Hoe dankbaarheid goed is voor je gezondheid

Vandaag is de Internationale dag van de dankbaarheid. Yep. It’s a thing. En het is niet eens Thanksgiving! Ik geloofde het ook eerst niet, maar als het internet zegt dat het waar is, zal dat wel zo zijn, toch?

Niet dat het veel uitmaakt, trouwens. Dankbaarheid is op elke dag goed voor je gezondheid. Nee serieus. Dat is wetenschappelijk bewezen.

Er zijn letterlijk wetenschappelijke studies die hebben aangetoond dat dankbaarheid de activiteit in je hypothalamus verhoogt. Laat dat nu in verband staan met je metabolisme, eetlust en slaap.

Een kleine merci voor het slapengaan, kan dus effectief werken. (Nee lieve schoonzusjes, NIET het chocolaatje. Hoewel… ook het testen waard. Ik wil wel directeur worden van die onderzoeksinstelling).

Het wordt nog gekker. Door dankbaarheid te voelen komt er dopamine vrij, waardoor je je gelukkiger voelt en beter tegen pijn kunt. Het zou zelfs je immuunsysteem versterken, stress verminderen en angstgevoelens aanpakken.

Het is dus even nuttig om een toertje te gaan joggen, dan om tien dingen op te sommen waar je dankbaar voor bent. En geef toe, met het weer zo tegenwoordig: welke lijkt je het meest haalbaar (nu je voor de tv zit in je pyjama, want heeeee het is wel al 20u op een vrijdagavond)?

Ik voel me momenteel nogal verkreukeld. Aanhoudende verkoudheid, meer gaan werken, wat slechter slapen, misschien ook wel wat januari-blues

Dus kijk, baat het niet, dan schaadt het niet.

Tien dingen waar ik deze week dankbaar voor was.

  1. De prachtige zonsopgang van donderdag, die de hele hemel roze kleurde
  2. Hoe fijn Krullenbol het vond om weer naar school te kunnen
  3. Naar het werk vertrekken en dat wel zien zitten
  4. Opnieuw naar huis vertrekken van het werk. Oef, even rust.
  5. Mijn papa die Krullenbol op school ging oppikken, en hoe leuk die twee het samen hebben
  6. Spaghetti bolognaise, die 6u heeft staan pruttelen in de slowcooker. GISTEREN! (Niks zo goed als spaghetti van gisteren, toch?)
  7. Even binnenspringen in de Albert Heijn, altijd prettig (ja, raar kantje van me)
  8. Manlief die me nog even laat slapen
  9. Naar de yoga en daar bekenden tegenkomen
  10. Nog cadeautjes onder de boom omdat er nog een gezellig familiefeestje aankomt.

Ha. Ik voel me toch een tikje beter. En niet eens aan de chocola gezeten!

Waar waren jullie dankbaar voor, deze week?

Advertenties

Ik at een maand geen suiker… en dit is wat er gebeurde

Met het vooruitzicht van de tonnen suiker die in december op een presenteerblaadje worden aangeboden, besloot ik begin november een maand suikervrij te gaan eten.  Mijn No Sugar November. Dat had behoorlijk wat effecten, en hier kijk ik graag op terug.

hoopje suiker

Dat suiker niet bepaald goed voor je is, is geen nieuws meer. Nu ja, ik wil dat nuanceren: te véél suiker is niet goed voor je, want je lichaam heeft wel suiker nodig als brandstof om te functioneren. Alleen vind je ruim voldoende in je ‘gewone’ voeding zonder echt suikerrijke dingen te gaan eten. En geloof me, waar je allemaal suiker in terug vindt, dat wil je echt niet weten (of misschien net wel?!).

Een verhoogd risico op bepaalde kankers, aderverkalking, concentratieproblemen, depressiviteit, suikerziekte type 2, ja zelfs Alzheimer is gelinkt aan een te hoog suikerverbruik. En suiker zou zo verslavend zijn als cocaïne.

Maar daar had ik allemaal geen last van, toch? Ik ben helemaal geen zoetekauw en dacht daardoor dat het laten van suikers (net als de natuurlijke varianten die ook een groot effect hebben op je bloedsuikerspiegel zoals honing, agavesiroop etc) vrij gemakkelijk zou gaan.

Eerlijk, ik had geen afkickverschijnselen verwacht, want ik was al heel bewust bezig met mijn voeding. Dacht ik zo. Liep dat even anders.

salad-2756467_1920

Wat ik leerde in mijn maand suikerarm eten:

  • Zoals bij elke omschakeling in je voedingspatroon kost boodschappen doen meer tijd in het begin. Je moet alle etiketten gaan uitpluizen en heel wat van de dingen die je voordien zonder nadenken in je kar legde, vallen uit de boot. Je moet dus op zoek naar suikerarme – én lekkere, want he, foodie hier – alternatieven.
    .
  • Voorbereiding is alles. Heel wat bereide producten bevatten extra suiker. Dat kan je omzeilen door het zelf te maken, maar dit kost uiteraard ook tijd. ‘Snel eventjes’ iets uit de kast grabbelen gaat dan ook alleen maar als je hierover hebt nagedacht en iets klaar hebt liggen.
    .
  • Naast de usual suspects (koekjes, cake, confituur, choco, desserts in het algemeen) bevatten VERSCHRIKKELIJK veel dingen suiker. Hesp. Vleeswaren. Vinaigrettes. Brood (en meer dan dat beetje dat nodig is om de gist te doen werken). Diepvriesproducten. Tomatensauzen en -puree. YOU NAME IT, it has sugar!
    .
  • Soms is het niet meteen duidelijk, want suiker komt in honderd en één namen en gedaantes. Dextrose. Glucose. Glucose- en fructosesiroop. Rietsuiker. Kokosbloesemsuiker. Maltodextrine. Maïsstroop. Etc etc etc.
    .
  • Light producten zijn meestal geen goed idee, omdat minder vet vaak wordt opgevangen door meer suikers.

 

De eerste week was geen algemeen succes. Niet alleen heb ik me een paar keer ‘laten vangen’ (en at ik iets waarin later toch suiker bleek te zitten), ik heb een hele week hoofdpijn gehad, was meer moe dan normaal en was met momenten echt heel depri (lees er meer over in mijn verslag). Dat was wel even doorbijten.

Eens ik goede alternatieven had gevonden, begon het beter te gaan. De hoofdpijn verdween om niet meer terug te keren die maand.

Ik was met hoge verwachtingen aan de No Sugar November begonnen, en merkte dat een deel is ingelost, en een deel ook weer niet.

Wat niet gebeurd is:

  • Ik had niet plots enorm veel energie.
  • Ik ben niet vrijgesteld van ziek worden, integendeel, ik loop nu al twee weken te hoesten en te snotteren.
  • Mijn huid ziet er niet uit als 15 jaar geleden.
  • Ik slaap niet opvallend beter
  • Ik heb niemand ‘bekeerd’ integendeel heel wat mensen vinden mij nu ongetwijfeld ‘een rare’ (of nog raarder, ha!).

Wat wel gebeurd is:

  • Mijn energiepeil was veel constanter door de dag. Ik had geen energiedipjes meer in de namiddag of na het eten.
  • Ik kon mij urenlang concentreren, want na het laatste jaar echt geen evidentie is geweest.
  • Ik had geen zin meer in zoet, het werd steeds makkelijker het te laten staan. Suiker eten doet suiker willen eten. Eens je door die vicieuze cirkel breekt, is het echt niet zo moeilijk.
  • Suikervrije producten geven een langer verzadigingsgevoel dan suikerrijke. Ik had dus opvallend minder snel honger of ‘goesting’.
  • Dingen begonnen veel zoeter te smaken, bijvoorbeeld een rode paprika die ik plots zo zoet als een appel vond.
  • Mijn overtollige pondjes smolten niet als sneeuw voor de zon, maar ik ben op die 4 weken wel ongeveer 1,4 kg kwijt geraakt (logisch ergens want je vervangt suiker ergens ook door vet. En snacks als noten e.d. bevatten ook veel calorieën).
  • Ik voel me ‘licht’ en heb geen buikpijn. Behalve als ik dan wel eens een keertje suiker eet. Dan heb ik geheid buikpijn (zelfs toen ik het niet wist, maar er daarna pas achter kwam, dus psychologisch is het niet).
  • Ik word gemakkelijker wakker en hoef geen 3 keer meer te snoozen.

wekker

Al bij al wegen de voordelen die ik dagelijks merk zeker op tegen de moeilijkheden, zoals het lezen van etiketten en het zoeken naar alternatieven.

Zelfs in die mate dat ik… wait for itbesloten heb dit gewoon verder te zetten.

Nee, ik zal tijdens de feestdagen niet alle dessert weigeren, en nee, ik zal geen uitnodigingen om uit eten te gaan afslaan, maar als ik zelf kook, als ik zelf mag kiezen…

Dan zeg ik nog steeds ‘Nee bedankt’ tegen suiker.

NO sugar november

 

Lees hier al mijn suikervrije avonturen

Dankbaar zijn 2018

Een van de fijnste dingen aan ons jaar als Bostonianen, was dat we de Amerikaanse way of life van dichtbij konden beleven. Ik heb natuurlijk honderden films gezien, maar toch is het bijzonder om ondergedompeld te worden in een andere cultuur.

Ik heb vooral erg genoten van de feestdagen. Een ECHTE Halloween, ja, dat was wat. Hoe iedereen daar in opgaat, ongelooflijk tof.

Drie weken na Halloween diende de moeder aller Amerikaanse feestdagen zich aan: Thanksgiving.

thanksgiving turkey

Een donderdag waarop heel Amerika vrij heeft (en dat wilt wat zeggen in een land waar de gemiddelde werknemer 10 dagen vakantie krijgt), waarop iedereen zijn familie wilt bezoeken (meer nog dan met Kerst). En als het niet lukt om aan de familiedis aan te schuiven, dan wordt er onder vrienden iets georganiseerd, een Friendsgiving (lees alles over onze Friendsgiving hier).

 

Morgen is het weer zover. Thankgiving. Dankbaar zijn.

Ik ben dankbaar. Heel dankbaar. Ook al is het vreselijk irritant en zijn mijn gevoelens gemengd als iemand anders zegt: ‘je hebt zo veel om dankbaar voor te zijn’, toch is het gewoon zo.

Ik ben dankbaar…

 

… voor mijn gezondheid.

… voor onze gezondheid

… voor mijn leger aan vrienden

— voor mijn gezondheid

 

… voor mijn familie

… voor mijn werk

… voor mijn buren

— voor mijn gezondheid

 

… voor onze thuis

… voor mijn aangeboren positivisme

… voor deca koffie die niet vreselijk is

— voor mijn gezondheid.

 

Ik voel me natuurlijk niet altijd 100% dankbaar. Soms ben ik geïrriteerd, boos om alles wat ons overkomen is, triest om alles wat we zijn kwijt geraakt.

Maar recent zag ik onderstaande langskomen op de sociale media, en ik heb er sindsdien al vaak aan terug gedacht.

Het is een sterk staaltje omdenken – waar we misschien niet altijd de energie voor hebben. Ik zou zeggen, ga dan gauw iemand knuffelen die je graag ziet, leen een beetje energie van deze persoon, en zet alles even in het juiste perspectief.

grateful for

@Lacey Lee Elliot

Vorige donderdag was mijn eerste volledige werkdag.

Vorige vrijdag lag ik in bed, met een kop van hout en een lijf van prikkeldraad. Maar hey!  I’m still alive! And working! And so so grateful for that.

 

Waar ben jij dankbaar voor? Sta je daar wel eens bij stil?

 

 

No sugar november – week 2

no sugar november 2Dat ik de eerste week van mijn 30 dagen zonder suiker niet doorbracht met een helder hoofd, en stuiterend van de energie, is een kleine understatement (lees hier hoe het me verging vorige week).

De tweede week kondigde zich vooraf al uitdagend aan. Deze week zou ik nl. opnieuw gaan werken.

Jaja, na een 1 jaar thuis, waarvan de eerste vier maanden in behoorlijk erbarmelijk omstandigheden (of hoe moet ik >50 zakken chemo noemen?), de volgende vier maanden kampend met allerlei nevenverschijnselen en de laatste vier waar ik mezelf toch hier en daar weer herkende, besloot ik om de sprong te wagen, aan anderhalve dag per week. (Hoe spannend ik dat vond, beschreef ik al eens eerder hier.)

In wetenschappelijke termen zou mijn suikerexperiment hierdoor serieus de mist in gaan. nu kan ik natuurlijk niet aantonen of mijn ervaringen van deze week (positief of minder positief) het gevolg zijn van het afkicken van de suiker, of het…euh…OPkicken van het werk (is er een woord voor hoe je je voelt als je opnieuw ergens aan begint, i.p.v. ergens mee stopt?).

Maar goed – een overzicht van mijn tweede suikervrije week.

 

Maandag

Maandag was mijn eerste dag op het werk, ik werd fijn verwelkomd door mijn collega’s. Het was wennen, en een meeting over de middag maakte dat ik best laat kon eten. Ik was heel de namiddag draaierig en mijn hersenen werden traag.

Al bij al voelde ik me wel redelijk.

 

Dinsdag

Hoewel ik een weerslag had verwacht van het werken gisteren, was vandaag een vrij goeie dag. Ik had wel wat hoofdpijn, maar niets wereldschokkends. Wel leek ik de hele dag te willen grazen, altijd had ik wel zin om iets te knabbelen. Gelukkig heb ik zo langzamerhand een aantal fijne snacks in huis waarmee dat dan ook zonder probleem kan.

 

Woensdag

Man man man…. Ik ben echt doodmoe vandaag. Ik spring even binnen bij de Spar, en vind alweer een aantal dingen waarvan ik niet verwacht had dat ze suiker zouden bevatten, zoals volkoren cracottes en kleine toastjes. Het toppunt vond ik wel de gegrilde kippenstukjes van de Weight Watchers (ja! Van de ww! Mager en weinig punten en al) bekeek… WHYYYYYYYY! DAMN YOU SUGAR!

En raad eens wat er tussen de ingrediënten van mijn kippenbouillonblokje stond? Ellende! En al helemaal toen bleek dat ik geen énkele bouillon in huis had waar geen suiker in zat. Pfffft.

Ik ben in de namiddag twee uur in mijn bed gekropen en voor het eerst in maanden heb ik écht geslapen. Overdag dan bedoel ik.

Donderdag

De eerste volle dag werken, en gelukkig voel ik me na een goeie nacht al stukken beter.

Om me voor te bereiden op eventuele dipjes heb ik allerlei suikervrij lekkers mee. Niets kan me echter behoeden van een meeting over de middag, die dan ook nog eens een uur uitliep (van 10u tot 14u dus). Nu, hier ligt het niet aan mij, alle collega’s lagen zowat van hun stoel, scheel van de honger.

’s Avonds ben ik moe, maar niet kapot zoals verwacht. Gelukkig is mijn papa krullenbol gaan oppikken en helpt hij ook met het koken. Ik heb niet veel honger en ga vroeg slapen.

Dat het me vandaag gelukt is zonder suiker en cafeïne (op 2 koppen thee na dan), vind ik een hele prestatie, al zeg ik het zelf.

Vrijdag

Super slecht geslapen, maar dat was niet zo vreemd na zo’n intense dag als gisteren. Ik ben thuis en navigeer door de dag zonder al te veel dipjes. Ik doe een toegeving door wat honing in mijn koffie te doen. Lekker, maar het hoeft niet. De tweede koffie (deca he) drink ik zonder.

Mijn hoofd zoemt en mijn spieren doen pijn, maar alweer, dat is niet zo heel gek. Ik heb niet de neiging te gaan snoepen om me beter te voelen, merk ik.

’s Avonds eet ik wat restjes van de voorbije dagen.

 

Zaterdag

Manlief is op congres dus ik sta er alleen voor maar ik barst van de energie. Tenminste, ’s ochtends. Ik maak alles klaar voor de dag en lever krullenbol mooi op tijd af op de turnles.

Van het uur dat hij ‘oefeningetjes doet’ – zoals hij zelf zegt – maak ik gebruik om snel een lesje van Start to run af te werken. Ik doe het snelste kattenwasje in de geschiedenis, spring in andere kleren en ben nét op tijd aan de turnzaal. Oef! Goed bezig ik!

We rijden naar de Colruyt waar ik de boodschappen heb laten klaarzetten via Collect and Go, maar ik besef dat ik een paar dingen vergeten ben, dus ik rij alsnog met krullenbol in de winkelkar naar binnen.

Krullenbol is héél actief en ik kom ogen tekort. We praten zowat non-stop (soms de meest absurde conversaties over niet-bestaande groenten die hij dan heel uitgebreid omschrijft: ‘de kookaarie is zo met lange stengels en een bol eraan, mama. Néééé, geen knolselder. Een kookaarie.’– ook geen koolrabi btw, ik heb gecheckt).

Dan nog de boodschappen van de Collect and go oppikken. Ik merk dat ik eigenlijk alweer geen tienuurtje heb gegeten, en dat nu toch moet bekopen. Ik moet dat dus echt beter plannen, dju toch. Eens thuis eet soep met boterhammen en krullenbol zijn batterijtjes zijn leeg. De mijne toch ook.

 

’s Avonds gaan we nog op een lichtjeswandeling voor de school, en ondanks alle lampjes, is mijn kaarsje uit. Je kan hotdogs en pasta eten, of pannenkoeken, allemaal dingen die ik beter niet eet, en ik doe het dan ook niet. Het is niet dat ik er veel zin in heb, maar ik baal wel dat ik nu alweer niet op tijd kan eten. Back up plans, ik moet daar echt meer mee bezig zijn.

Ik merk wel dat ik minder hangry word als ik honger krijg, er zijn toch geen gewonden gevallen deze week, terwijl ik vaak veel later at dan gewoonlijk.

Zondag

Ik heb een ontbijtrecept gemaakt van Sandra Bekkari waarbij ik een klein scheutje agavesiroop heb toegevoegd en ik merk meteen hoe zoet ik dat vind. Verbazend dat letterlijk enkele druppetjes al zo een effect geven. Of zou dat liggen aan mijn afkicken?

img_7150

We lunchen in mijn ouderlijk huis, waar traditioneel gebraden kip op het menu staat. Met rauwe groentjes, en geen sausje, want… jawel, in mayonaise en consoorten zit suiker! Ik vloek eerst nogal, maar eigenlijk smaakt het me wel, alles gewoon zo zonder saus.

In de namiddag eet ik enkele mandarijntjes en die zijn gewoon héérlijk! Zou het gewoon een goeie batch zijn, of zou fruit nu ook zoeter beginnen smaken? Moet ik toch even op letten!

Eigenlijk vind ik het voor het eerst echt moeilijk om niet te snoepen, omdat ik op zondagmiddag wel vaker een koekje of een stukje chocolade eet daar. Terwijl ik dat thuis eigenlijk zelden doe. Dus ja, gewoontes he… ’t is even op de tanden bijten.

Ik maak wafelbeslag voor het grootouderfeest deze week op school, en had bijna de kloppers van de mixer afgelikt. Whaaaaa! Damn you, motorisch geheugen!

 

 

Conclusie: het was een bijzondere week voor mij, omdat ik weer ben gaan werken. Dat kostte veel energie en heeft voor hoofd- en spierpijn gezorgd. Ik heb hier en daar wat natuurlijke suikers toegevoegd (honing, agave) en merkte meteen hoe zoet dat smaakte. Idem voor fruit.

 

Het blijft degoutant om te merken waar allemaal suikers in zitten, en ik heb geleerd dat ik me beter moet voorbereiden op onverwachte omstandigheden, door bijvoorbeeld altijd een snackje of wat noten ofzo bij te hebben.

 

Nemen jullie altijd een snackje mee naar het werk? En wat dan?

 

***

Meer lezen over No Sugar November?

Mijn 5 goeie redenen om aan yoga te doen

yogaletters

De eerste keer dat ik op een yogamat stond was tijdens mijn studententijd. Samen met mijn zus kon ik wel wat ontspanning gebruiken, zo van tussen al die boeken en cursussen. ’t Was met een klein hartje, want ik raak alleen mijn tenen aan om mijn nagels te lakken.

 

De eerste les begon uitermate ontspannend, in die zin dat we zo goed als niets deden. Na een oefening van een minuut volgden twee minuten ontspanning. So far so boring.

Maar daarna werd er een versnelling hoger geschakeld. Of twee. Of drie. Want opeens werd ons gevraagd een ingewikkelde pose aan te nemen, toch wel vrij out of the blue.

Resultaat: zo goed als iedereen viel om, binnen de 5 seconden. De die hards hielden het 10 seconden vol. Dat werd dan bestempeld als ‘niet goed’ zonder verdere uitleg. Het was hilarisch. Ontspannend wel, zo de slappe lach.

 

Exit yoga. Het hangt zeker ook samen met de lesgever. Té zweverige blabla en ik haak af.

Tijdens mijn zwangerschap volgde ik alweer een lessenreeks. Het was bijlange niet zo grappig, maar wel een stuk nuttiger. Er werd erg de nadruk gelegd op ‘doen wat je kan’. Ik kon niet bijster veel, maar hééé dat kwam door die buik he! Anders ben ik echt zo lenig als een twijgje. Hum hum.

En nu wilde ik yoga ook deel laten uitmaken van mijn revalidatie. Ik vond een les op letterlijk vier minuten wandelen van mijn deur. Geen excuses meer. Dat ging ik doen.

We zijn een paar weken verder en ik kijk eigenlijk wel uit naar dat uurtje. Yoga is goed voor vanalles en nog wat – dat is wetenschappelijk bewezen. Maar ik ga toch vooral om deze vijf redenen.

 

1/ Het is een uurtje me-time

Dat uur staat vast in de agenda en de voorbije weken zijn er wel een paar momenten geweest dat het misschien makkelijker was geweest een les te skippen. Maar dat heb ik niet gedaan. Ik mag een uurtje voor mezelf plannen, in een rustige omgeving, met een rustig interieur, rustige muziek, rustig licht.

Zoonlief wilt niet slapen? Sorryyyyyy – yoga! Vriend wilt plots komen eten – prima, maar nog voor het dessert ben ik een uurtje naar de yoga.

yogapose

2/ Yoga vermindert stress en angst

Het is bewezen dat het gehalte aan cortisol, het voornaamste stresshormoon, daalt bij en na yogalessen. Ook mensen met angststoornissen en post traumatisch stress syndroom, blijken geholpen. Ik ga nu niet beweren dat ik bij deze groepen hoor, maar na het voorbije jaar is er toch een stevige scheut piekeren met een snuifje trauma bijgekomen. En alle hulp is welkom daarbij (1), (2).

3/Yoga verbetert de slaapkwaliteit

Ik was een hele goeie slaper. Legde mijn oortje op het kussen en sliep binnen de vijf minuten. Tijdens mijn behandeling heb ik slaapmedicatie genomen, en ook weer afgebouwd.

Maar misschien leek het die koude maanden te veel alsof ik mijn winterslaap deed, want na de behandeling kon ik plots urenlang wakker liggen, of ontzettend warrig slapen.

Nu slaap ik beter, en dat zou o.a. door de yoga kunnen komen, omdat dat de afgifte van melatonine- het ‘slaaphormoon’ –  verhoogt (3). En uiteraard helpt het afnemen van stress en angst ook om een goed nachtje te pitten.

4/Yoga bevordert de bloedsomloop en voorkomt cardiovasculaire problemen

Uit onderzoek blijkt dat yogi een lagere hartslag en bloeddruk krijgen (4). Misschien omdat ze zich minder opjagen?

5/Yoga kan helpen bij het afvallen

Op dit moment ben ik nog steeds het ‘behandelingsgewicht‘ aan het tackelen dus het is toch ook mooi meegenomen. De lagere cortisolniveau en de beweging op zich – hoe licht ook – helpen om je gewicht onder controle te houden. Bovendien gaat het om mindful zijn, dus ook bij het eten even na te denken over wat je naar binnen schuift (5).

En ja, in zo’n yogabroek valt niet veel te verbergen. Maar dat is ook niet nodig: het is net de bedoeling om je niet te veel aan te trekken van hoe je eruit ziet en wat je al kan.

‘Wees blij met wat je kan, wees blij met wat je hebt’, zegt de lerares.

Mijn onderzoek heeft uitgewezen dat je dat best meer dan 1 uur per week probeert.

 

Hebben jullie ooit yoga geprobeerd?

frogs yoga