer aan een dutje toe. Werk ik van koffie naar koffie, mijn eigen limiet van drie kopjes ruim overschrijdend. Net op tijd zie ik – meer dan eens – dat ik docenten die een vak over elektriciteit geven, heb aangeschreven als ‘beste professor Wisselstroom’. Ik begin mensen verkeerd te begrijpen, leg andere connecties dan normaal.

 

Alarmbellen in mijn hoofd. Heb ik toch tekorten door het vegetarisch eten van de voorbije weken? Sluimert er één of ander virus dat nog niet wilt toeslaan? Heb ik gewoon verschrikkelijk veel nood aan vakantie?

 

Of heb ik net als een groot deel van de bevolking, last van voorjaars- of lentemoeheid? Nee, niet ‘de lente moe’, maar moe in de lente. Last van vermoeidheid na een goeie nachtrust? Check. Futloos en wat prikkelbaar? Check. Meer drang naar suiker en vet eten? Check-edie-check. En ik ben niet alleen: manlief heeft het ook zitten! Hij wijt het dan weer vooral aan het zomeruur…

 

De belangrijkste tips om deze lentedip te boven te komen zijn:

  • Gezond eten, zoals lentegroenten, fruit en volkoren producten die vitamine B bevatten.
  • Voldoende bewegen en in de buitenlucht zijn

 

Laat ik nu net al een paar weken werken aan die groenten en fruit en zijn we net nog een klein uurtje buiten gaan wandelen met ons ventje. Goed bezig dus!

 

  • Thee drinken van paardenbloem, weegbree of brandnetel.

 

OK, een beetje speciaal, maar ik zal eens proberen. In onze tuin vind ik er al zeker 2 van de 3.

 

  • Een groentensapkuur volgen
  • Zuurkool eten

 

Eeeuhmm….? Thanks but no thanks!

 

  • Luister naar je lichaam. Ben je moe, rust dan even uit.

 

Voilà kijk. We hebben een weekje vrij en we hebben niet al te veel gepland. We trekken er op uit en ‘go with the flow‘. Sorry, niks aan te doen, doktersvoorschrift!

 

coffee