De ideale jobtitel

Daarnet zag ik een artikel op Facebook verschijnen uit de morgen. Het ging over wat misschien wel de ziekte van de 21ste eeuw genoemd zal worden door onze achterkleinkinderen: burn out. En wat daar zoal de oorzaak van kan zijn. Voor de geïnteresseerden, het artikel vind je hier.

 

Hoewel ik zelf (nog) niet ben opgebrand, vind ik het opmerkelijk hoe vaak je hoort dat mensen thuis komen te zitten, voor een langere tijd. Het gaat niet meer, de combinatie, het gebrek aan ondersteuning, en de te hoge werkdruk.

 

Bedrijven zouden hier een actieplan tegen moeten opstellen. Maar hoe vaak gebeurt er echt iets? Iets dat verder gaat dan een vrolijke poster ophangen in de keuken?

 

In het artikel komt nog een andere mogelijkheid aan het licht, waar ik nog niet van gehoord had: het aanstellen van een Chief Happiness Officer.

 

Mannekes! Ik heb mijn ideale jobtitel gevonden! Dat ik daar niet eerder aan gedacht heb!

 

Stel je voor, iemand die zich structureel inzet voor het geluk van de collega’s. Die daar een budget tegenaan kan gooien.

 

Wat zou ik sowieso al gaan doen?

  • Wekelijks een grote fruitmand laten leveren, en af en toe ook een gebakje
  • Geregeld een praatje gaan maken met iedereen
  • Een gezellige en zonnige plek voorzien voor de lunch, maar evengoed voor kleine pauzes
  • Heerlijk koffie voorzien
  • Kleine en grotere activiteiten organiseren waar iedereen kan aan deelnemen

 

En dan dat ene, datgene waarvan ik denk dat het bijna magisch kan gaan werken. Waarvan toch zo vaak tekort is. Ik merk het zelf, ik hoor het zo vaak.  Nee, ik ben geen Harry Potter, of ik heb geen grote psychologische inzichten.

 

Maar als iemand iets tot een goed einde bracht, eens zeggen ‘Goed gedaan, knap, hoe je dat gedaan hebt’.

 

Hoeveel zou dat waard zijn, denk je?

 

you rock

Advertenties