Halloween: pure commercie of niet?

halloween-costumes-3743795_1920

Halloween, you love it or you hate it

Vanavond is het Halloween. Onze kostuums liggen klaar.

Dat was een vijftal jaar geleden echt wel anders; toen vond ik dat hele gedoe de avond voor Allerheiligen behoorlijk belachelijk. Je zag wat in Amerikaanse films en de commercie sprong erop en wilde er een cent uitslaan. Nee, Halloween, daar deden we niet aan mee.

pompoen.jpg

Maar straks ben ik een duiveltje, manlief is een gevaarlijke piraat en krullenbol is het schattigste draakje dat je je kan indenken.

Wat er veranderd is? We hebben een échte Halloween meegemaakt, in Boston. En ik vond het ge-wel-dig.

We wandelden die avond rond in een wijk waarbij letterlijk élk huis een totale make over ondergaat die avond.  Iedereen gaat er in de VS zo enorm in op, en omdat ze daar geen carnaval hebben, hoeven de kostuums niet altijd griezelig te zijn. Ja, er zijn grote spinnen, dansende skeletten en zombies à volonté, maar even goed zie je robots, een vrouw als een aap en haar baby als het banaantje, en trekken twee koks een omgebouwde bolderkar, die nu een soeppot met een kindjes-kreeft is. De traditie is dat een kindje voor zijn of haar eerste Halloween als pompoen verkleed is.

En al vind ik dat niemand een snoepje verdient die niets gezongen heeft, is ‘Trick or treat’ wel een algemeen aanvaarde uitdrukking over de oceaan.

zombie-278755_1920

Oorspong van Halloween

Hoewel we het nu zien als een typisch Amerikaanse feestdag, is Halloween ontstaan in Schotland. De Kelten vierden op 31 oktober Samhain, een soort eindejaarsfeest, omdat op 1 november het oogstseizoen eindigde, en de winter begon. Winter is coming, inderdaad!

Op Samhain stond de deur naar de onderwereld op een kiertje. De zielen van de overledenen konden een kijkje komen nemen. Daarom werden er feestmalen georganiseerd, waarbij een plaats aan de tafel werd vrijgehouden.

Maar ook demonen en ander creeps konden door de deur, en die moesten afgeschrikt worden – vandaar het gebruik om je te verkleden. Al geef ik toe dat een banaankostuum weinig afschrikwekkend is.

Christenen bakten op de vooravond van Halloween zielenkoeken, die opgehaald werden door kinderen en armen. Elke gegeten koek stond voor een ziel die bevrijd werd uit het vagevuur.

 

Feestje

Dus je begrijpt, waarom wij nu in vol ornaat naar het Halloweenfeestje van onze buren vertrekken. ’t Is een kwestie van geen keus hebben. Er zijn brownies. En zielen die wat hulp nodig hebben.

 

Vieren jullie Halloween?

pumpkin-1838545_1920

Zoondag #4: 2 jaar

Liefste schat,

 

Vandaag werd je twee jaar.

Je ontbeet met een pannenkoekje.

Je droeg je kroon de hele dag.

Je deed een heerlijk dutje, en toen je wakker werd waren je meter en peter, en grootouders er, om met ons te vieren.

Papa en ik hadden een biscuit gebakken, en met chocomousse versierd. En ik had er ook eentje gemaakt die helemaal uit fruit bestond.

Je kreeg veel pakjes en vond ze allemaal om ter leukst.

Je speelde buiten met je peter, van de glijbaan, in, achter, naast en zelfs op het speelhuisje.

Je blies een kaarsje uit en mocht in de taart graaien.

 

Liefste schat,

Vandaag werd je twee jaar.

Het was een heerlijke, warme dag.

 

Je danste lachend tussen zeepbellen met chocolade op je snoet.

 

Je blijft het mooiste dat ik ooit zag.

 

Hip hip

De uren zijn lang, maar de weken zijn kort.

Wat een mooie uitspraak vind ik dat. Dat gevoel hebben we toch allemaal wel eens, dat de dagen – vreemd genoeg meestal de weekdagen – voorbij lijken te kruipen als een kreupel slakje, maar voor je het weet is er opeens alweer een maand voorbij.

Of een jaar. Er zijn zo een paar ankerpunten op de kalender die me elke keer dat gevoel geven. ‘Is het nu alweer Kerst?’  – en dan, na wat aanvoelt als een week of twee – ‘Hoe, is het straks opnieuw Pasen?’. Of élk jaar op 1 januari, wanneer we uitgenodigd zijn bij de familie van manlief om uit te kateren met vers gebakken brood, paté en heerlijke kazen.

 

Het is dus helemaal niet gek dat ik echt-serieus-ernstig denk dat er een foutje is geslopen in de Druivelaar. Hoezo wordt happy baby 1 jaar deze zaterdag? Nuh-huh! Heus niet!

Of toch?

Even zijn eerste vriendenboekje checken.

Geboortedatum 2 April 2015
Kleur ogen Blauw/grijs met een beetje lichtbruin
Kleur haar Ja! In tegenstelling tot wat kwatongen beweren, heb ik wel degelijk haar! Het is blond. Neen, niet doorzichtig zoals bij mijn opa’s!
Lengte 78,5 cm
Gewicht 11 kg
Hobby’s Wandelen aan twee handjes of mijn wagentje, schommelen en Bumba kijken. En mama en papa knuffelen.

bumba

Favoriete liedje Lac du Connemara. Oh, en ‘de kikkertjes’. En ‘de boom stond op de bergen’.
Favoriete boek Little kangaroo, I love you.
Wat ik later worden wil Mezelf, mama zegt dat dat al meer dan genoeg is.

 

Jep. Het is dus toch zover. Tijd voor een feestje. Tijd voor een taartje. Tijd voor het vieren van een prachtig jaartje.