Hoop…


Zo vaak verloren. 
Zo vaak gevonden van nooit weggeweest.

Neergemaaid, weggevaagd, uitgerukt en telkens weer opgebloeid. Als onkruid.

Ik heb je gehaat, vervloekt. Verwenst om weg te blijven-

me aan je vastgeklampt, toen alle cijfers, kansen en grafieken riepen om los te laten.


Je zei – niet opgeven. Je mag boos zijn, vloeken, huilen, bang zijn. Je mag dat allemaal. Alleen niet opgeven.

En ik schraapte mezelf nog eens bij elkaar. 
Ik was boos. Ik was bang. Ik was triest.
Maar ik gaf niet op.

En kijk
Toen bleek de grens tussen wat kan, en niet kan, verlegd.

16 gedachtes over “Hoop…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s