Citytrip Lissabon – de ultieme me-time

Door mijn vegan kookuitdaging was de Feelgood Challenge een beetje op de achtergrond geraakt. Tja, een mens kan maar zoveel uitdagingen tegelijk aan natuurlijk.

Bovendien was de vorige opdracht om iets te gaan doen dat je al lang wilde, maar waar je bang was van de mening van anderen. Dat is nu iets dat mij niet echt bezig houd, dus ik heb daar even voor bedankt. Als ik morgen een neusbel of roze haar wil, dan doe ik dat toch gewoon? Nou ja, dat staat niet meteen op het programma hoor.

 

De volgende opdracht viel meer in mijn straatje:

Feelgood Challenge Week 6 – Me-time
Zijn we niet allemaal soms (of vaak) toe aan wat tijd voor onszelf?

Opdracht
Je beste jij kun je zijn als je ook goed voor jezelf zorgt. Een dagje sauna, shoppen of wat jou dan ook kietelt, doe het en zorg ervoor dat je weer wat energie kan opbouwen.

Feelgoodchallenge

En laat ik nu net iets afgecheckt hebben met een goeie vriendin, dat al twee jaar op ons wenslijstje stond: een citytripje samen! De kleine krullenbol bleef lekker bij papa, dus die hadden het zeker ook al gezellig.

Boedapest was het eerste idee, maar omdat we voor half oktober boekten, is het Lissabon geworden – wisten wij veel dat het zelfs in België 26°C zou zijn.

En Lissabon bleek een hele grote aanrader te zijn voor een uitstapje van een dag of drie: we waren gecharmeerd door de oude wijken, de kleur van de huizen – vaak met knappe tegeltjes bezet en door de zoete pastel de nata  die uitgebreid geproefd moest worden.

Op zaterdagavond gingen we dineren bij Pharmácia, een restaurant in een retro apotheek-thema, dat dit lekker ver doortrekt: Ik dronk bijvoorbeeld een ‘Paracetamol’-mocktail uit een flesje (zonder voorschrift te verkrijgen) en de vriendin genoot van een ‘Morphina’. De rekening kregen we in een urinecontainer aka pispotje.

De calorietjes werden er vlotjes afgewerkt want hoewel Lissabon best te ‘bewandelen’ valt, is het gebouwd op zeven heuvels, en daardoor waren die +20 km die we op twee dagen deden, best pittig.

De derde dag was het vrij mistig (slechter weer dan in België!) en het regende wat dus jaaaaa, we MOESTEN wel enkele uurtjes verdwalen in het saunacomplex –  waar het dan ook weer mistig was, maar dat vonden we iets minder jammer.

Omdat beelden meer zeggen dan 1000 woorden:

lissabon gebouwenlissabon kleurlissabon pharmacialissabon eten

Lissabon: een aanrader voor een korte citytrip!

 

Wat is jullie favoriete citytrip?

 

DIT IS DE VIJFDE TEKST IN DE FEEL GOOD CHALLENGE VAN KIMBERLY EN MEREL.
LEES HIER  ‘TROTS OP MEZELF’,  ‘WAT MENSEN ÉCHT VAN ME DENKEN‘, ‘WAAROM IS NEE ZEGGEN ZO MOEILIJK?’ en IK BEL JE ZO MAAR EENS

#FeelgoodchallengeNL2018

40 dagen bloggen- challenge COMPLETED

02-40dagenbloggen

Het is altijd leuk te ontdekken dat je iets gemeen hebt met een collega die je nog niet zo goed kent. Ik volgde al een tijdje de blog van Nele/Tifosa, en was stiekem een beetje jaloers dat zij zo nauwgezet elke woensdag en elk weekje een gestructureerde tekst wist te produceren.

Mijn Boston, baby! was enigszins stilgevallen sinds onze thuiskomst. Op zeven maanden België schreef ik 20 blogposts, niet meteen een indrukwekkend cijfer. De aanpassing van opnieuw beginnen werken en hier het leven weer oppikken, kostte zeker veel energie, dat is waar – maar ik had ook het gevoel gekregen dat ik niet veel te vertellen had, dat het te druk was om een idee in een mooi tekstje te gieten.

Ik dacht, dit komt niet meer goed. Dit gaat uitdoven. Maar tegelijk miste ik het wel.

En toen vertelde de collega dat ze mee deed aan een uitdaging, een zotte challenge om 40 dagen lang te bloggen tijdens de Vasten, een idee van blogster Kathleen. Ik sprong op de kar, zonder al te veel nadenken, en ik heb er geen seconde spijt van gehad, al was het niet altijd even evident om elke dag iets te laten verschijnen.

Ik ben er geraakt, morgen is de laatste dag en er staat al een tekstje klaar om dan te verschijnen. De top van de “Blog Ventoux” is gehaald. Van de 6 ‘pasdagen’ die het concept bevatte, heb ik er maar twee nodig gehad: 1 aan de start, om de eenvoudige reden dat ik een dag te laat begonnen ben (op 2 maart in plaats van 1 maart) en 1 toen ik buikgriep had en zielig lag te wezen op de zetel.

Dat maakt een totaal van 29 posts in maart en 15 in april (op 15 april). 44 tekstjes op een rij, in een uitdaging van 40 dagen bloggen: not bad!

Mijn conclusies van dit experiment:

  • Het loont om met rubrieken te werken. Ik heb er momenteel vier lopen: op maandag gaf ik verslag over mijn week als interim vegetariër in die andere uitdaging van Dagen Zonder Vlees (dit eindigt ook morgen). Op donderdag beantwoordde ik een tijdje random vragen over vanalles en nog wat, in de rubriek Tekst en Uitleg. Met Vijf op vrijdag somde ik steeds vijf dingen op, die op één of andere manier geconnecteerd waren. Dit was een mooi excuus om een lijstje te maken, want ja, ik hou nog steeds van lijstjes. En zondag is tegenwoordig Zoondag. Voor mij is het eigenlijk alle dagen zoondag, maar dat zou me iets te ver leiden!
  • Het gaf me een gerust gevoel om steeds het blogje van de volgende dag te schrijven en dit dan in te plannen (wat wordpress, de site waarop mijn blog draait, heel eenvoudig toelaat). Ik wist dat als het écht niet zou lukken die avond te schrijven, ik nog één dag respijt had. Het is een week lang zo geweest dat ik op de dag zelf schreef. Dit maakte dat mijn postjes steeds pas na 22 uur verschenen, en dat ik toch iets meer stress ervaarde. Niet fijn, en dus te vermijden! Voor onze midweek weg met vrienden had ik zelfs vier postjes klaarstaan, en dat kwam goed van pas.
  • Het ging verrassend vlot om onderwerpen te vinden voor een tekstje. Van dag 1 had ik al een lijstje gemaakt met een tiental thema’s. Daarnaast leek het alsof ik onbewust steeds aan het uitkijken was – als ik iets las, hoorde of meemaakte, dook al gauw die gedachte op: hier kan ik over schrijven/hier kan ik iets mee. Daarom heb ik ook maar een drietal keer gebruik gemaakt van de lijst van 56 mogelijke onderwerpen die ik doorgestuurd kreeg aan de start van de uitdaging.
  • Het was voor mij ook een uitnodiging om eens wat andere blogs te gaan verkennen en lezen – om tot de conclusie te komen dat iedereen zijn/haar eigen ding doet, maar ik niet moet onderdoen.
  • Ik vond het echt een heel fijne 40 dagen, ook al vroeg het de nodige discipline om steeds achter mijn scherm te kruipen. Schrijven is toch echt me time, hersengymnastiek, letter yoga.

Volgend jaar nog een keertje?

resized_success-kid-meme-generator-challenge-completed-63dcd2