20 dingen die ik graag doe

Ik lees zelf eigenlijk niet zo veel blogs, maar als er dan twee hetzelfde idee opperen, hebben ze wel mijn aandacht.

Bij Prinses op de kikkererwt en bij Trijnewijn vond ik een lijstje terug van 20 dingen die je graag doet (met de vermelding hoe lang het geleden is dat je ze gedaan hebt).

Het is een opdracht uit ‘The Artist’s way’, en het is de bedoeling dat je ook meteen twee van die dingen inplant.

Geen volgorde hier, maar los wat er in me opkomt.

  1. Koken – twee uur
  2. Lekker en gezond eten – anderhalf uur
  3. Joggen – tien dagen
  4. Naar de sauna – vijf maanden
  5. Een massage krijgen – vijf maanden
  6. Knuffels geven en krijgen – tien minuten
  7. Koffie drinken met een vriend/vriendin en bijpraten – negen uur
  8. Op date gaan met manlief – vier maanden (oh lieve help. Gelukkig staat er nog eentje gepland volgende week!)
  9. Een boek lezen – een paar uur
  10. Bij een open haard of kachel zitten – een paar weken
  11. In de Albert Heijn gaan winkelen – drie weken
  12. Schrijven – nu
  13. Vrienden helpen met de planning van hun huwelijk – drie weken
  14. Uitwaaien aan zee  – 4,5 maand
  15. Met zoonlief op uitstap gaan – zes dagen
  16. Een brunch voor familie of vrienden organiseren – drie dagen
  17. Zingen in een grote groep – drie maanden
  18. Een klein gebaar waarvan je weet dat het voor de ander veel betekent – een paar uur
  19. Buiten eten – een paar maanden (kom maar snel, zomer!)
  20. Reizen – een week

Ik moet toegeven dat ik toch een beetje ben geschrokken van hoe lang sommige dingen geleden zijn. Ik bedoel… vier maanden sinds mijn laatste maandelijkse date met manlief? Confronterend.

Wat ga ik inplannen deze week? Die sauna en dat toertje joggen dat er zo dringend van moet komen (maar die wind he… is dat geen excuus?).

Ik ben heel benieuwd naar jullie lijstje!

Vijf op vrijdag: favoriete steden

Wat is er beter dan een vrijdag? Een vrijdag voor een weekje vakantie! Hoera, daar kijken we met z’n allen naar uit.

Voor de vijf op vrijdag vandaag, een lijstje dat ook een groot vakantiegevoel met zich meedraagt: de vijf steden die mijn hart hebben gestolen, elk om eigen reden.

-Disclaimer- Er zijn zeker nog andere steden die ik heerlijk vind of heb gevonden, maar deze vijf heb ik meer dan eens bezocht, en dragen dus ook iets bekends in zich.

Leuven, Be. Ik was nog klein, en Leuven was een magische plek. Af en toe gingen we er heen, via een enorm bochtige weg waar maar geen einde aan leek te komen. Mijn zussen en ik, op pad met de papa – eigenlijk de enige uitstap die we zo deden, zonder ons ma erbij. We gingen naar de Fnac of een andere boekhandel, mijn pa zocht strips en muziek uit en wij kregen één (Of twee. Of drie.) van de pockets van Garfield, die de perfecte WC-lectuur bleken te zijn.
Waar ik zou gaan studeren, was dan ook een evidentie. Op 20 km van thuis, handig dichtbij maar net ver genoeg. Na de studies blijven plakken, er werk gevonden, en er gesetteld met het lief (die ik daar op de aulabanken gevonden heb). Toen we uiteindelijk ons eigen stekje wilden, leek het Leuvense nog steeds ideaal (behalve het prijskaartje dan): op gelijke afstand van beide ouderparen en dicht bij het werk. Loop ik nu op een zonnige dag over de Grote Markt, besef ik steeds dat ik misschien niet meer zo klein ben, maar Leuven nog steeds magisch.

De Haan, Be. Jarenlang gingen wij in de zomer een maand naar zee. Jarenlang gingen we steeds naar hetzelfde appartement, in De Haan, vlakbij het strand. Mijn groottante huurde dat appartement in juni, en liet het voor ons achter, gevuld met chocola en reuzenperziken die nét rijp genoeg waren. Het feit dat er geen hoogbouw staat op de dijk, geeft De Haan nog een heerlijk retro gevoel. Ik heb er zo’n fijne herinneringen aan, dat ik het centrum maar moet binnenrijden en weten: ‘jep, ’t is vakantie’.

Maastricht, NL. Zo dichtbij en toch weer ‘buitenland’ – de ideale en gezellige plek om in de kerstvakantie al aan soldenshopping te gaan doen. Plus, ze hebben zoute dropjes, één van mijn kleine zondes.

Valiano, It. Bepaald geen ‘stad’ te noemen, dat gehucht van 5 straten dat deel uitmaakt van Montepulciano. Met één voet in Toscane en één voet in Umbrië, zicht op de wijnranken en in de schaduw van een olijfboom, wordt duidelijk waarom Italië een ideaal vakantieland wordt genoemd. Ja, ik hou van roadtrips en avontuurlijke reizen, walvissen, watervallen en exotische bestemmingen, maar af en toe mag het ‘dolce far niente’ zijn.

Boston, USA. But of course. Onze thuis weg van huis en voor altijd de plek waar ons ventje zijn eerste stapjes heeft gezet. De helft van deze blog wordt gewijd aan deze stad, laat ik geen poging doen dit samen te vatten. Vergeet Boston gewoon niet bij een tripje naar de Oostkust, stop het vergelijken met New York en geniet gewoon van deze eigenzinnige, gezellige en gevarieerde stad.

bostoncoolidge corner

A few of my favorite things

Soms zijn uitdrukkingen een beetje vreemd. Zoals ‘nou breekt m’n klomp’. Of ‘nu komt de aap uit de mouw’. Maar soms verwoorden ze exact wat je denkt. Zoals ‘een foto zegt meer dan 1000 woorden’. Dat klopt.

Duizend woorden is dan ook niet zo veel. Een vrouw gebruikt gemiddeld 20 000 woorden per dag. Dus met die 1000 kom ik niet verder dan halfweg het ontbijt. En dan nog een doordeweeks ontbijt, met wat corn flakes en een kiwi, don’t get me started over pakweg een pannenkoekenbrunch. Of over de écht grote momenten- daar zijn vaak niet eens woorden genoeg voor. Of niet de juiste woorden. Zoals dat moment dat je mama of papa wordt. Of het moment dat je beséft dat je mama of papa bent. Want die twee vallen niet noodzakelijk samen. Bij mij toch niet, maar ik ben dan ook uitzonderlijk traag van begrip. Ik had wat tijd nodig, zoals ze het zo mooi in het Engels zeggen ‘to wrap my head around it’. Zo voelt het ook echt, dat je je hoofd, al je gedachten en emoties,  rond dat idee moet draperen, dat moet opnemen.

 

Maar we wijken af. Ik had het over foto’s. En het verhaal dat die vertellen. Of het gevoel dat ze overbrengen. Dat blijkt heel wat te kunnen zijn. Bijvoorbeeld het gevoel van een warme knuffel. En met Thanksgiving achter de rug en Kerstmis in aantocht, kreeg ik een opstoot (niet besmettelijk, doet geen pijn) van een gevoel van fluffy blij zijn. Er zijn veel mensen die me blij maken. Van hen is geen lijstje te maken, hoogstens een kunstzinnige collage. Maar daar ga ik niet aan beginnen, kunstig als een koala dat ik ben. Naast personen, zijn er veel dingen die me blij maken.  Eén van de tips uit van die geluksboeken is dat je foto’s moet maken van zaken die je opvrolijken. Elke dag 1 foto, een jaar lang. Om te beseffen dat het ook de kleine dingen kunnen zijn waar vrolijkheid in schuilt. Een mooi projectje, maar ik hou het lijstje vandaag iets korter – het doet me aan ‘The sound of music’ denken: These are a few of my favorite things.

 

    • Herfstkleuren/de eerste sneeuw/nieuwe blaadjes aan de bomen/lange avonden, kortom de charme van het seizoen

       

    • Cappuccino met tekeningetjes in de melk (ook als die wat mislukt zijn)
      2015-11-29 16.45.38
    • Brunch – in goed gezelschap. Brunch is de beste maaltijd van de dag. Je eet allerlei lekkers door elkaar en je krijgt en goeie koffie bij. Of cappuccino. Dubbel gewonnen.brunch
    • Zoetigheid bakken – cake is de perfecte wetenschap. Volg het protocol en je krijgt een goeie cake. Volg het protocol én voeg nog een snuifje eigen touch toe, en je krijgt een zalige cake.
      P1120262
    • Baby-piekhaar. Want het is een baby. Met haar dat rechtop staat. Het blijft hilarisch.

P1110729


OK, nog niet veel haar, maar dat komt nog wel.

  • De zee – ik weet niet waarom, golven zijn gelinkt aan rust en vakantie.
    P1120857
  • (Mijn) katjes – wie meent dat je geen vriendschap krijgt van katten, heeft er nog nooit eentje in huis gehad (ik zeg bewust niet: ‘heeft geen kat’ want zo werkt het niet met katten, natuurlijk).
  • All things Snoopy- Snoopy was mijn eerste knuffel en die hond met zijn apart filosofie (‘Be yourself. No one can say you are doing it wrong.’) heeft nog steeds een plekje in mijn hart.
    P1120070
  • Kaartjes/smsjes/kleine gesprekjes – ik ben zo’n zeem die dat allemaal bijhoud.

DSC_0381

Waar worden jullie blij van?