Een kleutercrisis in het openbaar? Dit deed ik

Ik sta aan mijn auto op de parking van het kinderdagverblijf, en mijn zoon krijgt een crisis. Een tantrum, zoals ze dat in het Engels zeggen. Een epic tantrum, zoals ik dat zou zeggen.

peuter

Ik heb hem net opgepikt na een dagje spelen waarop alles normaal verlopen is, volgens de verzorgsters. Hij was blij om mij te zien.

Maar toen.

Toen viel er een verdwaalde regendruppel op zijn schoen. En die maakte een vlek. Een VLEK mensen!

 

ALL. HELL. BREAKS.LOOSE.

 

Hij huilt hard en de tranen biggelen over zijn wangen. Geen sprake van dat hij met KLETSNATTE schoenen in de wagen stapt. Nee. Hij blijft wel hier, alsjeblieft, dankjewel. Hij blijft hier wel naast de auto zitten.

Omkopen met een koekje? Moeder, wat denk je wel? Zo goedkoop is ie niet hoor.

 

Ik zou hem kunnen zeggen dat hij moest ophouden met huilen. Ik zou kunnen sussen (of een poging doen). Ik zou boos kunnen worden, en roepen. Ik zou hem in de autostoel kunnen wringen (toen kon ik dat nog).

Maar dat deed ik niet.

Wat ik wel deed? Het enige dat hielp – ik deed niets.

 

Ik ging een halve meter van hem zitten, en zei dat als hij een knuffel wilde, hij het maar moest zeggen. Ik raakte hem niet aan. Ik keek niet zijn kant op.

Er passeerde mensen. Die keken, ja. Maar ik schaamde me niet. Waarom zou ik? Omdat mijn kind overprikkeld is na een drukke dag? Omdat hij dat mag uiten? Omdat ik hem de tijd geef om te razen?

Nee, daar schaam ik mij niet voor.

kind alleen

Dat is een parel van een tip die ik zou geven aan kersverse ouders – voor zover iemand tips van mij zou willen.

 

Niets doen is soms het beste wat je kan doen.

 

Mijn zoon was iets rustiger geworden, aanspreekbaar. Ik vroeg of hij een knuffel kon gebruiken. Hij knikte. Ik nam hem op schoot, we zaten zo nog even. Toen vroeg ik of we samen naar huis konden gaan. Hij knikte weer, en ik zette hem zonder moeite in de autostoel.

Dit heeft alles bij elkaar een paar minuten geduurd, en ik kwam- redelijk opgetogen – thuis met een vrolijk kwebbelende peuter. Denk je dat roepen, dreigen, en forceren, tot een beter resultaat hadden geleid?

Ik ook niet.

 

Lees bij Misses Lee Blogt mijn gastblog in de reeks ‘Bewust maar niet perfect’ met de vijf andere supereenvoudige mantra’s die me al ontelbare keren hebben geholpen bij pittige ouderschapsmomentjes! Omdat iedereen soms wel een reddingsboei kan gebruiken in de stormen van onze kinderen (en van ons!).

boei

Hoe ga jij om met een crisis van je kind in het openbaar?

Advertenties